<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="pl">
	<id>https://ostoya.org/wiki/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=Rafal</id>
	<title>Ostoya - Wkład użytkownika [pl]</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://ostoya.org/wiki/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=Rafal"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Specjalna:Wk%C5%82ad/Rafal"/>
	<updated>2026-08-12T06:51:33Z</updated>
	<subtitle>Wkład użytkownika</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.35.8</generator>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Bogus%C5%82awscy_korzenie.jpg&amp;diff=23622</id>
		<title>Plik:Bogusławscy korzenie.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Bogus%C5%82awscy_korzenie.jpg&amp;diff=23622"/>
		<updated>2026-08-10T09:05:28Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: Rafal przesłał nową wersję Plik:Bogusławscy korzenie.jpg&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23621</id>
		<title>Lista rodów herbu Ostoja</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23621"/>
		<updated>2026-08-09T13:06:40Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|240px|right|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Lista [https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) rodów herbu Ostoja]''' sporządzona na podstawie opracowania Rafała Bogusławskiego&amp;lt;sup&amp;gt;1&amp;lt;/sup&amp;gt; wraz z uzupełnieniami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Rody herbu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''[[Ancyparowicz|Ancyporowicz]]''', Bagieński, Balicki (1), Balicki (2) Baliński, Bańkowski, Barankiewicz, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Baranowscy_herbu_Ostoja Baranowski]''', Bardecki, Bardowski, Barszczewski, Bartkowski, Bąblewski, Bączalski, Bątkowski, Beonowski, Bernatowicz, Bębnowski, Będkowski, Będuski, Białkowski, '''[[Biel]]''', Bielicki, Bielowski, Bielski, Bielszowski, Biestrzycki, Biestrzykowski, Binkowski, Blinowski, Błaszkowski, Błędostowski, Błocienkowski, '''[[Błociszewski]]''', Błogienkowski, Błoszczyński, Błyszczanowicz, Bobiński, Bobrownicki, Bociarski, Bogorajski, '''[[Bogusławski]]''', '''[[Boguszewski]]''', '''[[Bohatyrewicz]]''', Bohuszewicz, Bojer, Boraczewski, Boratyński, Borodzicz, Borowieński, Borowski, Brodnicki, '''[[Brodowicz]]''', Brodowski, '''[[Brokowski]]''', Broniowski, Brzeski, Brzeziński, Brzozowski, Bukowski, Burski, Buszowski, Butniewicz, Bytkowski, '''[[Bzowski]]''', Chechelski, '''[[Chełmowski]]''', Chełmski, Chluski, Chmyrowski, Choceński, '''[[Chodkowski]]''', Chodorkowski, Chorzeński, Chrapek, Chrostecki, '''[[Chrostowski]]''', Chrościcki, Chrystowski, '''[[Chrząstowski]]''', Chudzicki, Chudziński, Chyliński, Chyżewski, '''[[Chyżyński]]''', Ciapiński, Ciechański, Cieszęcki, Cieśliński, Czajkowski, Czapiewski, Czechowicz, '''[[Czeczot]]''', Czernichowski, Czernik, Czernikowski, '''[[Danielewicz]]''', Danilewski, Daniłłowicz, Daniszewski, Dargiewicz, Darginowicz, Darowski, Dąbrowski (1), Dąbrowski (2), Delpes, Dembowski, Demeszkiewicz, Dmosicki, Dmoszyński, Dobielewski, Dobrakowski, Dobromirski, Dobrowolski, Dokowski, '''[[Domaradzki]]''', Dominowski, Domontowicz, Dramont, Drelig, Dubaniowski, Dubejkowski, '''[[Dubikowski]]''', Dubkowski, Dublański, Duczman, Dudkowski, Dulowski, Duniłowicz, Duszakiewicz, Dworecki, Dworzycki, Dzięczyński, Dzwonkowski, Etejko, Finke de Finkenthal, Gabryełowicz, '''[[Gajdowski-Potapowicz]]''', '''[[Gajewicz]]''', '''[[Gajewski]]''', Gałązkowski, Gawkowski, Gawłowski, Gawryłkiewicz, Genfeld, Gigliel, Gieskowski, Glewski, Glindzicz, Głazowski, Głębocki, '''[[Głogiński]]''', Głowacki, Głowczewski, Gniady, Gniazdowski, Gnidaszewski, Godziszewski, Gotejko, Górski (1), Górski (2), Grabowski, Grad, Grodziski, Gronowski, Grząski, Gudwiłowicz, Gudziłowicz, Gurkowski, Gzowski, Hełczyński, Horbatowski, '''[[Hrebnicki Doktorowicz|Hrebnicki]]''', Hryniewiecki, Hulanicki, Hurkowski, Ibiański, Ilikowski, Iłgutowicz, '''[[Iłowiecki]]''', Iwański, Jackowski, Jajkowski, Jakimski, Jakliński, Jakowicki, '''[[Janikowski]]''', '''[[Janiszewski]]''', Janowski, Jański, Jarosławicz–Bohuszewicz, Jastrzębski, Jaworski, Jedlecki, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerzykowscy_herbu_Ostoja Jerzykowski]''', Jetwidowicz, Joteyko, Juckiewicz, Jurkowski, Kaczanowski, Kaczorowski, Kaleński, '''[[Kałłaur]]''', Kamieński, Kamociński, Karabczewski, Kargowski, Karlewicz, Karlewski, '''[[Karliński]]''', Karłowicz, Kasiulewicz, Kasperski, '''[[Kaweczyński]]''', Kątkowski, Kępski, Kiedrowski, '''[[Kiedrzyński]]''', Kielowski, Kiełcz, Kleczowski, Klonowski, Kłębowski, Kobylski, Kołkowski, Komorowski, Koncewicz, Kondradzki, Kończycki, Korociński, Kościulewicz, '''[[Kotkowski]]''', Kotnowski, Kowalikowski, '''[[Kowalski]]''', Kozłowiecki, Kozłowski, Koźniewski, Krausz, Krecz, Kreuz, Krępski, Krochowski, Krokoss, Kropidelski, Krzesz, Krzyczkowski, Krzykawski, Krzywicki, Krzywiec, Krzywiec–Okołowicz, Krzywiec–Pożarski, Krzyżewicz, Książnicki, Kublicki, Kumanowski, Kurosz, Kuryłowicz, Laski, Latkowski, Lekszycki, '''[[Leski|Lenski]]''', '''[[Leski]]''', Lewonowicz, Lewożski, '''[[Lniski]]''', Lubiatowski, Lubicki, Lubochiński, Lubochowski, Lucjanowski, Łazański, Łeński, '''[[Leski|Łęcki]]''', Łopuski, Łowiecki, Łunin, Łyszkiewicz, Maciański, Maczenko, Maleczkowski, '''[[Marchocki]]''', Marchowicki, Marcinkiewicz, Marcinkowski, Markiewicz, Markowicz, Marylski, Masłowski, Mazalski, Michałowski, Mietelski, Miklaszewski, Mikłaszewicz, Mikorski, Mikułowski, Mikutowicz, '''[[Mioduszewski]]''', Mirogonowski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Mierzewscy_herbu_Ostoja Mirzewski]''', Młodawski, Modlewski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Modliszewscy_herbu_Ostoja Modliszewski]''', '''[[Modrzejowski|Modrzejewski]]''', Modrzewski, Mokierski, Mokrzecki, Mondrzejewski, Morawski, Morecki, Mościcki, Mościcz–Ostaszewicz, Mrożek–Krzelczycki, Mydłowiecki, Mydłowski, Nagorczewski, Nagorski, Nagórko, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Nag%C3%B3rscy_herbu_Ostoja Nagórski]''', Nagrodzki, Nasierowski, Niedźwiecki, Niegoszowski, Niekora, Nieparcki, Nieradzki, Nieroda, Nizankowski, Noss, Nowogrodzki, Nowowiejski, '''[[Nyko]]''', Obakiewicz, Obrębski, Ochman, Ochocimski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochoccy_herbu_Ostoja Ochocki]''', Oczepowski, Odyniec, Olchówiecki, Olewiński, Orda, Ordyłowski, Ordyniec, Ordyński, Orzechowski, Osiecki (1), Osiecki (2), Osieczkowski, Osiejewski, Ostaniewicz, Ostanowko, Ostanowski, Ostaszewicz, '''[[Ostaszewski]]''', Ostaszko, Ostojski (1), Ostojski (2), Ostyłowski, Owczarski, '''[[Owsiany]]''', Owsijowski, Oziębłowski, Pakarliński, Palczyński, Palecki, Pałaszkiewicz, Pankiewicz, Papieski, Papliński, Parchimowicz, Parczowski, Paszczenko, Paszkiewicz, Pęgowski, Pękowski, Pętkowski, Piaskowski, Piaszczyński, Piekutowski, '''[[Pierszyński]]''', Pietrzykiewicz, Pilawski, Plackowski, Plat, Płatonowicz, Pniewski, Poddębski, Podgórski, Podskarbski, Podskoczym, Podwysoki, Pokroszyński, '''[[Politalski]]''', Politałocki, Politowski, Polityński, Połaski, '''[[Poniecki]]''', Popowski, Postroński, Postrumiejski, Pośnik, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Potoccy_herbu_Ostoja Potocki]''', Pożarycki, Półkotycki, Probołowski, Przeczmiński, Przezdybski, Przezwodzki, Przybysławski, Ptaszkowski, Puszkarenko, Racławkowski, Racięski, Raczek, Raczewski, '''[[Raczko]]''', '''[[Radgowski]]''', Raduński, Radwański, Radzicki, Radzymiński, Rajski, Rańkowski, Rdułtowski, Rdzawski, Rekosz, Rekść, Reyzner, '''[[Roguski]]''', Rokosz, Roszkowski, Roztylicki, Rożniatowski, Rucewski, Rudzicki, Rukujża, Rumszewicz, Ruszkowski, Ryk, Rykaczewski, '''[[Rylski]]''', Rysiński, Rząśnicki, Rzepliński, Salecki, Samborski, Sarbski, '''[[Sędzimir]]''', '''[[Siedlikowski]]''', Siedliski, Siemienowicz, Siemoński, '''[[Sieradzki]]''', Skrzeszewski, Słomski, '''[[Słoński]]''', Słupski, '''[[Słuszka]]''', Smilgiewicz, Smuszewski, Sobolewski, Soboniowski, '''[[Solecki]]''', Songajło, Stachler, Stachurski, Stackiewicz, '''[[Starzewski]]''', '''[[Starzycki]]''', '''[[Staszewski]]''', Stebelski, Steblecki, Steblowski, '''[[Stobiecki]]''', Stokowiecki, Stokowski, Strojnowski, Strzałka, Strzałkowski (1), Strzałkowski (2), Strzelecki, Suchcicki, Suchocki, Suchorabski, Suchorzewski, Sudyka, Sulimierski, Sułocki, Sumorok, Szarlejski, Szarota, Szczepanowski, Szczodrowski, Szczurzyński, Szmilowski, Sztiszewski, Szyszkowicz, '''[[Szyszkowski]]''', Ścibor, Ściborowski, Śniekoski, Śmiglewicz, Świderski, Świerkocki, '''[[Świerczyński]]''', Świrski, Taranowski, '''[[Targoński]]''', Tatura, Teliński, Tołkacz, Tomkiewicz, Trzcieński, Trzepieński, Tudorowski, '''[[Tumiłowicz]]''', Turkułł, Turznicki, Tworowski, Tyszko, Ubniński, Ujejski, Uleski, Uliński, Unichowski, Ustarbowski, Wadowski, Wadowski–Pietrzkiewicz, Waranowski, Wasilewski, Wiąckowski, Widun–Dubejkowski, Wielątko, Wieluński, Wierciechowski, Wierzchlejski, Wierzchowski, Wigurski, Wilczkowski, Wiński, Wliński, Wojciechowski, Wojewódka, Wojnowski, Woynowski, Wojsicki, Wojsławski, Woliszewski, Wolski, Worotnicki, Wronowski, Wyławski–Horehlad, Wysocki, Wyszyński, Zabiełło, '''[[Zabierzowski]]''', Zaborowski, Zagorski, '''[[Zagórski]]''', Zajelski, Zajarski, Zajerski, Zajezierski, Zakobielski, Zaleski, Zarogowski, Zasztoft, Zawadzki, Zborowski, Zdanowicz, Złochowski, Złociszewski, Złoty, Zubko, Żabokrzycki, Żakowski, Żarski, Żegadło, Żelisławski, Żerakowski, Żukowicz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oznaczenia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Nazwiska napisane grubą czcionką posiadają link do szerszego opracowania np. '''[[Świerczyński]]'''.&lt;br /&gt;
* Numery w nawiasach przy nazwiskach oznaczają, że są to rody herbu Ostoja noszące to samo nazwisko lecz ze sobą niespokrewnione, np. Ostojski (1), Ostojski (2).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa gniazd Rodu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=1cqjvLMaYmS-lsoJdR5N7nnuH7bzB8VBK&amp;amp;ll=52.8219696360803%2C22.465525759893552&amp;amp;z=6 Mapa gniazd Rodu Ostoja].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) Ród Ostojów (Mościców)]'''.&lt;br /&gt;
* '''[[Wybitni przedstawiciele Rodu Ostojów (Mościców)]]'''.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Przypisy==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;small&amp;gt;1. R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&amp;lt;/small&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Źródła==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*  R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&lt;br /&gt;
* [https://ostoya.org/ Clan of Ostoya] (dostęp: 20. 07. 2026).&lt;br /&gt;
* [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Strona_g%C5%82%C3%B3wna Wikipedia].&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23620</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23620"/>
		<updated>2026-08-09T12:44:08Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: /* Zobacz też */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|220px|right|]]&lt;br /&gt;
[[Plik:Boguslawice mapa gillyego.jpg|450px|thumb|right|Mapa Davida von Gilly z lat 1802-1803. Fragment z Bogusławicami]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysto-czynszowa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Własność'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Zastawy i dzierżawy'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
Król Władysław.&amp;gt;&amp;gt; [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa majątków ziemskich==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Drzewo genealogiczne Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja, Wikipedia]&lt;br /&gt;
* Archiwum rodzinne Bogusławskich.&lt;br /&gt;
* [http://www.boguslawscy.pl/ Strona rodu Ścibor-Bogusławskich herbu Ostoja]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23619</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23619"/>
		<updated>2026-08-09T12:43:33Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: /* Zobacz też */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|220px|right|]]&lt;br /&gt;
[[Plik:Boguslawice mapa gillyego.jpg|450px|thumb|right|Mapa Davida von Gilly z lat 1802-1803. Fragment z Bogusławicami]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysto-czynszowa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Własność'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Zastawy i dzierżawy'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
Król Władysław.&amp;gt;&amp;gt; [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa majątków ziemskich==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Drzewo_genealogiczne_%C5%9Acibor-Bogus%C5%82awskich_h._Ostoja Drzewo genealogiczne Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja, Wikipedia]&lt;br /&gt;
* Archiwum rodzinne Bogusławskich.&lt;br /&gt;
* [http://www.boguslawscy.pl/ Strona rodu Ścibor-Bogusławskich herbu Ostoja]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23618</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23618"/>
		<updated>2026-08-09T12:42:37Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: /* Zobacz też */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|220px|right|]]&lt;br /&gt;
[[Plik:Boguslawice mapa gillyego.jpg|450px|thumb|right|Mapa Davida von Gilly z lat 1802-1803. Fragment z Bogusławicami]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysto-czynszowa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Własność'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Zastawy i dzierżawy'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
Król Władysław.&amp;gt;&amp;gt; [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa majątków ziemskich==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Drzewo_genealogiczne_%C5%9Acibor-Bogus%C5%82awskich_h._Ostoja|Drzewo genealogiczne Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja, Wikipedia]&lt;br /&gt;
* Archiwum rodzinne Bogusławskich.&lt;br /&gt;
* [http://www.boguslawscy.pl/ Strona rodu Ścibor-Bogusławskich herbu Ostoja]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23617</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23617"/>
		<updated>2026-08-09T12:36:21Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|220px|right|]]&lt;br /&gt;
[[Plik:Boguslawice mapa gillyego.jpg|450px|thumb|right|Mapa Davida von Gilly z lat 1802-1803. Fragment z Bogusławicami]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysto-czynszowa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Własność'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Zastawy i dzierżawy'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
Król Władysław.&amp;gt;&amp;gt; [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa majątków ziemskich==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja, Wikipedia]&lt;br /&gt;
* Archiwum rodzinne Bogusławskich.&lt;br /&gt;
* [http://www.boguslawscy.pl/ Strona rodu Ścibor-Bogusławskich herbu Ostoja]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Historia_rodziny_Bogus%C5%82awskich&amp;diff=23616</id>
		<title>Historia rodziny Bogusławskich</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Historia_rodziny_Bogus%C5%82awskich&amp;diff=23616"/>
		<updated>2026-08-09T12:31:57Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: /* Linki zewnętrzne, źródła i literatura */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja tarcza korona1.jpg|130px|right|]]&lt;br /&gt;
[[Plik:English flag.png|link=History of Bogusławski family|20px]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''[[Bogusławski]] - Ścibor-Bogusławscy ''' -  stara linia rycerska Ostoi wywodząca się z [http://pl.wikipedia.org/wiki/Wojew%C3%B3dztwo_sieradzkie_%28I_Rzeczpospolita%29 dawnego województwa sieradzkiego] w powiecie [http://pl.wikipedia.org/wiki/Radomsko radomszczańskim]. Nazwisko pochodzi od wsi [http://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_%28wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie%29 Bogusławice]. Pierwsza wzmianka dotyczy Przecława z Bogusławic, syna Stanisława z Bogusławic. W roku 1400 procesował się z Michałem z Golanki o skradziony miecz. Maciej z Bogusławic świadczył przy wywodzie szlachectwa 1426 w Radomsku z herbu Mościc (wczesna nazwa Ostoi). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławscy z Bogusławic (parafia [http://pl.wikipedia.org/wiki/Borowno Borowno]) odnotowani w źródłach (XV i XVI w.): Przecław z Bogusławic, syn Stanisława (1400 - 1408), Paweł z Bogusławic (1404), Janusz z Bogusławic (1404), Maciej z Bogusławic (1405-1426), Leonard z Bogusławic (1420), Szymon z Bogusławic (1408), Piotr z Bogusławic (1408-1412), Jan z Bogusławic (1408), Wojciech z Bogusławic (1412),  Wawrzyniec z Bogusławic (1412), Ścibor z Bogusławic (1445), Piotr z Bogusławic (1464), Jakub Rusek z Bogusławic (1464), Marcin z Bogusławic, syn Jakuba Ruska (1464), Jan Ściborek z Bogusławic (1503), Stanisław Piotr z Bogusławic (1503), Maciej z Bogusławic (1505), Wojciech Ścibor Bogusławski (1512-1553), Jan Bogusławski (1545), Maciej Ściborowicz Bogusławski, syn Wojciecha Ścibora (1552-1557), Andrzej Bogusławski, syn Wojciecha Ścibora (1557), Jan Bogusławski, syn Wojciecha Ścibora (1557), Jan Ścibor Bogusławski (1597-1603), Piotr Ścibor Bogusławski (1600]), Mikołaj Ścibor Bogusławski (1600-1606). [[Bogusławscy na Bogusławicach|'''Czytaj więcej''']]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== [[Drzewo genealogiczne Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja]] ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery widths=200 heights=200&amp;gt;&lt;br /&gt;
Plik:Bogusławscy korzenie.jpg|Pierwsze pokolenia Bogusławskich.&lt;br /&gt;
Plik:Drzewo genealogiczne Boguslawskich potomkowie Franciszka.jpg|Potomkowie [[Bogusławski Franciszek Ścibor|Franciszka]].&lt;br /&gt;
Plik:Drzewo genealogiczne Boguslawskich potomkowie Jakuba copy.jpg|Potomkowie [[Bogusławski Jakub|Jakuba]].&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Znani przedstawiciele rodziny Bogusławskich (do II wojny światowej)==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Plik:Rycerz Ostoja rys R Boguslawski copy.jpg|430px|right|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* '''[[Bogusławski Marcin (II)|Marcin Ścibor-Bogusławski]]''' - ziemianin, dziedzic Wrzeszczewic. Poseł na Sejm elekcyjny 1669 roku - elektor króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego.&lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Bogusławski Marcin (III)|Marcin Ścibor-Bogusławski]]''' - ziemianin, dziedzic Wrzeszczewic, posesor Tądowa Górnego, Włocina, Grzymaczewa, Dziadkowic i Wojsławic. &lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Stanisław Ścibor-Bogusławski]]''' - ksiądz, kanclerz kardynalski, sędzia Trybunału Głównego Koronnego w latach 1682-1683, kustosz i prałat wolborski, kanonik łaski, przemyski i włocławski, prepozyt brzozowski, proboszcz łaznowski, sędzia surogat Konsystorza Diecezji Kujawsko-Pomorskiej.&lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Andrzej Ścibor-Bogusławski]]''' - instygator Trybunału Głównego Koronnego w roku 1700, regent grodzki sieradzki w latach 1703-1717, wicepodkomorzy (komornik graniczny) łęczycki w latach 1717-1718 i sieradzki w latach 1718-1729, sędzia sądu komisarskiego w roku 1719. Dziedzic dóbr Sulisławice, Włocin, części Rososzycy i Grzymaczewa, posesor Wojsławic.&lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Ignacy Piotr Ścibor-Bogusławski]]''' - ksiądz, kanonik łęczycki, dziekan warcki w latach 1755-1785, proboszcz brzeźniowski, komisarz Arcybiskupstwa Gnieźnieńskiego w 1785 roku, budowniczy kościoła w Brzeźniu. Fundator szkoły i szpitala przy kościele w Brzeźniu. Studiował na UJ.&lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Franciszek Ścibor-Bogusławski]]''' - konfederat barski, rotmistrz jednego z oddziałów sieradzkich. Namiestnik chorągwi pancernej Alojzego Fryderyka von Brühla. Towarzysz chorągwi pancernej starosty czerwonogrodzkiego Kazimierza Raczyńskiego. Chorąży Kawalerii Narodowej. Podstarosta sokolnicki w 1774 roku. Asesor (wicemarszałek) sejmiku sieradzkiego w 1761 roku. Sygnatariusz aktu akcesyjnego szlachty sieradzkiej do Konstytucji 3 maja. Dziedzic Smaszkowa, Włocina oraz części Grzymaczewa i Kostrzewic.&lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Krystyna Ścibor-Bogusławska]]''' - [[starosta|starościna]] wągłczewska. W 1773 r. obdarowana została przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego dożywotnio starostwem wągłczewskim.&lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Bogusławska Antonina|Antonina Ścibor-Bogusławska]]''' - prezydentowa miasta Kalisza (żona prezydenta Kalisza Jana Opielińskiego). Dziedziczka części Włocina. &lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Bogusławski Ignacy|Ignacy Ścibor-Bogusławski]]''' - porucznik Legii Polsko-Włoskiej. Dziedzic części Świerczyńska, posesor dóbr Stok, Nowa wieś, Sokołów, Zawady, Ralewice, Rakowice. &lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Bogusławski Stanisław Ścibor (wojskowy)|Stanisław Ścibor-Bogusławski]]''' - major w 13 pułku piechoty liniowej podczas powstania listopadowego. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu [[Virtuti Militari]]. Uczestnik kampanii 1812-1813 (kapitan w 17 pułku piechoty wojsk Księstwa Warszawskiego). Dziedzic dóbr Włocin, Zawadki i Stok.&lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Bogusławski Pacyfik| Pacyfik Nikodem Ścibor-Bogusławski]]''' - rewizor Skarbu Narodowego Królestwa Polskiego, dzierżawca dóbr Kamienica Polska.&lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Bogusławski Wojciech|Wojciech Ścibor-Bogusławski]]''' - porucznik wojsk Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Uczestnik kampanii 1812-1813, służył w 2 i 6 pułku piechoty wojsk Księstwa Warszawskiego oraz 1 pułku strzelców pieszych wojsk Królestwa Polskiego. &lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Bogusławska Petronela|Petronela Ścibor-Bogusławska]]''' - ziemianka, dziedziczka Korczewa. Matka Wenantego Otockiego, powstańca styczniowego, babka Felicjana Otockiego (1869-1931), posła do Dumy.&lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Ignacy Napoleon Ścibor-Bogusławski]]''' - ksiądz, proboszcz mierzyński, uczestnik powstania styczniowego. &lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Bogusławski Hieronim|Hieronim Ścibor-Bogusławski]]''' - ksiądz, kronikarz, kaznodzieja ordynariusz Zgromadzenia Księży Reformatów w Wieluniu, wikariusz w Łasku, proboszcz parafii w Chwalborzycach, Starokrzepicach (1854-1859), Suchcicach (1859-1860) i Kociszewie (1861-1862), komendarz parafii w Dworszowicach (do 1854) i Komornikach (od kwietnia do maja 1854). Znane są jego zapiski kronikarskie w księgach parafialnych.&lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Bogusławski Józef|Józef Teofil Bogusławski]]''' - działacz niepodległościowy 1905 roku. Urzędnik państwowy - pisarz Gminy Zelów. Pełnomocnik tzw. &amp;quot;średniej własności&amp;quot; pow. łaskiego w wyborach do Dumy w 1906 roku.&lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Stefan Ścibor-Bogusławski]]''' - podpułkownik Wojska Polskiego, uczestnik I i II wojny światowej. Dziedzic Wilkowic. Wielokrotnie odznaczany m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Walecznych w 1920 i w 1944, Srebrny Krzyż Zasługi, Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino, Gwiazda za Wojnę 1939-1945, Gwiazda Italii, Medal Króla Jerzego VI za Wojnę 1939-1945. &lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Tadeusz Józefat Ścibor-Bogusławski]]''' - porucznik Wojska Polskiego, odznaczony Krzyżem Walecznych. Dziedzic Wilkowic. &lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Władysław Ścibor-Bogusławski]]''' - uczestnik powstania warszawskiego (ps. „Łajdus”), odznaczony Krzyżem Armii Krajowej, Medalem Wojska Polskiego (czterokrotnie), Warszawskim Krzyżem Powstańczym. Dziedzic Wilkowic.&lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Kazimierz Bogusławski]]''' - działacz społeczny, kupiec, finansista. Członek Zarządu Stowarzyszenia Polskich Kupców i Przemysłowców Chrześcijan (podsekretarz). Członek Zarządu Stowarzyszenia Wzajemnej Pomocy Pracowników Przemysłu i Handlu w Łodzi. Członek Komisji Rewizyjnej Towarzystwa Przeciw-żebraczego w Łodzi. Dyrektor Banku Spółdzielczego w Łodzi. Uczestnik I wojny światowej. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi.&lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Bogusławski Karol|Karol Bogusławski]]''' - działacz społeczny, kupiec. Członek Rady Nadzorczej Banku Spółdzielczego w Łodzi. Członek Stowarzyszenia Polskich Kupców i Przemysłowców Chrześcijan. Znany w szerokich kołach inteligencji i kupiectwa, właściciel sklepu kryształów i porcelany przy ulicy Piotrkowskiej w Łodzi.&lt;br /&gt;
:&lt;br /&gt;
* '''[[Bogusławski Stanisław (legionista)|Stanisław Bogusławski]]''' – oficer Legionów Polskich, major Wojska Polskiego. W 1940 r. zamordowany przez Sowietów.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Członkowie rodziny Bogusławskich==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Majątki ziemskie Bogusławskich==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławskich majątki ziemskie|Majątki ziemskie Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Historia Bogusławskich - artykuły i opracowania==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławscy na Bogusławicach]]&lt;br /&gt;
* [[Bogusławscy w parafii Wojków]]&lt;br /&gt;
* [[Mierzyn - rola ks. Ignacego Bogusławskiego w dziejach parafii]]&lt;br /&gt;
* [[Bogusławscy pro publico bono]]&lt;br /&gt;
* [[Bogusławscy w wojnie polsko-bolszewickiej]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zjazdy rodzinne Bogusławskich==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Zjazd Bogusławskich w Jasionce 2013|IX Zjazd we Dworze Ostoya w Jasionce (31 maja - 2 czerwca 2013 r.)]]&lt;br /&gt;
* [http://www.boguslawscy.pl/pl/?site=86 X Zjazd w Hucisku (13 - 14 czerwca 2015 r.)]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Linki zewnętrzne, źródła i literatura==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [http://www.boguslawscy.pl/ Strona rodu Ścibor-Bogusławskich herbu Ostoja]&lt;br /&gt;
