Bogusławski Władysław Ścibor - Historia wersji

Rafal o 09:59, 22 gru 2016

2016-12-22T09:59:34Z

Rafal o 09:59, 22 gru 2016

2016-12-22T09:59:18Z

Rafal o 09:56, 22 gru 2016

2016-12-22T09:56:08Z

Rafal: /* Zobacz też */

2016-11-03T08:47:26Z

Zobacz też

Rafal o 17:31, 7 sty 2013

2013-01-07T17:31:46Z

Rafal o 08:42, 28 lip 2012

2012-07-28T08:42:00Z

Rafal o 08:39, 28 lip 2012

2012-07-28T08:39:05Z

Rafal o 08:32, 28 lip 2012

2012-07-28T08:32:40Z

Rafal o 16:13, 4 lip 2012

2012-07-04T16:13:45Z

Rafal o 19:41, 28 kwi 2012

2012-04-28T19:41:18Z

← poprzednia wersja		Wersja z 09:59, 22 gru 2016
Linia 8:		Linia 8:
	W 1941 r. rozpoczął działalność konspiracyjną pod pseudonimem Łajdus – w szeregach 3. Batalionu Pancernego AK (Batalionu Golski). W czasie powstania warszawskiego walczył jako dowódca plutonu techniczno-gospodarczego. Po upadku powstania został wywieziony do obozu jenieckiego w Sandbostel (Niemcy): Stalag X B. Zmarł 14 lutego 1945 r. w szpitalu jenieckim Res. Lazarett X B w Sandbostel (Niemcy), gdzie został pochowany na cmentarzu wojskowym.		W 1941 r. rozpoczął działalność konspiracyjną pod pseudonimem Łajdus – w szeregach 3. Batalionu Pancernego AK (Batalionu Golski). W czasie powstania warszawskiego walczył jako dowódca plutonu techniczno-gospodarczego. Po upadku powstania został wywieziony do obozu jenieckiego w Sandbostel (Niemcy): Stalag X B. Zmarł 14 lutego 1945 r. w szpitalu jenieckim Res. Lazarett X B w Sandbostel (Niemcy), gdzie został pochowany na cmentarzu wojskowym.

−	W 1931 r. ożenił się z Anną Jałoszyńską. Ze związku Anny i Władysława Bogusławskich zrodził się syn Zbigniew Andrzej (ur. 1932), który z małżonki Anieli Siedleckiej ma syna Adama Bogusławskiego (ur. 1957), ożenionego z dr Anną Marzec, dyrektorką Krajowego Centrum do spraw AIDS. W dniu 11 listopada 2013 roku Dr Anna Marzec-Bogusławska została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, za szczególne zasługi w działalności na rzecz osób potrzebujących pomocy i wsparcia, za zaangażowanie w edukację i profilaktykę ochrony zdrowia w Polsce i na świecie.	+	W 1931 r. ożenił się z Anną Jałoszyńską. Ze związku Anny i Władysława Bogusławskich zrodził się syn Zbigniew Andrzej (ur. 1932), który z małżonki Anieli Siedleckiej ma syna Adama Bogusławskiego (ur. 1957), ożenionego z dr Anną Marzec, dyrektorką Krajowego Centrum do spraw AIDS. W dniu 11 listopada 2013 roku dr Anna Marzec-Bogusławska została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, za szczególne zasługi w działalności na rzecz osób potrzebujących pomocy i wsparcia, za zaangażowanie w edukację i profilaktykę ochrony zdrowia w Polsce i na świecie.

← poprzednia wersja		Wersja z 09:59, 22 gru 2016
Linia 8:		Linia 8:
	W 1941 r. rozpoczął działalność konspiracyjną pod pseudonimem Łajdus – w szeregach 3. Batalionu Pancernego AK (Batalionu Golski). W czasie powstania warszawskiego walczył jako dowódca plutonu techniczno-gospodarczego. Po upadku powstania został wywieziony do obozu jenieckiego w Sandbostel (Niemcy): Stalag X B. Zmarł 14 lutego 1945 r. w szpitalu jenieckim Res. Lazarett X B w Sandbostel (Niemcy), gdzie został pochowany na cmentarzu wojskowym.		W 1941 r. rozpoczął działalność konspiracyjną pod pseudonimem Łajdus – w szeregach 3. Batalionu Pancernego AK (Batalionu Golski). W czasie powstania warszawskiego walczył jako dowódca plutonu techniczno-gospodarczego. Po upadku powstania został wywieziony do obozu jenieckiego w Sandbostel (Niemcy): Stalag X B. Zmarł 14 lutego 1945 r. w szpitalu jenieckim Res. Lazarett X B w Sandbostel (Niemcy), gdzie został pochowany na cmentarzu wojskowym.

