Ścibor ze Ściborzyc - Historia wersji

Rafal: /* Postscriptum */

2020-03-21T13:12:41Z

Postscriptum

Camdan: /* Dyplomacja */

2018-01-04T22:05:58Z

Dyplomacja

Camdan: /* Podkład historyczny */

2018-01-04T19:38:18Z

Podkład historyczny

Camdan: /* Podkład historyczny */

2018-01-04T18:20:29Z

Podkład historyczny

Camdan: /* Podkład historyczny */

2018-01-04T17:33:01Z

Podkład historyczny

Camdan: /* Przedmowa */

2018-01-04T17:05:24Z

Przedmowa

Camdan: /* Dyplomacja */

2017-08-13T12:47:00Z

Dyplomacja

Camdan: /* Dyplomacja */

2017-08-13T12:05:11Z

Dyplomacja

Camdan: /* Podkład historyczny */

2017-08-13T11:23:40Z

Podkład historyczny

Camdan: /* Przedmowa */

2017-08-13T10:46:40Z

Przedmowa

@@ Linia 116: / Linia 116: @@
 Ścibor ze Ściborzyc był osobą szczególną i wyjątkową. Był wykształcony, miał wielki talent strategiczny, był wyśmienitym wodzem generałem i sprawiedliwym władcą. Był osobą bardzo lojalną, honorową i dobrą, miał charakter z żelaza. Był nie tylko Ostoją Polski ale również Ostoją Rodu, dbając o dobro swoich krewnych i o przyszłość Ostoi. Nie zbudowano Ściborowi żadnego pomnika, nikła jest pamięć o nim w Polsce a już jeżeli się o nim pisze to wzmianki o tym że najechał na Polskę, paląc ziemię Sandecką.
-'''Testament Ścibora z Beckova jest znany.''' Według wszelkich przekazań, jego córka miała wyjść za księcia z dynastii Piastów. Pakt z Habsburgami i małżeństwo z Piastami cieszyńskimi miało gwarantować granice Polski od południa. W wyniku śmierci Ścibora z Beckova, testament nie został zrealizowany. Tylko sześć miesięcy później został podpisany pakt o nieagresji z Husytami, którzy przyczynili się do śmierci ostatniego potomka Ściborów z linii Kujawskiej idącej od wojewody Mościca, ojca Ścibora ze Ściborzyc.
+'''Testament Ścibora z Beckova jest znany.''' Według wszelkich przekazów, jego córka miała wyjść za księcia z dynastii Piastów. Pakt z Habsburgami i małżeństwo z Piastami cieszyńskimi miało gwarantować granice Polski od południa. W wyniku śmierci Ścibora z Beckova, testament nie został zrealizowany. Tylko sześć miesięcy później został podpisany pakt o nieagresji z Husytami, którzy przyczynili się do śmierci ostatniego potomka Ściborów z linii Kujawskiej idącej od wojewody Mościca, ojca Ścibora ze Ściborzyc.
 Ścibor z Beckova był wychowany w wielkim dobrobycie, jednak Ojciec dbał o edukację syna w sposób mądry. Dbał o specyficzne wartości i dlatego syn jako młody miał bardzo małe fundusze, zapożyczał się nawet niekiedy u rodziny kiedy Ojciec był zbyt surowy. Ścibor ze Ściborzyc rozumiał że wychowywanie syna w dobrobycie i w możnym środowisku na poziomie Królów Europy łączyło się z ryzykiem zatracenia wartości budujących a dążących do lekkomyślności i tracenia w perspektywie czasu dorobku rodziny. Po śmierci Ścibora ze Ściborzyc, jego syn wypełnił wszystkie przekazania Ojca i kontynuował mądrą politykę Ojca która nawet powiększyła rodzinna fortunę choć nie był już tak utalentowanym generałem jak Ojciec.