* [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja, Wikipedia]&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku'', WTN, Wieluń 2020.&lt;br /&gt;
 &amp;lt;gallery widths=200 heights=200&amp;gt;&lt;br /&gt;
Plik:Errata.jpg|* '''ERRATA''' do książki: R. Bogusławski, ''Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku'', WTN, Wieluń 2020.&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23615</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23615"/>
		<updated>2026-08-09T12:29:00Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|220px|right|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysto-czynszowa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Własność'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Zastawy i dzierżawy'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
Król Władysław.&amp;gt;&amp;gt; [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa majątków ziemskich==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja, Wikipedia]&lt;br /&gt;
* Archiwum rodzinne Bogusławskich.&lt;br /&gt;
* [http://www.boguslawscy.pl/ Strona rodu Ścibor-Bogusławskich herbu Ostoja]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23614</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23614"/>
		<updated>2026-08-09T12:21:33Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: /* Bibliografia */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysto-czynszowa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Własność'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Zastawy i dzierżawy'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
Król Władysław.&amp;gt;&amp;gt; [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa majątków ziemskich==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja, Wikipedia]&lt;br /&gt;
* Archiwum rodzinne Bogusławskich.&lt;br /&gt;
* [http://www.boguslawscy.pl/ Strona rodu Ścibor-Bogusławskich herbu Ostoja]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23613</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23613"/>
		<updated>2026-08-09T12:21:10Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: /* Bibliografia */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysto-czynszowa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Własność'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Zastawy i dzierżawy'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
Król Władysław.&amp;gt;&amp;gt; [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa majątków ziemskich==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* [http://www.boguslawscy.pl/ Strona rodu Ścibor-Bogusławskich herbu Ostoja]&lt;br /&gt;
* [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja, Wikipedia]&lt;br /&gt;
* Archiwum rodzinne Bogusławskich.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23612</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23612"/>
		<updated>2026-08-09T12:17:17Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysto-czynszowa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Własność'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Zastawy i dzierżawy'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
Król Władysław.&amp;gt;&amp;gt; [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa majątków ziemskich==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* Archiwum rodzinne Bogusławskich.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23611</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23611"/>
		<updated>2026-08-09T12:16:15Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysta.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Własność'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Zastawy i dzierżawy'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
Król Władysław.&amp;gt;&amp;gt; [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa majątków ziemskich==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* Archiwum rodzinne Bogusławskich.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23610</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23610"/>
		<updated>2026-08-09T12:14:54Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: /* Bibliografia */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysta.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Własność pełna'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Zastawy i dzierżawy'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
Król Władysław.&amp;gt;&amp;gt; [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa majątków ziemskich==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* Archiwum rodzinne Bogusławskich.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23609</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23609"/>
		<updated>2026-08-09T12:13:45Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: /* Bibliografia */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysta.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Własność pełna'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Zastawy i dzierżawy'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
Król Władysław.&amp;gt;&amp;gt; [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa majątków ziemskich==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Mapa dóbr ziemskich Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.] opracowana przez Rafała Bogusławskiego.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23608</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23608"/>
		<updated>2026-08-09T12:12:48Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: /* Bibliografia */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysta.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Własność pełna'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Zastawy i dzierżawy'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
Król Władysław.&amp;gt;&amp;gt; [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa majątków ziemskich==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Mapa dóbr ziemskich Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w. opracowana przez Rafała Bogusławskiego]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23607</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23607"/>
		<updated>2026-08-09T12:11:20Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysta.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Własność pełna'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Zastawy i dzierżawy'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
Król Władysław.&amp;gt;&amp;gt; [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa majątków ziemskich==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23606</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23606"/>
		<updated>2026-08-09T12:07:01Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: /* Zobacz też */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysta.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Własność pełna'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Zastawy i dzierżawy'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
Król Władysław.&amp;gt;&amp;gt; [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa majątków ziemskich==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23605</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23605"/>
		<updated>2026-08-09T12:04:44Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysta.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Własność pełna'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Zastawy i dzierżawy'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
Król Władysław.&amp;gt;&amp;gt; [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa majątków ziemskich==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Bibliografia'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23604</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23604"/>
		<updated>2026-08-09T12:02:14Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysta.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Własność pełna'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Zastawy i dzierżawy'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
Król Władysław.&amp;gt;&amp;gt; [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mapa dóbr ziemskich: https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Bibliografia'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23603</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23603"/>
		<updated>2026-08-09T12:01:30Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysta.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Własność pełna'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zastawy i dzierżawy&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
Król Władysław.&amp;gt;&amp;gt; [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mapa dóbr ziemskich: https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Bibliografia'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23602</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23602"/>
		<updated>2026-08-09T12:00:37Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysta.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich herbu Ostoja&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Własność pełna&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zastawy i dzierżawy&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
Król Władysław.&amp;gt;&amp;gt; [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mapa dóbr ziemskich: https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Bibliografia'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23601</id>
		<title>Bogusławskich majątki ziemskie</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bogus%C5%82awskich_maj%C4%85tki_ziemskie&amp;diff=23601"/>
		<updated>2026-08-09T11:58:39Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Dobra ziemskie, będące w posiadaniu [[Historia rodziny Bogusławskich|Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja]] na przestrzeni wieków XV-XX.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysta.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich herbu Ostoja&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Własność pełna&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec&lt;br /&gt;
W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski)&lt;br /&gt;
W latach 1867-1874  majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy&lt;br /&gt;
Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, &amp;quot;Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku&amp;quot;, Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w)&lt;br /&gt;
Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski)&lt;br /&gt;
Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia&lt;br /&gt;
W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice&lt;br /&gt;
Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski)&lt;br /&gt;
Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim)&lt;br /&gt;
W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca	&lt;br /&gt;
Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski&lt;br /&gt;
W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe&lt;br /&gt;
W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz)&lt;br /&gt;
W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce&lt;br /&gt;
W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko&lt;br /&gt;
W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana  [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki)&lt;br /&gt;
Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew&lt;br /&gt;
W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice&lt;br /&gt;
Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zastawy i dzierżawy&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek&lt;br /&gt;
Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn&lt;br /&gt;
W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w&lt;br /&gt;
W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 38]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu,  małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin&lt;br /&gt;
W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski)&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim)&lt;br /&gt;
Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski)&lt;br /&gt;
Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice&lt;br /&gt;
W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska&lt;br /&gt;
W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 158]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski)&lt;br /&gt;
W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie)&lt;br /&gt;
W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck&lt;br /&gt;
W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się  grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości &amp;lt;&amp;lt; Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną.&lt;br /&gt;
Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji.&lt;br /&gt;
(-) Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii.&lt;br /&gt;
(-) Król Władysław. &amp;gt;&amp;gt;&lt;br /&gt;
 [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin&lt;br /&gt;
W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice&lt;br /&gt;
W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w&lt;br /&gt;
W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice&lt;br /&gt;
Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule&lt;br /&gt;
W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany&lt;br /&gt;
Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice&lt;br /&gt;
W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice&lt;br /&gt;
W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz)&lt;br /&gt;
W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski&lt;br /&gt;
W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny&lt;br /&gt;
W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 33]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie)&lt;br /&gt;
W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn&lt;br /&gt;
W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 129]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie)&lt;br /&gt;
W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice&lt;br /&gt;
W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin)&lt;br /&gt;
W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa&lt;br /&gt;
W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 201]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa&lt;br /&gt;
W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim)&lt;br /&gt;
W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 144]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki)&lt;br /&gt;
W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, &amp;quot;Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku&amp;quot;, WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie)&lt;br /&gt;
W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mapa dóbr ziemskich: https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[Bogusławski]]&lt;br /&gt;
* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Bibliografia'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* R. Bogusławski, ''Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w.'', Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.&lt;br /&gt;
* [https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=17hatL_9aUD23HlwMkTNzFzoKN8qUJ7E&amp;amp;usp=sharing Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Wielkopolska]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Index]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Bogusławski]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Bogus%C5%82awscy_korzenie.jpg&amp;diff=23600</id>
		<title>Plik:Bogusławscy korzenie.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Bogus%C5%82awscy_korzenie.jpg&amp;diff=23600"/>
		<updated>2026-08-03T13:38:19Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: Rafal przesłał nową wersję Plik:Bogusławscy korzenie.jpg&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Bogus%C5%82awscy_korzenie.jpg&amp;diff=23599</id>
		<title>Plik:Bogusławscy korzenie.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Bogus%C5%82awscy_korzenie.jpg&amp;diff=23599"/>
		<updated>2026-08-03T13:33:52Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: Rafal przesłał nową wersję Plik:Bogusławscy korzenie.jpg&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Bogus%C5%82awscy_korzenie.jpg&amp;diff=23598</id>
		<title>Plik:Bogusławscy korzenie.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Bogus%C5%82awscy_korzenie.jpg&amp;diff=23598"/>
		<updated>2026-08-03T13:24:17Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: Rafal przesłał nową wersję Plik:Bogusławscy korzenie.jpg&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Bogus%C5%82awscy_korzenie.jpg&amp;diff=23597</id>
		<title>Plik:Bogusławscy korzenie.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Bogus%C5%82awscy_korzenie.jpg&amp;diff=23597"/>
		<updated>2026-08-01T10:49:46Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: Rafal przesłał nową wersję Plik:Bogusławscy korzenie.jpg&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Bogus%C5%82awscy_korzenie.jpg&amp;diff=23596</id>
		<title>Plik:Bogusławscy korzenie.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Bogus%C5%82awscy_korzenie.jpg&amp;diff=23596"/>
		<updated>2026-07-31T16:25:00Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: Rafal przesłał nową wersję Plik:Bogusławscy korzenie.jpg&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Pan_Stanis%C5%82aw_Brodowicz.jpeg&amp;diff=23595</id>
		<title>Plik:Pan Stanisław Brodowicz.jpeg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Pan_Stanis%C5%82aw_Brodowicz.jpeg&amp;diff=23595"/>
		<updated>2026-07-30T09:35:53Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: Rafal przeniósł stronę Plik:Pan Stanisław Brodowicz.jpeg do Plik:Stanisław Ostoja - Brodowicz w domu Anny Branickiej - Wolskiej.jpeg: błąd&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;#PATRZ [[Plik:Stanisław Ostoja - Brodowicz w domu Anny Branickiej - Wolskiej.jpeg]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Stanis%C5%82aw_Ostoja_-_Brodowicz_w_domu_Anny_Branickiej_-_Wolskiej.jpeg&amp;diff=23594</id>
		<title>Plik:Stanisław Ostoja - Brodowicz w domu Anny Branickiej - Wolskiej.jpeg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Stanis%C5%82aw_Ostoja_-_Brodowicz_w_domu_Anny_Branickiej_-_Wolskiej.jpeg&amp;diff=23594"/>
		<updated>2026-07-30T09:35:53Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: Rafal przeniósł stronę Plik:Pan Stanisław Brodowicz.jpeg do Plik:Stanisław Ostoja - Brodowicz w domu Anny Branickiej - Wolskiej.jpeg: błąd&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23593</id>
		<title>Lista rodów herbu Ostoja</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23593"/>
		<updated>2026-07-29T11:24:35Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: /* Zobacz też */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|240px|right|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Lista [https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) rodów herbu Ostoja]''' sporządzona na podstawie opracowania Rafała Bogusławskiego&amp;lt;sup&amp;gt;1&amp;lt;/sup&amp;gt; wraz z uzupełnieniami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Rody herbu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''[[Ancyparowicz|Ancyporowicz]]''', Bagieński, Balicki (1), Balicki (2) Baliński, Bańkowski, Barankiewicz, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Baranowscy_herbu_Ostoja Baranowski]''', Bardecki, Bardowski, Barszczewski, Bartkowski, Bąblewski, Bączalski, Bątkowski, Beonowski, Bernatowicz, Bębnowski, Będkowski, Będuski, Białkowski, '''[[Biel]]''', Bielicki, Bielowski, Bielski, Bielszowski, Biestrzycki, Biestrzykowski, Binkowski, Blinowski, Błaszkowski, Błędostowski, Błocienkowski, '''[[Błociszewski]]''', Błogienkowski, Błoszczyński, Błyszczanowicz, Bobiński, Bobrownicki, Bociarski, Bogorajski, '''[[Bogusławski]]''', '''[[Boguszewski]]''', '''[[Bohatyrewicz]]''', Bohuszewicz, Bojer, Boraczewski, Boratyński, Borodzicz, Borowieński, Borowski, Brodnicki, '''[[Brodowicz]]''', Brodowski, '''[[Brokowski]]''', Broniowski, Brzeski, Brzeziński, Brzozowski, Bukowski, Burski, Buszowski, Butniewicz, Bytkowski, '''[[Bzowski]]''', Chechelski, '''[[Chełmowski]]''', Chełmski, Chluski, Chmyrowski, Choceński, '''[[Chodkowski]]''', Chodorkowski, Chorzeński, Chrapek, Chrostecki, '''[[Chrostowski]]''', Chrościcki, Chrystowski, '''[[Chrząstowski]]''', Chudzicki, Chudziński, Chyliński, Chyżewski, '''[[Chyżyński]]''', Ciapiński, Ciechański, Cieszęcki, Cieśliński, Czajkowski, Czapiewski, Czechowicz, '''[[Czeczot]]''', Czernichowski, Czernik, Czernikowski, '''[[Danielewicz]]''', Danilewski, Daniłłowicz, Daniszewski, Dargiewicz, Darginowicz, Darowski, Dąbrowski (1), Dąbrowski (2), Delpes, Dembowski, Demeszkiewicz, Dmosicki, Dmoszyński, Dobielewski, Dobrakowski, Dobromirski, Dobrowolski, Dokowski, '''[[Domaradzki]]''', Dominowski, Domontowicz, Dramont, Drelig, Dubaniowski, Dubejkowski, '''[[Dubikowski]]''', Dubkowski, Dublański, Duczman, Dudkowski, Dulowski, Duniłowicz, Duszakiewicz, Dworecki, Dworzycki, Dzięczyński, Dzwonkowski, Etejko, Finke de Finkenthal, Gabryełowicz, '''[[Gajdowski-Potapowicz]]''', '''[[Gajewicz]]''', '''[[Gajewski]]''', Gałązkowski, Gawkowski, Gawłowski, Gawryłkiewicz, Genfeld, Gigliel, Gieskowski, Glewski, Glindzicz, Głazowski, Głębocki, '''[[Głogiński]]''', Głowacki, Głowczewski, Gniady, Gniazdowski, Gnidaszewski, Godziszewski, Gotejko, Górski (1), Górski (2), Grabowski, Grad, Grodziski, Gronowski, Grząski, Gudwiłowicz, Gudziłowicz, Gurkowski, Gzowski, Hełczyński, Horbatowski, '''[[Hrebnicki Doktorowicz|Hrebnicki]]''', Hryniewiecki, Hulanicki, Hurkowski, Ibiański, Ilikowski, Iłgutowicz, '''[[Iłowiecki]]''', Iwański, Jackowski, Jajkowski, Jakimski, Jakliński, Jakowicki, '''[[Janikowski]]''', '''[[Janiszewski]]''', Janowski, Jański, Jarosławicz–Bohuszewicz, Jastrzębski, Jaworski, Jedlecki, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerzykowscy_herbu_Ostoja Jerzykowski]''', Jetwidowicz, Joteyko, Juckiewicz, Jurkowski, Kaczanowski, Kaczorowski, Kaleński, '''[[Kałłaur]]''', Kamieński, Kamociński, Karabczewski, Kargowski, Karlewicz, Karlewski, '''[[Karliński]]''', Karłowicz, Kasiulewicz, Kasperski, '''[[Kaweczyński]]''', Kątkowski, Kępski, Kiedrowski, '''[[Kiedrzyński]]''', Kielowski, Kiełcz, Kleczowski, Klonowski, Kłębowski, Kobylski, Kołkowski, Komorowski, Koncewicz, Kondradzki, Kończycki, Korociński, Kościulewicz, '''[[Kotkowski]]''', Kotnowski, Kowalikowski, '''[[Kowalski]]''', Kozłowiecki, Kozłowski, Koźniewski, Krausz, Krecz, Kreuz, Krępski, Krochowski, Krokoss, Kropidelski, Krzesz, Krzyczkowski, Krzykawski, Krzywicki, Krzywiec, Krzywiec–Okołowicz, Krzywiec–Pożarski, Krzyżewicz, Książnicki, Kublicki, Kumanowski, Kurosz, Kuryłowicz, Laski, Latkowski, Lekszycki, '''[[Leski|Lenski]]''', '''[[Leski]]''', Lewonowicz, Lewożski, '''[[Lniski]]''', Lubiatowski, Lubicki, Lubochiński, Lubochowski, Lucjanowski, Łazański, Łeński, '''[[Leski|Łęcki]]''', Łopuski, Łowiecki, Łunin, Łyszkiewicz, Maciański, Maczenko, Maleczkowski, '''[[Marchocki]]''', Marchowicki, Marcinkiewicz, Marcinkowski, Markiewicz, Markowicz, Marylski, Masłowski, Mazalski, Michałowski, Mietelski, Miklaszewski, Mikłaszewicz, Mikorski, Mikułowski, Mikutowicz, '''[[Mioduszewski]]''', Mirogonowski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Mierzewscy_herbu_Ostoja Mirzewski]''', Młodawski, Modlewski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Modliszewscy_herbu_Ostoja Modliszewski]''', '''[[Modrzejowski|Modrzejewski]]''', Modrzewski, Mokierski, Mokrzecki, Mondrzejewski, Morawski, Morecki, Mościcki, Mościcz–Ostaszewicz, Mrożek–Krzelczycki, Mydłowiecki, Mydłowski, Nagorczewski, Nagorski, Nagórko, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Nag%C3%B3rscy_herbu_Ostoja Nagórski]''', Nagrodzki, Nasierowski, Niedźwiecki, Niegoszowski, Niekora, Nieparcki, Nieradzki, Nieroda, Nizankowski, Noss, Nowogrodzki, Nowowiejski, '''[[Nyko]]''', Obakiewicz, Obrębski, Ochman, Ochocimski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochoccy_herbu_Ostoja Ochocki]''', Oczepowski, Odyniec, Olchówiecki, Olewiński, Orda, Ordyłowski, Ordyniec, Ordyński, Orzechowski, Osiecki (1), Osiecki (2), Osieczkowski, Osiejewski, Ostaniewicz, Ostanowko, Ostanowski, Ostaszewicz, '''[[Ostaszewski]]''', Ostaszko, Ostojski (1), Ostojski (2), Ostyłowski, Owczarski, '''[[Owsiany]]''', Owsijowski, Oziębłowski, Pakarliński, Palczyński, Palecki, Pałaszkiewicz, Pankiewicz, Papieski, Papliński, Parchimowicz, Parczowski, Paszczenko, Paszkiewicz, Pęgowski, Pękowski, Pętkowski, Piaskowski, Piaszczyński, Piekutowski, '''[[Pierszyński]]''', Pietrzykiewicz, Pilawski, Plackowski, Plat, Płatonowicz, Pniewski, Poddębski, Podgórski, Podskarbski, Podskoczym, Podwysoki, Pokroszyński, '''[[Politalski]]''', Politałocki, Politowski, Polityński, Połaski, '''[[Poniecki]]''', Popowski, Postroński, Postrumiejski, Pośnik, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Potoccy_herbu_Ostoja Potocki]''', Pożarycki, Półkotycki, Probołowski, Przeczmiński, Przezdybski, Przezwodzki, Przybysławski, Ptaszkowski, Puszkarenko, Racławkowski, Racięski, Raczek, Raczewski, '''[[Raczko]]''', '''[[Radgowski]]''', Raduński, Radwański, Radzicki, Radzymiński, Rajski, Rańkowski, Rdułtowski, Rdzawski, Rekosz, Rekść, Reyzner, '''[[Roguski]]''', Rokosz, Roszkowski, Roztylicki, Rożniatowski, Rucewski, Rudzicki, Rukujża, Rumszewicz, Ruszkowski, Ryk, Rykaczewski, '''[[Rylski]]''', Rysiński, Rząśnicki, Rzepliński, Salecki, Samborski, Sarbski, '''[[Sędzimir]]''', '''[[Siedlikowski]]''', Siedliski, Siemienowicz, Siemoński, '''[[Sieradzki]]''', Skrzeszewski, Słomski, '''[[Słoński]]''', Słupski, '''[[Słuszka]]''', Smilgiewicz, Smuszewski, Sobolewski, Soboniowski, '''[[Solecki]]''', Songajło, Stachler, Stachurski, Stackiewicz, '''[[Starzewski]]''', '''[[Starzycki]]''', '''[[Staszewski]]''', Stebelski, Steblecki, Steblowski, '''[[Stobiecki]]''', Stokowiecki, Stokowski, Strojnowski, Strzałka, Strzałkowski (1), Strzałkowski (2), Strzelecki, Suchcicki, Suchocki, Suchorabski, Suchorzewski, Sudyka, Sulimierski, Sułocki, Sumorok, Szarlejski, Szarota, Szczepanowski, Szczodrowski, Szczurzyński, Szmilowski, Sztiszewski, Szyszkowicz, '''[[Szyszkowski]]''', Ścibor, Ściborowski, Śniekoski, Śmiglewicz, Świderski, Świerkocki, '''[[Świerczyński]]''', Świrski, Taranowski, '''[[Targoński]]''', Tatura, Teliński, Tołkacz, Tomkiewicz, Trzcieński, Trzepieński, Tudorowski, '''[[Tumiłowicz]]''', Turkułł, Turznicki, Tworowski, Tyszko, Ubniński, Ujejski, Uleski, Uliński, Unichowski, Ustarbowski, Wadowski, Wadowski–Pietrzkiewicz, Waranowski, Wasilewski, Wiąckowski, Widun–Dubejkowski, Wielątko, Wieluński, Wierciechowski, Wierzchlejski, Wierzchowski, Wigurski, Wilczkowski, Wiński, Wliński, Wojciechowski, Wojewódka, Wojnowski, Woynowski, Wojsicki, Wojsławski, Woliszewski, Wolski, Worotnicki, Wronowski, Wyławski–Horehlad, Wysocki, Wyszyński, Zabiełło, '''[[Zabierzowski]]''', Zaborowski, Zagorski, '''[[Zagórski]]''', Zajelski, Zajarski, Zajerski, Zajezierski, Zakobielski, Zaleski, Zarogowski, Zasztoft, Zawadzki, Zborowski, Zdanowicz, Złochowski, Złociszewski, Złoty, Zubko, Żabokrzycki, Żakowski, Żarski, Żegadło, Żelisławski, Żerakowski, Żukowicz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oznaczenia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Nazwiska napisane grubą czcionką posiadają link do szerszego opracowania np. '''[[Świerczyński]]'''.&lt;br /&gt;
