Bogusławski Stefan Ścibor - Historia wersji

Rafal: /* Zobacz też */

2016-11-03T08:47:03Z

Zobacz też

Camdan o 02:15, 15 paź 2012

2012-10-15T02:15:45Z

Rafal o 08:46, 28 lip 2012

2012-07-28T08:46:03Z

Rafal o 08:45, 28 lip 2012

2012-07-28T08:45:02Z

Rafal o 16:12, 4 lip 2012

2012-07-04T16:12:06Z

Rafal o 16:43, 28 kwi 2012

2012-04-28T16:43:48Z

Rafal o 16:43, 28 kwi 2012

2012-04-28T16:43:32Z

Rafal o 07:33, 25 kwi 2012

2012-04-25T07:33:26Z

Rafal o 07:24, 25 kwi 2012

2012-04-25T07:24:44Z

Camdan o 00:50, 24 kwi 2012

2012-04-24T00:50:49Z

@@ Linia 23: / Linia 23: @@
 * K. Skłodowski, ''3. Pułk Szwoleżerów Mazowieckich im. płk. Jana Kozietulskiego'', Suwałki 2004.
 * J. Pięta, W. K. Roman, M. Szczurowski, ''Polacy internowani na Litwie 1939-1940'', Warszawa 1997.
 [[Kategoria:Wielkopolska]]

← poprzednia wersja		Wersja z 02:15, 15 paź 2012
Linia 29:		Linia 29:
	[[Kategoria:Colonel]]		[[Kategoria:Colonel]]
	[[Kategoria:Rotmistrz]]		[[Kategoria:Rotmistrz]]
		+	[[Kategoria:Officer]]

← poprzednia wersja		Wersja z 08:46, 28 lip 2012
Linia 6:		Linia 6:
	Wielokrotnie odznaczany m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Walecznych w 1920 i w 1944, Srebrny Krzyż Zasługi, Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino, Gwiazda za Wojnę 1939-1945, Gwiazda Italii, Medal Króla Jerzego VI za Wojnę 1939-1945.		Wielokrotnie odznaczany m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Walecznych w 1920 i w 1944, Srebrny Krzyż Zasługi, Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino, Gwiazda za Wojnę 1939-1945, Gwiazda Italii, Medal Króla Jerzego VI za Wojnę 1939-1945.