@@ Linia 88: / Linia 88: @@
 Oczywiście żadnych majątków nikomu nie odebrano jednak zanim Zakon się zorientował w sytuacji, było już za późno. Zakon był zajęty przygotowaniem do wojny z Polską a pakt z Zygmuntem miał przesądzić o decydującym zwycięstwie gdzie Polska miała być podzielona między Zakon i Węgry. Najechana z dwóch stron, Polska nie miała szans aby wyjść obronną ręką z takiej opresji. Tyle że Zakon za przymierze z Zygmuntem musiał słono zapłacić. Suma ogromna a skarbiec dopiero co ograbiony przez Zygmunta i Ścibora w zamian za anarchię w Nowej Marchii. Jednak korzyści płynące z pokonania Polski były tak wielkie, że Zakon zapłacił.
-Zygmunt powierzył najazd na Polskę swoim najbardziej zaufanym generałom, Ściborowi i jego bliskiemu przyjacielowi Mikolajowi II z wielkiego rodu Garay. Przypuszczalnie, przekraczając południową granicę Polski czuli się jak na pikniku. Potężna 12 tysięczna armia Ścibora nie mogła natrafić na żaden opór szczególnie że wojska polskie były zaangażowane na północy pod Grunwaldem. Ścibor wysłał swojego posła do Króla z wypowiedzeniem przez Węgry wojny Polsce więc Jagiełło był dobrze poinformowany o sytuacji i wiedział dokładie jak ten najazd będzie wyglądał. A wyglądał tak że Ścibor najechał na Nowy Sącz i go spalił, po czym wrócił szybko na "Górne Węgry" motywując swoją decyzję że został wypędzony w co oczywiście trudno uwierzyć biorąc pod uwagę że na południu Polski wojska nie było a jeżeli już to mniejszy oddział, który nie przegoniłby przecież elitarnej armii Ścibora. To nie był najazd, na który liczył Zakon Krzyżacki ale oficjalnie, Zygmunt wywiązał się z zadania atakując Polskę od strony południowej. Zakon Krzyżacki musiał być mocno zawiedziony bo spalenie nic nie znaczącego Nowego Sącza nicego nie wnosiło.
+Zygmunt powierzył najazd na Polskę swoim najbardziej zaufanym generałom, Ściborowi i jego bliskiemu przyjacielowi Mikolajowi II z wielkiego rodu Garay. Przypuszczalnie, przekraczając południową granicę Polski czuli się jak na pikniku. Potężna 12 tysięczna armia Ścibora nie mogła natrafić na żaden opór szczególnie że wojska polskie były zaangażowane na północy pod Grunwaldem. Ścibor wysłał swojego posła do Króla z wypowiedzeniem przez Węgry wojny Polsce więc Jagiełło był dobrze poinformowany o sytuacji i wiedział dokładnie jak ten najazd będzie wyglądał. A wyglądał tak że Ścibor najechał na Nowy Sącz i go spalił, po czym wrócił szybko na "Górne Węgry" motywując swoją decyzję że został wypędzony w co oczywiście trudno uwierzyć biorąc pod uwagę że na południu Polski wojska nie było a jeżeli już to mniejszy oddział, który nie przegoniłby przecież elitarnej armii Ścibora. To nie był najazd, na który liczył Zakon Krzyżacki ale oficjalnie, Zygmunt wywiązał się z zadania atakując Polskę od strony południowej. Zakon Krzyżacki musiał być mocno zawiedziony bo spalenie nic nie znaczącego Starego Sącza niczego nie wnosiło.
 Po przegranej bitwie pod Grunwaldem, w której uczestniczyli wszyscy Ostojczycy i prawie cała rodzina Ścibora, Zakon musiał ponownie sięgać głęboko do kieszeni bo musiał wypłacić wielkie odszkodowanie Polsce w zamian za tymczasowy pokój. Kasa Zakonu była już praktycznie pusta. Po Bitwie pod Grunwaldem, Ścibor i Zawisza Czarny zabrali się do opracowania oficjalnego już planu pokoju między Polską a Węgrami. Kiedy Zakon został doszczętnie ograbiony z pieniędzy, nastał czas na wdrożenie drugiej części wybitnego planu.

@@ Linia 16: / Linia 16: @@
 Wiadomo że rodzina Ściborów była częścią grupy rycerzy, która w czasie kampanii wojennych używała zawołania Ostoja vel Hostoja. Zawołanie te stało się później nazwą herbu, który przyjęły wszystkie rodziny z tej drużyny rycerskiej. Wydaje się że Ściborowie grali wiodącą rolę bo już w r. 1174 wymienione zostały majątki Ściborów i darowizny jak również dokumenty z XIII wieku, które wspominają o budowaniu Kościołów w Krakowie razem z rodem Gryfitów i Małopolskich Wysocicach. Kościół w Wysocicach został dokończony przez Mikołaja ze Ściborzyc przed rokiem 1230, na murach Kściołu przy wejściu zostal wyryty rodowy znak Ściborów.
-W roku 1252, Ściborzyce w Małopolsce zostało sprzedane rzymskiemu Kościołowi Św. Mikołaja w Wysocicach który, został wcześniej przez Ściborów wyposażony w majątki ziemskie. Majątek został sprzedany przez synów Mikołaja, Strachotę i Ścibora. Strachota dołączył do dworu księcia mazowieckiego a Ścibor przeniósł się prawdopodobnie na Kujawy gdzie swój majątek nazwał Ściborze, notowane w roku 1311. Z tej linii Mikołaj (prawdopodobnie syn Ścibora) był chorążym inowrocławskim. Mościc ze Ściborza, syn Mikołaja, był w r. 1353 wojewodą gniewkowskim a w r. 1368 również starostą brzesko-kujawskim. Wojewoda Mościc pozostawił czterech synów: Mikołaja (Szarlejskeigo), słynnego Ścibora, Andrzeja i Marcina oraz córkę Zofię, która wyszła za Przedpełka ze Stęszewa h. Łodzia, kasztelana międzyrzeckiego.
+W roku 1252, Ściborzyce w Małopolsce zostało sprzedane rzymskiemu Kościołowi Św. Mikołaja w Wysocicach który, został wcześniej przez Ściborów wyposażony w majątki ziemskie. Majątek został sprzedany przez synów Mikołaja, Strachotę i Ścibora. Strachota dołączył do dworu księcia mazowieckiego a Ścibor przeniósł się prawdopodobnie na Kujawy gdzie swój majątek nazwał Ściborze, notowane w roku 1311. Z tej linii Mikołaj (prawdopodobnie wnuk Ścibora) był chorążym inowrocławskim. Mościc ze Ściborza (ur. około 1320), syn Mikołaja, był w r. 1353 wojewodą gniewkowskim a w r. 1368 również starostą brzesko-kujawskim. Wojewoda Mościc pozostawił czterech synów: Mikołaja (Szarlejskeigo), słynnego Ścibora, Andrzeja i Marcina oraz córkę Zofię, która wyszła za Przedpełka ze Stęszewa h. Łodzia, kasztelana międzyrzeckiego.
 [[Plik:Sign of the Ostoja family ab year 1232.jpeg|320px|center|]]