* Numery w nawiasach przy nazwiskach oznaczają, że są to rody herbu Ostoja noszące to samo nazwisko lecz ze sobą niespokrewnione, np. Ostojski (1), Ostojski (2).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa gniazd Rodu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=1cqjvLMaYmS-lsoJdR5N7nnuH7bzB8VBK&amp;amp;ll=52.8219696360803%2C22.465525759893552&amp;amp;z=6 Mapa gniazd Rodu Ostoja].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) Ród Ostojów (Mościców)]'''.&lt;br /&gt;
* '''[[Wybitni przedstawiciele Rodu Ostojów (Mościców)]]'''.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Przypisy==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;small&amp;gt;1. R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&amp;lt;/small&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Źródła==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*  R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&lt;br /&gt;
* [https://ostoya.org/ Clan of Ostoya] (dostęp: 20. 07. 2026).&lt;br /&gt;
* [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Strona_g%C5%82%C3%B3wna Wikipedia].&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23592</id>
		<title>Lista rodów herbu Ostoja</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23592"/>
		<updated>2026-07-29T11:22:38Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|240px|right|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Lista [https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) rodów herbu Ostoja]''' sporządzona na podstawie opracowania Rafała Bogusławskiego&amp;lt;sup&amp;gt;1&amp;lt;/sup&amp;gt; wraz z uzupełnieniami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Rody herbu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''[[Ancyparowicz|Ancyporowicz]]''', Bagieński, Balicki (1), Balicki (2) Baliński, Bańkowski, Barankiewicz, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Baranowscy_herbu_Ostoja Baranowski]''', Bardecki, Bardowski, Barszczewski, Bartkowski, Bąblewski, Bączalski, Bątkowski, Beonowski, Bernatowicz, Bębnowski, Będkowski, Będuski, Białkowski, '''[[Biel]]''', Bielicki, Bielowski, Bielski, Bielszowski, Biestrzycki, Biestrzykowski, Binkowski, Blinowski, Błaszkowski, Błędostowski, Błocienkowski, '''[[Błociszewski]]''', Błogienkowski, Błoszczyński, Błyszczanowicz, Bobiński, Bobrownicki, Bociarski, Bogorajski, '''[[Bogusławski]]''', '''[[Boguszewski]]''', '''[[Bohatyrewicz]]''', Bohuszewicz, Bojer, Boraczewski, Boratyński, Borodzicz, Borowieński, Borowski, Brodnicki, '''[[Brodowicz]]''', Brodowski, '''[[Brokowski]]''', Broniowski, Brzeski, Brzeziński, Brzozowski, Bukowski, Burski, Buszowski, Butniewicz, Bytkowski, '''[[Bzowski]]''', Chechelski, '''[[Chełmowski]]''', Chełmski, Chluski, Chmyrowski, Choceński, '''[[Chodkowski]]''', Chodorkowski, Chorzeński, Chrapek, Chrostecki, '''[[Chrostowski]]''', Chrościcki, Chrystowski, '''[[Chrząstowski]]''', Chudzicki, Chudziński, Chyliński, Chyżewski, '''[[Chyżyński]]''', Ciapiński, Ciechański, Cieszęcki, Cieśliński, Czajkowski, Czapiewski, Czechowicz, '''[[Czeczot]]''', Czernichowski, Czernik, Czernikowski, '''[[Danielewicz]]''', Danilewski, Daniłłowicz, Daniszewski, Dargiewicz, Darginowicz, Darowski, Dąbrowski (1), Dąbrowski (2), Delpes, Dembowski, Demeszkiewicz, Dmosicki, Dmoszyński, Dobielewski, Dobrakowski, Dobromirski, Dobrowolski, Dokowski, '''[[Domaradzki]]''', Dominowski, Domontowicz, Dramont, Drelig, Dubaniowski, Dubejkowski, '''[[Dubikowski]]''', Dubkowski, Dublański, Duczman, Dudkowski, Dulowski, Duniłowicz, Duszakiewicz, Dworecki, Dworzycki, Dzięczyński, Dzwonkowski, Etejko, Finke de Finkenthal, Gabryełowicz, '''[[Gajdowski-Potapowicz]]''', '''[[Gajewicz]]''', '''[[Gajewski]]''', Gałązkowski, Gawkowski, Gawłowski, Gawryłkiewicz, Genfeld, Gigliel, Gieskowski, Glewski, Glindzicz, Głazowski, Głębocki, '''[[Głogiński]]''', Głowacki, Głowczewski, Gniady, Gniazdowski, Gnidaszewski, Godziszewski, Gotejko, Górski (1), Górski (2), Grabowski, Grad, Grodziski, Gronowski, Grząski, Gudwiłowicz, Gudziłowicz, Gurkowski, Gzowski, Hełczyński, Horbatowski, '''[[Hrebnicki Doktorowicz|Hrebnicki]]''', Hryniewiecki, Hulanicki, Hurkowski, Ibiański, Ilikowski, Iłgutowicz, '''[[Iłowiecki]]''', Iwański, Jackowski, Jajkowski, Jakimski, Jakliński, Jakowicki, '''[[Janikowski]]''', '''[[Janiszewski]]''', Janowski, Jański, Jarosławicz–Bohuszewicz, Jastrzębski, Jaworski, Jedlecki, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerzykowscy_herbu_Ostoja Jerzykowski]''', Jetwidowicz, Joteyko, Juckiewicz, Jurkowski, Kaczanowski, Kaczorowski, Kaleński, '''[[Kałłaur]]''', Kamieński, Kamociński, Karabczewski, Kargowski, Karlewicz, Karlewski, '''[[Karliński]]''', Karłowicz, Kasiulewicz, Kasperski, '''[[Kaweczyński]]''', Kątkowski, Kępski, Kiedrowski, '''[[Kiedrzyński]]''', Kielowski, Kiełcz, Kleczowski, Klonowski, Kłębowski, Kobylski, Kołkowski, Komorowski, Koncewicz, Kondradzki, Kończycki, Korociński, Kościulewicz, '''[[Kotkowski]]''', Kotnowski, Kowalikowski, '''[[Kowalski]]''', Kozłowiecki, Kozłowski, Koźniewski, Krausz, Krecz, Kreuz, Krępski, Krochowski, Krokoss, Kropidelski, Krzesz, Krzyczkowski, Krzykawski, Krzywicki, Krzywiec, Krzywiec–Okołowicz, Krzywiec–Pożarski, Krzyżewicz, Książnicki, Kublicki, Kumanowski, Kurosz, Kuryłowicz, Laski, Latkowski, Lekszycki, '''[[Leski|Lenski]]''', '''[[Leski]]''', Lewonowicz, Lewożski, '''[[Lniski]]''', Lubiatowski, Lubicki, Lubochiński, Lubochowski, Lucjanowski, Łazański, Łeński, '''[[Leski|Łęcki]]''', Łopuski, Łowiecki, Łunin, Łyszkiewicz, Maciański, Maczenko, Maleczkowski, '''[[Marchocki]]''', Marchowicki, Marcinkiewicz, Marcinkowski, Markiewicz, Markowicz, Marylski, Masłowski, Mazalski, Michałowski, Mietelski, Miklaszewski, Mikłaszewicz, Mikorski, Mikułowski, Mikutowicz, '''[[Mioduszewski]]''', Mirogonowski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Mierzewscy_herbu_Ostoja Mirzewski]''', Młodawski, Modlewski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Modliszewscy_herbu_Ostoja Modliszewski]''', '''[[Modrzejowski|Modrzejewski]]''', Modrzewski, Mokierski, Mokrzecki, Mondrzejewski, Morawski, Morecki, Mościcki, Mościcz–Ostaszewicz, Mrożek–Krzelczycki, Mydłowiecki, Mydłowski, Nagorczewski, Nagorski, Nagórko, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Nag%C3%B3rscy_herbu_Ostoja Nagórski]''', Nagrodzki, Nasierowski, Niedźwiecki, Niegoszowski, Niekora, Nieparcki, Nieradzki, Nieroda, Nizankowski, Noss, Nowogrodzki, Nowowiejski, '''[[Nyko]]''', Obakiewicz, Obrębski, Ochman, Ochocimski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochoccy_herbu_Ostoja Ochocki]''', Oczepowski, Odyniec, Olchówiecki, Olewiński, Orda, Ordyłowski, Ordyniec, Ordyński, Orzechowski, Osiecki (1), Osiecki (2), Osieczkowski, Osiejewski, Ostaniewicz, Ostanowko, Ostanowski, Ostaszewicz, '''[[Ostaszewski]]''', Ostaszko, Ostojski (1), Ostojski (2), Ostyłowski, Owczarski, '''[[Owsiany]]''', Owsijowski, Oziębłowski, Pakarliński, Palczyński, Palecki, Pałaszkiewicz, Pankiewicz, Papieski, Papliński, Parchimowicz, Parczowski, Paszczenko, Paszkiewicz, Pęgowski, Pękowski, Pętkowski, Piaskowski, Piaszczyński, Piekutowski, '''[[Pierszyński]]''', Pietrzykiewicz, Pilawski, Plackowski, Plat, Płatonowicz, Pniewski, Poddębski, Podgórski, Podskarbski, Podskoczym, Podwysoki, Pokroszyński, '''[[Politalski]]''', Politałocki, Politowski, Polityński, Połaski, '''[[Poniecki]]''', Popowski, Postroński, Postrumiejski, Pośnik, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Potoccy_herbu_Ostoja Potocki]''', Pożarycki, Półkotycki, Probołowski, Przeczmiński, Przezdybski, Przezwodzki, Przybysławski, Ptaszkowski, Puszkarenko, Racławkowski, Racięski, Raczek, Raczewski, '''[[Raczko]]''', '''[[Radgowski]]''', Raduński, Radwański, Radzicki, Radzymiński, Rajski, Rańkowski, Rdułtowski, Rdzawski, Rekosz, Rekść, Reyzner, '''[[Roguski]]''', Rokosz, Roszkowski, Roztylicki, Rożniatowski, Rucewski, Rudzicki, Rukujża, Rumszewicz, Ruszkowski, Ryk, Rykaczewski, '''[[Rylski]]''', Rysiński, Rząśnicki, Rzepliński, Salecki, Samborski, Sarbski, '''[[Sędzimir]]''', '''[[Siedlikowski]]''', Siedliski, Siemienowicz, Siemoński, '''[[Sieradzki]]''', Skrzeszewski, Słomski, '''[[Słoński]]''', Słupski, '''[[Słuszka]]''', Smilgiewicz, Smuszewski, Sobolewski, Soboniowski, '''[[Solecki]]''', Songajło, Stachler, Stachurski, Stackiewicz, '''[[Starzewski]]''', '''[[Starzycki]]''', '''[[Staszewski]]''', Stebelski, Steblecki, Steblowski, '''[[Stobiecki]]''', Stokowiecki, Stokowski, Strojnowski, Strzałka, Strzałkowski (1), Strzałkowski (2), Strzelecki, Suchcicki, Suchocki, Suchorabski, Suchorzewski, Sudyka, Sulimierski, Sułocki, Sumorok, Szarlejski, Szarota, Szczepanowski, Szczodrowski, Szczurzyński, Szmilowski, Sztiszewski, Szyszkowicz, '''[[Szyszkowski]]''', Ścibor, Ściborowski, Śniekoski, Śmiglewicz, Świderski, Świerkocki, '''[[Świerczyński]]''', Świrski, Taranowski, '''[[Targoński]]''', Tatura, Teliński, Tołkacz, Tomkiewicz, Trzcieński, Trzepieński, Tudorowski, '''[[Tumiłowicz]]''', Turkułł, Turznicki, Tworowski, Tyszko, Ubniński, Ujejski, Uleski, Uliński, Unichowski, Ustarbowski, Wadowski, Wadowski–Pietrzkiewicz, Waranowski, Wasilewski, Wiąckowski, Widun–Dubejkowski, Wielątko, Wieluński, Wierciechowski, Wierzchlejski, Wierzchowski, Wigurski, Wilczkowski, Wiński, Wliński, Wojciechowski, Wojewódka, Wojnowski, Woynowski, Wojsicki, Wojsławski, Woliszewski, Wolski, Worotnicki, Wronowski, Wyławski–Horehlad, Wysocki, Wyszyński, Zabiełło, '''[[Zabierzowski]]''', Zaborowski, Zagorski, '''[[Zagórski]]''', Zajelski, Zajarski, Zajerski, Zajezierski, Zakobielski, Zaleski, Zarogowski, Zasztoft, Zawadzki, Zborowski, Zdanowicz, Złochowski, Złociszewski, Złoty, Zubko, Żabokrzycki, Żakowski, Żarski, Żegadło, Żelisławski, Żerakowski, Żukowicz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oznaczenia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Nazwiska napisane grubą czcionką posiadają link do szerszego opracowania np. '''[[Świerczyński]]'''.&lt;br /&gt;
* Numery w nawiasach przy nazwiskach oznaczają, że są to rody herbu Ostoja noszące to samo nazwisko lecz ze sobą niespokrewnione, np. Ostojski (1), Ostojski (2).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa gniazd Rodu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=1cqjvLMaYmS-lsoJdR5N7nnuH7bzB8VBK&amp;amp;ll=52.8219696360803%2C22.465525759893552&amp;amp;z=6 Mapa gniazd Rodu Ostoja].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* '''[[Wybitni przedstawiciele Rodu Ostojów (Mościców)]]'''.&lt;br /&gt;
* '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) Ród Ostojów (Mościców)]'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Przypisy==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;small&amp;gt;1. R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&amp;lt;/small&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Źródła==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*  R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&lt;br /&gt;
* [https://ostoya.org/ Clan of Ostoya] (dostęp: 20. 07. 2026).&lt;br /&gt;
* [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Strona_g%C5%82%C3%B3wna Wikipedia].&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23591</id>
		<title>Lista rodów herbu Ostoja</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23591"/>
		<updated>2026-07-29T11:20:56Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|240px|right|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Lista [https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) rodów herbu Ostoja]''' sporządzona na podstawie opracowania Rafała Bogusławskiego&amp;lt;sup&amp;gt;1&amp;lt;/sup&amp;gt; wraz z uzupełnieniami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Rody herbu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''[[Ancyparowicz|Ancyporowicz]]''', Bagieński, Balicki (1), Balicki (2) Baliński, Bańkowski, Barankiewicz, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Baranowscy_herbu_Ostoja Baranowski]''', Bardecki, Bardowski, Barszczewski, Bartkowski, Bąblewski, Bączalski, Bątkowski, Beonowski, Bernatowicz, Bębnowski, Będkowski, Będuski, Białkowski, '''[[Biel]]''', Bielicki, Bielowski, Bielski, Bielszowski, Biestrzycki, Biestrzykowski, Binkowski, Blinowski, Błaszkowski, Błędostowski, Błocienkowski, '''[[Błociszewski]]''', Błogienkowski, Błoszczyński, Błyszczanowicz, Bobiński, Bobrownicki, Bociarski, Bogorajski, '''[[Bogusławski]]''', '''[[Boguszewski]]''', '''[[Bohatyrewicz]]''', Bohuszewicz, Bojer, Boraczewski, Boratyński, Borodzicz, Borowieński, Borowski, Brodnicki, '''[[Brodowicz]]''', Brodowski, '''[[Brokowski]]''', Broniowski, Brzeski, Brzeziński, Brzozowski, Bukowski, Burski, Buszowski, Butniewicz, Bytkowski, '''[[Bzowski]]''', Chechelski, '''[[Chełmowski]]''', Chełmski, Chluski, Chmyrowski, Choceński, '''[[Chodkowski]]''', Chodorkowski, Chorzeński, Chrapek, Chrostecki, '''[[Chrostowski]]''', Chrościcki, Chrystowski, '''[[Chrząstowski]]''', Chudzicki, Chudziński, Chyliński, Chyżewski, '''[[Chyżyński]]''', Ciapiński, Ciechański, Cieszęcki, Cieśliński, Czajkowski, Czapiewski, Czechowicz, '''[[Czeczot]]''', Czernichowski, Czernik, Czernikowski, '''[[Danielewicz]]''', Danilewski, Daniłłowicz, Daniszewski, Dargiewicz, Darginowicz, Darowski, Dąbrowski (1), Dąbrowski (2), Delpes, Dembowski, Demeszkiewicz, Dmosicki, Dmoszyński, Dobielewski, Dobrakowski, Dobromirski, Dobrowolski, Dokowski, '''[[Domaradzki]]''', Dominowski, Domontowicz, Dramont, Drelig, Dubaniowski, Dubejkowski, '''[[Dubikowski]]''', Dubkowski, Dublański, Duczman, Dudkowski, Dulowski, Duniłowicz, Duszakiewicz, Dworecki, Dworzycki, Dzięczyński, Dzwonkowski, Etejko, Finke de Finkenthal, Gabryełowicz, '''[[Gajdowski-Potapowicz]]''', '''[[Gajewicz]]''', '''[[Gajewski]]''', Gałązkowski, Gawkowski, Gawłowski, Gawryłkiewicz, Genfeld, Gigliel, Gieskowski, Glewski, Glindzicz, Głazowski, Głębocki, '''[[Głogiński]]''', Głowacki, Głowczewski, Gniady, Gniazdowski, Gnidaszewski, Godziszewski, Gotejko, Górski (1), Górski (2), Grabowski, Grad, Grodziski, Gronowski, Grząski, Gudwiłowicz, Gudziłowicz, Gurkowski, Gzowski, Hełczyński, Horbatowski, '''[[Hrebnicki Doktorowicz|Hrebnicki]]''', Hryniewiecki, Hulanicki, Hurkowski, Ibiański, Ilikowski, Iłgutowicz, '''[[Iłowiecki]]''', Iwański, Jackowski, Jajkowski, Jakimski, Jakliński, Jakowicki, '''[[Janikowski]]''', '''[[Janiszewski]]''', Janowski, Jański, Jarosławicz–Bohuszewicz, Jastrzębski, Jaworski, Jedlecki, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerzykowscy_herbu_Ostoja Jerzykowski]''', Jetwidowicz, Joteyko, Juckiewicz, Jurkowski, Kaczanowski, Kaczorowski, Kaleński, '''[[Kałłaur]]''', Kamieński, Kamociński, Karabczewski, Kargowski, Karlewicz, Karlewski, '''[[Karliński]]''', Karłowicz, Kasiulewicz, Kasperski, '''[[Kaweczyński]]''', Kątkowski, Kępski, Kiedrowski, '''[[Kiedrzyński]]''', Kielowski, Kiełcz, Kleczowski, Klonowski, Kłębowski, Kobylski, Kołkowski, Komorowski, Koncewicz, Kondradzki, Kończycki, Korociński, Kościulewicz, '''[[Kotkowski]]''', Kotnowski, Kowalikowski, '''[[Kowalski]]''', Kozłowiecki, Kozłowski, Koźniewski, Krausz, Krecz, Kreuz, Krępski, Krochowski, Krokoss, Kropidelski, Krzesz, Krzyczkowski, Krzykawski, Krzywicki, Krzywiec, Krzywiec–Okołowicz, Krzywiec–Pożarski, Krzyżewicz, Książnicki, Kublicki, Kumanowski, Kurosz, Kuryłowicz, Laski, Latkowski, Lekszycki, '''[[Leski|Lenski]]''', '''[[Leski]]''', Lewonowicz, Lewożski, '''[[Lniski]]''', Lubiatowski, Lubicki, Lubochiński, Lubochowski, Lucjanowski, Łazański, Łeński, '''[[Leski|Łęcki]]''', Łopuski, Łowiecki, Łunin, Łyszkiewicz, Maciański, Maczenko, Maleczkowski, '''[[Marchocki]]''', Marchowicki, Marcinkiewicz, Marcinkowski, Markiewicz, Markowicz, Marylski, Masłowski, Mazalski, Michałowski, Mietelski, Miklaszewski, Mikłaszewicz, Mikorski, Mikułowski, Mikutowicz, '''[[Mioduszewski]]''', Mirogonowski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Mierzewscy_herbu_Ostoja Mirzewski]''', Młodawski, Modlewski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Modliszewscy_herbu_Ostoja Modliszewski]''', '''[[Modrzejowski|Modrzejewski]]''', Modrzewski, Mokierski, Mokrzecki, Mondrzejewski, Morawski, Morecki, Mościcki, Mościcz–Ostaszewicz, Mrożek–Krzelczycki, Mydłowiecki, Mydłowski, Nagorczewski, Nagorski, Nagórko, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Nag%C3%B3rscy_herbu_Ostoja Nagórski]''', Nagrodzki, Nasierowski, Niedźwiecki, Niegoszowski, Niekora, Nieparcki, Nieradzki, Nieroda, Nizankowski, Noss, Nowogrodzki, Nowowiejski, '''[[Nyko]]''', Obakiewicz, Obrębski, Ochman, Ochocimski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochoccy_herbu_Ostoja Ochocki]''', Oczepowski, Odyniec, Olchówiecki, Olewiński, Orda, Ordyłowski, Ordyniec, Ordyński, Orzechowski, Osiecki (1), Osiecki (2), Osieczkowski, Osiejewski, Ostaniewicz, Ostanowko, Ostanowski, Ostaszewicz, '''[[Ostaszewski]]''', Ostaszko, Ostojski (1), Ostojski (2), Ostyłowski, Owczarski, '''[[Owsiany]]''', Owsijowski, Oziębłowski, Pakarliński, Palczyński, Palecki, Pałaszkiewicz, Pankiewicz, Papieski, Papliński, Parchimowicz, Parczowski, Paszczenko, Paszkiewicz, Pęgowski, Pękowski, Pętkowski, Piaskowski, Piaszczyński, Piekutowski, '''[[Pierszyński]]''', Pietrzykiewicz, Pilawski, Plackowski, Plat, Płatonowicz, Pniewski, Poddębski, Podgórski, Podskarbski, Podskoczym, Podwysoki, Pokroszyński, '''[[Politalski]]''', Politałocki, Politowski, Polityński, Połaski, '''[[Poniecki]]''', Popowski, Postroński, Postrumiejski, Pośnik, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Potoccy_herbu_Ostoja Potocki]''', Pożarycki, Półkotycki, Probołowski, Przeczmiński, Przezdybski, Przezwodzki, Przybysławski, Ptaszkowski, Puszkarenko, Racławkowski, Racięski, Raczek, Raczewski, '''[[Raczko]]''', '''[[Radgowski]]''', Raduński, Radwański, Radzicki, Radzymiński, Rajski, Rańkowski, Rdułtowski, Rdzawski, Rekosz, Rekść, Reyzner, '''[[Roguski]]''', Rokosz, Roszkowski, Roztylicki, Rożniatowski, Rucewski, Rudzicki, Rukujża, Rumszewicz, Ruszkowski, Ryk, Rykaczewski, '''[[Rylski]]''', Rysiński, Rząśnicki, Rzepliński, Salecki, Samborski, Sarbski, '''[[Sędzimir]]''', '''[[Siedlikowski]]''', Siedliski, Siemienowicz, Siemoński, '''[[Sieradzki]]''', Skrzeszewski, Słomski, '''[[Słoński]]''', Słupski, '''[[Słuszka]]''', Smilgiewicz, Smuszewski, Sobolewski, Soboniowski, '''[[Solecki]]''', Songajło, Stachler, Stachurski, Stackiewicz, '''[[Starzewski]]''', '''[[Starzycki]]''', '''[[Staszewski]]''', Stebelski, Steblecki, Steblowski, '''[[Stobiecki]]''', Stokowiecki, Stokowski, Strojnowski, Strzałka, Strzałkowski (1), Strzałkowski (2), Strzelecki, Suchcicki, Suchocki, Suchorabski, Suchorzewski, Sudyka, Sulimierski, Sułocki, Sumorok, Szarlejski, Szarota, Szczepanowski, Szczodrowski, Szczurzyński, Szmilowski, Sztiszewski, Szyszkowicz, '''[[Szyszkowski]]''', Ścibor, Ściborowski, Śniekoski, Śmiglewicz, Świderski, Świerkocki, '''[[Świerczyński]]''', Świrski, Taranowski, '''[[Targoński]]''', Tatura, Teliński, Tołkacz, Tomkiewicz, Trzcieński, Trzepieński, Tudorowski, '''[[Tumiłowicz]]''', Turkułł, Turznicki, Tworowski, Tyszko, Ubniński, Ujejski, Uleski, Uliński, Unichowski, Ustarbowski, Wadowski, Wadowski–Pietrzkiewicz, Waranowski, Wasilewski, Wiąckowski, Widun–Dubejkowski, Wielątko, Wieluński, Wierciechowski, Wierzchlejski, Wierzchowski, Wigurski, Wilczkowski, Wiński, Wliński, Wojciechowski, Wojewódka, Wojnowski, Woynowski, Wojsicki, Wojsławski, Woliszewski, Wolski, Worotnicki, Wronowski, Wyławski–Horehlad, Wysocki, Wyszyński, Zabiełło, '''[[Zabierzowski]]''', Zaborowski, Zagorski, '''[[Zagórski]]''', Zajelski, Zajarski, Zajerski, Zajezierski, Zakobielski, Zaleski, Zarogowski, Zasztoft, Zawadzki, Zborowski, Zdanowicz, Złochowski, Złociszewski, Złoty, Zubko, Żabokrzycki, Żakowski, Żarski, Żegadło, Żelisławski, Żerakowski, Żukowicz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oznaczenia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Nazwiska napisane grubą czcionką posiadają link do szerszego opracowania np. '''[[Świerczyński]]'''.&lt;br /&gt;
* Numery w nawiasach przy nazwiskach oznaczają, że są to rody herbu Ostoja noszące to samo nazwisko lecz ze sobą niespokrewnione, np. Ostojski (1), Ostojski (2).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa gniazd Rodu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=1cqjvLMaYmS-lsoJdR5N7nnuH7bzB8VBK&amp;amp;ll=52.8219696360803%2C22.465525759893552&amp;amp;z=6 Mapa gniazd Rodu Ostoja].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* '''[[[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|240px|right|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Lista [https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) rodów herbu Ostoja]''' sporządzona na podstawie opracowania Rafała Bogusławskiego&amp;lt;sup&amp;gt;1&amp;lt;/sup&amp;gt; wraz z uzupełnieniami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Rody herbu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''[[Ancyparowicz|Ancyporowicz]]''', Bagieński, Balicki (1), Balicki (2) Baliński, Bańkowski, Barankiewicz, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Baranowscy_herbu_Ostoja Baranowski]''', Bardecki, Bardowski, Barszczewski, Bartkowski, Bąblewski, Bączalski, Bątkowski, Beonowski, Bernatowicz, Bębnowski, Będkowski, Będuski, Białkowski, '''[[Biel]]''', Bielicki, Bielowski, Bielski, Bielszowski, Biestrzycki, Biestrzykowski, Binkowski, Blinowski, Błaszkowski, Błędostowski, Błocienkowski, '''[[Błociszewski]]''', Błogienkowski, Błoszczyński, Błyszczanowicz, Bobiński, Bobrownicki, Bociarski, Bogorajski, '''[[Bogusławski]]''', '''[[Boguszewski]]''', '''[[Bohatyrewicz]]''', Bohuszewicz, Bojer, Boraczewski, Boratyński, Borodzicz, Borowieński, Borowski, Brodnicki, '''[[Brodowicz]]''', Brodowski, '''[[Brokowski]]''', Broniowski, Brzeski, Brzeziński, Brzozowski, Bukowski, Burski, Buszowski, Butniewicz, Bytkowski, '''[[Bzowski]]''', Chechelski, '''[[Chełmowski]]''', Chełmski, Chluski, Chmyrowski, Choceński, '''[[Chodkowski]]''', Chodorkowski, Chorzeński, Chrapek, Chrostecki, '''[[Chrostowski]]''', Chrościcki, Chrystowski, '''[[Chrząstowski]]''', Chudzicki, Chudziński, Chyliński, Chyżewski, '''[[Chyżyński]]''', Ciapiński, Ciechański, Cieszęcki, Cieśliński, Czajkowski, Czapiewski, Czechowicz, '''[[Czeczot]]''', Czernichowski, Czernik, Czernikowski, '''[[Danielewicz]]''', Danilewski, Daniłłowicz, Daniszewski, Dargiewicz, Darginowicz, Darowski, Dąbrowski (1), Dąbrowski (2), Delpes, Dembowski, Demeszkiewicz, Dmosicki, Dmoszyński, Dobielewski, Dobrakowski, Dobromirski, Dobrowolski, Dokowski, '''[[Domaradzki]]''', Dominowski, Domontowicz, Dramont, Drelig, Dubaniowski, Dubejkowski, '''[[Dubikowski]]''', Dubkowski, Dublański, Duczman, Dudkowski, Dulowski, Duniłowicz, Duszakiewicz, Dworecki, Dworzycki, Dzięczyński, Dzwonkowski, Etejko, Finke de Finkenthal, Gabryełowicz, '''[[Gajdowski-Potapowicz]]''', '''[[Gajewicz]]''', '''[[Gajewski]]''', Gałązkowski, Gawkowski, Gawłowski, Gawryłkiewicz, Genfeld, Gigliel, Gieskowski, Glewski, Glindzicz, Głazowski, Głębocki, '''[[Głogiński]]''', Głowacki, Głowczewski, Gniady, Gniazdowski, Gnidaszewski, Godziszewski, Gotejko, Górski (1), Górski (2), Grabowski, Grad, Grodziski, Gronowski, Grząski, Gudwiłowicz, Gudziłowicz, Gurkowski, Gzowski, Hełczyński, Horbatowski, '''[[Hrebnicki Doktorowicz|Hrebnicki]]''', Hryniewiecki, Hulanicki, Hurkowski, Ibiański, Ilikowski, Iłgutowicz, '''[[Iłowiecki]]''', Iwański, Jackowski, Jajkowski, Jakimski, Jakliński, Jakowicki, '''[[Janikowski]]''', '''[[Janiszewski]]''', Janowski, Jański, Jarosławicz–Bohuszewicz, Jastrzębski, Jaworski, Jedlecki, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerzykowscy_herbu_Ostoja Jerzykowski]''', Jetwidowicz, Joteyko, Juckiewicz, Jurkowski, Kaczanowski, Kaczorowski, Kaleński, '''[[Kałłaur]]''', Kamieński, Kamociński, Karabczewski, Kargowski, Karlewicz, Karlewski, '''[[Karliński]]''', Karłowicz, Kasiulewicz, Kasperski, '''[[Kaweczyński]]''', Kątkowski, Kępski, Kiedrowski, '''[[Kiedrzyński]]''', Kielowski, Kiełcz, Kleczowski, Klonowski, Kłębowski, Kobylski, Kołkowski, Komorowski, Koncewicz, Kondradzki, Kończycki, Korociński, Kościulewicz, '''[[Kotkowski]]''', Kotnowski, Kowalikowski, '''[[Kowalski]]''', Kozłowiecki, Kozłowski, Koźniewski, Krausz, Krecz, Kreuz, Krępski, Krochowski, Krokoss, Kropidelski, Krzesz, Krzyczkowski, Krzykawski, Krzywicki, Krzywiec, Krzywiec–Okołowicz, Krzywiec–Pożarski, Krzyżewicz, Książnicki, Kublicki, Kumanowski, Kurosz, Kuryłowicz, Laski, Latkowski, Lekszycki, '''[[Leski|Lenski]]''', '''[[Leski]]''', Lewonowicz, Lewożski, '''[[Lniski]]''', Lubiatowski, Lubicki, Lubochiński, Lubochowski, Lucjanowski, Łazański, Łeński, '''[[Leski|Łęcki]]''', Łopuski, Łowiecki, Łunin, Łyszkiewicz, Maciański, Maczenko, Maleczkowski, '''[[Marchocki]]''', Marchowicki, Marcinkiewicz, Marcinkowski, Markiewicz, Markowicz, Marylski, Masłowski, Mazalski, Michałowski, Mietelski, Miklaszewski, Mikłaszewicz, Mikorski, Mikułowski, Mikutowicz, '''[[Mioduszewski]]''', Mirogonowski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Mierzewscy_herbu_Ostoja Mirzewski]''', Młodawski, Modlewski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Modliszewscy_herbu_Ostoja Modliszewski]''', '''[[Modrzejowski|Modrzejewski]]''', Modrzewski, Mokierski, Mokrzecki, Mondrzejewski, Morawski, Morecki, Mościcki, Mościcz–Ostaszewicz, Mrożek–Krzelczycki, Mydłowiecki, Mydłowski, Nagorczewski, Nagorski, Nagórko, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Nag%C3%B3rscy_herbu_Ostoja Nagórski]''', Nagrodzki, Nasierowski, Niedźwiecki, Niegoszowski, Niekora, Nieparcki, Nieradzki, Nieroda, Nizankowski, Noss, Nowogrodzki, Nowowiejski, '''[[Nyko]]''', Obakiewicz, Obrębski, Ochman, Ochocimski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochoccy_herbu_Ostoja Ochocki]''', Oczepowski, Odyniec, Olchówiecki, Olewiński, Orda, Ordyłowski, Ordyniec, Ordyński, Orzechowski, Osiecki (1), Osiecki (2), Osieczkowski, Osiejewski, Ostaniewicz, Ostanowko, Ostanowski, Ostaszewicz, '''[[Ostaszewski]]''', Ostaszko, Ostojski (1), Ostojski (2), Ostyłowski, Owczarski, '''[[Owsiany]]''', Owsijowski, Oziębłowski, Pakarliński, Palczyński, Palecki, Pałaszkiewicz, Pankiewicz, Papieski, Papliński, Parchimowicz, Parczowski, Paszczenko, Paszkiewicz, Pęgowski, Pękowski, Pętkowski, Piaskowski, Piaszczyński, Piekutowski, '''[[Pierszyński]]''', Pietrzykiewicz, Pilawski, Plackowski, Plat, Płatonowicz, Pniewski, Poddębski, Podgórski, Podskarbski, Podskoczym, Podwysoki, Pokroszyński, '''[[Politalski]]''', Politałocki, Politowski, Polityński, Połaski, '''[[Poniecki]]''', Popowski, Postroński, Postrumiejski, Pośnik, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Potoccy_herbu_Ostoja Potocki]''', Pożarycki, Półkotycki, Probołowski, Przeczmiński, Przezdybski, Przezwodzki, Przybysławski, Ptaszkowski, Puszkarenko, Racławkowski, Racięski, Raczek, Raczewski, '''[[Raczko]]''', '''[[Radgowski]]''', Raduński, Radwański, Radzicki, Radzymiński, Rajski, Rańkowski, Rdułtowski, Rdzawski, Rekosz, Rekść, Reyzner, '''[[Roguski]]''', Rokosz, Roszkowski, Roztylicki, Rożniatowski, Rucewski, Rudzicki, Rukujża, Rumszewicz, Ruszkowski, Ryk, Rykaczewski, '''[[Rylski]]''', Rysiński, Rząśnicki, Rzepliński, Salecki, Samborski, Sarbski, '''[[Sędzimir]]''', '''[[Siedlikowski]]''', Siedliski, Siemienowicz, Siemoński, '''[[Sieradzki]]''', Skrzeszewski, Słomski, '''[[Słoński]]''', Słupski, '''[[Słuszka]]''', Smilgiewicz, Smuszewski, Sobolewski, Soboniowski, '''[[Solecki]]''', Songajło, Stachler, Stachurski, Stackiewicz, '''[[Starzewski]]''', '''[[Starzycki]]''', '''[[Staszewski]]''', Stebelski, Steblecki, Steblowski, '''[[Stobiecki]]''', Stokowiecki, Stokowski, Strojnowski, Strzałka, Strzałkowski (1), Strzałkowski (2), Strzelecki, Suchcicki, Suchocki, Suchorabski, Suchorzewski, Sudyka, Sulimierski, Sułocki, Sumorok, Szarlejski, Szarota, Szczepanowski, Szczodrowski, Szczurzyński, Szmilowski, Sztiszewski, Szyszkowicz, '''[[Szyszkowski]]''', Ścibor, Ściborowski, Śniekoski, Śmiglewicz, Świderski, Świerkocki, '''[[Świerczyński]]''', Świrski, Taranowski, '''[[Targoński]]''', Tatura, Teliński, Tołkacz, Tomkiewicz, Trzcieński, Trzepieński, Tudorowski, '''[[Tumiłowicz]]''', Turkułł, Turznicki, Tworowski, Tyszko, Ubniński, Ujejski, Uleski, Uliński, Unichowski, Ustarbowski, Wadowski, Wadowski–Pietrzkiewicz, Waranowski, Wasilewski, Wiąckowski, Widun–Dubejkowski, Wielątko, Wieluński, Wierciechowski, Wierzchlejski, Wierzchowski, Wigurski, Wilczkowski, Wiński, Wliński, Wojciechowski, Wojewódka, Wojnowski, Woynowski, Wojsicki, Wojsławski, Woliszewski, Wolski, Worotnicki, Wronowski, Wyławski–Horehlad, Wysocki, Wyszyński, Zabiełło, '''[[Zabierzowski]]''', Zaborowski, Zagorski, '''[[Zagórski]]''', Zajelski, Zajarski, Zajerski, Zajezierski, Zakobielski, Zaleski, Zarogowski, Zasztoft, Zawadzki, Zborowski, Zdanowicz, Złochowski, Złociszewski, Złoty, Zubko, Żabokrzycki, Żakowski, Żarski, Żegadło, Żelisławski, Żerakowski, Żukowicz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oznaczenia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Nazwiska napisane grubą czcionką posiadają link do szerszego opracowania np. '''[[Świerczyński]]'''.&lt;br /&gt;