−	Syn Anny z Lochmanów i Stanisława ~~małżonków~~ Bogusławskich. Prawnuk Michaliny z Przeuskich h. Sulima i Wojciecha Edwarda Bogusławskich. Przyszedł na świat w majątku rodziców w Wilkowicach. W 1918 roku ukończył Gimnazjum im. Kopczyńskiego w Warszawie. 11 listopada 1918 roku, jako ochotnik rozpoczął służbę wojskową w 3 Pułku Ułanów. Od 1920 roku w 201 Ochotniczym Pułku Szwoleżerów. W 1920 roku wstąpił do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Dnia 01.04.1922 roku został podporucznikiem i otrzymał przydział do 3 pułku Szwoleżerów im. płk. Kozietulskiego w Suwałkach. Pełnił funkcję dowódcy plutonu, dowódcy 1 szwadronu, a od 01.01.1937 r. do 31.08.1939 r. był oficerem mobilizacyjnym. W 1924 r. otrzymał awans na porucznika, a w 1935 r. na [[Rotmistrz\|rotmistrza]]. W 1939 r. internowany na Litwie, potem przez Sowietów więziony w Kozielsku II (szczęśliwie uniknął kaźni). W sierpniu 1941 r. wstąpił do II Korpusu gen. Władysława Andersa. Otrzymał przydział do 5 Kresowego Pułku Art. P. Panc. Został dowódcą dywizjonu, a potem kwatermistrzem Pułku. Przeszedł cały szlak bojowy (w tym bitwę pod Monte Cassino). Po wojnie i rozwiązaniu II Korpusu pozostał na emigracji. Resztę życia spędził w Londynie. Stopień majora otrzymał 15 sierpnia 1956 r. Zarządzeniem Prezydenta RP (na emigracji) z dnia 19 sierpnia 1964 r został mianowany podpułkownikiem. Zmarł 3 marca 1978. Pochowany został na cmentarzu Gunnersbury kwatera CB. Żona Janina z Olszewskich córka Stanisława i Marii z Przybylskich. Ze związku Janiny i Stefana Bogusławskich zrodził się syn Stanisław (ur. 1929), który z Janiny Plisieckiej ma córkę Annę Bogusławską (ur. 1959).	+	Syn Anny z Lochmanów i [[Bogusławski Stanisław (ziemianin)\|Stanisława Bogusławskich]]. Prawnuk Michaliny z Przeuskich h. Sulima i Wojciecha Edwarda Bogusławskich. Przyszedł na świat w majątku rodziców w Wilkowicach. W 1918 roku ukończył Gimnazjum im. Kopczyńskiego w Warszawie. 11 listopada 1918 roku, jako ochotnik rozpoczął służbę wojskową w 3 Pułku Ułanów. Od 1920 roku w 201 Ochotniczym Pułku Szwoleżerów. W 1920 roku wstąpił do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Dnia 01.04.1922 roku został podporucznikiem i otrzymał przydział do 3 pułku Szwoleżerów im. płk. Kozietulskiego w Suwałkach. Pełnił funkcję dowódcy plutonu, dowódcy 1 szwadronu, a od 01.01.1937 r. do 31.08.1939 r. był oficerem mobilizacyjnym. W 1924 r. otrzymał awans na porucznika, a w 1935 r. na [[Rotmistrz\|rotmistrza]]. W 1939 r. internowany na Litwie, potem przez Sowietów więziony w Kozielsku II (szczęśliwie uniknął kaźni). W sierpniu 1941 r. wstąpił do II Korpusu gen. Władysława Andersa. Otrzymał przydział do 5 Kresowego Pułku Art. P. Panc. Został dowódcą dywizjonu, a potem kwatermistrzem Pułku. Przeszedł cały szlak bojowy (w tym bitwę pod Monte Cassino). Po wojnie i rozwiązaniu II Korpusu pozostał na emigracji. Resztę życia spędził w Londynie. Stopień majora otrzymał 15 sierpnia 1956 r. Zarządzeniem Prezydenta RP (na emigracji) z dnia 19 sierpnia 1964 r został mianowany podpułkownikiem. Zmarł 3 marca 1978. Pochowany został na cmentarzu Gunnersbury kwatera CB. Żona Janina z Olszewskich córka Stanisława i Marii z Przybylskich. Ze związku Janiny i Stefana Bogusławskich zrodził się syn Stanisław (ur. 1929), który z Janiny Plisieckiej ma córkę Annę Bogusławską (ur. 1959).

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-[[Plik:Stefan Boguslawski na czele oddzialu.jpg|300px|thumb|right|Stefan Bogusławski na czele oddzialu]]
+[[Plik:Janina Stefan i Stanislaw Boguslawscy.JPG|250px|thumb|right|Janina i Stefan Boguslawscy z synem Stanisławem]]
-[[Plik:Janina Stefan i Stanislaw Boguslawscy.JPG|300px|thumb|right|Janina i Stefan Boguslawscy z synem Stanisławem]]
+[[Plik:Stefan Boguslawski na czele oddzialu.jpg|250px|thumb|right|Stefan Bogusławski na czele oddzialu]]
 '''Stefan Ścibor-[[Bogusławski]] herbu Ostoja''' (ur. 2 września 1897 , zm. 3 marca 1978) – podpułkownik Wojska Polskiego, uczestnik I i II wojny światowej. Dziedzic Wilkowic.