−	W 1931 r. ożenił się z Anną Jałoszyńską. Ze związku Anny i Władysława Bogusławskich zrodził się syn Zbigniew Andrzej (ur. 1932), który z małżonki Anieli Siedleckiej ma syna Adama Bogusławskiego (ur. 1957), ożenionego z dr Anną Marzec, dyrektorką Krajowego Centrum do spraw AIDS.	+	W 1931 r. ożenił się z Anną Jałoszyńską. Ze związku Anny i Władysława Bogusławskich zrodził się syn Zbigniew Andrzej (ur. 1932), który z małżonki Anieli Siedleckiej ma syna Adama Bogusławskiego (ur. 1957), ożenionego z dr Anną Marzec, dyrektorką Krajowego Centrum do spraw AIDS. W dniu 11 listopada 2013 roku Dr Anna Marzec-Bogusławska została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, za szczególne zasługi w działalności na rzecz osób potrzebujących pomocy i wsparcia, za zaangażowanie w edukację i profilaktykę ochrony zdrowia w Polsce i na świecie.

← poprzednia wersja		Wersja z 09:56, 22 gru 2016
Linia 8:		Linia 8:
	W 1941 r. rozpoczął działalność konspiracyjną pod pseudonimem Łajdus – w szeregach 3. Batalionu Pancernego AK (Batalionu Golski). W czasie powstania warszawskiego walczył jako dowódca plutonu techniczno-gospodarczego. Po upadku powstania został wywieziony do obozu jenieckiego w Sandbostel (Niemcy): Stalag X B. Zmarł 14 lutego 1945 r. w szpitalu jenieckim Res. Lazarett X B w Sandbostel (Niemcy), gdzie został pochowany na cmentarzu wojskowym.		W 1941 r. rozpoczął działalność konspiracyjną pod pseudonimem Łajdus – w szeregach 3. Batalionu Pancernego AK (Batalionu Golski). W czasie powstania warszawskiego walczył jako dowódca plutonu techniczno-gospodarczego. Po upadku powstania został wywieziony do obozu jenieckiego w Sandbostel (Niemcy): Stalag X B. Zmarł 14 lutego 1945 r. w szpitalu jenieckim Res. Lazarett X B w Sandbostel (Niemcy), gdzie został pochowany na cmentarzu wojskowym.

−	W 1931 r. ożenił się z Anną Jałoszyńską. Ze związku Anny i Władysława Bogusławskich zrodził się syn Zbigniew Andrzej (ur. 1932), który z małżonki Anieli Siedleckiej ma syna Adama Bogusławskiego (ur. 1957), ożenionego z Anną Marzec.	+	W 1931 r. ożenił się z Anną Jałoszyńską. Ze związku Anny i Władysława Bogusławskich zrodził się syn Zbigniew Andrzej (ur. 1932), który z małżonki Anieli Siedleckiej ma syna Adama Bogusławskiego (ur. 1957), ożenionego z dr Anną Marzec, dyrektorką Krajowego Centrum do spraw AIDS.

← poprzednia wersja		Wersja z 08:47, 3 lis 2016
Linia 24:		Linia 24:

	* E. Bruliński, ''3 Batalion Pancerny AK „Golski”'', Warszawa 1996.		* E. Bruliński, ''3 Batalion Pancerny AK „Golski”'', Warszawa 1996.
		+	* T. Epsztejn, S. Górzyński, B. Konarska, ''Ziemianie polscy XX wieku'', DiG, W-wa 2016, s. 4-8.