* Numery w nawiasach przy nazwiskach oznaczają, że są to rody herbu Ostoja noszące to samo nazwisko lecz ze sobą niespokrewnione, np. Ostojski (1), Ostojski (2).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa gniazd Rodu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=1cqjvLMaYmS-lsoJdR5N7nnuH7bzB8VBK&amp;amp;ll=52.8219696360803%2C22.465525759893552&amp;amp;z=6 Mapa gniazd Rodu Ostoja].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* '''[[Wybitni przedstawiciele Rodu Ostojów (Mościców)]]'''.&lt;br /&gt;
* '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) Ród Ostojów (Mościców)]'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Przypisy==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;small&amp;gt;1. R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&amp;lt;/small&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Źródła==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*  R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&lt;br /&gt;
* [https://ostoya.org/ Clan of Ostoya] (dostęp: 20. 07. 2026).&lt;br /&gt;
* [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Strona_g%C5%82%C3%B3wna Wikipedia].&lt;br /&gt;
Wybitni przedstawiciele Rodu Ostojów (Mościców)]]'''.&lt;br /&gt;
* '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) Ród Ostojów (Mościców)]'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Przypisy==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;small&amp;gt;1. R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&amp;lt;/small&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Źródła==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*  R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&lt;br /&gt;
* [https://ostoya.org/ Clan of Ostoya] (dostęp: 20. 07. 2026).&lt;br /&gt;
* [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Strona_g%C5%82%C3%B3wna Wikipedia].&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23590</id>
		<title>Lista rodów herbu Ostoja</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23590"/>
		<updated>2026-07-29T11:18:41Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|240px|right|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Lista [https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) rodów herbu Ostoja]''' sporządzona na podstawie opracowania Rafała Bogusławskiego&amp;lt;sup&amp;gt;1&amp;lt;/sup&amp;gt; wraz z uzupełnieniami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Rody herbu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''[[Ancyparowicz|Ancyporowicz]]''', Bagieński, Balicki (1), Balicki (2) Baliński, Bańkowski, Barankiewicz, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Baranowscy_herbu_Ostoja Baranowski]''', Bardecki, Bardowski, Barszczewski, Bartkowski, Bąblewski, Bączalski, Bątkowski, Beonowski, Bernatowicz, Bębnowski, Będkowski, Będuski, Białkowski, '''[[Biel]]''', Bielicki, Bielowski, Bielski, Bielszowski, Biestrzycki, Biestrzykowski, Binkowski, Blinowski, Błaszkowski, Błędostowski, Błocienkowski, '''[[Błociszewski]]''', Błogienkowski, Błoszczyński, Błyszczanowicz, Bobiński, Bobrownicki, Bociarski, Bogorajski, '''[[Bogusławski]]''', '''[[Boguszewski]]''', '''[[Bohatyrewicz]]''', Bohuszewicz, Bojer, Boraczewski, Boratyński, Borodzicz, Borowieński, Borowski, Brodnicki, '''[[Brodowicz]]''', Brodowski, '''[[Brokowski]]''', Broniowski, Brzeski, Brzeziński, Brzozowski, Bukowski, Burski, Buszowski, Butniewicz, Bytkowski, '''[[Bzowski]]''', Chechelski, '''[[Chełmowski]]''', Chełmski, Chluski, Chmyrowski, Choceński, '''[[Chodkowski]]''', Chodorkowski, Chorzeński, Chrapek, Chrostecki, '''[[Chrostowski]]''', Chrościcki, Chrystowski, '''[[Chrząstowski]]''', Chudzicki, Chudziński, Chyliński, Chyżewski, '''[[Chyżyński]]''', Ciapiński, Ciechański, Cieszęcki, Cieśliński, Czajkowski, Czapiewski, Czechowicz, '''[[Czeczot]]''', Czernichowski, Czernik, Czernikowski, '''[[Danielewicz]]''', Danilewski, Daniłłowicz, Daniszewski, Dargiewicz, Darginowicz, Darowski, Dąbrowski (1), Dąbrowski (2), Delpes, Dembowski, Demeszkiewicz, Dmosicki, Dmoszyński, Dobielewski, Dobrakowski, Dobromirski, Dobrowolski, Dokowski, '''[[Domaradzki]]''', Dominowski, Domontowicz, Dramont, Drelig, Dubaniowski, Dubejkowski, '''[[Dubikowski]]''', Dubkowski, Dublański, Duczman, Dudkowski, Dulowski, Duniłowicz, Duszakiewicz, Dworecki, Dworzycki, Dzięczyński, Dzwonkowski, Etejko, Finke de Finkenthal, Gabryełowicz, '''[[Gajdowski-Potapowicz]]''', '''[[Gajewicz]]''', '''[[Gajewski]]''', Gałązkowski, Gawkowski, Gawłowski, Gawryłkiewicz, Genfeld, Gigliel, Gieskowski, Glewski, Glindzicz, Głazowski, Głębocki, '''[[Głogiński]]''', Głowacki, Głowczewski, Gniady, Gniazdowski, Gnidaszewski, Godziszewski, Gotejko, Górski (1), Górski (2), Grabowski, Grad, Grodziski, Gronowski, Grząski, Gudwiłowicz, Gudziłowicz, Gurkowski, Gzowski, Hełczyński, Horbatowski, '''[[Hrebnicki Doktorowicz|Hrebnicki]]''', Hryniewiecki, Hulanicki, Hurkowski, Ibiański, Ilikowski, Iłgutowicz, '''[[Iłowiecki]]''', Iwański, Jackowski, Jajkowski, Jakimski, Jakliński, Jakowicki, '''[[Janikowski]]''', '''[[Janiszewski]]''', Janowski, Jański, Jarosławicz–Bohuszewicz, Jastrzębski, Jaworski, Jedlecki, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerzykowscy_herbu_Ostoja Jerzykowski]''', Jetwidowicz, Joteyko, Juckiewicz, Jurkowski, Kaczanowski, Kaczorowski, Kaleński, '''[[Kałłaur]]''', Kamieński, Kamociński, Karabczewski, Kargowski, Karlewicz, Karlewski, '''[[Karliński]]''', Karłowicz, Kasiulewicz, Kasperski, '''[[Kaweczyński]]''', Kątkowski, Kępski, Kiedrowski, '''[[Kiedrzyński]]''', Kielowski, Kiełcz, Kleczowski, Klonowski, Kłębowski, Kobylski, Kołkowski, Komorowski, Koncewicz, Kondradzki, Kończycki, Korociński, Kościulewicz, '''[[Kotkowski]]''', Kotnowski, Kowalikowski, '''[[Kowalski]]''', Kozłowiecki, Kozłowski, Koźniewski, Krausz, Krecz, Kreuz, Krępski, Krochowski, Krokoss, Kropidelski, Krzesz, Krzyczkowski, Krzykawski, Krzywicki, Krzywiec, Krzywiec–Okołowicz, Krzywiec–Pożarski, Krzyżewicz, Książnicki, Kublicki, Kumanowski, Kurosz, Kuryłowicz, Laski, Latkowski, Lekszycki, '''[[Leski|Lenski]]''', '''[[Leski]]''', Lewonowicz, Lewożski, '''[[Lniski]]''', Lubiatowski, Lubicki, Lubochiński, Lubochowski, Lucjanowski, Łazański, Łeński, '''[[Leski|Łęcki]]''', Łopuski, Łowiecki, Łunin, Łyszkiewicz, Maciański, Maczenko, Maleczkowski, '''[[Marchocki]]''', Marchowicki, Marcinkiewicz, Marcinkowski, Markiewicz, Markowicz, Marylski, Masłowski, Mazalski, Michałowski, Mietelski, Miklaszewski, Mikłaszewicz, Mikorski, Mikułowski, Mikutowicz, '''[[Mioduszewski]]''', Mirogonowski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Mierzewscy_herbu_Ostoja Mirzewski]''', Młodawski, Modlewski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Modliszewscy_herbu_Ostoja Modliszewski]''', '''[[Modrzejowski|Modrzejewski]]''', Modrzewski, Mokierski, Mokrzecki, Mondrzejewski, Morawski, Morecki, Mościcki, Mościcz–Ostaszewicz, Mrożek–Krzelczycki, Mydłowiecki, Mydłowski, Nagorczewski, Nagorski, Nagórko, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Nag%C3%B3rscy_herbu_Ostoja Nagórski]''', Nagrodzki, Nasierowski, Niedźwiecki, Niegoszowski, Niekora, Nieparcki, Nieradzki, Nieroda, Nizankowski, Noss, Nowogrodzki, Nowowiejski, '''[[Nyko]]''', Obakiewicz, Obrębski, Ochman, Ochocimski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochoccy_herbu_Ostoja Ochocki]''', Oczepowski, Odyniec, Olchówiecki, Olewiński, Orda, Ordyłowski, Ordyniec, Ordyński, Orzechowski, Osiecki (1), Osiecki (2), Osieczkowski, Osiejewski, Ostaniewicz, Ostanowko, Ostanowski, Ostaszewicz, '''[[Ostaszewski]]''', Ostaszko, Ostojski (1), Ostojski (2), Ostyłowski, Owczarski, '''[[Owsiany]]''', Owsijowski, Oziębłowski, Pakarliński, Palczyński, Palecki, Pałaszkiewicz, Pankiewicz, Papieski, Papliński, Parchimowicz, Parczowski, Paszczenko, Paszkiewicz, Pęgowski, Pękowski, Pętkowski, Piaskowski, Piaszczyński, Piekutowski, '''[[Pierszyński]]''', Pietrzykiewicz, Pilawski, Plackowski, Plat, Płatonowicz, Pniewski, Poddębski, Podgórski, Podskarbski, Podskoczym, Podwysoki, Pokroszyński, '''[[Politalski]]''', Politałocki, Politowski, Polityński, Połaski, '''[[Poniecki]]''', Popowski, Postroński, Postrumiejski, Pośnik, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Potoccy_herbu_Ostoja Potocki]''', Pożarycki, Półkotycki, Probołowski, Przeczmiński, Przezdybski, Przezwodzki, Przybysławski, Ptaszkowski, Puszkarenko, Racławkowski, Racięski, Raczek, Raczewski, '''[[Raczko]]''', '''[[Radgowski]]''', Raduński, Radwański, Radzicki, Radzymiński, Rajski, Rańkowski, Rdułtowski, Rdzawski, Rekosz, Rekść, Reyzner, '''[[Roguski]]''', Rokosz, Roszkowski, Roztylicki, Rożniatowski, Rucewski, Rudzicki, Rukujża, Rumszewicz, Ruszkowski, Ryk, Rykaczewski, '''[[Rylski]]''', Rysiński, Rząśnicki, Rzepliński, Salecki, Samborski, Sarbski, '''[[Sędzimir]]''', '''[[Siedlikowski]]''', Siedliski, Siemienowicz, Siemoński, '''[[Sieradzki]]''', Skrzeszewski, Słomski, '''[[Słoński]]''', Słupski, '''[[Słuszka]]''', Smilgiewicz, Smuszewski, Sobolewski, Soboniowski, '''[[Solecki]]''', Songajło, Stachler, Stachurski, Stackiewicz, '''[[Starzewski]]''', '''[[Starzycki]]''', '''[[Staszewski]]''', Stebelski, Steblecki, Steblowski, '''[[Stobiecki]]''', Stokowiecki, Stokowski, Strojnowski, Strzałka, Strzałkowski (1), Strzałkowski (2), Strzelecki, Suchcicki, Suchocki, Suchorabski, Suchorzewski, Sudyka, Sulimierski, Sułocki, Sumorok, Szarlejski, Szarota, Szczepanowski, Szczodrowski, Szczurzyński, Szmilowski, Sztiszewski, Szyszkowicz, '''[[Szyszkowski]]''', Ścibor, Ściborowski, Śniekoski, Śmiglewicz, Świderski, Świerkocki, '''[[Świerczyński]]''', Świrski, Taranowski, '''[[Targoński]]''', Tatura, Teliński, Tołkacz, Tomkiewicz, Trzcieński, Trzepieński, Tudorowski, '''[[Tumiłowicz]]''', Turkułł, Turznicki, Tworowski, Tyszko, Ubniński, Ujejski, Uleski, Uliński, Unichowski, Ustarbowski, Wadowski, Wadowski–Pietrzkiewicz, Waranowski, Wasilewski, Wiąckowski, Widun–Dubejkowski, Wielątko, Wieluński, Wierciechowski, Wierzchlejski, Wierzchowski, Wigurski, Wilczkowski, Wiński, Wliński, Wojciechowski, Wojewódka, Wojnowski, Woynowski, Wojsicki, Wojsławski, Woliszewski, Wolski, Worotnicki, Wronowski, Wyławski–Horehlad, Wysocki, Wyszyński, Zabiełło, '''[[Zabierzowski]]''', Zaborowski, Zagorski, '''[[Zagórski]]''', Zajelski, Zajarski, Zajerski, Zajezierski, Zakobielski, Zaleski, Zarogowski, Zasztoft, Zawadzki, Zborowski, Zdanowicz, Złochowski, Złociszewski, Złoty, Zubko, Żabokrzycki, Żakowski, Żarski, Żegadło, Żelisławski, Żerakowski, Żukowicz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oznaczenia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Nazwiska napisane grubą czcionką posiadają link do szerszego opracowania np. '''[[Świerczyński]]'''.&lt;br /&gt;
* Numery w nawiasach przy nazwiskach oznaczają, że są to rody herbu Ostoja noszące to samo nazwisko lecz ze sobą niespokrewnione, np. Ostojski (1), Ostojski (2).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa gniazd Rodu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=1cqjvLMaYmS-lsoJdR5N7nnuH7bzB8VBK&amp;amp;ll=52.8219696360803%2C22.465525759893552&amp;amp;z=6 Mapa gniazd Rodu Ostoja].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zobacz też==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* '''[[https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Wybitni_przedstawiciele_Rodu_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) Wybitni przedstawiciele Rodu Ostojów (Mościców)]]'''.&lt;br /&gt;
* '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) Ród Ostojów (Mościców)]'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Przypisy==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;small&amp;gt;1. R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&amp;lt;/small&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Źródła==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*  R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&lt;br /&gt;
* [https://ostoya.org/ Clan of Ostoya] (dostęp: 20. 07. 2026).&lt;br /&gt;
* [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Strona_g%C5%82%C3%B3wna Wikipedia].&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23589</id>
		<title>Lista rodów herbu Ostoja</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23589"/>
		<updated>2026-07-29T11:05:47Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|240px|right|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Lista [https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) rodów herbu Ostoja]''' sporządzona na podstawie opracowania Rafała Bogusławskiego&amp;lt;sup&amp;gt;1&amp;lt;/sup&amp;gt; wraz z uzupełnieniami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Rody herbu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''[[Ancyparowicz|Ancyporowicz]]''', Bagieński, Balicki (1), Balicki (2) Baliński, Bańkowski, Barankiewicz, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Baranowscy_herbu_Ostoja Baranowski]''', Bardecki, Bardowski, Barszczewski, Bartkowski, Bąblewski, Bączalski, Bątkowski, Beonowski, Bernatowicz, Bębnowski, Będkowski, Będuski, Białkowski, '''[[Biel]]''', Bielicki, Bielowski, Bielski, Bielszowski, Biestrzycki, Biestrzykowski, Binkowski, Blinowski, Błaszkowski, Błędostowski, Błocienkowski, '''[[Błociszewski]]''', Błogienkowski, Błoszczyński, Błyszczanowicz, Bobiński, Bobrownicki, Bociarski, Bogorajski, '''[[Bogusławski]]''', '''[[Boguszewski]]''', '''[[Bohatyrewicz]]''', Bohuszewicz, Bojer, Boraczewski, Boratyński, Borodzicz, Borowieński, Borowski, Brodnicki, '''[[Brodowicz]]''', Brodowski, '''[[Brokowski]]''', Broniowski, Brzeski, Brzeziński, Brzozowski, Bukowski, Burski, Buszowski, Butniewicz, Bytkowski, '''[[Bzowski]]''', Chechelski, '''[[Chełmowski]]''', Chełmski, Chluski, Chmyrowski, Choceński, '''[[Chodkowski]]''', Chodorkowski, Chorzeński, Chrapek, Chrostecki, '''[[Chrostowski]]''', Chrościcki, Chrystowski, '''[[Chrząstowski]]''', Chudzicki, Chudziński, Chyliński, Chyżewski, '''[[Chyżyński]]''', Ciapiński, Ciechański, Cieszęcki, Cieśliński, Czajkowski, Czapiewski, Czechowicz, '''[[Czeczot]]''', Czernichowski, Czernik, Czernikowski, '''[[Danielewicz]]''', Danilewski, Daniłłowicz, Daniszewski, Dargiewicz, Darginowicz, Darowski, Dąbrowski (1), Dąbrowski (2), Delpes, Dembowski, Demeszkiewicz, Dmosicki, Dmoszyński, Dobielewski, Dobrakowski, Dobromirski, Dobrowolski, Dokowski, '''[[Domaradzki]]''', Dominowski, Domontowicz, Dramont, Drelig, Dubaniowski, Dubejkowski, '''[[Dubikowski]]''', Dubkowski, Dublański, Duczman, Dudkowski, Dulowski, Duniłowicz, Duszakiewicz, Dworecki, Dworzycki, Dzięczyński, Dzwonkowski, Etejko, Finke de Finkenthal, Gabryełowicz, '''[[Gajdowski-Potapowicz]]''', '''[[Gajewicz]]''', '''[[Gajewski]]''', Gałązkowski, Gawkowski, Gawłowski, Gawryłkiewicz, Genfeld, Gigliel, Gieskowski, Glewski, Glindzicz, Głazowski, Głębocki, '''[[Głogiński]]''', Głowacki, Głowczewski, Gniady, Gniazdowski, Gnidaszewski, Godziszewski, Gotejko, Górski (1), Górski (2), Grabowski, Grad, Grodziski, Gronowski, Grząski, Gudwiłowicz, Gudziłowicz, Gurkowski, Gzowski, Hełczyński, Horbatowski, '''[[Hrebnicki Doktorowicz|Hrebnicki]]''', Hryniewiecki, Hulanicki, Hurkowski, Ibiański, Ilikowski, Iłgutowicz, '''[[Iłowiecki]]''', Iwański, Jackowski, Jajkowski, Jakimski, Jakliński, Jakowicki, '''[[Janikowski]]''', '''[[Janiszewski]]''', Janowski, Jański, Jarosławicz–Bohuszewicz, Jastrzębski, Jaworski, Jedlecki, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerzykowscy_herbu_Ostoja Jerzykowski]''', Jetwidowicz, Joteyko, Juckiewicz, Jurkowski, Kaczanowski, Kaczorowski, Kaleński, '''[[Kałłaur]]''', Kamieński, Kamociński, Karabczewski, Kargowski, Karlewicz, Karlewski, '''[[Karliński]]''', Karłowicz, Kasiulewicz, Kasperski, '''[[Kaweczyński]]''', Kątkowski, Kępski, Kiedrowski, '''[[Kiedrzyński]]''', Kielowski, Kiełcz, Kleczowski, Klonowski, Kłębowski, Kobylski, Kołkowski, Komorowski, Koncewicz, Kondradzki, Kończycki, Korociński, Kościulewicz, '''[[Kotkowski]]''', Kotnowski, Kowalikowski, '''[[Kowalski]]''', Kozłowiecki, Kozłowski, Koźniewski, Krausz, Krecz, Kreuz, Krępski, Krochowski, Krokoss, Kropidelski, Krzesz, Krzyczkowski, Krzykawski, Krzywicki, Krzywiec, Krzywiec–Okołowicz, Krzywiec–Pożarski, Krzyżewicz, Książnicki, Kublicki, Kumanowski, Kurosz, Kuryłowicz, Laski, Latkowski, Lekszycki, '''[[Leski|Lenski]]''', '''[[Leski]]''', Lewonowicz, Lewożski, '''[[Lniski]]''', Lubiatowski, Lubicki, Lubochiński, Lubochowski, Lucjanowski, Łazański, Łeński, '''[[Leski|Łęcki]]''', Łopuski, Łowiecki, Łunin, Łyszkiewicz, Maciański, Maczenko, Maleczkowski, '''[[Marchocki]]''', Marchowicki, Marcinkiewicz, Marcinkowski, Markiewicz, Markowicz, Marylski, Masłowski, Mazalski, Michałowski, Mietelski, Miklaszewski, Mikłaszewicz, Mikorski, Mikułowski, Mikutowicz, '''[[Mioduszewski]]''', Mirogonowski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Mierzewscy_herbu_Ostoja Mirzewski]''', Młodawski, Modlewski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Modliszewscy_herbu_Ostoja Modliszewski]''', '''[[Modrzejowski|Modrzejewski]]''', Modrzewski, Mokierski, Mokrzecki, Mondrzejewski, Morawski, Morecki, Mościcki, Mościcz–Ostaszewicz, Mrożek–Krzelczycki, Mydłowiecki, Mydłowski, Nagorczewski, Nagorski, Nagórko, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Nag%C3%B3rscy_herbu_Ostoja Nagórski]''', Nagrodzki, Nasierowski, Niedźwiecki, Niegoszowski, Niekora, Nieparcki, Nieradzki, Nieroda, Nizankowski, Noss, Nowogrodzki, Nowowiejski, '''[[Nyko]]''', Obakiewicz, Obrębski, Ochman, Ochocimski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochoccy_herbu_Ostoja Ochocki]''', Oczepowski, Odyniec, Olchówiecki, Olewiński, Orda, Ordyłowski, Ordyniec, Ordyński, Orzechowski, Osiecki (1), Osiecki (2), Osieczkowski, Osiejewski, Ostaniewicz, Ostanowko, Ostanowski, Ostaszewicz, '''[[Ostaszewski]]''', Ostaszko, Ostojski (1), Ostojski (2), Ostyłowski, Owczarski, '''[[Owsiany]]''', Owsijowski, Oziębłowski, Pakarliński, Palczyński, Palecki, Pałaszkiewicz, Pankiewicz, Papieski, Papliński, Parchimowicz, Parczowski, Paszczenko, Paszkiewicz, Pęgowski, Pękowski, Pętkowski, Piaskowski, Piaszczyński, Piekutowski, '''[[Pierszyński]]''', Pietrzykiewicz, Pilawski, Plackowski, Plat, Płatonowicz, Pniewski, Poddębski, Podgórski, Podskarbski, Podskoczym, Podwysoki, Pokroszyński, '''[[Politalski]]''', Politałocki, Politowski, Polityński, Połaski, '''[[Poniecki]]''', Popowski, Postroński, Postrumiejski, Pośnik, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Potoccy_herbu_Ostoja Potocki]''', Pożarycki, Półkotycki, Probołowski, Przeczmiński, Przezdybski, Przezwodzki, Przybysławski, Ptaszkowski, Puszkarenko, Racławkowski, Racięski, Raczek, Raczewski, '''[[Raczko]]''', '''[[Radgowski]]''', Raduński, Radwański, Radzicki, Radzymiński, Rajski, Rańkowski, Rdułtowski, Rdzawski, Rekosz, Rekść, Reyzner, '''[[Roguski]]''', Rokosz, Roszkowski, Roztylicki, Rożniatowski, Rucewski, Rudzicki, Rukujża, Rumszewicz, Ruszkowski, Ryk, Rykaczewski, '''[[Rylski]]''', Rysiński, Rząśnicki, Rzepliński, Salecki, Samborski, Sarbski, '''[[Sędzimir]]''', '''[[Siedlikowski]]''', Siedliski, Siemienowicz, Siemoński, '''[[Sieradzki]]''', Skrzeszewski, Słomski, '''[[Słoński]]''', Słupski, '''[[Słuszka]]''', Smilgiewicz, Smuszewski, Sobolewski, Soboniowski, '''[[Solecki]]''', Songajło, Stachler, Stachurski, Stackiewicz, '''[[Starzewski]]''', '''[[Starzycki]]''', '''[[Staszewski]]''', Stebelski, Steblecki, Steblowski, '''[[Stobiecki]]''', Stokowiecki, Stokowski, Strojnowski, Strzałka, Strzałkowski (1), Strzałkowski (2), Strzelecki, Suchcicki, Suchocki, Suchorabski, Suchorzewski, Sudyka, Sulimierski, Sułocki, Sumorok, Szarlejski, Szarota, Szczepanowski, Szczodrowski, Szczurzyński, Szmilowski, Sztiszewski, Szyszkowicz, '''[[Szyszkowski]]''', Ścibor, Ściborowski, Śniekoski, Śmiglewicz, Świderski, Świerkocki, '''[[Świerczyński]]''', Świrski, Taranowski, '''[[Targoński]]''', Tatura, Teliński, Tołkacz, Tomkiewicz, Trzcieński, Trzepieński, Tudorowski, '''[[Tumiłowicz]]''', Turkułł, Turznicki, Tworowski, Tyszko, Ubniński, Ujejski, Uleski, Uliński, Unichowski, Ustarbowski, Wadowski, Wadowski–Pietrzkiewicz, Waranowski, Wasilewski, Wiąckowski, Widun–Dubejkowski, Wielątko, Wieluński, Wierciechowski, Wierzchlejski, Wierzchowski, Wigurski, Wilczkowski, Wiński, Wliński, Wojciechowski, Wojewódka, Wojnowski, Woynowski, Wojsicki, Wojsławski, Woliszewski, Wolski, Worotnicki, Wronowski, Wyławski–Horehlad, Wysocki, Wyszyński, Zabiełło, '''[[Zabierzowski]]''', Zaborowski, Zagorski, '''[[Zagórski]]''', Zajelski, Zajarski, Zajerski, Zajezierski, Zakobielski, Zaleski, Zarogowski, Zasztoft, Zawadzki, Zborowski, Zdanowicz, Złochowski, Złociszewski, Złoty, Zubko, Żabokrzycki, Żakowski, Żarski, Żegadło, Żelisławski, Żerakowski, Żukowicz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oznaczenia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Nazwiska napisane grubą czcionką posiadają link do szerszego opracowania np. '''[[Świerczyński]]'''.&lt;br /&gt;
* Numery w nawiasach przy nazwiskach oznaczają, że są to rody herbu Ostoja noszące to samo nazwisko lecz ze sobą niespokrewnione, np. Ostojski (1), Ostojski (2).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa gniazd Rodu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=1cqjvLMaYmS-lsoJdR5N7nnuH7bzB8VBK&amp;amp;ll=52.8219696360803%2C22.465525759893552&amp;amp;z=6 Mapa gniazd Rodu Ostoja].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Przypisy==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;small&amp;gt;1. R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&amp;lt;/small&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Źródła==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*  R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&lt;br /&gt;
* [https://ostoya.org/ Clan of Ostoya] (dostęp: 20. 07. 2026).&lt;br /&gt;
* [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Strona_g%C5%82%C3%B3wna Wikipedia].&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23588</id>
		<title>Lista rodów herbu Ostoja</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23588"/>