@@ Linia 16: / Linia 16: @@
 Wiadomo że rodzina Ściborów była częścią grupy rycerzy, która w czasie kampanii wojennych używała zawołania Ostoja vel Hostoja. Zawołanie te stało się później nazwą herbu, który przyjęły wszystkie rodziny z tej drużyny rycerskiej. Wydaje się że Ściborowie grali wiodącą rolę bo już w r. 1174 wymienione zostały majątki Ściborów i darowizny jak również dokumenty z XIII wieku, które wspominają o budowaniu Kościołów w Krakowie razem z rodem Gryfitów i Małopolskich Wysocicach. Kościół w Wysocicach został dokończony przez Mikołaja ze Ściborzyc przed rokiem 1230, na murach Kściołu przy wejściu zostal wyryty rodowy znak Ściborów.
-W roku 1252, Ściborzyce w Małopolsce zostało sprzedane rzymskiemu Kościołowi Św. Mikołaja w Wysocicach który, został wcześniej przez Ściborów wyposażony w majątki ziemskie. Majątek został sprzedany przez synów Mikołaja, Strachotę i Ścibora. Strachota dołączył do dworu księcia mazowieckiego a Ścibor przeniósł się prawdopodobnie na Kujawy gdzie swój majątek nazwał Ściborze, notowane w roku 1311. Z tej linii Mikołaj (prawdopodobnie syn Ścibora) był chorążym inowrocławskim. Mościc ze Ściborza, syn Mikołaja, był w r. 1353 wojewodą gniewkowskim a w r. 1368 równieżstarostą brzesko-kujawskim. Wojewoda Mościc pozostawił czterech synów: Mikołaja (Szarlejskeigo), słynnego Ścibora, Andrzeja i Marcina oraz córkę Zofię, która wyszła za Przedpełka ze Stęszewa h. Łodzia, kasztelana międzyrzeckiego.
+W roku 1252, Ściborzyce w Małopolsce zostało sprzedane rzymskiemu Kościołowi Św. Mikołaja w Wysocicach który, został wcześniej przez Ściborów wyposażony w majątki ziemskie. Majątek został sprzedany przez synów Mikołaja, Strachotę i Ścibora. Strachota dołączył do dworu księcia mazowieckiego a Ścibor przeniósł się prawdopodobnie na Kujawy gdzie swój majątek nazwał Ściborze, notowane w roku 1311. Z tej linii Mikołaj (prawdopodobnie syn Ścibora) był chorążym inowrocławskim. Mościc ze Ściborza, syn Mikołaja, był w r. 1353 wojewodą gniewkowskim a w r. 1368 również starostą brzesko-kujawskim. Wojewoda Mościc pozostawił czterech synów: Mikołaja (Szarlejskeigo), słynnego Ścibora, Andrzeja i Marcina oraz córkę Zofię, która wyszła za Przedpełka ze Stęszewa h. Łodzia, kasztelana międzyrzeckiego.
 [[Plik:Sign of the Ostoja family ab year 1232.jpeg|320px|center|]]
-O Ściborze ze Ściborzyc wspominał zarówno Długosz jak i Bartosz Paprocki wspominając jego zacne czyny. Jednak na przestrzeni stuleci, został on postacią w Polsce zapomnianą a jeżeli już wymienioną w jakiejś publikacji to przeważnie w sensie negatywnym, przypisując mu spalenie Nowego Sącza. Aby przybliżyć, zrozumieć postać i postawę Ścibora ze Ściborzyc trzeba się cofnąć  do czasu bezkrólewia, do czasu walki o władzę między Panami Wielkopolski z Panami Małopolski.
+Pozycja i znaczenie wojewody Mościca grała ważną rolę w edukacji młodego Ścibora, który uczył się nie tylko dyplomacji ale również realiów władzy i wpływów, która formowała politykę Polski. Król był wybierany przede wszystkim przez możnowładców pokroju Sędziwoja z Szubina, Magni prokuratora Polski za czasu panowania dynastii Anjeu na tronie polskim, wywodzącego się z wielkich komesów. Komesowie byli za czasów panowania Piastów wodzami mających swoich generałów zastępców, tzw. wojewodów. Wojewodowie przejęli później funkcje i stanowisko komesów które jeszcze przed panowaniem pierwszych Jagiellonów odpowiadało niemieckiemu Herzog lub angielskiemu Duke (pl:Diuk) a po łacinie Dux.
 Związek o charakterze lennym był w średniowieczu ważniejszy niż więź narodowa, jaką znamy od XIX wieku.  Zawód rycerza nie należał do łatwych, musiał on mieć niemałe środki finansowe aby utrzymać konie, liczną służbę, zbroje i miecze. Rycerz wyruszając w drogę do pracy brał ze sobą kucharzy, służących, giermków itd.
 Za czasów dynastii Anjeu stosunki między Polska a Zakonem krzyżackim były stosunkowo dobre, od roku 1343 obowiązywał pokój z Zakonem a młodzi polscy rycerze pochodzący z wybitnych rodzin i rodów pokroju Ścibora ze Ściborzyc, bardzo często byli goszczeni na Zamkach Krzyżackich. Uczestniczyli w rejzach czyli napadach na ziemie pogańskich Litwinów. Litwini nie byli w tych czasach niewinni, napadając i grabiąc nie tylko ziemie Mazowsza i Kujaw ale również Małopolski, z których w roku 1376 Litwini kilkadziesiąt tysięcy jeńców.
 Rycerz szukał sławy, sławę przynosiła walka w imię Boga i Krzyża i w taki to sposób wyprawy krzyżowe przynosiły rycerzowi chwałę. Jednak kiedy wyprawy krzyżowe się skończyły, nie było gdzie tej sławy szukać. Z tego to powodu, Zakon Krzyżacki wymyślił ww. rejzy gdzie młodzi rycerze mogli się wykazać, tam mogli się wypromować. Dla Zakonu organizowanie rejzów było poważnym zastrzykiem ekonomicznym. Zakon jako że składał się z maksymalnie 900 braci zakonnych, był uzależniony od wojska najemnego i chęci służenia dla sprawy Boga i Krzyża a więc chrześcijaństwa. W wojsku Krzyżackim służyło również wielu rycerzy polskich jako że byli lennikami Zakonu. Późniejszy chrzest Litwy wcale nie był więc Zakonowi na rękę bo w takim razie musiał przede wszystkim opierać swoją władze na wojsku najemnym za które trzeba było płacić a do tego tracił dochody z rejzów. Dlatego też, Zakon musiał w późniejszych czasach podważać fakt że Litwa jest państwem chrześcijańskim, zarzucając Polsce że broni państwa pogańskiego.
-Ścibor ze Ściborzyc jako młody rycerz wykazał się wybitnymi zdolnościami na wspomnianych Rejzach. Świadczą o tym zapiski w księgach niemieckich. Znany był przez zachodnich heraldyków na początku jako herr Stibor, a kończył swój żywot już jako Stibor von Polen. Bliskie stosunki z Zakonem będą grały dużą rolę w dalszych poczynaniach i toku myślenia Ścibora ze Ściborzyc. Ścibor znał Zakon, znał mentalność braci Zakonnych i wiedział niemało o polityce jak również planach Zakonu. Zakon z drugiej strony znał Ścibora, wiedział kim jest i co swoją postacią reprezentuje.
+Ścibor ze Ściborzyc jako młody rycerz wykazał się wybitnymi zdolnościami na wspomnianych Rejzach. Świadczą o tym zapiski w księgach niemieckich. Znany był przez zachodnich heraldyków na początku jako herr Stibor, a kończył swój żywot już jako Stibor von Polen. Bliskie stosunki z Zakonem będą grały ważną rolę w dalszych poczynaniach i toku myślenia Ścibora ze Ściborzyc. Ścibor znał Zakon, znał mentalność braci Zakonnych i wiedział niemało o polityce jak również planach Zakonu dla którego konflikt z Polską był kwestią przetrwania.
 '''W roku 1382 umiera król Polski i Węgier, Ludwig Węgierski'''.