	[[Kategoria:Wielkopolska]]		[[Kategoria:Wielkopolska]]

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 '''Władysław Ścibor-[[Bogusławski]] herbu Ostoja''' (ur. 2 grudnia 1902, zm. 14 lutego 1945) – uczestnik powstania warszawskiego (ps. „Łajdus”), odznaczony Krzyżem Armii Krajowej, Medalem Wojska Polskiego (czterokrotnie), Warszawskim Krzyżem Powstańczym. Dziedzic Wilkowic.
-Syn Anny z Lochmanów i [[Bogusławski Stanisław (ziemianin)|Stanisława Bogusławskich]]. Potomek w piątym pokoleniu [[Franciszek Ścibor-Bogusławski|Franciszka Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja]], rotmistrza w konfederacji barskiej. Urodził się w Wilkowicach. Podczas wojny polsko-bolszewickiej zaciągnął się jako ochotnik i służył w Wojsku Polskim. W październiku 1923 r. został powołany do odbycia służby wojskowej, którą pełnił w 3. Pułku Szwoleżerów Mazowieckich w Suwałkach. W 1939 r. był uczestnikiem obrony Gdyni i Oksywia. Po kapitulacji Oksywia został wzięty do niewoli do Oflagu XVIII A, skąd jesienią 1940 r. zbiegł do Generalnego Gubernatorstwa.
+Syn Anny z Lochmanów i [[Bogusławski Stanisław (ziemianin)|Stanisława Bogusławskich]]. Potomek w piątym pokoleniu [[Franciszek Ścibor-Bogusławski|Franciszka Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja]], rotmistrza w konfederacji barskiej. Urodził się w Wilkowicach. Podczas wojny polsko-bolszewickiej zaciągnął się jako ochotnik i służył w Wojsku Polskim. W październiku 1923 r. został powołany do odbycia służby wojskowej, którą pełnił w 3. Pułku Szwoleżerów Mazowieckich w Suwałkach. W 1939 r. był uczestnikiem obrony Gdyni i Oksywia. Po kapitulacji Oksywia został wzięty do niewoli.
 W 1941 r. rozpoczął działalność konspiracyjną pod pseudonimem Łajdus – w szeregach 3. Batalionu Pancernego AK (Batalionu Golski). W czasie powstania warszawskiego walczył jako dowódca plutonu techniczno-gospodarczego. Po upadku powstania został wywieziony do obozu jenieckiego w Sandbostel (Niemcy): Stalag X B. Zmarł 14 lutego 1945 r. w szpitalu jenieckim Res. Lazarett X B w Sandbostel (Niemcy), gdzie został pochowany na cmentarzu wojskowym.

← poprzednia wersja		Wersja z 08:39, 28 lip 2012
Linia 1:		Linia 1:
	[[Plik:06 Wladyslaw Boguslawski.JPG\|250px\|thumb\|right\|Władysław Bogusławski]]		[[Plik:06 Wladyslaw Boguslawski.JPG\|250px\|thumb\|right\|Władysław Bogusławski]]
		+	[[Plik:Aniela i Zbigniew Boguslawscy.jpg\|250px\|thumb\|right\|Aniela z Siedleckich i Zbigniew Bogusławscy]]

	'''Władysław Ścibor-[[Bogusławski]] herbu Ostoja''' (ur. 2 grudnia 1902, zm. 14 lutego 1945) – uczestnik powstania warszawskiego (ps. „Łajdus”), odznaczony Krzyżem Armii Krajowej, Medalem Wojska Polskiego (czterokrotnie), Warszawskim Krzyżem Powstańczym. Dziedzic Wilkowic.		'''Władysław Ścibor-[[Bogusławski]] herbu Ostoja''' (ur. 2 grudnia 1902, zm. 14 lutego 1945) – uczestnik powstania warszawskiego (ps. „Łajdus”), odznaczony Krzyżem Armii Krajowej, Medalem Wojska Polskiego (czterokrotnie), Warszawskim Krzyżem Powstańczym. Dziedzic Wilkowic.