		<updated>2026-07-29T10:59:26Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|240px|right|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Lista [https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) rodów herbu Ostoja]''' sporządzona na podstawie opracowania Rafała Bogusławskiego&amp;lt;sup&amp;gt;1&amp;lt;/sup&amp;gt; wraz z uzupełnieniami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Rody herbu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''[[Ancyparowicz|Ancyporowicz]]''', Bagieński, Balicki (1), Balicki (2) Baliński, Bańkowski, Barankiewicz, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Baranowscy_herbu_Ostoja Baranowski]''', Bardecki, Bardowski, Barszczewski, Bartkowski, Bąblewski, Bączalski, Bątkowski, Beonowski, Bernatowicz, Bębnowski, Będkowski, Będuski, Białkowski, '''[[Biel]]''', Bielicki, Bielowski, Bielski, Bielszowski, Biestrzycki, Biestrzykowski, Binkowski, Blinowski, Błaszkowski, Błędostowski, Błocienkowski, '''[[Błociszewski]]''', Błogienkowski, Błoszczyński, Błyszczanowicz, Bobiński, Bobrownicki, Bociarski, Bogorajski, '''[[Bogusławski]]''', '''[[Boguszewski]]''', '''[[Bohatyrewicz]]''', Bohuszewicz, Bojer, Boraczewski, Boratyński, Borodzicz, Borowieński, Borowski, Brodnicki, '''[[Brodowicz]]''', Brodowski, '''[[Brokowski]]''', Broniowski, Brzeski, Brzeziński, Brzozowski, Bukowski, Burski, Buszowski, Butniewicz, Bytkowski, '''[[Bzowski]]''', Chechelski, '''[[Chełmowski]]''', Chełmski, Chluski, Chmyrowski, Choceński, '''[[Chodkowski]]''', Chodorkowski, Chorzeński, Chrapek, Chrostecki, '''[[Chrostowski]]''', Chrościcki, Chrystowski, '''[[Chrząstowski]]''', Chudzicki, Chudziński, Chyliński, Chyżewski, '''[[Chyżyński]]''', Ciapiński, Ciechański, Cieszęcki, Cieśliński, Czajkowski, Czapiewski, Czechowicz, '''[[Czeczot]]''', Czernichowski, Czernik, Czernikowski, '''[[Danielewicz]]''', Danilewski, Daniłłowicz, Daniszewski, Dargiewicz, Darginowicz, Darowski, Dąbrowski (1), Dąbrowski (2), Delpes, Dembowski, Demeszkiewicz, Dmosicki, Dmoszyński, Dobielewski, Dobrakowski, Dobromirski, Dobrowolski, Dokowski, '''[[Domaradzki]]''', Dominowski, Domontowicz, Dramont, Drelig, Dubaniowski, Dubejkowski, '''[[Dubikowski]]''', Dubkowski, Dublański, Duczman, Dudkowski, Dulowski, Duniłowicz, Duszakiewicz, Dworecki, Dworzycki, Dzięczyński, Dzwonkowski, Etejko, Finke de Finkenthal, Gabryełowicz, '''[[Gajdowski-Potapowicz]]''', '''[[Gajewicz]]''', '''[[Gajewski]]''', Gałązkowski, Gawkowski, Gawłowski, Gawryłkiewicz, Genfeld, Gigliel, Gieskowski, Glewski, Glindzicz, Głazowski, Głębocki, '''[[Głogiński]]''', Głowacki, Głowczewski, Gniady, Gniazdowski, Gnidaszewski, Godziszewski, Gotejko, Górski (1), Górski (2), Grabowski, Grad, Grodziski, Gronowski, Grząski, Gudwiłowicz, Gudziłowicz, Gurkowski, Gzowski, Hełczyński, Horbatowski, '''[[Hrebnicki Doktorowicz|Hrebnicki]]''', Hryniewiecki, Hulanicki, Hurkowski, Ibiański, Ilikowski, Iłgutowicz, '''[[Iłowiecki]]''', Iwański, Jackowski, Jajkowski, Jakimski, Jakliński, Jakowicki, '''[[Janikowski]]''', '''[[Janiszewski]]''', Janowski, Jański, Jarosławicz–Bohuszewicz, Jastrzębski, Jaworski, Jedlecki, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerzykowscy_herbu_Ostoja Jerzykowski]''', Jetwidowicz, Joteyko, Juckiewicz, Jurkowski, Kaczanowski, Kaczorowski, Kaleński, '''[[Kałłaur]]''', Kamieński, Kamociński, Karabczewski, Kargowski, Karlewicz, Karlewski, '''[[Karliński]]''', Karłowicz, Kasiulewicz, Kasperski, '''[[Kaweczyński]]''', Kątkowski, Kępski, Kiedrowski, '''[[Kiedrzyński]]''', Kielowski, Kiełcz, Kleczowski, Klonowski, Kłębowski, Kobylski, Kołkowski, Komorowski, Koncewicz, Kondradzki, Kończycki, Korociński, Kościulewicz, '''[[Kotkowski]]''', Kotnowski, Kowalikowski, '''[[Kowalski]]''', Kozłowiecki, Kozłowski, Koźniewski, Krausz, Krecz, Kreuz, Krępski, Krochowski, Krokoss, Kropidelski, Krzesz, Krzyczkowski, Krzykawski, Krzywicki, Krzywiec, Krzywiec–Okołowicz, Krzywiec–Pożarski, Krzyżewicz, Książnicki, Kublicki, Kumanowski, Kurosz, Kuryłowicz, Laski, Latkowski, Lekszycki, '''[[Leski|Lenski]]''', '''[[Leski]]''', Lewonowicz, Lewożski, '''[[Lniski]]''', Lubiatowski, Lubicki, Lubochiński, Lubochowski, Lucjanowski, Łazański, Łeński, '''[[Leski|Łęcki]]''', Łopuski, Łowiecki, Łunin, Łyszkiewicz, Maciański, Maczenko, Maleczkowski, '''[[Marchocki]]''', Marchowicki, Marcinkiewicz, Marcinkowski, Markiewicz, Markowicz, Marylski, Masłowski, Mazalski, Michałowski, Mietelski, Miklaszewski, Mikłaszewicz, Mikorski, Mikułowski, Mikutowicz, '''[[Mioduszewski]]''', Mirogonowski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Mierzewscy_herbu_Ostoja Mirzewski]''', Młodawski, Modlewski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Modliszewscy_herbu_Ostoja Modliszewski]''', '''[[Modrzejowski|Modrzejewski]]''', Modrzewski, Mokierski, Mokrzecki, Mondrzejewski, Morawski, Morecki, Mościcki, Mościcz–Ostaszewicz, Mrożek–Krzelczycki, Mydłowiecki, Mydłowski, Nagorczewski, Nagorski, Nagórko, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Nag%C3%B3rscy_herbu_Ostoja Nagórski]''', Nagrodzki, Nasierowski, Niedźwiecki, Niegoszowski, Niekora, Nieparcki, Nieradzki, Nieroda, Nizankowski, Noss, Nowogrodzki, Nowowiejski, '''[[Nyko]]''', Obakiewicz, Obrębski, Ochman, Ochocimski, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochoccy_herbu_Ostoja Ochocki]''', Oczepowski, Odyniec, Olchówiecki, Olewiński, Orda, Ordyłowski, Ordyniec, Ordyński, Orzechowski, Osiecki (1), Osiecki (2), Osieczkowski, Osiejewski, Ostaniewicz, Ostanowko, Ostanowski, Ostaszewicz, '''[[Ostaszewski]]''', Ostaszko, Ostojski (1), Ostojski (2), Ostyłowski, Owczarski, '''[[Owsiany]]''', Owsijowski, Oziębłowski, Pakarliński, Palczyński, Palecki, Pałaszkiewicz, Pankiewicz, Papieski, Papliński, Parchimowicz, Parczowski, Paszczenko, Paszkiewicz, Pęgowski, Pękowski, Pętkowski, Piaskowski, Piaszczyński, Piekutowski, '''[[Pierszyński]]''', Pietrzykiewicz, Pilawski, Plackowski, Plat, Płatonowicz, Pniewski, Poddębski, Podgórski, Podskarbski, Podskoczym, Podwysoki, Pokroszyński, '''[[Politalski]]''', Politałocki, Politowski, Polityński, Połaski, '''[[Poniecki]]''', Popowski, Postroński, Postrumiejski, Pośnik, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Potoccy_herbu_Ostoja Potocki]''', Pożarycki, Półkotycki, Probołowski, Przeczmiński, Przezdybski, Przezwodzki, Przybysławski, Ptaszkowski, Puszkarenko, Racławkowski, Racięski, Raczek, Raczewski, '''[[Raczko]]''', '''[[Radgowski]]''', Raduński, Radwański, Radzicki, Radzymiński, Rajski, Rańkowski, Rdułtowski, Rdzawski, Rekosz, Rekść, Reyzner, '''[[Roguski]]''', Rokosz, Roszkowski, Roztylicki, Rożniatowski, Rucewski, Rudzicki, Rukujża, Rumszewicz, Ruszkowski, Ryk, Rykaczewski, '''[[Rylski]]''', Rysiński, Rząśnicki, Rzepliński, Salecki, Samborski, Sarbski, '''[[Sędzimir]]''', '''[[Siedlikowski]]''', Siedliski, Siemienowicz, Siemoński, '''[[Sieradzki]]''', Skrzeszewski, Słomski, '''[[Słoński]]''', Słupski, '''[[Słuszka]]''', Smilgiewicz, Smuszewski, Sobolewski, Soboniowski, '''[[Solecki]]''', Songajło, Stachler, Stachurski, Stackiewicz, '''[[Starzewski]]''', '''[[Starzycki]]''', '''[[Staszewski]]''', Stebelski, Steblecki, Steblowski, '''[[Stobiecki]]''', Stokowiecki, Stokowski, Strojnowski, Strzałka, Strzałkowski (1), Strzałkowski (2), Strzelecki, Suchcicki, Suchocki, Suchorabski, Suchorzewski, Sudyka, Sulimierski, Sułocki, Sumorok, Szarlejski, Szarota, Szczepanowski, Szczodrowski, Szczurzyński, Szmilowski, Sztiszewski, Szyszkowicz, '''[[Szyszkowski]]''', Ścibor, Ściborowski, Śniekoski, Śmiglewicz, Świderski, Świerkocki, '''[[Świerczyński]]''', Świrski, Taranowski, '''[[Targoński]]''', Tatura, Teliński, Tołkacz, Tomkiewicz, Trzcieński, Trzepieński, Tudorowski, '''[[Tumiłowicz]]''', Turkułł, Turznicki, Tworowski, Tyszko, Ubniński, Ujejski, Uleski, Uliński, Unichowski, Ustarbowski, Wadowski, Wadowski–Pietrzkiewicz, Waranowski, Wasilewski, Wiąckowski, Widun–Dubejkowski, Wielątko, Wieluński, Wierciechowski, Wierzchlejski, Wierzchowski, Wigurski, Wilczkowski, Wiński, Wliński, Wojciechowski, Wojewódka, Wojnowski, Woynowski, Wojsicki, Wojsławski, Woliszewski, Wolski, Worotnicki, Wronowski, Wyławski–Horehlad, Wysocki, Wyszyński, Zabiełło, '''[[Zabierzowski]]''', Zaborowski, Zagorski, '''[[Zagórski]]''', Zajelski, Zajarski, Zajerski, Zajezierski, Zakobielski, Zaleski, Zarogowski, Zasztoft, Zawadzki, Zborowski, Zdanowicz, Złochowski, Złociszewski, Złoty, Zubko, Żabokrzycki, Żakowski, Żarski, Żegadło, Żelisławski, Żerakowski, Żukowicz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oznaczenia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Nazwiska napisane grubą czcionką posiadają link do szerszego opracowania np. '''[[Świerczyński]]'''.&lt;br /&gt;
* Numery w nawiasach przy nazwiskach oznaczają, że są to rody herbu Ostoja noszące to samo nazwisko lecz ze sobą niespokrewnione, np. Ostojski (1), Ostojski (2).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa gniazd Rodu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=1cqjvLMaYmS-lsoJdR5N7nnuH7bzB8VBK&amp;amp;ll=52.8219696360803%2C22.465525759893552&amp;amp;z=6 Mapa gniazd Rodu Ostoja].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Przypisy==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;small&amp;gt;1. R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&amp;lt;/small&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Źródło==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*  R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23587</id>
		<title>Lista rodów herbu Ostoja</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23587"/>
		<updated>2026-07-29T10:48:17Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|240px|right|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Lista rodów herbu Ostoja''' sporządzona na podstawie opracowania Rafała Bogusławskiego&amp;lt;sup&amp;gt;1&amp;lt;/sup&amp;gt; wraz z uzupełnieniami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Rody herbu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''[[Ancyparowicz|Ancyporowicz]]''', Bagieński, Balicki (1), Balicki (2) Baliński, Bańkowski, Barankiewicz, '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Baranowscy_herbu_Ostoja Baranowski]''', Bardecki, Bardowski, Barszczewski, Bartkowski, Bąblewski, Bączalski, Bątkowski, Beonowski, Bernatowicz, Bębnowski, Będkowski, Będuski, Białkowski, '''[[Biel]]''', Bielicki, Bielowski, Bielski, Bielszowski, Biestrzycki, Biestrzykowski, Binkowski, Blinowski, Błaszkowski, Błędostowski, Błocienkowski, '''[[Błociszewski]]''', Błogienkowski, Błoszczyński, Błyszczanowicz, Bobiński, Bobrownicki, Bociarski, Bogorajski, '''[[Bogusławski]]''', '''[[Boguszewski]]''', '''[[Bohatyrewicz]]''', Bohuszewicz, Bojer, Boraczewski, Boratyński, Borodzicz, Borowieński, Borowski, Brodnicki, '''[[Brodowicz]]''', Brodowski, '''[[Brokowski]]''', Broniowski, Brzeski, Brzeziński, Brzozowski, Bukowski, Burski, Buszowski, Butniewicz, Bytkowski, '''[[Bzowski]]''', Chechelski, '''[[Chełmowski]]''', Chełmski, Chluski, Chmyrowski, Choceński, '''[[Chodkowski]]''', Chodorkowski, Chorzeński, Chrapek, Chrostecki, '''[[Chrostowski]]''', Chrościcki, Chrystowski, '''[[Chrząstowski]]''', Chudzicki, Chudziński, Chyliński, Chyżewski, '''[[Chyżyński]]''', Ciapiński, Ciechański, Cieszęcki, Cieśliński, Czajkowski, Czapiewski, Czechowicz, '''[[Czeczot]]''', Czernichowski, Czernik, Czernikowski, '''[[Danielewicz]]''', Danilewski, Daniłłowicz, Daniszewski, Dargiewicz, Darginowicz, Darowski, Dąbrowski (1), Dąbrowski (2), Delpes, Dembowski, Demeszkiewicz, Dmosicki, Dmoszyński, Dobielewski, Dobrakowski, Dobromirski, Dobrowolski, Dokowski, '''[[Domaradzki]]''', Dominowski, Domontowicz, Dramont, Drelig, Dubaniowski, Dubejkowski, '''[[Dubikowski]]''', Dubkowski, Dublański, Duczman, Dudkowski, Dulowski, Duniłowicz, Duszakiewicz, Dworecki, Dworzycki, Dzięczyński, Dzwonkowski, Etejko, Finke de Finkenthal, Gabryełowicz, '''[[Gajdowski-Potapowicz]]''', '''[[Gajewicz]]''', '''[[Gajewski]]''', Gałązkowski, Gawkowski, Gawłowski, Gawryłkiewicz, Genfeld, Gigliel, Gieskowski, Glewski, Glindzicz, Głazowski, Głębocki, '''[[Głogiński]]''', Głowacki, Głowczewski, Gniady, Gniazdowski, Gnidaszewski, Godziszewski, Gotejko, Górski (1), Górski (2), Grabowski, Grad, Grodziski, Gronowski, Grząski, Gudwiłowicz, Gudziłowicz, Gurkowski, Gzowski, Hełczyński, Horbatowski, '''[[Hrebnicki Doktorowicz|Hrebnicki]]''', Hryniewiecki, Hulanicki, Hurkowski, Ibiański, Ilikowski, Iłgutowicz, '''[[Iłowiecki]]''', Iwański, Jackowski, Jajkowski, Jakimski, Jakliński, Jakowicki, '''[[Janikowski]]''', '''[[Janiszewski]]''', Janowski, Jański, Jarosławicz–Bohuszewicz, Jastrzębski, Jaworski, Jedlecki, Jerzykowski, Jetwidowicz, Joteyko, Juckiewicz, Jurkowski, Kaczanowski, Kaczorowski, Kaleński, '''[[Kałłaur]]''', Kamieński, Kamociński, Karabczewski, Kargowski, Karlewicz, Karlewski, '''[[Karliński]]''', Karłowicz, Kasiulewicz, Kasperski, '''[[Kaweczyński]]''', Kątkowski, Kępski, Kiedrowski, '''[[Kiedrzyński]]''', Kielowski, Kiełcz, Kleczowski, Klonowski, Kłębowski, Kobylski, Kołkowski, Komorowski, Koncewicz, Kondradzki, Kończycki, Korociński, Kościulewicz, '''[[Kotkowski]]''', Kotnowski, Kowalikowski, '''[[Kowalski]]''', Kozłowiecki, Kozłowski, Koźniewski, Krausz, Krecz, Kreuz, Krępski, Krochowski, Krokoss, Kropidelski, Krzesz, Krzyczkowski, Krzykawski, Krzywicki, Krzywiec, Krzywiec–Okołowicz, Krzywiec–Pożarski, Krzyżewicz, Książnicki, Kublicki, Kumanowski, Kurosz, Kuryłowicz, Laski, Latkowski, Lekszycki, '''[[Leski|Lenski]]''', '''[[Leski]]''', Lewonowicz, Lewożski, '''[[Lniski]]''', Lubiatowski, Lubicki, Lubochiński, Lubochowski, Lucjanowski, Łazański, Łeński, '''[[Leski|Łęcki]]''', Łopuski, Łowiecki, Łunin, Łyszkiewicz, Maciański, Maczenko, Maleczkowski, '''[[Marchocki]]''', Marchowicki, Marcinkiewicz, Marcinkowski, Markiewicz, Markowicz, Marylski, Masłowski, Mazalski, Michałowski, Mietelski, Miklaszewski, Mikłaszewicz, Mikorski, Mikułowski, Mikutowicz, '''[[Mioduszewski]]''', Mirogonowski, Mirzewski, Młodawski, Modlewski, Modliszewski, '''[[Modrzejowski|Modrzejewski]]''', Modrzewski, Mokierski, Mokrzecki, Mondrzejewski, Morawski, Morecki, Mościcki, Mościcz–Ostaszewicz, Mrożek–Krzelczycki, Mydłowiecki, Mydłowski, Nagorczewski, Nagorski, Nagórko, Nagórski, Nagrodzki, Nasierowski, Niedźwiecki, Niegoszowski, Niekora, Nieparcki, Nieradzki, Nieroda, Nizankowski, Noss, Nowogrodzki, Nowowiejski, '''[[Nyko]]''', Obakiewicz, Obrębski, Ochman, Ochocimski, Ochocki, Oczepowski, Odyniec, Olchówiecki, Olewiński, Orda, Ordyłowski, Ordyniec, Ordyński, Orzechowski, Osiecki (1), Osiecki (2), Osieczkowski, Osiejewski, Ostaniewicz, Ostanowko, Ostanowski, Ostaszewicz, '''[[Ostaszewski]]''', Ostaszko, Ostojski (1), Ostojski (2), Ostyłowski, Owczarski, '''[[Owsiany]]''', Owsijowski, Oziębłowski, Pakarliński, Palczyński, Palecki, Pałaszkiewicz, Pankiewicz, Papieski, Papliński, Parchimowicz, Parczowski, Paszczenko, Paszkiewicz, Pęgowski, Pękowski, Pętkowski, Piaskowski, Piaszczyński, Piekutowski, '''[[Pierszyński]]''', Pietrzykiewicz, Pilawski, Plackowski, Plat, Płatonowicz, Pniewski, Poddębski, Podgórski, Podskarbski, Podskoczym, Podwysoki, Pokroszyński, '''[[Politalski]]''', Politałocki, Politowski, Polityński, Połaski, '''[[Poniecki]]''', Popowski, Postroński, Postrumiejski, Pośnik, Potocki, Pożarycki, Półkotycki, Probołowski, Przeczmiński, Przezdybski, Przezwodzki, Przybysławski, Ptaszkowski, Puszkarenko, Racławkowski, Racięski, Raczek, Raczewski, '''[[Raczko]]''', '''[[Radgowski]]''', Raduński, Radwański, Radzicki, Radzymiński, Rajski, Rańkowski, Rdułtowski, Rdzawski, Rekosz, Rekść, Reyzner, '''[[Roguski]]''', Rokosz, Roszkowski, Roztylicki, Rożniatowski, Rucewski, Rudzicki, Rukujża, Rumszewicz, Ruszkowski, Ryk, Rykaczewski, '''[[Rylski]]''', Rysiński, Rząśnicki, Rzepliński, Salecki, Samborski, Sarbski, '''[[Sędzimir]]''', '''[[Siedlikowski]]''', Siedliski, Siemienowicz, Siemoński, '''[[Sieradzki]]''', Skrzeszewski, Słomski, '''[[Słoński]]''', Słupski, '''[[Słuszka]]''', Smilgiewicz, Smuszewski, Sobolewski, Soboniowski, '''[[Solecki]]''', Songajło, Stachler, Stachurski, Stackiewicz, '''[[Starzewski]]''', '''[[Starzycki]]''', '''[[Staszewski]]''', Stebelski, Steblecki, Steblowski, '''[[Stobiecki]]''', Stokowiecki, Stokowski, Strojnowski, Strzałka, Strzałkowski (1), Strzałkowski (2), Strzelecki, Suchcicki, Suchocki, Suchorabski, Suchorzewski, Sudyka, Sulimierski, Sułocki, Sumorok, Szarlejski, Szarota, Szczepanowski, Szczodrowski, Szczurzyński, Szmilowski, Sztiszewski, Szyszkowicz, '''[[Szyszkowski]]''', Ścibor, Ściborowski, Śniekoski, Śmiglewicz, Świderski, Świerkocki, '''[[Świerczyński]]''', Świrski, Taranowski, '''[[Targoński]]''', Tatura, Teliński, Tołkacz, Tomkiewicz, Trzcieński, Trzepieński, Tudorowski, '''[[Tumiłowicz]]''', Turkułł, Turznicki, Tworowski, Tyszko, Ubniński, Ujejski, Uleski, Uliński, Unichowski, Ustarbowski, Wadowski, Wadowski–Pietrzkiewicz, Waranowski, Wasilewski, Wiąckowski, Widun–Dubejkowski, Wielątko, Wieluński, Wierciechowski, Wierzchlejski, Wierzchowski, Wigurski, Wilczkowski, Wiński, Wliński, Wojciechowski, Wojewódka, Wojnowski, Woynowski, Wojsicki, Wojsławski, Woliszewski, Wolski, Worotnicki, Wronowski, Wyławski–Horehlad, Wysocki, Wyszyński, Zabiełło, '''[[Zabierzowski]]''', Zaborowski, Zagorski, '''[[Zagórski]]''', Zajelski, Zajarski, Zajerski, Zajezierski, Zakobielski, Zaleski, Zarogowski, Zasztoft, Zawadzki, Zborowski, Zdanowicz, Złochowski, Złociszewski, Złoty, Zubko, Żabokrzycki, Żakowski, Żarski, Żegadło, Żelisławski, Żerakowski, Żukowicz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oznaczenia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Nazwiska napisane grubą czcionką posiadają link do szerszego opracowania np. '''[[Świerczyński]]'''.&lt;br /&gt;
* Numery w nawiasach przy nazwiskach oznaczają, że są to rody herbu Ostoja noszące to samo nazwisko lecz ze sobą niespokrewnione, np. Ostojski (1), Ostojski (2).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa gniazd Rodu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=1cqjvLMaYmS-lsoJdR5N7nnuH7bzB8VBK&amp;amp;ll=52.8219696360803%2C22.465525759893552&amp;amp;z=6 Mapa gniazd Rodu Ostoja].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Przypisy==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;small&amp;gt;1. R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&amp;lt;/small&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Źródło==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*  R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23586</id>
		<title>Lista rodów herbu Ostoja</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23586"/>
		<updated>2026-07-29T10:47:19Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|240px|right|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Lista rodów herbu Ostoja''' sporządzona na podstawie opracowania Rafała Bogusławskiego&amp;lt;sup&amp;gt;1&amp;lt;/sup&amp;gt; wraz z uzupełnieniami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Rody herbu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''[[Ancyparowicz|Ancyporowicz]]''', Bagieński, Balicki (1), Balicki (2) Baliński, Bańkowski, Barankiewicz, '''[[Baranowski]]''', Bardecki, Bardowski, Barszczewski, Bartkowski, Bąblewski, Bączalski, Bątkowski, Beonowski, Bernatowicz, Bębnowski, Będkowski, Będuski, Białkowski, '''[[Biel]]''', Bielicki, Bielowski, Bielski, Bielszowski, Biestrzycki, Biestrzykowski, Binkowski, Blinowski, Błaszkowski, Błędostowski, Błocienkowski, '''[[Błociszewski]]''', Błogienkowski, Błoszczyński, Błyszczanowicz, Bobiński, Bobrownicki, Bociarski, Bogorajski, '''[[Bogusławski]]''', '''[[Boguszewski]]''', '''[[Bohatyrewicz]]''', Bohuszewicz, Bojer, Boraczewski, Boratyński, Borodzicz, Borowieński, Borowski, Brodnicki, '''[[Brodowicz]]''', Brodowski, '''[[Brokowski]]''', Broniowski, Brzeski, Brzeziński, Brzozowski, Bukowski, Burski, Buszowski, Butniewicz, Bytkowski, '''[[Bzowski]]''', Chechelski, '''[[Chełmowski]]''', Chełmski, Chluski, Chmyrowski, Choceński, '''[[Chodkowski]]''', Chodorkowski, Chorzeński, Chrapek, Chrostecki, '''[[Chrostowski]]''', Chrościcki, Chrystowski, '''[[Chrząstowski]]''', Chudzicki, Chudziński, Chyliński, Chyżewski, '''[[Chyżyński]]''', Ciapiński, Ciechański, Cieszęcki, Cieśliński, Czajkowski, Czapiewski, Czechowicz, '''[[Czeczot]]''', Czernichowski, Czernik, Czernikowski, '''[[Danielewicz]]''', Danilewski, Daniłłowicz, Daniszewski, Dargiewicz, Darginowicz, Darowski, Dąbrowski (1), Dąbrowski (2), Delpes, Dembowski, Demeszkiewicz, Dmosicki, Dmoszyński, Dobielewski, Dobrakowski, Dobromirski, Dobrowolski, Dokowski, '''[[Domaradzki]]''', Dominowski, Domontowicz, Dramont, Drelig, Dubaniowski, Dubejkowski, '''[[Dubikowski]]''', Dubkowski, Dublański, Duczman, Dudkowski, Dulowski, Duniłowicz, Duszakiewicz, Dworecki, Dworzycki, Dzięczyński, Dzwonkowski, Etejko, Finke de Finkenthal, Gabryełowicz, '''[[Gajdowski-Potapowicz]]''', '''[[Gajewicz]]''', '''[[Gajewski]]''', Gałązkowski, Gawkowski, Gawłowski, Gawryłkiewicz, Genfeld, Gigliel, Gieskowski, Glewski, Glindzicz, Głazowski, Głębocki, '''[[Głogiński]]''', Głowacki, Głowczewski, Gniady, Gniazdowski, Gnidaszewski, Godziszewski, Gotejko, Górski (1), Górski (2), Grabowski, Grad, Grodziski, Gronowski, Grząski, Gudwiłowicz, Gudziłowicz, Gurkowski, Gzowski, Hełczyński, Horbatowski, '''[[Hrebnicki Doktorowicz|Hrebnicki]]''', Hryniewiecki, Hulanicki, Hurkowski, Ibiański, Ilikowski, Iłgutowicz, '''[[Iłowiecki]]''', Iwański, Jackowski, Jajkowski, Jakimski, Jakliński, Jakowicki, '''[[Janikowski]]''', '''[[Janiszewski]]''', Janowski, Jański, Jarosławicz–Bohuszewicz, Jastrzębski, Jaworski, Jedlecki, Jerzykowski, Jetwidowicz, Joteyko, Juckiewicz, Jurkowski, Kaczanowski, Kaczorowski, Kaleński, '''[[Kałłaur]]''', Kamieński, Kamociński, Karabczewski, Kargowski, Karlewicz, Karlewski, '''[[Karliński]]''', Karłowicz, Kasiulewicz, Kasperski, '''[[Kaweczyński]]''', Kątkowski, Kępski, Kiedrowski, '''[[Kiedrzyński]]''', Kielowski, Kiełcz, Kleczowski, Klonowski, Kłębowski, Kobylski, Kołkowski, Komorowski, Koncewicz, Kondradzki, Kończycki, Korociński, Kościulewicz, '''[[Kotkowski]]''', Kotnowski, Kowalikowski, '''[[Kowalski]]''', Kozłowiecki, Kozłowski, Koźniewski, Krausz, Krecz, Kreuz, Krępski, Krochowski, Krokoss, Kropidelski, Krzesz, Krzyczkowski, Krzykawski, Krzywicki, Krzywiec, Krzywiec–Okołowicz, Krzywiec–Pożarski, Krzyżewicz, Książnicki, Kublicki, Kumanowski, Kurosz, Kuryłowicz, Laski, Latkowski, Lekszycki, '''[[Leski|Lenski]]''', '''[[Leski]]''', Lewonowicz, Lewożski, '''[[Lniski]]''', Lubiatowski, Lubicki, Lubochiński, Lubochowski, Lucjanowski, Łazański, Łeński, '''[[Leski|Łęcki]]''', Łopuski, Łowiecki, Łunin, Łyszkiewicz, Maciański, Maczenko, Maleczkowski, '''[[Marchocki]]''', Marchowicki, Marcinkiewicz, Marcinkowski, Markiewicz, Markowicz, Marylski, Masłowski, Mazalski, Michałowski, Mietelski, Miklaszewski, Mikłaszewicz, Mikorski, Mikułowski, Mikutowicz, '''[[Mioduszewski]]''', Mirogonowski, Mirzewski, Młodawski, Modlewski, Modliszewski, '''[[Modrzejowski|Modrzejewski]]''', Modrzewski, Mokierski, Mokrzecki, Mondrzejewski, Morawski, Morecki, Mościcki, Mościcz–Ostaszewicz, Mrożek–Krzelczycki, Mydłowiecki, Mydłowski, Nagorczewski, Nagorski, Nagórko, Nagórski, Nagrodzki, Nasierowski, Niedźwiecki, Niegoszowski, Niekora, Nieparcki, Nieradzki, Nieroda, Nizankowski, Noss, Nowogrodzki, Nowowiejski, '''[[Nyko]]''', Obakiewicz, Obrębski, Ochman, Ochocimski, Ochocki, Oczepowski, Odyniec, Olchówiecki, Olewiński, Orda, Ordyłowski, Ordyniec, Ordyński, Orzechowski, Osiecki (1), Osiecki (2), Osieczkowski, Osiejewski, Ostaniewicz, Ostanowko, Ostanowski, Ostaszewicz, '''[[Ostaszewski]]''', Ostaszko, Ostojski (1), Ostojski (2), Ostyłowski, Owczarski, '''[[Owsiany]]''', Owsijowski, Oziębłowski, Pakarliński, Palczyński, Palecki, Pałaszkiewicz, Pankiewicz, Papieski, Papliński, Parchimowicz, Parczowski, Paszczenko, Paszkiewicz, Pęgowski, Pękowski, Pętkowski, Piaskowski, Piaszczyński, Piekutowski, '''[[Pierszyński]]''', Pietrzykiewicz, Pilawski, Plackowski, Plat, Płatonowicz, Pniewski, Poddębski, Podgórski, Podskarbski, Podskoczym, Podwysoki, Pokroszyński, '''[[Politalski]]''', Politałocki, Politowski, Polityński, Połaski, '''[[Poniecki]]''', Popowski, Postroński, Postrumiejski, Pośnik, Potocki, Pożarycki, Półkotycki, Probołowski, Przeczmiński, Przezdybski, Przezwodzki, Przybysławski, Ptaszkowski, Puszkarenko, Racławkowski, Racięski, Raczek, Raczewski, '''[[Raczko]]''', '''[[Radgowski]]''', Raduński, Radwański, Radzicki, Radzymiński, Rajski, Rańkowski, Rdułtowski, Rdzawski, Rekosz, Rekść, Reyzner, '''[[Roguski]]''', Rokosz, Roszkowski, Roztylicki, Rożniatowski, Rucewski, Rudzicki, Rukujża, Rumszewicz, Ruszkowski, Ryk, Rykaczewski, '''[[Rylski]]''', Rysiński, Rząśnicki, Rzepliński, Salecki, Samborski, Sarbski, '''[[Sędzimir]]''', '''[[Siedlikowski]]''', Siedliski, Siemienowicz, Siemoński, '''[[Sieradzki]]''', Skrzeszewski, Słomski, '''[[Słoński]]''', Słupski, '''[[Słuszka]]''', Smilgiewicz, Smuszewski, Sobolewski, Soboniowski, '''[[Solecki]]''', Songajło, Stachler, Stachurski, Stackiewicz, '''[[Starzewski]]''', '''[[Starzycki]]''', '''[[Staszewski]]''', Stebelski, Steblecki, Steblowski, '''[[Stobiecki]]''', Stokowiecki, Stokowski, Strojnowski, Strzałka, Strzałkowski (1), Strzałkowski (2), Strzelecki, Suchcicki, Suchocki, Suchorabski, Suchorzewski, Sudyka, Sulimierski, Sułocki, Sumorok, Szarlejski, Szarota, Szczepanowski, Szczodrowski, Szczurzyński, Szmilowski, Sztiszewski, Szyszkowicz, '''[[Szyszkowski]]''', Ścibor, Ściborowski, Śniekoski, Śmiglewicz, Świderski, Świerkocki, '''[[Świerczyński]]''', Świrski, Taranowski, '''[[Targoński]]''', Tatura, Teliński, Tołkacz, Tomkiewicz, Trzcieński, Trzepieński, Tudorowski, '''[[Tumiłowicz]]''', Turkułł, Turznicki, Tworowski, Tyszko, Ubniński, Ujejski, Uleski, Uliński, Unichowski, Ustarbowski, Wadowski, Wadowski–Pietrzkiewicz, Waranowski, Wasilewski, Wiąckowski, Widun–Dubejkowski, Wielątko, Wieluński, Wierciechowski, Wierzchlejski, Wierzchowski, Wigurski, Wilczkowski, Wiński, Wliński, Wojciechowski, Wojewódka, Wojnowski, Woynowski, Wojsicki, Wojsławski, Woliszewski, Wolski, Worotnicki, Wronowski, Wyławski–Horehlad, Wysocki, Wyszyński, Zabiełło, '''[[Zabierzowski]]''', Zaborowski, Zagorski, '''[[Zagórski]]''', Zajelski, Zajarski, Zajerski, Zajezierski, Zakobielski, Zaleski, Zarogowski, Zasztoft, Zawadzki, Zborowski, Zdanowicz, Złochowski, Złociszewski, Złoty, Zubko, Żabokrzycki, Żakowski, Żarski, Żegadło, Żelisławski, Żerakowski, Żukowicz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oznaczenia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Nazwiska napisane grubą czcionką posiadają link do szerszego opracowania np. '''[[Świerczyński]]'''.&lt;br /&gt;