@@ Linia 12: / Linia 12: @@
 ==Podkład historyczny==
-Na dzień dzisiejszy, nie znane jest wczesne pochodzenie Ściborów i rodzin Ostoi niemniej ślady prowadzą na wschód gdzie wiele różnych kultur i szczepów było obecnych, szczególnie interesująca jest hipoteza pochodzenia Ostoi od Sarmatów królewskich (Scytów) gdzie smok był symbolem władzy o czym bardzo szczegółowo omawiał Pan Andrzej Solecki na licznych Zjazdach Rodu Ostoi. Również znaki rodowe kniaziów połockich są zbliżone do tzw. proto- herbu Ostoi, w szczególności jeden z nich jest wręcz identyczny z Ostoją XIII i XIV wieku. Rezultaty testów DNA w projekcie Ostoi również nie wykluczają tej hipotezy choć potrzebne są dalsze badania w temacie.
+Na dzień dzisiejszy, nie znane jest wczesne pochodzenie Ściborów i rodzin Ostoi niemniej ślady prowadzą na wschód gdzie wiele różnych kultur i szczepów było obecnych, szczególnie interesująca jest hipoteza pochodzenia Ostoi od Sarmatów królewskich (Scytów) gdzie smok był symbolem władzy o czym bardzo szczegółowo omawiał Pan Andrzej Solecki na licznych Zjazdach Rodu Ostoi. Również znaki rodowe kniaziów połockich są zbliżone do tzw. proto- herbu Ostoi, w szczególności jeden z nich jest wręcz identyczny z Ostoją XIII i XIV wieku. Rezultaty testów DNA w projekcie Ostoi nie wykluczają tej hipotezy.
-Wiadomo że rodzina Ściborów była częścią grupy rycerzy, która w czasie kampanii wojennych używała zawołania Ostoja vel Hostoja. Zawołanie te stało się później nazwą herbu, który przyjęły wszystkie rodziny z tej drużyny rycerskiej. Wydaje się że Ściborowie grali wiodącą rolę bo już w r. 1174 wymienione zostały majątki Ściborów i darowizny jak również dokumenty z XIII wieku, które wspominają o budowaniu Kościołów w Krakowie razem z rodem Gryfitów i Małopolskich Wysocicach.
+Wiadomo że rodzina Ściborów była częścią grupy rycerzy, która w czasie kampanii wojennych używała zawołania Ostoja vel Hostoja. Zawołanie te stało się później nazwą herbu, który przyjęły wszystkie rodziny z tej drużyny rycerskiej. Wydaje się że Ściborowie grali wiodącą rolę bo już w r. 1174 wymienione zostały majątki Ściborów i darowizny jak również dokumenty z XIII wieku, które wspominają o budowaniu Kościołów w Krakowie razem z rodem Gryfitów i Małopolskich Wysocicach. Kościół w Wysocicach został dokończony przez Mikołaja ze Ściborzyc przed rokiem 1230, na murach Kściołu przy wejściu zostal wyryty rodowy znak Ściborów.
-W roku 1252, Ściborzyce w Małopolsce zostało sprzedane rzymskiemu Kościołowi Św. Mikołaja w Wysocicach który, został wcześniej przez Ściborów wyposażony w majątki ziemskie. Ściborzyce zostały sprzedane przez dwóch braci Strachotę i Ścibora. Strachota dolączył do dwóru księcia mazowieckiego a Ścibor przeniósł się prawdopodobnie na Kujawy gdzie swój mąjątek nazwał Ściborze, notowane w roku 1311. Z tej linii Mościc ze Ściborzyc był wojewodą gniewkowskim. Wojewoda miał trzech synów, w tym Ściborza ze Ściborzyc.
+W roku 1252, Ściborzyce w Małopolsce zostało sprzedane rzymskiemu Kościołowi Św. Mikołaja w Wysocicach który, został wcześniej przez Ściborów wyposażony w majątki ziemskie. Majątek został sprzedany przez synów Mikołaja, Strachotę i Ścibora. Strachota dołączył do dworu księcia mazowieckiego a Ścibor przeniósł się prawdopodobnie na Kujawy gdzie swój majątek nazwał Ściborze, notowane w roku 1311. Z tej linii Mikołaj (prawdopodobnie syn Ścibora) był chorążym inowrocławskim. Mościc ze Ściborza, syn Mikołaja, był w r. 1353 wojewodą gniewkowskim a w r. 1368 równieżstarostą brzesko-kujawskim. Wojewoda Mościc pozostawił czterech synów: Mikołaja (Szarlejskeigo), słynnego Ścibora, Andrzeja i Marcina oraz córkę Zofię, która wyszła za Przedpełka ze Stęszewa h. Łodzia, kasztelana międzyrzeckiego.
 [[Plik:Sign of the Ostoja family ab year 1232.jpeg|320px|center|]]