← poprzednia wersja		Wersja z 08:32, 28 lip 2012
Linia 1:		Linia 1:
		+	[[Plik:06 Wladyslaw Boguslawski.JPG\|250px\|thumb\|right\|Władysław Bogusławski]]
		+
	'''Władysław Ścibor-[[Bogusławski]] herbu Ostoja''' (ur. 2 grudnia 1902, zm. 14 lutego 1945) – uczestnik powstania warszawskiego (ps. „Łajdus”), odznaczony Krzyżem Armii Krajowej, Medalem Wojska Polskiego (czterokrotnie), Warszawskim Krzyżem Powstańczym. Dziedzic Wilkowic.		'''Władysław Ścibor-[[Bogusławski]] herbu Ostoja''' (ur. 2 grudnia 1902, zm. 14 lutego 1945) – uczestnik powstania warszawskiego (ps. „Łajdus”), odznaczony Krzyżem Armii Krajowej, Medalem Wojska Polskiego (czterokrotnie), Warszawskim Krzyżem Powstańczym. Dziedzic Wilkowic.

← poprzednia wersja		Wersja z 16:13, 4 lip 2012
Linia 6:		Linia 6:

	W 1931 r. ożenił się z Anną Jałoszyńską. Ze związku Anny i Władysława Bogusławskich zrodził się syn Zbigniew Andrzej (ur. 1932), który z małżonki Anieli Siedleckiej ma syna Adama Bogusławskiego (ur. 1957), ożenionego z Anną Marzec.		W 1931 r. ożenił się z Anną Jałoszyńską. Ze związku Anny i Władysława Bogusławskich zrodził się syn Zbigniew Andrzej (ur. 1932), który z małżonki Anieli Siedleckiej ma syna Adama Bogusławskiego (ur. 1957), ożenionego z Anną Marzec.
		+
		+
		+	==Zobacz też==
		+
		+	* [[Bogusławski]]
		+	* [[Historia rodziny Bogusławskich\|Historia rodziny Bogusławskich]]
		+	* [[Członkowie rodziny Bogusławskich]]
		+	* [[Bogusławskich majątki ziemskie\|Majątki ziemskie Bogusławskich]]

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 '''Władysław Ścibor-[[Bogusławski]] herbu Ostoja''' (ur. 2 grudnia 1902, zm. 14 lutego 1945) – uczestnik powstania warszawskiego (ps. „Łajdus”), odznaczony Krzyżem Armii Krajowej, Medalem Wojska Polskiego (czterokrotnie), Warszawskim Krzyżem Powstańczym. Dziedzic Wilkowic.
-Syn Anny z Lochmanów i Stanisława Bogusławskich. Potomek w szóstym pokoleniu [[Franciszek Ścibor-Bogusławski|Franciszka Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja]], rotmistrza w konfederacji barskiej. Urodził się w Wilkowicach. Podczas wojny polsko-bolszewickiej zaciągnął się jako ochotnik i służył w Wojsku Polskim. W październiku 1923 r. został powołany do odbycia służby wojskowej, którą pełnił w 3. Pułku Szwoleżerów Mazowieckich w Suwałkach. W 1939 r. był uczestnikiem obrony Gdyni i Oksywia. Po kapitulacji Oksywia został wzięty do niewoli do Oflagu XVIII A, skąd jesienią 1940 r. zbiegł do Generalnego Gubernatorstwa.
+Syn Anny z Lochmanów i Stanisława Bogusławskich. Potomek w piątym pokoleniu [[Franciszek Ścibor-Bogusławski|Franciszka Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja]], rotmistrza w konfederacji barskiej. Urodził się w Wilkowicach. Podczas wojny polsko-bolszewickiej zaciągnął się jako ochotnik i służył w Wojsku Polskim. W październiku 1923 r. został powołany do odbycia służby wojskowej, którą pełnił w 3. Pułku Szwoleżerów Mazowieckich w Suwałkach. W 1939 r. był uczestnikiem obrony Gdyni i Oksywia. Po kapitulacji Oksywia został wzięty do niewoli do Oflagu XVIII A, skąd jesienią 1940 r. zbiegł do Generalnego Gubernatorstwa.
 W 1941 r. rozpoczął działalność konspiracyjną pod pseudonimem Łajdus – w szeregach 3. Batalionu Pancernego AK (Batalionu Golski). W czasie powstania warszawskiego walczył jako dowódca plutonu techniczno-gospodarczego. Po upadku powstania został wywieziony do obozu jenieckiego w Sandbostel (Niemcy): Stalag X B. Zmarł 14 lutego 1945 r. w szpitalu jenieckim Res. Lazarett X B w Sandbostel (Niemcy), gdzie został pochowany na cmentarzu wojskowym.