@@ Linia 9: / Linia 9: @@
+* [[Bogusławski]]
+* [[Historia rodziny Bogusławskich|Historia rodziny Bogusławskich]]
+* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]
+* [[Bogusławskich majątki ziemskie|Majątki ziemskie Bogusławskich]]

← poprzednia wersja		Wersja z 16:43, 28 kwi 2012
Linia 7:		Linia 7:

	Syn Anny z Lochmanów i Stanisława małżonków Bogusławskich. Prawnuk Michaliny z Przeuskich h. Sulima i Wojciecha Edwarda Bogusławskich. Przyszedł na świat w majątku rodziców w Wilkowicach. W 1918 roku ukończył Gimnazjum im. Kopczyńskiego w Warszawie. 11 listopada 1918 roku, jako ochotnik rozpoczął służbę wojskową w 3 Pułku Ułanów. Od 1920 roku w 201 Ochotniczym Pułku Szwoleżerów. W 1920 roku wstąpił do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Dnia 01.04.1922 roku został podporucznikiem i otrzymał przydział do 3 pułku Szwoleżerów im. płk. Kozietulskiego w Suwałkach. Pełnił funkcję dowódcy plutonu, dowódcy 1 szwadronu, a od 01.01.1937 r. do 31.08.1939 r. był oficerem mobilizacyjnym. W 1924 r. otrzymał awans na porucznika, a w 1935 r. na [[Rotmistrz\|rotmistrza]]. W 1939 r. internowany na Litwie, potem przez Sowietów więziony w Kozielsku II (szczęśliwie uniknął kaźni). W sierpniu 1941 r. wstąpił do II Korpusu gen. Władysława Andersa. Otrzymał przydział do 5 Kresowego Pułku Art. P. Panc. Został dowódcą dywizjonu, a potem kwatermistrzem Pułku. Przeszedł cały szlak bojowy (w tym bitwę pod Monte Cassino). Po wojnie i rozwiązaniu II Korpusu pozostał na emigracji. Resztę życia spędził w Londynie. Stopień majora otrzymał 15 sierpnia 1956 r. Zarządzeniem Prezydenta RP (na emigracji) z dnia 19 sierpnia 1964 r został mianowany podpułkownikiem. Zmarł 3 marca 1978. Pochowany został na cmentarzu Gunnersbury kwatera CB. Żona Janina z Olszewskich córka Stanisława i Marii z Przybylskich. Ze związku Janiny i Stefana Bogusławskich zrodził się syn Stanisław (ur. 1929), który z Janiny Plisieckiej ma córkę Annę Bogusławską (ur. 1959).		Syn Anny z Lochmanów i Stanisława małżonków Bogusławskich. Prawnuk Michaliny z Przeuskich h. Sulima i Wojciecha Edwarda Bogusławskich. Przyszedł na świat w majątku rodziców w Wilkowicach. W 1918 roku ukończył Gimnazjum im. Kopczyńskiego w Warszawie. 11 listopada 1918 roku, jako ochotnik rozpoczął służbę wojskową w 3 Pułku Ułanów. Od 1920 roku w 201 Ochotniczym Pułku Szwoleżerów. W 1920 roku wstąpił do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Dnia 01.04.1922 roku został podporucznikiem i otrzymał przydział do 3 pułku Szwoleżerów im. płk. Kozietulskiego w Suwałkach. Pełnił funkcję dowódcy plutonu, dowódcy 1 szwadronu, a od 01.01.1937 r. do 31.08.1939 r. był oficerem mobilizacyjnym. W 1924 r. otrzymał awans na porucznika, a w 1935 r. na [[Rotmistrz\|rotmistrza]]. W 1939 r. internowany na Litwie, potem przez Sowietów więziony w Kozielsku II (szczęśliwie uniknął kaźni). W sierpniu 1941 r. wstąpił do II Korpusu gen. Władysława Andersa. Otrzymał przydział do 5 Kresowego Pułku Art. P. Panc. Został dowódcą dywizjonu, a potem kwatermistrzem Pułku. Przeszedł cały szlak bojowy (w tym bitwę pod Monte Cassino). Po wojnie i rozwiązaniu II Korpusu pozostał na emigracji. Resztę życia spędził w Londynie. Stopień majora otrzymał 15 sierpnia 1956 r. Zarządzeniem Prezydenta RP (na emigracji) z dnia 19 sierpnia 1964 r został mianowany podpułkownikiem. Zmarł 3 marca 1978. Pochowany został na cmentarzu Gunnersbury kwatera CB. Żona Janina z Olszewskich córka Stanisława i Marii z Przybylskich. Ze związku Janiny i Stefana Bogusławskich zrodził się syn Stanisław (ur. 1929), który z Janiny Plisieckiej ma córkę Annę Bogusławską (ur. 1959).
		+
		+
		+
		+
		+