@@ Linia 6: / Linia 6: @@
 '''Ścibor ze Ściborzyc (1348-1414) - jedna z największych postaci w historii Polski '''
-Postać Ścibora ze Ściborzyc jest ogólnie rzecz biorąc nieznana w Polsce, za sprawą Długosza panuje kult Zawiszy Czarnego. Pamięć o Ściborze panuje natomiast na Słowacji i na Węgrzech, postać jest również dobrze znana i opisana w dokumentach niemieckich. W Polsce o Ściborze ze Ściborzyc wspomniał wymieniony Długosz a po nim ur. w roku 1540 Bartosz Paprocki w jego „Herbach rycerstwa polskiego” (1584).
+Postać Ścibora ze Ściborzyc jest ogólnie rzecz biorąc nieznana w Polsce, za sprawą Długosza panuje kult zacnego rycerza Zawiszy Czarnego. Pamięć o Ściborze jest natomiast zachowana na Słowacji i na Węgrzech, postać jest również dobrze znana i opisana w dokumentach niemieckich a szczególnie krzyżackich. W Polsce o Ściborze ze Ściborzyc wspomniał wymieniony Długosz a po nim ur. w roku 1540 Bartosz Paprocki w jego „Herbach rycerstwa polskiego” (1584).
-O Ściborze pisali również Prochaska i Sroka, czerpiąc źródła z obszernej publikacji Gustawa Wenzla (patrz źródła). Niemniej nie są to publikacje naukowe, jest w nich wiele nietrafnych wniosków, przeoczone zostały ważne szczegóły. Do dnia dzisiejszego, choć jest tak wiele publikacji naukowych na Węgrzech i na Słowacji dotyczących Ściora ze Ściborzyc, w Polsce nie ukazała się żadna porządna publikacja, która sprawiedliwie odzwierciedliłaby postać Ścibora. Polityka i dyplomacja Zygmunta Luksemburczyka oraz Ścibora nie jest szeroko rozumiana, powielane są stereotypy i liczne błędy. Postać Ścibora powinna interesować jako że był on bezsprzecznie najbardziej wpływowym Polakiem w średniowieczu.
+O Ściborze pisali również Prochaska i Sroka, czerpiąc źródła z obszernej publikacji Gustawa Wenzla (patrz źródła). Niemniej nie są to publikacje naukowe, jest w nich wiele nietrafnych wniosków, przeoczone zostały ważne szczegóły. Mino wielu publikacji naukowych w Węgrzech i na Słowacji dotyczących Ściora ze Ściborzyc, w Polsce nie ukazała się żadna porządna publikacja, która sprawiedliwie odzwierciedliłaby postać Ścibora. Polityka i dyplomacja Zygmunta Luksemburczyka i Ścibora nie jest szeroko rozumiana, powielane są stereotypy i liczne błędy. Postać Ścibora powinna interesować jako że był on bezsprzecznie najbardziej wpływowym Polakiem w średniowieczu.
 ==Podkład historyczny==