* Numery w nawiasach przy nazwiskach oznaczają, że są to rody herbu Ostoja noszące to samo nazwisko lecz ze sobą niespokrewnione, np. Ostojski (1), Ostojski (2).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa gniazd Rodu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=1cqjvLMaYmS-lsoJdR5N7nnuH7bzB8VBK&amp;amp;ll=52.8219696360803%2C22.465525759893552&amp;amp;z=6 Mapa gniazd Rodu Ostoja].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Przypisy==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;small&amp;gt;1. R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&amp;lt;/small&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Źródło==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*  R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23585</id>
		<title>Lista rodów herbu Ostoja</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23585"/>
		<updated>2026-07-29T10:42:43Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|240px|right|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Lista rodów herbu Ostoja''' sporządzona na podstawie opracowania Rafała Bogusławskiego&amp;lt;sup&amp;gt;1&amp;lt;/sup&amp;gt; wraz z uzupełnieniami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Rody herbu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''[[Ancyparowicz|Ancyporowicz]]''', Bagieński, Balicki (1), Balicki (2) Baliński, Bańkowski, Barankiewicz, Bardecki, Bardowski, Barszczewski, Bartkowski, Bąblewski, Bączalski, Bątkowski, Beonowski, Bernatowicz, Bębnowski, Będkowski, Będuski, Białkowski, '''[[Biel]]''', Bielicki, Bielowski, Bielski, Bielszowski, Biestrzycki, Biestrzykowski, Binkowski, Blinowski, Błaszkowski, Błędostowski, Błocienkowski, '''[[Błociszewski]]''', Błogienkowski, Błoszczyński, Błyszczanowicz, Bobiński, Bobrownicki, Bociarski, Bogorajski, '''[[Bogusławski]]''', '''[[Boguszewski]]''', '''[[Bohatyrewicz]]''', Bohuszewicz, Bojer, Boraczewski, Boratyński, Borodzicz, Borowieński, Borowski, Brodnicki, '''[[Brodowicz]]''', Brodowski, '''[[Brokowski]]''', Broniowski, Brzeski, Brzeziński, Brzozowski, Bukowski, Burski, Buszowski, Butniewicz, Bytkowski, '''[[Bzowski]]''', Chechelski, '''[[Chełmowski]]''', Chełmski, Chluski, Chmyrowski, Choceński, '''[[Chodkowski]]''', Chodorkowski, Chorzeński, Chrapek, Chrostecki, '''[[Chrostowski]]''', Chrościcki, Chrystowski, '''[[Chrząstowski]]''', Chudzicki, Chudziński, Chyliński, Chyżewski, '''[[Chyżyński]]''', Ciapiński, Ciechański, Cieszęcki, Cieśliński, Czajkowski, Czapiewski, Czechowicz, '''[[Czeczot]]''', Czernichowski, Czernik, Czernikowski, '''[[Danielewicz]]''', Danilewski, Daniłłowicz, Daniszewski, Dargiewicz, Darginowicz, Darowski, Dąbrowski (1), Dąbrowski (2), Delpes, Dembowski, Demeszkiewicz, Dmosicki, Dmoszyński, Dobielewski, Dobrakowski, Dobromirski, Dobrowolski, Dokowski, '''[[Domaradzki]]''', Dominowski, Domontowicz, Dramont, Drelig, Dubaniowski, Dubejkowski, '''[[Dubikowski]]''', Dubkowski, Dublański, Duczman, Dudkowski, Dulowski, Duniłowicz, Duszakiewicz, Dworecki, Dworzycki, Dzięczyński, Dzwonkowski, Etejko, Finke de Finkenthal, Gabryełowicz, '''[[Gajdowski-Potapowicz]]''', '''[[Gajewicz]]''', '''[[Gajewski]]''', Gałązkowski, Gawkowski, Gawłowski, Gawryłkiewicz, Genfeld, Gigliel, Gieskowski, Glewski, Glindzicz, Głazowski, Głębocki, '''[[Głogiński]]''', Głowacki, Głowczewski, Gniady, Gniazdowski, Gnidaszewski, Godziszewski, Gotejko, Górski (1), Górski (2), Grabowski, Grad, Grodziski, Gronowski, Grząski, Gudwiłowicz, Gudziłowicz, Gurkowski, Gzowski, Hełczyński, Horbatowski, '''[[Hrebnicki Doktorowicz|Hrebnicki]]''', Hryniewiecki, Hulanicki, Hurkowski, Ibiański, Ilikowski, Iłgutowicz, '''[[Iłowiecki]]''', Iwański, Jackowski, Jajkowski, Jakimski, Jakliński, Jakowicki, '''[[Janikowski]]''', '''[[Janiszewski]]''', Janowski, Jański, Jarosławicz–Bohuszewicz, Jastrzębski, Jaworski, Jedlecki, Jerzykowski, Jetwidowicz, Joteyko, Juckiewicz, Jurkowski, Kaczanowski, Kaczorowski, Kaleński, '''[[Kałłaur]]''', Kamieński, Kamociński, Karabczewski, Kargowski, Karlewicz, Karlewski, '''[[Karliński]]''', Karłowicz, Kasiulewicz, Kasperski, '''[[Kaweczyński]]''', Kątkowski, Kępski, Kiedrowski, '''[[Kiedrzyński]]''', Kielowski, Kiełcz, Kleczowski, Klonowski, Kłębowski, Kobylski, Kołkowski, Komorowski, Koncewicz, Kondradzki, Kończycki, Korociński, Kościulewicz, '''[[Kotkowski]]''', Kotnowski, Kowalikowski, '''[[Kowalski]]''', Kozłowiecki, Kozłowski, Koźniewski, Krausz, Krecz, Kreuz, Krępski, Krochowski, Krokoss, Kropidelski, Krzesz, Krzyczkowski, Krzykawski, Krzywicki, Krzywiec, Krzywiec–Okołowicz, Krzywiec–Pożarski, Krzyżewicz, Książnicki, Kublicki, Kumanowski, Kurosz, Kuryłowicz, Laski, Latkowski, Lekszycki, '''[[Leski|Lenski]]''', '''[[Leski]]''', Lewonowicz, Lewożski, '''[[Lniski]]''', Lubiatowski, Lubicki, Lubochiński, Lubochowski, Lucjanowski, Łazański, Łeński, '''[[Leski|Łęcki]]''', Łopuski, Łowiecki, Łunin, Łyszkiewicz, Maciański, Maczenko, Maleczkowski, '''[[Marchocki]]''', Marchowicki, Marcinkiewicz, Marcinkowski, Markiewicz, Markowicz, Marylski, Masłowski, Mazalski, Michałowski, Mietelski, Miklaszewski, Mikłaszewicz, Mikorski, Mikułowski, Mikutowicz, '''[[Mioduszewski]]''', Mirogonowski, Mirzewski, Młodawski, Modlewski, Modliszewski, '''[[Modrzejowski|Modrzejewski]]''', Modrzewski, Mokierski, Mokrzecki, Mondrzejewski, Morawski, Morecki, Mościcki, Mościcz–Ostaszewicz, Mrożek–Krzelczycki, Mydłowiecki, Mydłowski, Nagorczewski, Nagorski, Nagórko, Nagórski, Nagrodzki, Nasierowski, Niedźwiecki, Niegoszowski, Niekora, Nieparcki, Nieradzki, Nieroda, Nizankowski, Noss, Nowogrodzki, Nowowiejski, '''[[Nyko]]''', Obakiewicz, Obrębski, Ochman, Ochocimski, Ochocki, Oczepowski, Odyniec, Olchówiecki, Olewiński, Orda, Ordyłowski, Ordyniec, Ordyński, Orzechowski, Osiecki (1), Osiecki (2), Osieczkowski, Osiejewski, Ostaniewicz, Ostanowko, Ostanowski, Ostaszewicz, '''[[Ostaszewski]]''', Ostaszko, Ostojski (1), Ostojski (2), Ostyłowski, Owczarski, '''[[Owsiany]]''', Owsijowski, Oziębłowski, Pakarliński, Palczyński, Palecki, Pałaszkiewicz, Pankiewicz, Papieski, Papliński, Parchimowicz, Parczowski, Paszczenko, Paszkiewicz, Pęgowski, Pękowski, Pętkowski, Piaskowski, Piaszczyński, Piekutowski, '''[[Pierszyński]]''', Pietrzykiewicz, Pilawski, Plackowski, Plat, Płatonowicz, Pniewski, Poddębski, Podgórski, Podskarbski, Podskoczym, Podwysoki, Pokroszyński, '''[[Politalski]]''', Politałocki, Politowski, Polityński, Połaski, '''[[Poniecki]]''', Popowski, Postroński, Postrumiejski, Pośnik, Potocki, Pożarycki, Półkotycki, Probołowski, Przeczmiński, Przezdybski, Przezwodzki, Przybysławski, Ptaszkowski, Puszkarenko, Racławkowski, Racięski, Raczek, Raczewski, '''[[Raczko]]''', '''[[Radgowski]]''', Raduński, Radwański, Radzicki, Radzymiński, Rajski, Rańkowski, Rdułtowski, Rdzawski, Rekosz, Rekść, Reyzner, '''[[Roguski]]''', Rokosz, Roszkowski, Roztylicki, Rożniatowski, Rucewski, Rudzicki, Rukujża, Rumszewicz, Ruszkowski, Ryk, Rykaczewski, '''[[Rylski]]''', Rysiński, Rząśnicki, Rzepliński, Salecki, Samborski, Sarbski, '''[[Sędzimir]]''', '''[[Siedlikowski]]''', Siedliski, Siemienowicz, Siemoński, '''[[Sieradzki]]''', Skrzeszewski, Słomski, '''[[Słoński]]''', Słupski, '''[[Słuszka]]''', Smilgiewicz, Smuszewski, Sobolewski, Soboniowski, '''[[Solecki]]''', Songajło, Stachler, Stachurski, Stackiewicz, '''[[Starzewski]]''', '''[[Starzycki]]''', '''[[Staszewski]]''', Stebelski, Steblecki, Steblowski, '''[[Stobiecki]]''', Stokowiecki, Stokowski, Strojnowski, Strzałka, Strzałkowski (1), Strzałkowski (2), Strzelecki, Suchcicki, Suchocki, Suchorabski, Suchorzewski, Sudyka, Sulimierski, Sułocki, Sumorok, Szarlejski, Szarota, Szczepanowski, Szczodrowski, Szczurzyński, Szmilowski, Sztiszewski, Szyszkowicz, '''[[Szyszkowski]]''', Ścibor, Ściborowski, Śniekoski, Śmiglewicz, Świderski, Świerkocki, '''[[Świerczyński]]''', Świrski, Taranowski, '''[[Targoński]]''', Tatura, Teliński, Tołkacz, Tomkiewicz, Trzcieński, Trzepieński, Tudorowski, '''[[Tumiłowicz]]''', Turkułł, Turznicki, Tworowski, Tyszko, Ubniński, Ujejski, Uleski, Uliński, Unichowski, Ustarbowski, Wadowski, Wadowski–Pietrzkiewicz, Waranowski, Wasilewski, Wiąckowski, Widun–Dubejkowski, Wielątko, Wieluński, Wierciechowski, Wierzchlejski, Wierzchowski, Wigurski, Wilczkowski, Wiński, Wliński, Wojciechowski, Wojewódka, Wojnowski, Woynowski, Wojsicki, Wojsławski, Woliszewski, Wolski, Worotnicki, Wronowski, Wyławski–Horehlad, Wysocki, Wyszyński, Zabiełło, '''[[Zabierzowski]]''', Zaborowski, Zagorski, '''[[Zagórski]]''', Zajelski, Zajarski, Zajerski, Zajezierski, Zakobielski, Zaleski, Zarogowski, Zasztoft, Zawadzki, Zborowski, Zdanowicz, Złochowski, Złociszewski, Złoty, Zubko, Żabokrzycki, Żakowski, Żarski, Żegadło, Żelisławski, Żerakowski, Żukowicz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oznaczenia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Nazwiska napisane grubą czcionką posiadają link do szerszego opracowania np. '''[[Świerczyński]]'''.&lt;br /&gt;
* Numery w nawiasach przy nazwiskach oznaczają, że są to rody herbu Ostoja noszące to samo nazwisko lecz ze sobą niespokrewnione, np. Ostojski (1), Ostojski (2).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa gniazd Rodu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=1cqjvLMaYmS-lsoJdR5N7nnuH7bzB8VBK&amp;amp;ll=52.8219696360803%2C22.465525759893552&amp;amp;z=6 Mapa gniazd Rodu Ostoja].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Przypisy==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;small&amp;gt;1. R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&amp;lt;/small&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Źródło==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*  R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23584</id>
		<title>Lista rodów herbu Ostoja</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23584"/>
		<updated>2026-07-29T10:42:02Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: /* Oznaczenia */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|240px|right|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Lista rodów herbu Ostoja''' sporządzona na podstawie opracowania Rafała Bogusławskiego&amp;lt;sup&amp;gt;1&amp;lt;/sup&amp;gt; wraz z uzupełnieniami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Rody herbu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''[[Ancyparowicz|Ancyporowicz]]''', Bagieński, Balicki (1), Balicki (2) Baliński, Bańkowski, Barankiewicz, Bardecki, Bardowski, Barszczewski, Bartkowski, Bąblewski, Bączalski, Bątkowski, Beonowski, Bernatowicz, Bębnowski, Będkowski, Będuski, Białkowski, '''[[Biel]]''', Bielicki, Bielowski, Bielski, Bielszowski, Biestrzycki, Biestrzykowski, Binkowski, Blinowski, Błaszkowski, Błędostowski, Błocienkowski, '''[[Błociszewski]]''', Błogienkowski, Błoszczyński, Błyszczanowicz, Bobiński, Bobrownicki, Bociarski, Bogorajski, '''[[Bogusławski]]''', '''[[Boguszewski]]''', '''[[Bohatyrewicz]]''', Bohuszewicz, Bojer, Boraczewski, Boratyński, Borodzicz, Borowieński, Borowski, Brodnicki, '''[[Brodowicz]]''', Brodowski, '''[[Brokowski]]''', Broniowski, Brzeski, Brzeziński, Brzozowski, Bukowski, Burski, Buszowski, Butniewicz, Bytkowski, '''[[Bzowski]]''', Chechelski, '''[[Chełmowski]]''', Chełmski, Chluski, Chmyrowski, Choceński, '''[[Chodkowski]]''', Chodorkowski, Chorzeński, Chrapek, Chrostecki, '''[[Chrostowski]]''', Chrościcki, Chrystowski, '''[[Chrząstowski]]''', Chudzicki, Chudziński, Chyliński, Chyżewski, '''[[Chyżyński]]''', Ciapiński, Ciechański, Cieszęcki, Cieśliński, Czajkowski, Czapiewski, Czechowicz, '''[[Czeczot]]''', Czernichowski, Czernik, Czernikowski, '''[[Danielewicz]]''', Danilewski, Daniłłowicz, Daniszewski, Dargiewicz, Darginowicz, Darowski, Dąbrowski (1), Dąbrowski (2), Delpes, Dembowski, Demeszkiewicz, Dmosicki, Dmoszyński, Dobielewski, Dobrakowski, Dobromirski, Dobrowolski, Dokowski, '''[[Domaradzki]]''', Dominowski, Domontowicz, Dramont, Drelig, Dubaniowski, Dubejkowski, '''[[Dubikowski]]''', Dubkowski, Dublański, Duczman, Dudkowski, Dulowski, Duniłowicz, Duszakiewicz, Dworecki, Dworzycki, Dzięczyński, Dzwonkowski, Etejko, Finke de Finkenthal, Gabryełowicz, '''[[Gajdowski-Potapowicz]]''', '''[[Gajewicz]]''', '''[[Gajewski]]''', Gałązkowski, Gawkowski, Gawłowski, Gawryłkiewicz, Genfeld, Gigliel, Gieskowski, Glewski, Glindzicz, Głazowski, Głębocki, '''[[Głogiński]]''', Głowacki, Głowczewski, Gniady, Gniazdowski, Gnidaszewski, Godziszewski, Gotejko, Górski (1), Górski (2), Grabowski, Grad, Grodziski, Gronowski, Grząski, Gudwiłowicz, Gudziłowicz, Gurkowski, Gzowski, Hełczyński, Horbatowski, '''[[Hrebnicki Doktorowicz|Hrebnicki]]''', Hryniewiecki, Hulanicki, Hurkowski, Ibiański, Ilikowski, Iłgutowicz, '''[[Iłowiecki]]''', Iwański, Jackowski, Jajkowski, Jakimski, Jakliński, Jakowicki, '''[[Janikowski]]''', '''[[Janiszewski]]''', Janowski, Jański, Jarosławicz–Bohuszewicz, Jastrzębski, Jaworski, Jedlecki, Jerzykowski, Jetwidowicz, Joteyko, Juckiewicz, Jurkowski, Kaczanowski, Kaczorowski, Kaleński, '''[[Kałłaur]]''', Kamieński, Kamociński, Karabczewski, Kargowski, Karlewicz, Karlewski, '''[[Karliński]]''', Karłowicz, Kasiulewicz, Kasperski, '''[[Kaweczyński]]''', Kątkowski, Kępski, Kiedrowski, '''[[Kiedrzyński]]''', Kielowski, Kiełcz, Kleczowski, Klonowski, Kłębowski, Kobylski, Kołkowski, Komorowski, Koncewicz, Kondradzki, Kończycki, Korociński, Kościulewicz, '''[[Kotkowski]]''', Kotnowski, Kowalikowski, '''[[Kowalski]]''', Kozłowiecki, Kozłowski, Koźniewski, Krausz, Krecz, Kreuz, Krępski, Krochowski, Krokoss, Kropidelski, Krzesz, Krzyczkowski, Krzykawski, Krzywicki, Krzywiec, Krzywiec–Okołowicz, Krzywiec–Pożarski, Krzyżewicz, Książnicki, Kublicki, Kumanowski, Kurosz, Kuryłowicz, Laski, Latkowski, Lekszycki, '''[[Leski|Lenski]]''', '''[[Leski]]''', Lewonowicz, Lewożski, '''[[Lniski]]''', Lubiatowski, Lubicki, Lubochiński, Lubochowski, Lucjanowski, Łazański, Łeński, '''[[Leski|Łęcki]]''', Łopuski, Łowiecki, Łunin, Łyszkiewicz, Maciański, Maczenko, Maleczkowski, '''[[Marchocki]]''', Marchowicki, Marcinkiewicz, Marcinkowski, Markiewicz, Markowicz, Marylski, Masłowski, Mazalski, Michałowski, Mietelski, Miklaszewski, Mikłaszewicz, Mikorski, Mikułowski, Mikutowicz, '''[[Mioduszewski]]''', Mirogonowski, Mirzewski, Młodawski, Modlewski, Modliszewski, '''[[Modrzejowski|Modrzejewski]]''', Modrzewski, Mokierski, Mokrzecki, Mondrzejewski, Morawski, Morecki, Mościcki, Mościcz–Ostaszewicz, Mrożek–Krzelczycki, Mydłowiecki, Mydłowski, Nagorczewski, Nagorski, Nagórko, Nagórski, Nagrodzki, Nasierowski, Niedźwiecki, Niegoszowski, Niekora, Nieparcki, Nieradzki, Nieroda, Nizankowski, Noss, Nowogrodzki, Nowowiejski, '''[[Nyko]]''', Obakiewicz, Obrębski, Ochman, Ochocimski, Ochocki, Oczepowski, Odyniec, Olchówiecki, Olewiński, Orda, Ordyłowski, Ordyniec, Ordyński, Orzechowski, Osiecki (1), Osiecki (2), Osieczkowski, Osiejewski, Ostaniewicz, Ostanowko, Ostanowski, Ostaszewicz, '''[[Ostaszewski]]''', Ostaszko, Ostojski (1), Ostojski (2), Ostyłowski, Owczarski, '''[[Owsiany]]''', Owsijowski, Oziębłowski, Pakarliński, Palczyński, Palecki, Pałaszkiewicz, Pankiewicz, Papieski, Papliński, Parchimowicz, Parczowski, Paszczenko, Paszkiewicz, Pęgowski, Pękowski, Pętkowski, Piaskowski, Piaszczyński, Piekutowski, '''[[Pierszyński]]''', Pietrzykiewicz, Pilawski, Plackowski, Plat, Płatonowicz, Pniewski, Poddębski, Podgórski, Podskarbski, Podskoczym, Podwysoki, Pokroszyński, '''[[Politalski]]''', Politałocki, Politowski, Polityński, Połaski, '''[[Poniecki]]''', Popowski, Postroński, Postrumiejski, Pośnik, Potocki, Pożarycki, Półkotycki, Probołowski, Przeczmiński, Przezdybski, Przezwodzki, Przybysławski, Ptaszkowski, Puszkarenko, Racławkowski, Racięski, Raczek, Raczewski, '''[[Raczko]]''', '''[[Radgowski]]''', Raduński, Radwański, Radzicki, Radzymiński, Rajski, Rańkowski, Rdułtowski, Rdzawski, Rekosz, Rekść, Reyzner, '''[[Roguski]]''', Rokosz, Roszkowski, Roztylicki, Rożniatowski, Rucewski, Rudzicki, Rukujża, Rumszewicz, Ruszkowski, Ryk, Rykaczewski, '''[[Rylski]]''', Rysiński, Rząśnicki, Rzepliński, Salecki, Samborski, Sarbski, '''[[Sędzimir]]''', '''[[Siedlikowski]]''', Siedliski, Siemienowicz, Siemoński, '''[[Sieradzki]]''', Skrzeszewski, Słomski, '''[[Słoński]]''', Słupski, '''[[Słuszka]]''', Smilgiewicz, Smuszewski, Sobolewski, Soboniowski, '''[[Solecki]]''', Songajło, Stachler, Stachurski, Stackiewicz, '''[[Starzewski]]''', '''[[Starzycki]]''', '''[[Staszewski]]''', Stebelski, Steblecki, Steblowski, '''[[Stobiecki]]''', Stokowiecki, Stokowski, Strojnowski, Strzałka, Strzałkowski (1), Strzałkowski (2), Strzelecki, Suchcicki, Suchocki, Suchorabski, Suchorzewski, Sudyka, Sulimierski, Sułocki, Sumorok, Szarlejski, Szarota, Szczepanowski, Szczodrowski, Szczurzyński, Szmilowski, Sztiszewski, Szyszkowicz, '''[[Szyszkowski]]''', Ścibor, Ściborowski, Śniekoski, Śmiglewicz, Świderski, Świerkocki, '''[[Świerczyński]]''', Świrski, Taranowski, '''[[Targoński]]''', Tatura, Teliński, Tołkacz, Tomkiewicz, Trzcieński, Trzepieński, Tudorowski, '''[[Tumiłowicz]]''', Turkułł, Turznicki, Tworowski, Tyszko, Ubniński, Ujejski, Uleski, Uliński, Unichowski, Ustarbowski, Wadowski, Wadowski–Pietrzkiewicz, Waranowski, Wasilewski, Wiąckowski, Widun–Dubejkowski, Wielątko, Wieluński, Wierciechowski, Wierzchlejski, Wierzchowski, Wigurski, Wilczkowski, Wiński, Wliński, Wojciechowski, Wojewódka, Wojnowski, Woynowski, Wojsicki, Wojsławski, Woliszewski, Wolski, Worotnicki, Wronowski, Wyławski–Horehlad, Wysocki, Wyszyński, Zabiełło, '''[[Zabierzowski]]''', Zaborowski, Zagorski, '''[[Zagórski]]''', Zajelski, Zajarski, Zajerski, Zajezierski, Zakobielski, Zaleski, Zarogowski, Zasztoft, Zawadzki, Zborowski, Zdanowicz, Złochowski, Złociszewski, Złoty, Zubko, Żabokrzycki, Żakowski, Żarski, Żegadło, Żelisławski, Żerakowski, Żukowicz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oznaczenia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Nazwiska napisane grubą czcionką posiadają link do szerszego opracowania np '''[[Świerczyński]]'''.&lt;br /&gt;
* Numery w nawiasach przy nazwiskach oznaczają, że są to rody herbu Ostoja noszące to samo nazwisko lecz ze sobą niespokrewnione, np Ostojski (1), Ostojski (2).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa gniazd Rodu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=1cqjvLMaYmS-lsoJdR5N7nnuH7bzB8VBK&amp;amp;ll=52.8219696360803%2C22.465525759893552&amp;amp;z=6 Mapa gniazd Rodu Ostoja].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Przypisy==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;small&amp;gt;1. R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&amp;lt;/small&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Źródło==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*  R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23583</id>
		<title>Lista rodów herbu Ostoja</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23583"/>
		<updated>2026-07-29T10:41:31Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|240px|right|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Lista rodów herbu Ostoja''' sporządzona na podstawie opracowania Rafała Bogusławskiego&amp;lt;sup&amp;gt;1&amp;lt;/sup&amp;gt; wraz z uzupełnieniami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Rody herbu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''[[Ancyparowicz|Ancyporowicz]]''', Bagieński, Balicki (1), Balicki (2) Baliński, Bańkowski, Barankiewicz, Bardecki, Bardowski, Barszczewski, Bartkowski, Bąblewski, Bączalski, Bątkowski, Beonowski, Bernatowicz, Bębnowski, Będkowski, Będuski, Białkowski, '''[[Biel]]''', Bielicki, Bielowski, Bielski, Bielszowski, Biestrzycki, Biestrzykowski, Binkowski, Blinowski, Błaszkowski, Błędostowski, Błocienkowski, '''[[Błociszewski]]''', Błogienkowski, Błoszczyński, Błyszczanowicz, Bobiński, Bobrownicki, Bociarski, Bogorajski, '''[[Bogusławski]]''', '''[[Boguszewski]]''', '''[[Bohatyrewicz]]''', Bohuszewicz, Bojer, Boraczewski, Boratyński, Borodzicz, Borowieński, Borowski, Brodnicki, '''[[Brodowicz]]''', Brodowski, '''[[Brokowski]]''', Broniowski, Brzeski, Brzeziński, Brzozowski, Bukowski, Burski, Buszowski, Butniewicz, Bytkowski, '''[[Bzowski]]''', Chechelski, '''[[Chełmowski]]''', Chełmski, Chluski, Chmyrowski, Choceński, '''[[Chodkowski]]''', Chodorkowski, Chorzeński, Chrapek, Chrostecki, '''[[Chrostowski]]''', Chrościcki, Chrystowski, '''[[Chrząstowski]]''', Chudzicki, Chudziński, Chyliński, Chyżewski, '''[[Chyżyński]]''', Ciapiński, Ciechański, Cieszęcki, Cieśliński, Czajkowski, Czapiewski, Czechowicz, '''[[Czeczot]]''', Czernichowski, Czernik, Czernikowski, '''[[Danielewicz]]''', Danilewski, Daniłłowicz, Daniszewski, Dargiewicz, Darginowicz, Darowski, Dąbrowski (1), Dąbrowski (2), Delpes, Dembowski, Demeszkiewicz, Dmosicki, Dmoszyński, Dobielewski, Dobrakowski, Dobromirski, Dobrowolski, Dokowski, '''[[Domaradzki]]''', Dominowski, Domontowicz, Dramont, Drelig, Dubaniowski, Dubejkowski, '''[[Dubikowski]]''', Dubkowski, Dublański, Duczman, Dudkowski, Dulowski, Duniłowicz, Duszakiewicz, Dworecki, Dworzycki, Dzięczyński, Dzwonkowski, Etejko, Finke de Finkenthal, Gabryełowicz, '''[[Gajdowski-Potapowicz]]''', '''[[Gajewicz]]''', '''[[Gajewski]]''', Gałązkowski, Gawkowski, Gawłowski, Gawryłkiewicz, Genfeld, Gigliel, Gieskowski, Glewski, Glindzicz, Głazowski, Głębocki, '''[[Głogiński]]''', Głowacki, Głowczewski, Gniady, Gniazdowski, Gnidaszewski, Godziszewski, Gotejko, Górski (1), Górski (2), Grabowski, Grad, Grodziski, Gronowski, Grząski, Gudwiłowicz, Gudziłowicz, Gurkowski, Gzowski, Hełczyński, Horbatowski, '''[[Hrebnicki Doktorowicz|Hrebnicki]]''', Hryniewiecki, Hulanicki, Hurkowski, Ibiański, Ilikowski, Iłgutowicz, '''[[Iłowiecki]]''', Iwański, Jackowski, Jajkowski, Jakimski, Jakliński, Jakowicki, '''[[Janikowski]]''', '''[[Janiszewski]]''', Janowski, Jański, Jarosławicz–Bohuszewicz, Jastrzębski, Jaworski, Jedlecki, Jerzykowski, Jetwidowicz, Joteyko, Juckiewicz, Jurkowski, Kaczanowski, Kaczorowski, Kaleński, '''[[Kałłaur]]''', Kamieński, Kamociński, Karabczewski, Kargowski, Karlewicz, Karlewski, '''[[Karliński]]''', Karłowicz, Kasiulewicz, Kasperski, '''[[Kaweczyński]]''', Kątkowski, Kępski, Kiedrowski, '''[[Kiedrzyński]]''', Kielowski, Kiełcz, Kleczowski, Klonowski, Kłębowski, Kobylski, Kołkowski, Komorowski, Koncewicz, Kondradzki, Kończycki, Korociński, Kościulewicz, '''[[Kotkowski]]''', Kotnowski, Kowalikowski, '''[[Kowalski]]''', Kozłowiecki, Kozłowski, Koźniewski, Krausz, Krecz, Kreuz, Krępski, Krochowski, Krokoss, Kropidelski, Krzesz, Krzyczkowski, Krzykawski, Krzywicki, Krzywiec, Krzywiec–Okołowicz, Krzywiec–Pożarski, Krzyżewicz, Książnicki, Kublicki, Kumanowski, Kurosz, Kuryłowicz, Laski, Latkowski, Lekszycki, '''[[Leski|Lenski]]''', '''[[Leski]]''', Lewonowicz, Lewożski, '''[[Lniski]]''', Lubiatowski, Lubicki, Lubochiński, Lubochowski, Lucjanowski, Łazański, Łeński, '''[[Leski|Łęcki]]''', Łopuski, Łowiecki, Łunin, Łyszkiewicz, Maciański, Maczenko, Maleczkowski, '''[[Marchocki]]''', Marchowicki, Marcinkiewicz, Marcinkowski, Markiewicz, Markowicz, Marylski, Masłowski, Mazalski, Michałowski, Mietelski, Miklaszewski, Mikłaszewicz, Mikorski, Mikułowski, Mikutowicz, '''[[Mioduszewski]]''', Mirogonowski, Mirzewski, Młodawski, Modlewski, Modliszewski, '''[[Modrzejowski|Modrzejewski]]''', Modrzewski, Mokierski, Mokrzecki, Mondrzejewski, Morawski, Morecki, Mościcki, Mościcz–Ostaszewicz, Mrożek–Krzelczycki, Mydłowiecki, Mydłowski, Nagorczewski, Nagorski, Nagórko, Nagórski, Nagrodzki, Nasierowski, Niedźwiecki, Niegoszowski, Niekora, Nieparcki, Nieradzki, Nieroda, Nizankowski, Noss, Nowogrodzki, Nowowiejski, '''[[Nyko]]''', Obakiewicz, Obrębski, Ochman, Ochocimski, Ochocki, Oczepowski, Odyniec, Olchówiecki, Olewiński, Orda, Ordyłowski, Ordyniec, Ordyński, Orzechowski, Osiecki (1), Osiecki (2), Osieczkowski, Osiejewski, Ostaniewicz, Ostanowko, Ostanowski, Ostaszewicz, '''[[Ostaszewski]]''', Ostaszko, Ostojski (1), Ostojski (2), Ostyłowski, Owczarski, '''[[Owsiany]]''', Owsijowski, Oziębłowski, Pakarliński, Palczyński, Palecki, Pałaszkiewicz, Pankiewicz, Papieski, Papliński, Parchimowicz, Parczowski, Paszczenko, Paszkiewicz, Pęgowski, Pękowski, Pętkowski, Piaskowski, Piaszczyński, Piekutowski, '''[[Pierszyński]]''', Pietrzykiewicz, Pilawski, Plackowski, Plat, Płatonowicz, Pniewski, Poddębski, Podgórski, Podskarbski, Podskoczym, Podwysoki, Pokroszyński, '''[[Politalski]]''', Politałocki, Politowski, Polityński, Połaski, '''[[Poniecki]]''', Popowski, Postroński, Postrumiejski, Pośnik, Potocki, Pożarycki, Półkotycki, Probołowski, Przeczmiński, Przezdybski, Przezwodzki, Przybysławski, Ptaszkowski, Puszkarenko, Racławkowski, Racięski, Raczek, Raczewski, '''[[Raczko]]''', '''[[Radgowski]]''', Raduński, Radwański, Radzicki, Radzymiński, Rajski, Rańkowski, Rdułtowski, Rdzawski, Rekosz, Rekść, Reyzner, '''[[Roguski]]''', Rokosz, Roszkowski, Roztylicki, Rożniatowski, Rucewski, Rudzicki, Rukujża, Rumszewicz, Ruszkowski, Ryk, Rykaczewski, '''[[Rylski]]''', Rysiński, Rząśnicki, Rzepliński, Salecki, Samborski, Sarbski, '''[[Sędzimir]]''', '''[[Siedlikowski]]''', Siedliski, Siemienowicz, Siemoński, '''[[Sieradzki]]''', Skrzeszewski, Słomski, '''[[Słoński]]''', Słupski, '''[[Słuszka]]''', Smilgiewicz, Smuszewski, Sobolewski, Soboniowski, '''[[Solecki]]''', Songajło, Stachler, Stachurski, Stackiewicz, '''[[Starzewski]]''', '''[[Starzycki]]''', '''[[Staszewski]]''', Stebelski, Steblecki, Steblowski, '''[[Stobiecki]]''', Stokowiecki, Stokowski, Strojnowski, Strzałka, Strzałkowski (1), Strzałkowski (2), Strzelecki, Suchcicki, Suchocki, Suchorabski, Suchorzewski, Sudyka, Sulimierski, Sułocki, Sumorok, Szarlejski, Szarota, Szczepanowski, Szczodrowski, Szczurzyński, Szmilowski, Sztiszewski, Szyszkowicz, '''[[Szyszkowski]]''', Ścibor, Ściborowski, Śniekoski, Śmiglewicz, Świderski, Świerkocki, '''[[Świerczyński]]''', Świrski, Taranowski, '''[[Targoński]]''', Tatura, Teliński, Tołkacz, Tomkiewicz, Trzcieński, Trzepieński, Tudorowski, '''[[Tumiłowicz]]''', Turkułł, Turznicki, Tworowski, Tyszko, Ubniński, Ujejski, Uleski, Uliński, Unichowski, Ustarbowski, Wadowski, Wadowski–Pietrzkiewicz, Waranowski, Wasilewski, Wiąckowski, Widun–Dubejkowski, Wielątko, Wieluński, Wierciechowski, Wierzchlejski, Wierzchowski, Wigurski, Wilczkowski, Wiński, Wliński, Wojciechowski, Wojewódka, Wojnowski, Woynowski, Wojsicki, Wojsławski, Woliszewski, Wolski, Worotnicki, Wronowski, Wyławski–Horehlad, Wysocki, Wyszyński, Zabiełło, '''[[Zabierzowski]]''', Zaborowski, Zagorski, '''[[Zagórski]]''', Zajelski, Zajarski, Zajerski, Zajezierski, Zakobielski, Zaleski, Zarogowski, Zasztoft, Zawadzki, Zborowski, Zdanowicz, Złochowski, Złociszewski, Złoty, Zubko, Żabokrzycki, Żakowski, Żarski, Żegadło, Żelisławski, Żerakowski, Żukowicz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oznaczenia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Nazwiska napisane grubą czcionką posiadają link do szerszego opracowania np '''[[Świerczyński]]'''.&lt;br /&gt;