← poprzednia wersja		Wersja z 16:43, 28 kwi 2012
Linia 1:		Linia 1:
		+	[[Plik:Stefan Boguslawski na czele oddzialu.jpg\|300px\|thumb\|right\|Stefan Bogusławski na czele oddzialu]]
		+	[[Plik:Janina Stefan i Stanislaw Boguslawscy.JPG\|300px\|thumb\|right\|Janina i Stefan Boguslawscy z synem Stanisławem]]
		+
	'''Stefan Ścibor-[[Bogusławski]] herbu Ostoja''' (ur. 2 września 1897 , zm. 3 marca 1978) – podpułkownik Wojska Polskiego, uczestnik I i II wojny światowej. Dziedzic Wilkowic.		'''Stefan Ścibor-[[Bogusławski]] herbu Ostoja''' (ur. 2 września 1897 , zm. 3 marca 1978) – podpułkownik Wojska Polskiego, uczestnik I i II wojny światowej. Dziedzic Wilkowic.

Linia 4:		Linia 7:

	Syn Anny z Lochmanów i Stanisława małżonków Bogusławskich. Prawnuk Michaliny z Przeuskich h. Sulima i Wojciecha Edwarda Bogusławskich. Przyszedł na świat w majątku rodziców w Wilkowicach. W 1918 roku ukończył Gimnazjum im. Kopczyńskiego w Warszawie. 11 listopada 1918 roku, jako ochotnik rozpoczął służbę wojskową w 3 Pułku Ułanów. Od 1920 roku w 201 Ochotniczym Pułku Szwoleżerów. W 1920 roku wstąpił do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Dnia 01.04.1922 roku został podporucznikiem i otrzymał przydział do 3 pułku Szwoleżerów im. płk. Kozietulskiego w Suwałkach. Pełnił funkcję dowódcy plutonu, dowódcy 1 szwadronu, a od 01.01.1937 r. do 31.08.1939 r. był oficerem mobilizacyjnym. W 1924 r. otrzymał awans na porucznika, a w 1935 r. na [[Rotmistrz\|rotmistrza]]. W 1939 r. internowany na Litwie, potem przez Sowietów więziony w Kozielsku II (szczęśliwie uniknął kaźni). W sierpniu 1941 r. wstąpił do II Korpusu gen. Władysława Andersa. Otrzymał przydział do 5 Kresowego Pułku Art. P. Panc. Został dowódcą dywizjonu, a potem kwatermistrzem Pułku. Przeszedł cały szlak bojowy (w tym bitwę pod Monte Cassino). Po wojnie i rozwiązaniu II Korpusu pozostał na emigracji. Resztę życia spędził w Londynie. Stopień majora otrzymał 15 sierpnia 1956 r. Zarządzeniem Prezydenta RP (na emigracji) z dnia 19 sierpnia 1964 r został mianowany podpułkownikiem. Zmarł 3 marca 1978. Pochowany został na cmentarzu Gunnersbury kwatera CB. Żona Janina z Olszewskich córka Stanisława i Marii z Przybylskich. Ze związku Janiny i Stefana Bogusławskich zrodził się syn Stanisław (ur. 1929), który z Janiny Plisieckiej ma córkę Annę Bogusławską (ur. 1959).		Syn Anny z Lochmanów i Stanisława małżonków Bogusławskich. Prawnuk Michaliny z Przeuskich h. Sulima i Wojciecha Edwarda Bogusławskich. Przyszedł na świat w majątku rodziców w Wilkowicach. W 1918 roku ukończył Gimnazjum im. Kopczyńskiego w Warszawie. 11 listopada 1918 roku, jako ochotnik rozpoczął służbę wojskową w 3 Pułku Ułanów. Od 1920 roku w 201 Ochotniczym Pułku Szwoleżerów. W 1920 roku wstąpił do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Dnia 01.04.1922 roku został podporucznikiem i otrzymał przydział do 3 pułku Szwoleżerów im. płk. Kozietulskiego w Suwałkach. Pełnił funkcję dowódcy plutonu, dowódcy 1 szwadronu, a od 01.01.1937 r. do 31.08.1939 r. był oficerem mobilizacyjnym. W 1924 r. otrzymał awans na porucznika, a w 1935 r. na [[Rotmistrz\|rotmistrza]]. W 1939 r. internowany na Litwie, potem przez Sowietów więziony w Kozielsku II (szczęśliwie uniknął kaźni). W sierpniu 1941 r. wstąpił do II Korpusu gen. Władysława Andersa. Otrzymał przydział do 5 Kresowego Pułku Art. P. Panc. Został dowódcą dywizjonu, a potem kwatermistrzem Pułku. Przeszedł cały szlak bojowy (w tym bitwę pod Monte Cassino). Po wojnie i rozwiązaniu II Korpusu pozostał na emigracji. Resztę życia spędził w Londynie. Stopień majora otrzymał 15 sierpnia 1956 r. Zarządzeniem Prezydenta RP (na emigracji) z dnia 19 sierpnia 1964 r został mianowany podpułkownikiem. Zmarł 3 marca 1978. Pochowany został na cmentarzu Gunnersbury kwatera CB. Żona Janina z Olszewskich córka Stanisława i Marii z Przybylskich. Ze związku Janiny i Stefana Bogusławskich zrodził się syn Stanisław (ur. 1929), który z Janiny Plisieckiej ma córkę Annę Bogusławską (ur. 1959).
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+