@@ Linia 79: / Linia 79: @@
 Nieoficjalnie, wyglądało to jednak zupełnie inaczej. Ścibor namówił Zygmunta do zmiany stanowiska na pro-polskie ale te miało być tajne. Negocjacje były prowadzone miedzy osobami zaufanymi, to były spotkania w gronie rodzinnym. Również Zawisza Czarny, który służył i Jagielle i Zygmuntowi był osobą zaufaną, bardzo często goszczoną na Zamkach Ściborów, był więc bliskim przyjacielem na którym można było polegać.
-'''Zmiana stanowiska Zygmunta miało podłoże finansowe.'''
+'''Zmiana stanowiska Zygmunta miało podłoże nie tylko finansowe.'''
 Kasa Króla Polski była wiecznie pusta - nota bene mocno zasilana przez krewnego po mieczu Ścibora, Mikołaja Szarlejskiego. Grabienie Polski nie przyniosłoby efektów ekonomicznych a pieniądze były potrzebne Zygmuntowi na walkę z Imperium Oszmańskim jak i na wojny z w tych czasach silną Republiką Wenecką. Do tego dochodzą liczne konflikty lokalne jak również niszczące wojny z Husytami a to wszystko kosztowało.
-Zamiast grabić ziemie polskie i pusty skarbiec Jagiełły, o wiele bardziej interesujący wydawał się bogaty skarbiec Zakonu Krzyżackiego, jako że Ścibor doskonale znał struktury ekonomiczne Zakonu u którego wielokrotnie gościł, również przed Bitwą pod Grunwaldem. Rozmawiał i pertraktował z Wielkim Mistrzem Zakonu, Ulrykiem von Juningnem w sprawie Polskiej. Plan ograbiania Zakonu z pieniędzy miał jeszcze inny cel bo wiadomo było, że takie działania doprowadzą do jego zagłady. Dlatego nieoficjalny pakt między Zygmuntem a Jagiełłą jest logiczny jako że korzystny dla obu stron.
+Zamiast grabić ziemie polskie i pusty skarbiec Jagiełły, o wiele bardziej interesujący wydawał się bogaty skarbiec Zakonu Krzyżackiego, jako że Ścibor doskonale znał struktury ekonomiczne Zakonu u którego wielokrotnie gościł, również przed Bitwą pod Grunwaldem. Rozmawiał i pertraktował z Wielkim Mistrzem Zakonu, Ulrykiem von Juningnem w sprawie Polskiej. Plan ograbiania Zakonu z pieniędzy miał jeszcze inny cel bo wiadomo było, że takie działania doprowadzą do jego zagłady. Dlatego nieoficjalny pakt między Zygmuntem a Jagiełłą jest logiczny jako że korzystny dla obu stron. Zygmunt dobrze znał mentalność i waleczność rycerstwa polskiego, doskonale sobie zdawał sprawę że wojna z Polską przysporzyłaby mu tylko same kłopoty i że bez zgody Panów Małopolski i Wielkopolski, trwały podział Polski według wizji Zakonu był zadaniem niemożliwym do wykonania. Więcej strat niż korzyści a widmo muzułmańskich Meczetów w Europie coraz bliższe, cała chrześcijańska Europa musiała się bronić i łączyć siły do czego służyło powołanie Zakonu Smoka.
 Jeszcze przed Grunwaldem, Ścibor spotkał się w Polsce na potajemnym spotkaniu z Sędziwojem z Szubina, jednym z najbardziej wpływowych i potężnych magnatów polskich i z Mościcem, kasztelanem poznańskim. O spotkaniu wiedział tylko Zygmunt i Jagiełło, który dał na piśmie Ściborowi status dyplomatyczny chroniąc go tym samym od przypadkowego incydentu. Sędziwój był ojcem żony Ścibora, a Mościc był ożeniony z córką starszego brata Ścibora, było to więc spotkanie w gronie zaufanych. Omawianym tematem było sprzedanie Nowej Marchii (Brandenburgii) Zakonowi. Ścibor podpisał z Polską dokument sprzedaży Nowej Marchii za cenę dostępną dla Polski ale wiadomo że od Zakonu można było uzyskać wiele więcej. Tyle że Zakon wcale nie chciał kupić Nowej Marchii gdzie grasowała banda rabusiów zwaych Baronami-rabusiami (ang. ''Robber Baron'', niem. ''Raubritter'') a wprowadzenie porządku w tym regionie graniczyło z cudem. Jednak kiedy Zakon dowiedział się że Nowa Marchia ma być sprzedana Polsce, musiał działać bo inaczej zostałby otoczony przez Polskę.