* Numery w nawiasach przy nazwiskach oznaczają, że są to rody herbu Ostoja noszące to samo nazwisko lecz ze sobą niespokrewnione, na przykład Ostojski (1), Ostojski (2).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa gniazd Rodu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=1cqjvLMaYmS-lsoJdR5N7nnuH7bzB8VBK&amp;amp;ll=52.8219696360803%2C22.465525759893552&amp;amp;z=6 Mapa gniazd Rodu Ostoja].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Przypisy==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;small&amp;gt;1. R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&amp;lt;/small&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Źródło==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*  R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23582</id>
		<title>Lista rodów herbu Ostoja</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23582"/>
		<updated>2026-07-29T10:40:30Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|240px|right|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Lista rodów herbu Ostoja''' sporządzona na podstawie opracowania Rafała Bogusławskiego&amp;lt;sup&amp;gt;1&amp;lt;/sup&amp;gt; wraz z uzupełnieniami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Rody herbu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''[[Ancyparowicz|Ancyporowicz]]''', Bagieński, Balicki (1), Balicki (2) Baliński, Bańkowski, Barankiewicz, Bardecki, Bardowski, Barszczewski, Bartkowski, Bąblewski, Bączalski, Bątkowski, Beonowski, Bernatowicz, Bębnowski, Będkowski, Będuski, Białkowski, '''[[Biel]]''', Bielicki, Bielowski, Bielski, Bielszowski, Biestrzycki, Biestrzykowski, Binkowski, Blinowski, Błaszkowski, Błędostowski, Błocienkowski, '''[[Błociszewski]]''', Błogienkowski, Błoszczyński, Błyszczanowicz, Bobiński, Bobrownicki, Bociarski, Bogorajski, '''[[Bogusławski]]''', '''[[Boguszewski]]''', '''[[Bohatyrewicz]]''', Bohuszewicz, Bojer, Boraczewski, Boratyński, Borodzicz, Borowieński, Borowski, Brodnicki, '''[[Brodowicz]]''', Brodowski, '''[[Brokowski]]''', Broniowski, Brzeski, Brzeziński, Brzozowski, Bukowski, Burski, Buszowski, Butniewicz, Bytkowski, '''[[Bzowski]]''', Chechelski, '''[[Chełmowski]]''', Chełmski, Chluski, Chmyrowski, Choceński, '''[[Chodkowski]]''', Chodorkowski, Chorzeński, Chrapek, Chrostecki, '''[[Chrostowski]]''', Chrościcki, Chrystowski, '''[[Chrząstowski]]''', Chudzicki, Chudziński, Chyliński, Chyżewski, '''[[Chyżyński]]''', Ciapiński, Ciechański, Cieszęcki, Cieśliński, Czajkowski, Czapiewski, Czechowicz, '''[[Czeczot]]''', Czernichowski, Czernik, Czernikowski, '''[[Danielewicz]]''', Danilewski, Daniłłowicz, Daniszewski, Dargiewicz, Darginowicz, Darowski, Dąbrowski (1), Dąbrowski (2), Delpes, Dembowski, Demeszkiewicz, Dmosicki, Dmoszyński, Dobielewski, Dobrakowski, Dobromirski, Dobrowolski, Dokowski, '''[[Domaradzki]]''', Dominowski, Domontowicz, Dramont, Drelig, Dubaniowski, Dubejkowski, '''[[Dubikowski]]''', Dubkowski, Dublański, Duczman, Dudkowski, Dulowski, Duniłowicz, Duszakiewicz, Dworecki, Dworzycki, Dzięczyński, Dzwonkowski, Etejko, Finke de Finkenthal, Gabryełowicz, '''[[Gajdowski-Potapowicz]]''', '''[[Gajewicz]]''', '''[[Gajewski]]''', Gałązkowski, Gawkowski, Gawłowski, Gawryłkiewicz, Genfeld, Gigliel, Gieskowski, Glewski, Glindzicz, Głazowski, Głębocki, '''[[Głogiński]]''', Głowacki, Głowczewski, Gniady, Gniazdowski, Gnidaszewski, Godziszewski, Gotejko, Górski (1), Górski (2), Grabowski, Grad, Grodziski, Gronowski, Grząski, Gudwiłowicz, Gudziłowicz, Gurkowski, Gzowski, Hełczyński, Horbatowski, '''[[Hrebnicki Doktorowicz|Hrebnicki]]''', Hryniewiecki, Hulanicki, Hurkowski, Ibiański, Ilikowski, Iłgutowicz, '''[[Iłowiecki]]''', Iwański, Jackowski, Jajkowski, Jakimski, Jakliński, Jakowicki, '''[[Janikowski]]''', '''[[Janiszewski]]''', Janowski, Jański, Jarosławicz–Bohuszewicz, Jastrzębski, Jaworski, Jedlecki, Jerzykowski, Jetwidowicz, Joteyko, Juckiewicz, Jurkowski, Kaczanowski, Kaczorowski, Kaleński, '''[[Kałłaur]]''', Kamieński, Kamociński, Karabczewski, Kargowski, Karlewicz, Karlewski, '''[[Karliński]]''', Karłowicz, Kasiulewicz, Kasperski, '''[[Kaweczyński]]''', Kątkowski, Kępski, Kiedrowski, '''[[Kiedrzyński]]''', Kielowski, Kiełcz, Kleczowski, Klonowski, Kłębowski, Kobylski, Kołkowski, Komorowski, Koncewicz, Kondradzki, Kończycki, Korociński, Kościulewicz, '''[[Kotkowski]]''', Kotnowski, Kowalikowski, '''[[Kowalski]]''', Kozłowiecki, Kozłowski, Koźniewski, Krausz, Krecz, Kreuz, Krępski, Krochowski, Krokoss, Kropidelski, Krzesz, Krzyczkowski, Krzykawski, Krzywicki, Krzywiec, Krzywiec–Okołowicz, Krzywiec–Pożarski, Krzyżewicz, Książnicki, Kublicki, Kumanowski, Kurosz, Kuryłowicz, Laski, Latkowski, Lekszycki, '''[[Leski|Lenski]]''', '''[[Leski]]''', Lewonowicz, Lewożski, '''[[Lniski]]''', Lubiatowski, Lubicki, Lubochiński, Lubochowski, Lucjanowski, Łazański, Łeński, '''[[Leski|Łęcki]]''', Łopuski, Łowiecki, Łunin, Łyszkiewicz, Maciański, Maczenko, Maleczkowski, '''[[Marchocki]]''', Marchowicki, Marcinkiewicz, Marcinkowski, Markiewicz, Markowicz, Marylski, Masłowski, Mazalski, Michałowski, Mietelski, Miklaszewski, Mikłaszewicz, Mikorski, Mikułowski, Mikutowicz, '''[[Mioduszewski]]''', Mirogonowski, Mirzewski, Młodawski, Modlewski, Modliszewski, '''[[Modrzejowski|Modrzejewski]]''', Modrzewski, Mokierski, Mokrzecki, Mondrzejewski, Morawski, Morecki, Mościcki, Mościcz–Ostaszewicz, Mrożek–Krzelczycki, Mydłowiecki, Mydłowski, Nagorczewski, Nagorski, Nagórko, Nagórski, Nagrodzki, Nasierowski, Niedźwiecki, Niegoszowski, Niekora, Nieparcki, Nieradzki, Nieroda, Nizankowski, Noss, Nowogrodzki, Nowowiejski, '''[[Nyko]]''', Obakiewicz, Obrębski, Ochman, Ochocimski, Ochocki, Oczepowski, Odyniec, Olchówiecki, Olewiński, Orda, Ordyłowski, Ordyniec, Ordyński, Orzechowski, Osiecki (1), Osiecki (2), Osieczkowski, Osiejewski, Ostaniewicz, Ostanowko, Ostanowski, Ostaszewicz, '''[[Ostaszewski]]''', Ostaszko, Ostojski (1), Ostojski (2), Ostyłowski, Owczarski, '''[[Owsiany]]''', Owsijowski, Oziębłowski, Pakarliński, Palczyński, Palecki, Pałaszkiewicz, Pankiewicz, Papieski, Papliński, Parchimowicz, Parczowski, Paszczenko, Paszkiewicz, Pęgowski, Pękowski, Pętkowski, Piaskowski, Piaszczyński, Piekutowski, '''[[Pierszyński]]''', Pietrzykiewicz, Pilawski, Plackowski, Plat, Płatonowicz, Pniewski, Poddębski, Podgórski, Podskarbski, Podskoczym, Podwysoki, Pokroszyński, '''[[Politalski]]''', Politałocki, Politowski, Polityński, Połaski, '''[[Poniecki]]''', Popowski, Postroński, Postrumiejski, Pośnik, Potocki, Pożarycki, Półkotycki, Probołowski, Przeczmiński, Przezdybski, Przezwodzki, Przybysławski, Ptaszkowski, Puszkarenko, Racławkowski, Racięski, Raczek, Raczewski, '''[[Raczko]]''', '''[[Radgowski]]''', Raduński, Radwański, Radzicki, Radzymiński, Rajski, Rańkowski, Rdułtowski, Rdzawski, Rekosz, Rekść, Reyzner, '''[[Roguski]]''', Rokosz, Roszkowski, Roztylicki, Rożniatowski, Rucewski, Rudzicki, Rukujża, Rumszewicz, Ruszkowski, Ryk, Rykaczewski, '''[[Rylski]]''', Rysiński, Rząśnicki, Rzepliński, Salecki, Samborski, Sarbski, '''[[Sędzimir]]''', '''[[Siedlikowski]]''', Siedliski, Siemienowicz, Siemoński, '''[[Sieradzki]]''', Skrzeszewski, Słomski, '''[[Słoński]]''', Słupski, '''[[Słuszka]]''', Smilgiewicz, Smuszewski, Sobolewski, Soboniowski, '''[[Solecki]]''', Songajło, Stachler, Stachurski, Stackiewicz, '''[[Starzewski]]''', '''[[Starzycki]]''', '''[[Staszewski]]''', Stebelski, Steblecki, Steblowski, '''[[Stobiecki]]''', Stokowiecki, Stokowski, Strojnowski, Strzałka, Strzałkowski (1), Strzałkowski (2), Strzelecki, Suchcicki, Suchocki, Suchorabski, Suchorzewski, Sudyka, Sulimierski, Sułocki, Sumorok, Szarlejski, Szarota, Szczepanowski, Szczodrowski, Szczurzyński, Szmilowski, Sztiszewski, Szyszkowicz, '''[[Szyszkowski]]''', Ścibor, Ściborowski, Śniekoski, Śmiglewicz, Świderski, Świerkocki, '''[[Świerczyński]]''', Świrski, Taranowski, '''[[Targoński]]''', Tatura, Teliński, Tołkacz, Tomkiewicz, Trzcieński, Trzepieński, Tudorowski, '''[[Tumiłowicz]]''', Turkułł, Turznicki, Tworowski, Tyszko, Ubniński, Ujejski, Uleski, Uliński, Unichowski, Ustarbowski, Wadowski, Wadowski–Pietrzkiewicz, Waranowski, Wasilewski, Wiąckowski, Widun–Dubejkowski, Wielątko, Wieluński, Wierciechowski, Wierzchlejski, Wierzchowski, Wigurski, Wilczkowski, Wiński, Wliński, Wojciechowski, Wojewódka, Wojnowski, Woynowski, Wojsicki, Wojsławski, Woliszewski, Wolski, Worotnicki, Wronowski, Wyławski–Horehlad, Wysocki, Wyszyński, Zabiełło, '''[[Zabierzowski]]''', Zaborowski, Zagorski, '''[[Zagórski]]''', Zajelski, Zajarski, Zajerski, Zajezierski, Zakobielski, Zaleski, Zarogowski, Zasztoft, Zawadzki, Zborowski, Zdanowicz, Złochowski, Złociszewski, Złoty, Zubko, Żabokrzycki, Żakowski, Żarski, Żegadło, Żelisławski, Żerakowski, Żukowicz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oznaczenia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Nazwiska napisane grubą czcionką posiadają link do szerszego opracowania.&lt;br /&gt;
* Numery w nawiasach przy nazwiskach oznaczają, że są to rody herbu Ostoja noszące to samo nazwisko lecz ze sobą niespokrewnione, na przykład Ostojski (1), Ostojski (2).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa gniazd Rodu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=1cqjvLMaYmS-lsoJdR5N7nnuH7bzB8VBK&amp;amp;ll=52.8219696360803%2C22.465525759893552&amp;amp;z=6 Mapa gniazd Rodu Ostoja].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Przypisy==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;small&amp;gt;1. R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&amp;lt;/small&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Źródło==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*  R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23581</id>
		<title>Lista rodów herbu Ostoja</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23581"/>
		<updated>2026-07-29T10:40:17Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|260px|right|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Lista rodów herbu Ostoja''' sporządzona na podstawie opracowania Rafała Bogusławskiego&amp;lt;sup&amp;gt;1&amp;lt;/sup&amp;gt; wraz z uzupełnieniami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Rody herbu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''[[Ancyparowicz|Ancyporowicz]]''', Bagieński, Balicki (1), Balicki (2) Baliński, Bańkowski, Barankiewicz, Bardecki, Bardowski, Barszczewski, Bartkowski, Bąblewski, Bączalski, Bątkowski, Beonowski, Bernatowicz, Bębnowski, Będkowski, Będuski, Białkowski, '''[[Biel]]''', Bielicki, Bielowski, Bielski, Bielszowski, Biestrzycki, Biestrzykowski, Binkowski, Blinowski, Błaszkowski, Błędostowski, Błocienkowski, '''[[Błociszewski]]''', Błogienkowski, Błoszczyński, Błyszczanowicz, Bobiński, Bobrownicki, Bociarski, Bogorajski, '''[[Bogusławski]]''', '''[[Boguszewski]]''', '''[[Bohatyrewicz]]''', Bohuszewicz, Bojer, Boraczewski, Boratyński, Borodzicz, Borowieński, Borowski, Brodnicki, '''[[Brodowicz]]''', Brodowski, '''[[Brokowski]]''', Broniowski, Brzeski, Brzeziński, Brzozowski, Bukowski, Burski, Buszowski, Butniewicz, Bytkowski, '''[[Bzowski]]''', Chechelski, '''[[Chełmowski]]''', Chełmski, Chluski, Chmyrowski, Choceński, '''[[Chodkowski]]''', Chodorkowski, Chorzeński, Chrapek, Chrostecki, '''[[Chrostowski]]''', Chrościcki, Chrystowski, '''[[Chrząstowski]]''', Chudzicki, Chudziński, Chyliński, Chyżewski, '''[[Chyżyński]]''', Ciapiński, Ciechański, Cieszęcki, Cieśliński, Czajkowski, Czapiewski, Czechowicz, '''[[Czeczot]]''', Czernichowski, Czernik, Czernikowski, '''[[Danielewicz]]''', Danilewski, Daniłłowicz, Daniszewski, Dargiewicz, Darginowicz, Darowski, Dąbrowski (1), Dąbrowski (2), Delpes, Dembowski, Demeszkiewicz, Dmosicki, Dmoszyński, Dobielewski, Dobrakowski, Dobromirski, Dobrowolski, Dokowski, '''[[Domaradzki]]''', Dominowski, Domontowicz, Dramont, Drelig, Dubaniowski, Dubejkowski, '''[[Dubikowski]]''', Dubkowski, Dublański, Duczman, Dudkowski, Dulowski, Duniłowicz, Duszakiewicz, Dworecki, Dworzycki, Dzięczyński, Dzwonkowski, Etejko, Finke de Finkenthal, Gabryełowicz, '''[[Gajdowski-Potapowicz]]''', '''[[Gajewicz]]''', '''[[Gajewski]]''', Gałązkowski, Gawkowski, Gawłowski, Gawryłkiewicz, Genfeld, Gigliel, Gieskowski, Glewski, Glindzicz, Głazowski, Głębocki, '''[[Głogiński]]''', Głowacki, Głowczewski, Gniady, Gniazdowski, Gnidaszewski, Godziszewski, Gotejko, Górski (1), Górski (2), Grabowski, Grad, Grodziski, Gronowski, Grząski, Gudwiłowicz, Gudziłowicz, Gurkowski, Gzowski, Hełczyński, Horbatowski, '''[[Hrebnicki Doktorowicz|Hrebnicki]]''', Hryniewiecki, Hulanicki, Hurkowski, Ibiański, Ilikowski, Iłgutowicz, '''[[Iłowiecki]]''', Iwański, Jackowski, Jajkowski, Jakimski, Jakliński, Jakowicki, '''[[Janikowski]]''', '''[[Janiszewski]]''', Janowski, Jański, Jarosławicz–Bohuszewicz, Jastrzębski, Jaworski, Jedlecki, Jerzykowski, Jetwidowicz, Joteyko, Juckiewicz, Jurkowski, Kaczanowski, Kaczorowski, Kaleński, '''[[Kałłaur]]''', Kamieński, Kamociński, Karabczewski, Kargowski, Karlewicz, Karlewski, '''[[Karliński]]''', Karłowicz, Kasiulewicz, Kasperski, '''[[Kaweczyński]]''', Kątkowski, Kępski, Kiedrowski, '''[[Kiedrzyński]]''', Kielowski, Kiełcz, Kleczowski, Klonowski, Kłębowski, Kobylski, Kołkowski, Komorowski, Koncewicz, Kondradzki, Kończycki, Korociński, Kościulewicz, '''[[Kotkowski]]''', Kotnowski, Kowalikowski, '''[[Kowalski]]''', Kozłowiecki, Kozłowski, Koźniewski, Krausz, Krecz, Kreuz, Krępski, Krochowski, Krokoss, Kropidelski, Krzesz, Krzyczkowski, Krzykawski, Krzywicki, Krzywiec, Krzywiec–Okołowicz, Krzywiec–Pożarski, Krzyżewicz, Książnicki, Kublicki, Kumanowski, Kurosz, Kuryłowicz, Laski, Latkowski, Lekszycki, '''[[Leski|Lenski]]''', '''[[Leski]]''', Lewonowicz, Lewożski, '''[[Lniski]]''', Lubiatowski, Lubicki, Lubochiński, Lubochowski, Lucjanowski, Łazański, Łeński, '''[[Leski|Łęcki]]''', Łopuski, Łowiecki, Łunin, Łyszkiewicz, Maciański, Maczenko, Maleczkowski, '''[[Marchocki]]''', Marchowicki, Marcinkiewicz, Marcinkowski, Markiewicz, Markowicz, Marylski, Masłowski, Mazalski, Michałowski, Mietelski, Miklaszewski, Mikłaszewicz, Mikorski, Mikułowski, Mikutowicz, '''[[Mioduszewski]]''', Mirogonowski, Mirzewski, Młodawski, Modlewski, Modliszewski, '''[[Modrzejowski|Modrzejewski]]''', Modrzewski, Mokierski, Mokrzecki, Mondrzejewski, Morawski, Morecki, Mościcki, Mościcz–Ostaszewicz, Mrożek–Krzelczycki, Mydłowiecki, Mydłowski, Nagorczewski, Nagorski, Nagórko, Nagórski, Nagrodzki, Nasierowski, Niedźwiecki, Niegoszowski, Niekora, Nieparcki, Nieradzki, Nieroda, Nizankowski, Noss, Nowogrodzki, Nowowiejski, '''[[Nyko]]''', Obakiewicz, Obrębski, Ochman, Ochocimski, Ochocki, Oczepowski, Odyniec, Olchówiecki, Olewiński, Orda, Ordyłowski, Ordyniec, Ordyński, Orzechowski, Osiecki (1), Osiecki (2), Osieczkowski, Osiejewski, Ostaniewicz, Ostanowko, Ostanowski, Ostaszewicz, '''[[Ostaszewski]]''', Ostaszko, Ostojski (1), Ostojski (2), Ostyłowski, Owczarski, '''[[Owsiany]]''', Owsijowski, Oziębłowski, Pakarliński, Palczyński, Palecki, Pałaszkiewicz, Pankiewicz, Papieski, Papliński, Parchimowicz, Parczowski, Paszczenko, Paszkiewicz, Pęgowski, Pękowski, Pętkowski, Piaskowski, Piaszczyński, Piekutowski, '''[[Pierszyński]]''', Pietrzykiewicz, Pilawski, Plackowski, Plat, Płatonowicz, Pniewski, Poddębski, Podgórski, Podskarbski, Podskoczym, Podwysoki, Pokroszyński, '''[[Politalski]]''', Politałocki, Politowski, Polityński, Połaski, '''[[Poniecki]]''', Popowski, Postroński, Postrumiejski, Pośnik, Potocki, Pożarycki, Półkotycki, Probołowski, Przeczmiński, Przezdybski, Przezwodzki, Przybysławski, Ptaszkowski, Puszkarenko, Racławkowski, Racięski, Raczek, Raczewski, '''[[Raczko]]''', '''[[Radgowski]]''', Raduński, Radwański, Radzicki, Radzymiński, Rajski, Rańkowski, Rdułtowski, Rdzawski, Rekosz, Rekść, Reyzner, '''[[Roguski]]''', Rokosz, Roszkowski, Roztylicki, Rożniatowski, Rucewski, Rudzicki, Rukujża, Rumszewicz, Ruszkowski, Ryk, Rykaczewski, '''[[Rylski]]''', Rysiński, Rząśnicki, Rzepliński, Salecki, Samborski, Sarbski, '''[[Sędzimir]]''', '''[[Siedlikowski]]''', Siedliski, Siemienowicz, Siemoński, '''[[Sieradzki]]''', Skrzeszewski, Słomski, '''[[Słoński]]''', Słupski, '''[[Słuszka]]''', Smilgiewicz, Smuszewski, Sobolewski, Soboniowski, '''[[Solecki]]''', Songajło, Stachler, Stachurski, Stackiewicz, '''[[Starzewski]]''', '''[[Starzycki]]''', '''[[Staszewski]]''', Stebelski, Steblecki, Steblowski, '''[[Stobiecki]]''', Stokowiecki, Stokowski, Strojnowski, Strzałka, Strzałkowski (1), Strzałkowski (2), Strzelecki, Suchcicki, Suchocki, Suchorabski, Suchorzewski, Sudyka, Sulimierski, Sułocki, Sumorok, Szarlejski, Szarota, Szczepanowski, Szczodrowski, Szczurzyński, Szmilowski, Sztiszewski, Szyszkowicz, '''[[Szyszkowski]]''', Ścibor, Ściborowski, Śniekoski, Śmiglewicz, Świderski, Świerkocki, '''[[Świerczyński]]''', Świrski, Taranowski, '''[[Targoński]]''', Tatura, Teliński, Tołkacz, Tomkiewicz, Trzcieński, Trzepieński, Tudorowski, '''[[Tumiłowicz]]''', Turkułł, Turznicki, Tworowski, Tyszko, Ubniński, Ujejski, Uleski, Uliński, Unichowski, Ustarbowski, Wadowski, Wadowski–Pietrzkiewicz, Waranowski, Wasilewski, Wiąckowski, Widun–Dubejkowski, Wielątko, Wieluński, Wierciechowski, Wierzchlejski, Wierzchowski, Wigurski, Wilczkowski, Wiński, Wliński, Wojciechowski, Wojewódka, Wojnowski, Woynowski, Wojsicki, Wojsławski, Woliszewski, Wolski, Worotnicki, Wronowski, Wyławski–Horehlad, Wysocki, Wyszyński, Zabiełło, '''[[Zabierzowski]]''', Zaborowski, Zagorski, '''[[Zagórski]]''', Zajelski, Zajarski, Zajerski, Zajezierski, Zakobielski, Zaleski, Zarogowski, Zasztoft, Zawadzki, Zborowski, Zdanowicz, Złochowski, Złociszewski, Złoty, Zubko, Żabokrzycki, Żakowski, Żarski, Żegadło, Żelisławski, Żerakowski, Żukowicz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oznaczenia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Nazwiska napisane grubą czcionką posiadają link do szerszego opracowania.&lt;br /&gt;
* Numery w nawiasach przy nazwiskach oznaczają, że są to rody herbu Ostoja noszące to samo nazwisko lecz ze sobą niespokrewnione, na przykład Ostojski (1), Ostojski (2).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa gniazd Rodu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=1cqjvLMaYmS-lsoJdR5N7nnuH7bzB8VBK&amp;amp;ll=52.8219696360803%2C22.465525759893552&amp;amp;z=6 Mapa gniazd Rodu Ostoja].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Przypisy==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;small&amp;gt;1. R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&amp;lt;/small&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Źródło==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*  R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23580</id>
		<title>Lista rodów herbu Ostoja</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Lista_rod%C3%B3w_herbu_Ostoja&amp;diff=23580"/>
		<updated>2026-07-29T10:39:57Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|200px|right|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Lista rodów herbu Ostoja''' sporządzona na podstawie opracowania Rafała Bogusławskiego&amp;lt;sup&amp;gt;1&amp;lt;/sup&amp;gt; wraz z uzupełnieniami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Rody herbu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''[[Ancyparowicz|Ancyporowicz]]''', Bagieński, Balicki (1), Balicki (2) Baliński, Bańkowski, Barankiewicz, Bardecki, Bardowski, Barszczewski, Bartkowski, Bąblewski, Bączalski, Bątkowski, Beonowski, Bernatowicz, Bębnowski, Będkowski, Będuski, Białkowski, '''[[Biel]]''', Bielicki, Bielowski, Bielski, Bielszowski, Biestrzycki, Biestrzykowski, Binkowski, Blinowski, Błaszkowski, Błędostowski, Błocienkowski, '''[[Błociszewski]]''', Błogienkowski, Błoszczyński, Błyszczanowicz, Bobiński, Bobrownicki, Bociarski, Bogorajski, '''[[Bogusławski]]''', '''[[Boguszewski]]''', '''[[Bohatyrewicz]]''', Bohuszewicz, Bojer, Boraczewski, Boratyński, Borodzicz, Borowieński, Borowski, Brodnicki, '''[[Brodowicz]]''', Brodowski, '''[[Brokowski]]''', Broniowski, Brzeski, Brzeziński, Brzozowski, Bukowski, Burski, Buszowski, Butniewicz, Bytkowski, '''[[Bzowski]]''', Chechelski, '''[[Chełmowski]]''', Chełmski, Chluski, Chmyrowski, Choceński, '''[[Chodkowski]]''', Chodorkowski, Chorzeński, Chrapek, Chrostecki, '''[[Chrostowski]]''', Chrościcki, Chrystowski, '''[[Chrząstowski]]''', Chudzicki, Chudziński, Chyliński, Chyżewski, '''[[Chyżyński]]''', Ciapiński, Ciechański, Cieszęcki, Cieśliński, Czajkowski, Czapiewski, Czechowicz, '''[[Czeczot]]''', Czernichowski, Czernik, Czernikowski, '''[[Danielewicz]]''', Danilewski, Daniłłowicz, Daniszewski, Dargiewicz, Darginowicz, Darowski, Dąbrowski (1), Dąbrowski (2), Delpes, Dembowski, Demeszkiewicz, Dmosicki, Dmoszyński, Dobielewski, Dobrakowski, Dobromirski, Dobrowolski, Dokowski, '''[[Domaradzki]]''', Dominowski, Domontowicz, Dramont, Drelig, Dubaniowski, Dubejkowski, '''[[Dubikowski]]''', Dubkowski, Dublański, Duczman, Dudkowski, Dulowski, Duniłowicz, Duszakiewicz, Dworecki, Dworzycki, Dzięczyński, Dzwonkowski, Etejko, Finke de Finkenthal, Gabryełowicz, '''[[Gajdowski-Potapowicz]]''', '''[[Gajewicz]]''', '''[[Gajewski]]''', Gałązkowski, Gawkowski, Gawłowski, Gawryłkiewicz, Genfeld, Gigliel, Gieskowski, Glewski, Glindzicz, Głazowski, Głębocki, '''[[Głogiński]]''', Głowacki, Głowczewski, Gniady, Gniazdowski, Gnidaszewski, Godziszewski, Gotejko, Górski (1), Górski (2), Grabowski, Grad, Grodziski, Gronowski, Grząski, Gudwiłowicz, Gudziłowicz, Gurkowski, Gzowski, Hełczyński, Horbatowski, '''[[Hrebnicki Doktorowicz|Hrebnicki]]''', Hryniewiecki, Hulanicki, Hurkowski, Ibiański, Ilikowski, Iłgutowicz, '''[[Iłowiecki]]''', Iwański, Jackowski, Jajkowski, Jakimski, Jakliński, Jakowicki, '''[[Janikowski]]''', '''[[Janiszewski]]''', Janowski, Jański, Jarosławicz–Bohuszewicz, Jastrzębski, Jaworski, Jedlecki, Jerzykowski, Jetwidowicz, Joteyko, Juckiewicz, Jurkowski, Kaczanowski, Kaczorowski, Kaleński, '''[[Kałłaur]]''', Kamieński, Kamociński, Karabczewski, Kargowski, Karlewicz, Karlewski, '''[[Karliński]]''', Karłowicz, Kasiulewicz, Kasperski, '''[[Kaweczyński]]''', Kątkowski, Kępski, Kiedrowski, '''[[Kiedrzyński]]''', Kielowski, Kiełcz, Kleczowski, Klonowski, Kłębowski, Kobylski, Kołkowski, Komorowski, Koncewicz, Kondradzki, Kończycki, Korociński, Kościulewicz, '''[[Kotkowski]]''', Kotnowski, Kowalikowski, '''[[Kowalski]]''', Kozłowiecki, Kozłowski, Koźniewski, Krausz, Krecz, Kreuz, Krępski, Krochowski, Krokoss, Kropidelski, Krzesz, Krzyczkowski, Krzykawski, Krzywicki, Krzywiec, Krzywiec–Okołowicz, Krzywiec–Pożarski, Krzyżewicz, Książnicki, Kublicki, Kumanowski, Kurosz, Kuryłowicz, Laski, Latkowski, Lekszycki, '''[[Leski|Lenski]]''', '''[[Leski]]''', Lewonowicz, Lewożski, '''[[Lniski]]''', Lubiatowski, Lubicki, Lubochiński, Lubochowski, Lucjanowski, Łazański, Łeński, '''[[Leski|Łęcki]]''', Łopuski, Łowiecki, Łunin, Łyszkiewicz, Maciański, Maczenko, Maleczkowski, '''[[Marchocki]]''', Marchowicki, Marcinkiewicz, Marcinkowski, Markiewicz, Markowicz, Marylski, Masłowski, Mazalski, Michałowski, Mietelski, Miklaszewski, Mikłaszewicz, Mikorski, Mikułowski, Mikutowicz, '''[[Mioduszewski]]''', Mirogonowski, Mirzewski, Młodawski, Modlewski, Modliszewski, '''[[Modrzejowski|Modrzejewski]]''', Modrzewski, Mokierski, Mokrzecki, Mondrzejewski, Morawski, Morecki, Mościcki, Mościcz–Ostaszewicz, Mrożek–Krzelczycki, Mydłowiecki, Mydłowski, Nagorczewski, Nagorski, Nagórko, Nagórski, Nagrodzki, Nasierowski, Niedźwiecki, Niegoszowski, Niekora, Nieparcki, Nieradzki, Nieroda, Nizankowski, Noss, Nowogrodzki, Nowowiejski, '''[[Nyko]]''', Obakiewicz, Obrębski, Ochman, Ochocimski, Ochocki, Oczepowski, Odyniec, Olchówiecki, Olewiński, Orda, Ordyłowski, Ordyniec, Ordyński, Orzechowski, Osiecki (1), Osiecki (2), Osieczkowski, Osiejewski, Ostaniewicz, Ostanowko, Ostanowski, Ostaszewicz, '''[[Ostaszewski]]''', Ostaszko, Ostojski (1), Ostojski (2), Ostyłowski, Owczarski, '''[[Owsiany]]''', Owsijowski, Oziębłowski, Pakarliński, Palczyński, Palecki, Pałaszkiewicz, Pankiewicz, Papieski, Papliński, Parchimowicz, Parczowski, Paszczenko, Paszkiewicz, Pęgowski, Pękowski, Pętkowski, Piaskowski, Piaszczyński, Piekutowski, '''[[Pierszyński]]''', Pietrzykiewicz, Pilawski, Plackowski, Plat, Płatonowicz, Pniewski, Poddębski, Podgórski, Podskarbski, Podskoczym, Podwysoki, Pokroszyński, '''[[Politalski]]''', Politałocki, Politowski, Polityński, Połaski, '''[[Poniecki]]''', Popowski, Postroński, Postrumiejski, Pośnik, Potocki, Pożarycki, Półkotycki, Probołowski, Przeczmiński, Przezdybski, Przezwodzki, Przybysławski, Ptaszkowski, Puszkarenko, Racławkowski, Racięski, Raczek, Raczewski, '''[[Raczko]]''', '''[[Radgowski]]''', Raduński, Radwański, Radzicki, Radzymiński, Rajski, Rańkowski, Rdułtowski, Rdzawski, Rekosz, Rekść, Reyzner, '''[[Roguski]]''', Rokosz, Roszkowski, Roztylicki, Rożniatowski, Rucewski, Rudzicki, Rukujża, Rumszewicz, Ruszkowski, Ryk, Rykaczewski, '''[[Rylski]]''', Rysiński, Rząśnicki, Rzepliński, Salecki, Samborski, Sarbski, '''[[Sędzimir]]''', '''[[Siedlikowski]]''', Siedliski, Siemienowicz, Siemoński, '''[[Sieradzki]]''', Skrzeszewski, Słomski, '''[[Słoński]]''', Słupski, '''[[Słuszka]]''', Smilgiewicz, Smuszewski, Sobolewski, Soboniowski, '''[[Solecki]]''', Songajło, Stachler, Stachurski, Stackiewicz, '''[[Starzewski]]''', '''[[Starzycki]]''', '''[[Staszewski]]''', Stebelski, Steblecki, Steblowski, '''[[Stobiecki]]''', Stokowiecki, Stokowski, Strojnowski, Strzałka, Strzałkowski (1), Strzałkowski (2), Strzelecki, Suchcicki, Suchocki, Suchorabski, Suchorzewski, Sudyka, Sulimierski, Sułocki, Sumorok, Szarlejski, Szarota, Szczepanowski, Szczodrowski, Szczurzyński, Szmilowski, Sztiszewski, Szyszkowicz, '''[[Szyszkowski]]''', Ścibor, Ściborowski, Śniekoski, Śmiglewicz, Świderski, Świerkocki, '''[[Świerczyński]]''', Świrski, Taranowski, '''[[Targoński]]''', Tatura, Teliński, Tołkacz, Tomkiewicz, Trzcieński, Trzepieński, Tudorowski, '''[[Tumiłowicz]]''', Turkułł, Turznicki, Tworowski, Tyszko, Ubniński, Ujejski, Uleski, Uliński, Unichowski, Ustarbowski, Wadowski, Wadowski–Pietrzkiewicz, Waranowski, Wasilewski, Wiąckowski, Widun–Dubejkowski, Wielątko, Wieluński, Wierciechowski, Wierzchlejski, Wierzchowski, Wigurski, Wilczkowski, Wiński, Wliński, Wojciechowski, Wojewódka, Wojnowski, Woynowski, Wojsicki, Wojsławski, Woliszewski, Wolski, Worotnicki, Wronowski, Wyławski–Horehlad, Wysocki, Wyszyński, Zabiełło, '''[[Zabierzowski]]''', Zaborowski, Zagorski, '''[[Zagórski]]''', Zajelski, Zajarski, Zajerski, Zajezierski, Zakobielski, Zaleski, Zarogowski, Zasztoft, Zawadzki, Zborowski, Zdanowicz, Złochowski, Złociszewski, Złoty, Zubko, Żabokrzycki, Żakowski, Żarski, Żegadło, Żelisławski, Żerakowski, Żukowicz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oznaczenia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Nazwiska napisane grubą czcionką posiadają link do szerszego opracowania.&lt;br /&gt;