← poprzednia wersja		Wersja z 07:33, 25 kwi 2012
Linia 3:		Linia 3:
	Wielokrotnie odznaczany m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Walecznych w 1920 i w 1944, Srebrny Krzyż Zasługi, Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino, Gwiazda za Wojnę 1939-1945, Gwiazda Italii, Medal Króla Jerzego VI za Wojnę 1939-1945.		Wielokrotnie odznaczany m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Walecznych w 1920 i w 1944, Srebrny Krzyż Zasługi, Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino, Gwiazda za Wojnę 1939-1945, Gwiazda Italii, Medal Króla Jerzego VI za Wojnę 1939-1945.

−	Syn Anny z Lochmanów i Stanisława małżonków Bogusławskich. Prawnuk Michaliny z Przeuskich h. Sulima i Wojciecha Edwarda Bogusławskich. Przyszedł na świat w majątku rodziców w Wilkowicach. W 1918 roku ukończył Gimnazjum im. Kopczyńskiego w Warszawie. 11 listopada 1918 roku, jako ochotnik rozpoczął służbę wojskową w 3 Pułku Ułanów. Od 1920 roku w 201 Ochotniczym Pułku Szwoleżerów. W 1920 roku wstąpił do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Dnia 01.04.1922 roku został podporucznikiem i otrzymał przydział do 3 pułku Szwoleżerów im. płk. Kozietulskiego w Suwałkach. Pełnił funkcję dowódcy plutonu, dowódcy 1 szwadronu, a od 01.01.1937 r. do 31.08.1939 r. był oficerem mobilizacyjnym. W 1924 r. otrzymał awans na porucznika, a w 1935 r. na [[Rotmistrz\|rotmistrza]]. W 1939 r. internowany na Litwie, potem przez Sowietów więziony w Kozielsku II (szczęśliwie uniknął kaźni). W sierpniu 1941 r. wstąpił do II Korpusu gen. Władysława Andersa. Otrzymał przydział do 5 Kresowego Pułku Art. P. Panc. Został dowódcą dywizjonu, a potem kwatermistrzem Pułku. Przeszedł cały szlak bojowy (w tym bitwę pod [[Monte Cassino]]). Po wojnie i rozwiązaniu II Korpusu pozostał na emigracji. Resztę życia spędził w Londynie. Stopień majora otrzymał 15 sierpnia 1956 r. Zarządzeniem Prezydenta RP (na emigracji) z dnia 19 sierpnia 1964 r został mianowany podpułkownikiem. Zmarł 3 marca 1978. Pochowany został na cmentarzu Gunnersbury kwatera CB. Żona Janina z Olszewskich córka Stanisława i Marii z Przybylskich. Ze związku Janiny i Stefana Bogusławskich zrodził się syn Stanisław (ur. 1929), który z Janiny Plisieckiej ma córkę Annę Bogusławską (ur. 1959).	+	Syn Anny z Lochmanów i Stanisława małżonków Bogusławskich. Prawnuk Michaliny z Przeuskich h. Sulima i Wojciecha Edwarda Bogusławskich. Przyszedł na świat w majątku rodziców w Wilkowicach. W 1918 roku ukończył Gimnazjum im. Kopczyńskiego w Warszawie. 