@@ Linia 83: / Linia 83: @@
 Kasa Króla Polski była wiecznie pusta - nota bene mocno zasilana przez krewnego po mieczu Ścibora, Mikołaja Szarlejskiego. Grabienie Polski nie przyniosłoby efektów ekonomicznych a pieniądze były potrzebne Zygmuntowi na walkę z Imperium Oszmańskim jak i na wojny z w tych czasach silną Republiką Wenecką. Do tego dochodzą liczne konflikty lokalne jak również niszczące wojny z Husytami a to wszystko kosztowało.
-Zamiast grabić ziemie polskie i pusty skarbiec Jagiełły, o wiele bardziej interesujący wydawał się bogaty skarbiec Zakonu Krzyżackiego. Jako że Ścibor uczestniczył wcześniej w tzw. Rejzach i wg. dokumentów archiwalnych sława jego była niemała, doskonale znał struktury ekonomiczne Zakonu u którego wielokrotnie również gościł przed Bitwą pod Grunwaldem. Rozmawiał i pertraktował z Wielkim Mistrzem Zakonu, Ulrykiem von Juningnem w sprawie Polskiej. Plan ograbiania Zakonu z pieniędzy miał jeszcze inny cel bo wiadomo było, że takie działania doprowadzą do jego zagłady. Dlatego nieoficjalny pakt między Zygmuntem a Jagiełłą jest logiczny jako że korzystny dla obu stron.
+Zamiast grabić ziemie polskie i pusty skarbiec Jagiełły, o wiele bardziej interesujący wydawał się bogaty skarbiec Zakonu Krzyżackiego, jako że Ścibor doskonale znał struktury ekonomiczne Zakonu u którego wielokrotnie gościł, również przed Bitwą pod Grunwaldem. Rozmawiał i pertraktował z Wielkim Mistrzem Zakonu, Ulrykiem von Juningnem w sprawie Polskiej. Plan ograbiania Zakonu z pieniędzy miał jeszcze inny cel bo wiadomo było, że takie działania doprowadzą do jego zagłady. Dlatego nieoficjalny pakt między Zygmuntem a Jagiełłą jest logiczny jako że korzystny dla obu stron.
-Jeszcze przed Grunwaldem, Ścibor spotkał się w Polsce na potajemnym spotkaniu z Sędziwojem z Szubina, jednym z najbardziej wpływowych i potężnych magnatów polskich i z Mościcem, kasztelanem poznańskim. O spotkaniu wiedział tylko Zygmunt i Jagiełło. Sędziwój był ojcem żony Ścibora, a Mościc był ożeniony z córką starszego brata Ścibora – a wiec znowu spotkanie rodzinne. Omawianą kwestią było sprzedanie Nowej Marchii (Brandenburgii) Zakonowi. Ścibor podpisał z Polską dokument sprzedaży Nowej Marchii za cenę dostępną dla Polski ale wiadomo ze od Zakonu można było uzyskać wiele więcej. Tyle że Zakon wcale nie chciał kupić Nowej Marchii gdzie grasowała banda rabusiów zwaych Baronami-rabusiami a wprowadzenie porządku w tym regionie graniczyło z cudem. Jednak kiedy Zakon dowiedział się że Nowa Marchia ma być sprzedana Polsce, musiał działać bo inaczej zostałby otoczony przez Polskę.
+Jeszcze przed Grunwaldem, Ścibor spotkał się w Polsce na potajemnym spotkaniu z Sędziwojem z Szubina, jednym z najbardziej wpływowych i potężnych magnatów polskich i z Mościcem, kasztelanem poznańskim. O spotkaniu wiedział tylko Zygmunt i Jagiełło, który dał na piśmie Ściborowi status dyplomatyczny chroniąc go tym samym od przypadkowego incydentu. Sędziwój był ojcem żony Ścibora, a Mościc był ożeniony z córką starszego brata Ścibora, było to więc spotkanie w gronie zaufanych. Omawianym tematem było sprzedanie Nowej Marchii (Brandenburgii) Zakonowi. Ścibor podpisał z Polską dokument sprzedaży Nowej Marchii za cenę dostępną dla Polski ale wiadomo że od Zakonu można było uzyskać wiele więcej. Tyle że Zakon wcale nie chciał kupić Nowej Marchii gdzie grasowała banda rabusiów zwaych Baronami-rabusiami (ang. ''Robber Baron'', niem. ''Raubritter'') a wprowadzenie porządku w tym regionie graniczyło z cudem. Jednak kiedy Zakon dowiedział się że Nowa Marchia ma być sprzedana Polsce, musiał działać bo inaczej zostałby otoczony przez Polskę.
-Dokument sprzedania Nowej Marchii Polsce gwarantowali wyżej wymienieni, gwarantowali własnym mieniem jeżeliby porozumienie zostało zerwane. A mienie było niemałe – ponad jedna czwarta Słowacji i liczne ziemie w Polsce Ścibora, wielkie latyfundia Sędziwoja i liczne rozległe majątki Mościca. Po podpisaniu dokumentu, Ścibor wyruszył w drogę do Zakonu, który nie mając wyboru, musiał kupić Nową Marchię za astronomiczną na te czasy sumę pieniędzy, kilkakrotnie wyższą od ceny przygotowanej dla Polski. W dodatku, Zakon musiał zapłacić równowartości wszystkich szkód poniesionych przez Ścibora, Sędziwoja i Mościca bo mieli wedle dokumentu stracić na rzecz Polski wszystkie swoje majątki. Zakon musiał więc zapłacić dodatkową sumę jako odszkodowanie dla wyżej wymienionych.
+Dokument sprzedania Nowej Marchii Polsce gwarantowali wyżej wymienieni, gwarantowali własnym mieniem jeżeliby porozumienie zostało zerwane. A mienie było niemałe – ponad jedna czwarta Słowacji i liczne ziemie w Polsce Ścibora, wielkie latyfundia Sędziwoja i liczne rozległe majątki Mościca. Po podpisaniu dokumentu, Ścibor wyruszył w drogę do Zakonu, który nie mając wyboru, musiał kupić Nową Marchię za astronomiczną na te czasy sumę pieniędzy, kilkakrotnie wyższą od ceny przygotowanej dla Polski. W dodatku, Zakon musiał zapłacić równowartość wszystkich szkód poniesionych przez Ścibora, Sędziwoja i Mościca bo mieli wedle dokumentu stracić na rzecz Polski wszystkie swoje majątki. Zakon musiał więc zapłacić dodatkową sumę jako odszkodowanie dla wyżej wymienionych.