* Numery w nawiasach przy nazwiskach oznaczają, że są to rody herbu Ostoja noszące to samo nazwisko lecz ze sobą niespokrewnione, na przykład Ostojski (1), Ostojski (2).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Mapa gniazd Rodu Ostoja==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=1cqjvLMaYmS-lsoJdR5N7nnuH7bzB8VBK&amp;amp;ll=52.8219696360803%2C22.465525759893552&amp;amp;z=6 Mapa gniazd Rodu Ostoja].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Przypisy==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;small&amp;gt;1. R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&amp;lt;/small&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Źródło==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*  R. Bogusławski, ''Lista rodów herbu Ostoja i ich miejscowości gniazdowych'', (w:) ''Nasza Ostoja. Historia i współczesność'', t. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2025, s. 91-179.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Files_of_Brodowicz&amp;diff=23579</id>
		<title>Files of Brodowicz</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Files_of_Brodowicz&amp;diff=23579"/>
		<updated>2026-07-28T09:17:11Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;'''Photo's of [[Brodowicz]] family'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
Plik:Bazyli Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Mikolaj Eustachiusz Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Andrzej Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Mikolaj Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Kadlubowska.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Wedding Czartoryski and Habsburg.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Brodowicz family.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:27.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Zygmunt Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Josef Brodowicz captain.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Piotr Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Zenon Jan Leber.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Princess Helena.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Mikolaj Brodowicz colonel.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Hipolit Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Maciej Jozef Brodowicz in ceremonial coat.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Maciej Jozef Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Borys Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Princess Salomea.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Salomea.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Roman Brodowicz with Kaczynski.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Roman Brodowicz with Wife.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Princess Helena Tumanishvilli.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Tomasz Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Mikolaj Brodowicz upr.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Platon Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Aleksander Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Princess Helena Tumaniszwili.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Princess Tamara Oberliani married to Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Bronislawa Sobieska Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Helena von Hohendorff Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Roman Brodowicz with Princess Orbeliani.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Maira Brodowicz in Polock 1916.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Antoni Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Anna Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Stefania Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Roman Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Apolonia Brodowicz in Grenoble.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Apolonia Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Apolonia Brodowicz with her son Tadeusz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Tadeusz Antoni Brodowicz at age of 5.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Tadeusz Antoni Brodowicz 5 years old.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Tadeusz Brodowicz with Agnieszka Dzieduszycka.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Stanislaw Brodowicz in UMCS II.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Stanislaw Brodowicz at home.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Stanislaw Brodowicz in UMCS.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Brodowicz family visiting Benedictine orden.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Brodowicz family visiting Grocholski family.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Namesday of Apolonia Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Names day of Lady Apolonia.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Apolonia and Stanislaw Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Tadeusz Brodowicz in British Ambassy.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Tadeusz Brodowicz with Anna Branicka.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Meeting between friends.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Apolonia Brodowicz in Choroszcze.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Mother of Tadeusz Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Andrzej Czartoryski in coat.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Brodowicz family in Tyniec.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Krzysztof Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Tadeusz Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Roman Brodowicz during hunting session.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Roman Brodowicz with Tadeusz Lipski.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Stanislaw4.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S1.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S3.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S2.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S4.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S5.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S6.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S7.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S8.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S9.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S10.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S11.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S12.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S13.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S14.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S15.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Stanisław Ostoja-Brodowicz III.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Stanisław Ostoja-Brodowicz I.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Stanisław Ostoja-Brodowicz z bratem Tadeuszem Ostoja Brodowiczem.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Roman Tadeusz Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Pan Tadeusz Ostoja Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Pan Stanisław Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
Plik:Anna hr. Branicka i Stanisław Ostoja - Brodowicz.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Anna Ostoja - Brodowicz.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Anna z hr. Konarskich Ostoja - Brodowicz 1.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Anna z hr. Konarskich Ostoja - Brodowicz 2 .jpg&lt;br /&gt;
Plik:Anna z bratem mec. Ksawerym hr. Konarskim 1.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Anna z bratem mec. Ksawerym hr. Konarskim 2.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Anna z hr. Konarskich Ostoja - Brodowicz 3.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Apolonia i Tadeusz Ostoja - Brodowicz.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Apolonia Ostoja - Brodowicz 1.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Apolonia Ostoja - Brodowicz 2.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Apolonia Ostoja - Brodowicz 3.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Krzysztof Ostoja - Brodowicz.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Stanisław Ostoja - Brodowicz 1.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Stanisław Ostoja - Brodowicz 2.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Tadeusz Roman Ostoja - Brodowicz.jpg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Stanis%C5%82aw_Ostoja_-_Brodowicz_w_domu_Anny_Branickiej_-_Wolskiej.jpeg&amp;diff=23578</id>
		<title>Plik:Stanisław Ostoja - Brodowicz w domu Anny Branickiej - Wolskiej.jpeg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Stanis%C5%82aw_Ostoja_-_Brodowicz_w_domu_Anny_Branickiej_-_Wolskiej.jpeg&amp;diff=23578"/>
		<updated>2026-07-28T09:16:38Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Files_of_Brodowicz&amp;diff=23577</id>
		<title>Files of Brodowicz</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Files_of_Brodowicz&amp;diff=23577"/>
		<updated>2026-07-28T09:16:11Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;'''Photo's of [[Brodowicz]] family'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
Plik:Bazyli Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Mikolaj Eustachiusz Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Andrzej Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Mikolaj Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Kadlubowska.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Wedding Czartoryski and Habsburg.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Brodowicz family.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:27.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Zygmunt Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Josef Brodowicz captain.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Piotr Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Zenon Jan Leber.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Princess Helena.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Mikolaj Brodowicz colonel.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Hipolit Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Maciej Jozef Brodowicz in ceremonial coat.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Maciej Jozef Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Borys Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Princess Salomea.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Salomea.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Roman Brodowicz with Kaczynski.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Roman Brodowicz with Wife.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Princess Helena Tumanishvilli.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Tomasz Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Mikolaj Brodowicz upr.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Platon Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Aleksander Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Princess Helena Tumaniszwili.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Princess Tamara Oberliani married to Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Bronislawa Sobieska Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Helena von Hohendorff Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Roman Brodowicz with Princess Orbeliani.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Maira Brodowicz in Polock 1916.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Antoni Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Anna Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Stefania Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Roman Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Apolonia Brodowicz in Grenoble.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Apolonia Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Apolonia Brodowicz with her son Tadeusz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Tadeusz Antoni Brodowicz at age of 5.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Tadeusz Antoni Brodowicz 5 years old.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Tadeusz Brodowicz with Agnieszka Dzieduszycka.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Stanislaw Brodowicz in UMCS II.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Stanislaw Brodowicz at home.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Stanislaw Brodowicz in UMCS.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Brodowicz family visiting Benedictine orden.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Brodowicz family visiting Grocholski family.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Namesday of Apolonia Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Names day of Lady Apolonia.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Apolonia and Stanislaw Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Tadeusz Brodowicz in British Ambassy.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Tadeusz Brodowicz with Anna Branicka.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Meeting between friends.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Apolonia Brodowicz in Choroszcze.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Mother of Tadeusz Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Andrzej Czartoryski in coat.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Brodowicz family in Tyniec.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Krzysztof Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Tadeusz Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Roman Brodowicz during hunting session.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Roman Brodowicz with Tadeusz Lipski.jpeg&lt;br /&gt;
Plik:Stanislaw4.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S1.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S3.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S2.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S4.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S5.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S6.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S7.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S8.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S9.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S10.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S11.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S12.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S13.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S14.jpg&lt;br /&gt;
Plik:S15.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Stanisław Ostoja-Brodowicz III.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Stanisław Ostoja-Brodowicz I.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Stanisław Ostoja-Brodowicz z bratem Tadeuszem Ostoja Brodowiczem.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Roman Tadeusz Brodowicz.jpeg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
Plik:Anna hr. Branicka i Stanisław Ostoja - Brodowicz.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Anna Ostoja - Brodowicz.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Anna z hr. Konarskich Ostoja - Brodowicz 1.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Anna z hr. Konarskich Ostoja - Brodowicz 2 .jpg&lt;br /&gt;
Plik:Anna z bratem mec. Ksawerym hr. Konarskim 1.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Anna z bratem mec. Ksawerym hr. Konarskim 2.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Anna z hr. Konarskich Ostoja - Brodowicz 3.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Apolonia i Tadeusz Ostoja - Brodowicz.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Apolonia Ostoja - Brodowicz 1.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Apolonia Ostoja - Brodowicz 2.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Apolonia Ostoja - Brodowicz 3.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Krzysztof Ostoja - Brodowicz.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Stanisław Ostoja - Brodowicz 1.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Stanisław Ostoja - Brodowicz 2.jpg&lt;br /&gt;
Plik:Tadeusz Roman Ostoja - Brodowicz.jpg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Pan_Tadeusz_Ostoja_Brodowicz.jpeg&amp;diff=23576</id>
		<title>Plik:Pan Tadeusz Ostoja Brodowicz.jpeg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Pan_Tadeusz_Ostoja_Brodowicz.jpeg&amp;diff=23576"/>
		<updated>2026-07-28T09:15:29Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Roman_Tadeusz_Brodowicz.jpeg&amp;diff=23575</id>
		<title>Plik:Roman Tadeusz Brodowicz.jpeg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Plik:Roman_Tadeusz_Brodowicz.jpeg&amp;diff=23575"/>
		<updated>2026-07-28T09:13:33Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Konferencja_Naukowa_i_Zjazd_Stowarzyszenia_Rodu_Ostoja_2026&amp;diff=23574</id>
		<title>Konferencja Naukowa i Zjazd Stowarzyszenia Rodu Ostoja 2026</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Konferencja_Naukowa_i_Zjazd_Stowarzyszenia_Rodu_Ostoja_2026&amp;diff=23574"/>
		<updated>2026-07-24T09:57:49Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;'''Konferencja Naukowa „Ostoja – Dziedzictwo i tożsamość europejska” oraz Zjazd Stowarzyszenia Rodu Ostoja (3–5 lipca 2026).'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Miejsce Zjazdu i Konferencji==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://ostoyarzeszow.pl/ Zielony Kompleks Dwór OSTOYA], Jasionka 1A, 36-002 Jasionka, Polska.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Plik:Dwor Ostoya.jpg|400px|centr|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Foto. M. Świerczyński&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Program wystąpień==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Rafał Ścibor Bogusławski, prezes Stowarzyszenia Rodu Ostoja – Przemówienie otwierające:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
''Szanowni Państwo, Drodzy Goście, Prelegenci, Partnerzy i Uczestnicy! Niezmiernie miło mi powitać Was wszystkich na tegorocznym Zjeździe Stowarzyszenia Rodu Ostoja oraz Konferencji Naukowej „Ostoja – Dziedzictwo i tożsamość europejska”. Spotykamy się dzisiaj, aby kontynuować dzieło integracji naszego Rodu oraz wzbogacać wiedzę historyczną jego dotyczącą. Jestem pewien, że Dwór Ostoya jest tym miejscem, gdzie zrodzą się nowe pomysły rozwoju naszej organizacji. W ciągu ostatnich kilku lat nie mieliśmy możliwości spotkać się z powodów oczywistych - Pandemia COVID-19, wojna na Ukrainie. Jednak w tym czasie nasza działalność trwała nieustannie. Powstało kilkaset artykułów dotyczących naszego Rodu na naszej stronie internetowej Ostoya.org oraz na Wikipedii. Ponadto, w zeszłym roku wydaliśmy pierwszy tom książki „Nasza Ostoja. Historia i współczesność”. W tym miejscu chciałbym serdecznie podziękować zespołowi redakcyjnemu, autorom i recenzentom za ogromny wysiłek przy pracy nad wspomnianą publikacją. Szczególne podziękowania kieruję do Pana dra Piotra Szkutnika, redaktora naukowego oraz Pana Camila Danielewicza za pomoc merytoryczną i finansową, bez której nie doszłoby do wydania wspomnianej książki. Dziękuję wszystkim zaangażowanym w organizację dzisiejszego wydarzenia. To dla mnie zaszczyt, że mogę dokonać otwarcia Zjazdu Stowarzyszenia Rodu Ostoja oraz Konferencji Naukowej „Ostoja – Dziedzictwo i tożsamość europejska”. Uważam nasz Zjazd za otwarty! Życzę Państwu owocnych dyskusji, ciekawych spotkań i wielu pozytywnych wrażeń. Niech te dni będą dla nas wszystkich źródłem wiedzy i inspiracji. Dziękuję za uwagę!''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Dr Piotr Szkutnik – Uniwersytet Łódzki – Prezentacja pierwszego tomu książki „Nasza Ostoja. Historia i współczesność”.&lt;br /&gt;
* Olivia Danielewicz – doktorantka, Uniwersytet Oksfordzki – Ostoja: Między przeszłością a przyszłością.&lt;br /&gt;
* Dr Thomas Karlsson – Uniwersytet Sztokholmski – Smok w heraldyce i hermetyzmie: Symbol władzy i wiedzy.&lt;br /&gt;
* Ks. dr hab. Mariusz Różański – prof. Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie – Naturalizacja rdzennej ludności w Rzeczypospolitej Obojga Narodów (nagranie).&lt;br /&gt;
* Dr hab. Rafał T. Prinke – prof. emeritus AWF w Poznaniu – Michał Sędziwój herbu Ostoja (nagranie).&lt;br /&gt;
* Adam Pszczółkowski, genealog ZSzP – Ród Ostoja na północnym Mazowszu.&lt;br /&gt;
* Dr hab. Anna Spólna – prof. Uniwersytetu Radomskiego – Antonina Marcelina z Kotkowskich Gombrowiczowa - od biografii do literatury.&lt;br /&gt;
* Dr Mateusz Mataniak – Uniwersytet Jagielloński – Restytut Sumorok herbu Ostoja (1854-1929), adwokat, prezes Sądu Apelacyjnego w Wilnie, organizator sądownictwa kresowego w okresie II Rzeczypospolitej.&lt;br /&gt;
* Dr Łukasz Kot – Akademia Zamojska – Herb Ostoja w przestrzeni publicznej gminy Skierbieszów.&lt;br /&gt;
* Dr Piotr Szkutnik – Uniwersytet Łódzki – Rodzina Bąblewskich herbu Ostoja.&lt;br /&gt;
* Msza Święta odprawiona przez ks. dr. Adama Nyka herbu Ostoja.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zdjęcia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://photos.app.goo.gl/8YQ45TRsyJk8CmHq5 Zdjęcia autorstwa Pana Mariusza Świerczyńskiego].&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Konferencja_Naukowa_i_Zjazd_Stowarzyszenia_Rodu_Ostoja_2026&amp;diff=23573</id>
		<title>Konferencja Naukowa i Zjazd Stowarzyszenia Rodu Ostoja 2026</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Konferencja_Naukowa_i_Zjazd_Stowarzyszenia_Rodu_Ostoja_2026&amp;diff=23573"/>
		<updated>2026-07-24T09:55:07Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Rafal: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;'''Konferencja Naukowa „Ostoja – Dziedzictwo i tożsamość europejska” oraz Zjazd Stowarzyszenia Rodu Ostoja (3–5 lipca 2026).'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Miejsce Zjazdu i Konferencji==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://ostoyarzeszow.pl/ Zielony Kompleks Dwór OSTOYA], Jasionka 1A, 36-002 Jasionka, Polska.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Plik:Dwor Ostoya.jpg|400px|centr|]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Program wystąpień==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Rafał Ścibor Bogusławski, prezes Stowarzyszenia Rodu Ostoja – Przemówienie otwierające:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
''Szanowni Państwo, Drodzy Goście, Prelegenci, Partnerzy i Uczestnicy! Niezmiernie miło mi powitać Was wszystkich na tegorocznym Zjeździe Stowarzyszenia Rodu Ostoja oraz Konferencji Naukowej „Ostoja – Dziedzictwo i tożsamość europejska”. Spotykamy się dzisiaj, aby kontynuować dzieło integracji naszego Rodu oraz wzbogacać wiedzę historyczną jego dotyczącą. Jestem pewien, że Dwór Ostoya jest tym miejscem, gdzie zrodzą się nowe pomysły rozwoju naszej organizacji. W ciągu ostatnich kilku lat nie mieliśmy możliwości spotkać się z powodów oczywistych - Pandemia COVID-19, wojna na Ukrainie. Jednak w tym czasie nasza działalność trwała nieustannie. Powstało kilkaset artykułów dotyczących naszego Rodu na naszej stronie internetowej Ostoya.org oraz na Wikipedii. Ponadto, w zeszłym roku wydaliśmy pierwszy tom książki „Nasza Ostoja. Historia i współczesność”. W tym miejscu chciałbym serdecznie podziękować zespołowi redakcyjnemu, autorom i recenzentom za ogromny wysiłek przy pracy nad wspomnianą publikacją. Szczególne podziękowania kieruję do Pana dra Piotra Szkutnika, redaktora naukowego oraz Pana Camila Danielewicza za pomoc merytoryczną i finansową, bez której nie doszłoby do wydania wspomnianej książki. Dziękuję wszystkim zaangażowanym w organizację dzisiejszego wydarzenia. To dla mnie zaszczyt, że mogę dokonać otwarcia Zjazdu Stowarzyszenia Rodu Ostoja oraz Konferencji Naukowej „Ostoja – Dziedzictwo i tożsamość europejska”. Uważam nasz Zjazd za otwarty! Życzę Państwu owocnych dyskusji, ciekawych spotkań i wielu pozytywnych wrażeń. Niech te dni będą dla nas wszystkich źródłem wiedzy i inspiracji. Dziękuję za uwagę!''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Dr Piotr Szkutnik – Uniwersytet Łódzki – Prezentacja pierwszego tomu książki „Nasza Ostoja. Historia i współczesność”.&lt;br /&gt;
* Olivia Danielewicz – doktorantka, Uniwersytet Oksfordzki – Ostoja: Między przeszłością a przyszłością.&lt;br /&gt;
* Dr Thomas Karlsson – Uniwersytet Sztokholmski – Smok w heraldyce i hermetyzmie: Symbol władzy i wiedzy.&lt;br /&gt;
* Ks. dr hab. Mariusz Różański – prof. Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie – Naturalizacja rdzennej ludności w Rzeczypospolitej Obojga Narodów (nagranie).&lt;br /&gt;
* Dr hab. Rafał T. Prinke – prof. emeritus AWF w Poznaniu – Michał Sędziwój herbu Ostoja (nagranie).&lt;br /&gt;
* Adam Pszczółkowski, genealog ZSzP – Ród Ostoja na północnym Mazowszu.&lt;br /&gt;
* Dr hab. Anna Spólna – prof. Uniwersytetu Radomskiego – Antonina Marcelina z Kotkowskich Gombrowiczowa - od biografii do literatury.&lt;br /&gt;
* Dr Mateusz Mataniak – Uniwersytet Jagielloński – Restytut Sumorok herbu Ostoja (1854-1929), adwokat, prezes Sądu Apelacyjnego w Wilnie, organizator sądownictwa kresowego w okresie II Rzeczypospolitej.&lt;br /&gt;
* Dr Łukasz Kot – Akademia Zamojska – Herb Ostoja w przestrzeni publicznej gminy Skierbieszów.&lt;br /&gt;
* Dr Piotr Szkutnik – Uniwersytet Łódzki – Rodzina Bąblewskich herbu Ostoja.&lt;br /&gt;
* Msza Święta odprawiona przez ks. dr. Adama Nyka herbu Ostoja.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Zdjęcia==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [https://photos.app.goo.gl/8YQ45TRsyJk8CmHq5 Zdjęcia autorstwa Pana Mariusza Świerczyńskiego].&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Rafal</name></author>
	</entry>
</feed>