11 listopada 1918 roku, jako ochotnik rozpoczął służbę wojskową w 3 Pułku Ułanów. Od 1920 roku w 201 Ochotniczym Pułku Szwoleżerów. W 1920 roku wstąpił do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Dnia 01.04.1922 roku został podporucznikiem i otrzymał przydział do 3 pułku Szwoleżerów im. płk. Kozietulskiego w Suwałkach. Pełnił funkcję dowódcy plutonu, dowódcy 1 szwadronu, a od 01.01.1937 r. do 31.08.1939 r. był oficerem mobilizacyjnym. W 1924 r. otrzymał awans na porucznika, a w 1935 r. na [[Rotmistrz\|rotmistrza]]. W 1939 r. internowany na Litwie, potem przez Sowietów więziony w Kozielsku II (szczęśliwie uniknął kaźni). W sierpniu 1941 r. wstąpił do II Korpusu gen. Władysława Andersa. Otrzymał przydział do 5 Kresowego Pułku Art. P. Panc. Został dowódcą dywizjonu, a potem kwatermistrzem Pułku. Przeszedł cały szlak bojowy (w tym bitwę pod Monte Cassino). Po wojnie i rozwiązaniu II Korpusu pozostał na emigracji. Resztę życia spędził w Londynie. Stopień majora otrzymał 15 sierpnia 1956 r. Zarządzeniem Prezydenta RP (na emigracji) z dnia 19 sierpnia 1964 r został mianowany podpułkownikiem. Zmarł 3 marca 1978. Pochowany został na cmentarzu Gunnersbury kwatera CB. Żona Janina z Olszewskich córka Stanisława i Marii z Przybylskich. Ze związku Janiny i Stefana Bogusławskich zrodził się syn Stanisław (ur. 1929), który z Janiny Plisieckiej ma córkę Annę Bogusławską (ur. 1959).

@@ Linia 13: / Linia 13: @@
 * J. Pięta, W. K. Roman, M. Szczurowski, ''Polacy internowani na Litwie 1939-1940'', Warszawa 1997.
-[[Kategoria:Małopolska]]
+[[Kategoria:Wielkopolska]]
 [[Kategoria:Index]]
 [[Kategoria:Bogusławski]]
 [[Kategoria:Colonel]]
 [[Kategoria:Rotmistrz]]

← poprzednia wersja		Wersja z 00:50, 24 kwi 2012
Linia 3:		Linia 3:
	Wielokrotnie odznaczany m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Walecznych w 1920 i w 1944, Srebrny Krzyż Zasługi, Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino, Gwiazda za Wojnę 1939-1945, Gwiazda Italii, Medal Króla Jerzego VI za Wojnę 1939-1945.		Wielokrotnie odznaczany m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Walecznych w 1920 i w 1944, Srebrny Krzyż Zasługi, Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino, Gwiazda za Wojnę 1939-1945, Gwiazda Italii, Medal Króla Jerzego VI za Wojnę 1939-1945.