-Oczywiście żadnych majątków nikomu nie odebrano jednak zanim Zakon się zorientował co było grane, było już za późno. Zakon był zajęty przygotowaniem do wojny z Polską a pakt z Zygmuntem miał przesądzić o pokonaniu Polski i wymazanie jej z mapy Europy, miała być podzielona między Zakon i Węgry. Najechana z dwóch stron, Polska nie miała szans aby wyjść obronną ręką z takiej opresji. Ale Zakon za przymierze z Zygmuntem musiał słono zapłacić. Suma ogromna a skarbiec dopiero co ograbiony przez Zygmunta i Ścibora w zamian za anarchię w Nowej Marchii. Jednak korzyści z pokonania Polski były tak wielkie, że Zakon zapłacił.
+Oczywiście żadnych majątków nikomu nie odebrano jednak zanim Zakon się zorientował w sytuacji, było już za późno. Zakon był zajęty przygotowaniem do wojny z Polską a pakt z Zygmuntem miał przesądzić o decydującym zwycięstwie gdzie Polska miała być podzielona między Zakon i Węgry. Najechana z dwóch stron, Polska nie miała szans aby wyjść obronną ręką z takiej opresji. Tyle że Zakon za przymierze z Zygmuntem musiał słono zapłacić. Suma ogromna a skarbiec dopiero co ograbiony przez Zygmunta i Ścibora w zamian za anarchię w Nowej Marchii. Jednak korzyści płynące z pokonania Polski były tak wielkie, że Zakon zapłacił.
-Zygmunt powierzył najazd na Polskę Ściborowi i jego bliskiemu przyjacielowi z wielkiego rodu Garay. Przypuszczalnie, przekraczając południową granicę Polski czuli się jak na pikniku. Potężna armia prowadzona przez Ścibora nie mogła natrafić na żaden opór szczególnie że wojska polskie były zaangażowane na północy pod Grunwaldem. Ścibor wysłał swojego posła do Króla z wypowiedzeniem przez Węgry wojny Polsce więc Jagiełło był dobrze poinformowany o sytuacji i wiedział dokładie jak ten najazd będzie wyglądał. A wyglądał tak że Ścibor najechał na Nowy Sącz i go spalił, po czym wrócił szybko na "Górne Węgry" motywując swoją decyzję że został wypędzony w co oczywiście trudno uwierzyć biorąc pod uwagę że na południu Polski wojska nie było a jeżeli już to mniejszy oddział, który nie przegoniłby przecież potężnej armii Ścibora. To nie był najazd, na który liczył Zakon Krzyżacki ale oficjalnie, Zygmunt wywiązał się z zadania atakując Polskę od strony południowej. Zakon Krzyżacki musiał być mocno zawiedziony. Tyle pieniędzy za spalenie nic nie znaczącego Nowego Sącza?
+Zygmunt powierzył najazd na Polskę swoim najbardziej zaufanym generałom, Ściborowi i jego bliskiemu przyjacielowi Mikolajowi II z wielkiego rodu Garay. Przypuszczalnie, przekraczając południową granicę Polski czuli się jak na pikniku. Potężna 12 tysięczna armia Ścibora nie mogła natrafić na żaden opór szczególnie że wojska polskie były zaangażowane na północy pod Grunwaldem. Ścibor wysłał swojego posła do Króla z wypowiedzeniem przez Węgry wojny Polsce więc Jagiełło był dobrze poinformowany o sytuacji i wiedział dokładie jak ten najazd będzie wyglądał. A wyglądał tak że Ścibor najechał na Nowy Sącz i go spalił, po czym wrócił szybko na "Górne Węgry" motywując swoją decyzję że został wypędzony w co oczywiście trudno uwierzyć biorąc pod uwagę że na południu Polski wojska nie było a jeżeli już to mniejszy oddział, który nie przegoniłby przecież elitarnej armii Ścibora. To nie był najazd, na który liczył Zakon Krzyżacki ale oficjalnie, Zygmunt wywiązał się z zadania atakując Polskę od strony południowej. Zakon Krzyżacki musiał być mocno zawiedziony bo spalenie nic nie znaczącego Nowego Sącza nicego nie wnosiło.
-Po przegranej bitwie pod Grunwaldem, w której uczestniczyli wszyscy Ostojczycy i prawie cala rodzina Ścibora, Zakon musiał ponownie sięgać głęboko do kieszeni bo musiał wypłacić wielkie odszkodowanie Polsce w zamian za tymczasowy pokój. Kasa Zakonu była już praktycznie pusta. Po Bitwie pod Grunwaldem, Ścibor i Zawisza Czarny zabrali się do opracowania oficjalnego już planu pokoju między Polską a Węgrami. Kiedy Zakon został doszczętnie ograbiony z pieniędzy, nastał czas na wdrożenie drugiej części wybitnego planu.
+Po przegranej bitwie pod Grunwaldem, w której uczestniczyli wszyscy Ostojczycy i prawie cała rodzina Ścibora, Zakon musiał ponownie sięgać głęboko do kieszeni bo musiał wypłacić wielkie odszkodowanie Polsce w zamian za tymczasowy pokój. Kasa Zakonu była już praktycznie pusta. Po Bitwie pod Grunwaldem, Ścibor i Zawisza Czarny zabrali się do opracowania oficjalnego już planu pokoju między Polską a Węgrami. Kiedy Zakon został doszczętnie ograbiony z pieniędzy, nastał czas na wdrożenie drugiej części wybitnego planu.
 Na mocy traktatu w Lubowli 1412, który wypracowali wspólnie Ścibor i Zawisza Czarny, prócz licznych korzyści dla Polski i zerwaniem oficjalnego przymierza Zakonu z Wegrami, pieniądze które Polska dostała od Zakonu w ramach odszkodowania zostały przekazane Zygmuntowi. W zamian, Polska dostała w zastaw 13 bogatych miast Spiskich gdzie znajdowały się kopalnie soli. Polska dostała również cały Spisz, łącznie z zamkiem w Lubowli. Spisz był w posiadaniu Polski aż do czasu rozbiorów.
-Prawdopodobnie wtedy doszło do świadomości Zakonu że został wymanewrowany przez Zygmunta, Ścibora i Jagiełłę ale za późno. W roku 1414 zmarł wielki Ścibor ze Ściborzyc, człowiek który nie tylko uratował Polskę ale zbudował podwaliny upadku Zakonu. Pracę Ścibora dokończyła następna generacja Ostojczyków.
+Prawdopodobnie wtedy doszło do świadomości Zakonu co tak na prawdę było im szykowane przez geniusz dyplomatyczny Zygmunta i Ścibora w ścisłej współpracy z Jagiełłą. W roku 1414 zmarł wielki Ścibor ze Ściborzyc, człowiek który nie tylko uratował Polskę ale zbudował podwaliny upadku Zakonu. Pracę Ścibora dokończyła następna generacja Ostojczyków.
 ==Moralny Testamet Ściborów==