−	Syn Anny z Lochmanów i Stanisława małżonków Bogusławskich. Prawnuk Michaliny z Przeuskich h. Sulima i Wojciecha Edwarda Bogusławskich. Przyszedł na świat w majątku rodziców w Wilkowicach. W 1918 roku ukończył Gimnazjum im. Kopczyńskiego w Warszawie. 11 listopada 1918 roku, jako ochotnik rozpoczął służbę wojskową w 3 Pułku Ułanów. Od 1920 roku w 201 Ochotniczym Pułku Szwoleżerów. W 1920 roku wstąpił do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Dnia 01.04.1922 roku został podporucznikiem i otrzymał przydział do 3 pułku Szwoleżerów im. płk. Kozietulskiego w Suwałkach. Pełnił funkcję dowódcy plutonu, dowódcy 1 szwadronu, a od 01.01.1937 r. do 31.08.1939 r. był oficerem mobilizacyjnym. W 1924 r. otrzymał awans na porucznika, a w 1935 r. na [[Rotmistrz\|rotmistrza]]. W 1939 r. internowany na Litwie, potem przez Sowietów więziony w Kozielsku II (szczęśliwie uniknął kaźni). W sierpniu 1941 r. wstąpił do II Korpusu gen. Władysława Andersa. Otrzymał przydział do 5 Kresowego Pułku Art. P. Panc. Został dowódcą dywizjonu, a potem kwatermistrzem Pułku. Przeszedł cały szlak bojowy (w tym bitwę pod Monte Cassino). Po wojnie i rozwiązaniu II Korpusu pozostał na emigracji. Resztę życia spędził w Londynie. Stopień majora otrzymał 15 sierpnia 1956 r. Zarządzeniem Prezydenta RP (na emigracji) z dnia 19 sierpnia 1964 r został mianowany podpułkownikiem. Zmarł 3 marca 1978. Pochowany został na cmentarzu Gunnersbury kwatera CB. Żona Janina z Olszewskich córka Stanisława i Marii z Przybylskich. Ze związku Janiny i Stefana Bogusławskich zrodził się syn Stanisław (ur. 1929), który z Janiny Plisieckiej ma córkę Annę Bogusławską (ur. 1959).	+	Syn Anny z Lochmanów i Stanisława małżonków Bogusławskich. Prawnuk Michaliny z Przeuskich h. Sulima i Wojciecha Edwarda Bogusławskich. Przyszedł na świat w majątku rodziców w Wilkowicach. W 1918 roku ukończył Gimnazjum im. Kopczyńskiego w Warszawie. 11 listopada 1918 roku, jako ochotnik rozpoczął służbę wojskową w 3 Pułku Ułanów. Od 1920 roku w 201 Ochotniczym Pułku Szwoleżerów. W 1920 roku wstąpił do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Dnia 01.04.1922 roku został podporucznikiem i otrzymał przydział do 3 pułku Szwoleżerów im. płk. Kozietulskiego w Suwałkach. Pełnił funkcję dowódcy plutonu, dowódcy 1 szwadronu, a od 01.01.1937 r. do 31.08.1939 r. był oficerem mobilizacyjnym. W 1924 r. otrzymał awans na porucznika, a w 1935 r. na [[Rotmistrz\|rotmistrza]]. W 1939 r. internowany na Litwie, potem przez Sowietów więziony w Kozielsku II (szczęśliwie uniknął kaźni). W sierpniu 1941 r. wstąpił do II Korpusu gen. Władysława Andersa. Otrzymał przydział do 5 Kresowego Pułku Art. P. Panc. Został dowódcą dywizjonu, a potem kwatermistrzem Pułku. Przeszedł cały szlak bojowy (w tym bitwę pod [[Monte Cassino]]). Po wojnie i rozwiązaniu II Korpusu pozostał na emigracji. Resztę życia spędził w Londynie. Stopień majora otrzymał 15 sierpnia 1956 r. Zarządzeniem Prezydenta RP (na emigracji) z dnia 19 sierpnia 1964 r został mianowany podpułkownikiem. Zmarł 3 marca 1978. Pochowany został na cmentarzu Gunnersbury kwatera CB. Żona Janina z Olszewskich córka Stanisława i Marii z Przybylskich. Ze związku Janiny i Stefana Bogusławskich zrodził się syn Stanisław (ur. 1929), który z Janiny Plisieckiej ma córkę Annę Bogusławską (ur. 1959).