Historia rodziny Chełmowskich - Historia wersji

Rafal: /* Źródła i literatura */

2023-04-14T12:49:00Z

Źródła i literatura

Rafal: /* Źródła i literatura */

2023-04-14T08:08:05Z

Źródła i literatura

Rafal o 08:07, 14 kwi 2023

2023-04-14T08:07:15Z

Rafal o 08:06, 14 kwi 2023

2023-04-14T08:06:00Z

Rafal o 08:05, 14 kwi 2023

2023-04-14T08:05:22Z

Rafal o 08:04, 14 kwi 2023

2023-04-14T08:04:08Z

Rafal: /* Źródła i literatura */

2023-04-14T07:54:13Z

Źródła i literatura

Rafal: /* Źródła i literatura */

2023-04-14T07:51:34Z

Źródła i literatura

Rafal o 07:47, 14 kwi 2023

2023-04-14T07:47:45Z

Rafal o 07:47, 14 kwi 2023

2023-04-14T07:47:07Z

@@ Linia 29: / Linia 29: @@
 ==Źródła i literatura==
-. [http://teki.bkpan.poznan.pl/ Teki Dworzaczka - Biblioteka Kórnicka PAN].
+* [http://teki.bkpan.poznan.pl/ Teki Dworzaczka - Biblioteka Kórnicka PAN].
+* P. Pragert, ''Czy generał major Eliasz Łącki był Kaszubem?'' Aufsatz i.d. Zeitschrift Naji Gòchë, Ausgabe 42, 2010.
-. P. Pragert, ''Czy generał major Eliasz Łącki był Kaszubem?'' Aufsatz i.d. Zeitschrift Naji Gòchë, Ausgabe 42, 2010.
+* Visitatio archidiaconatus Camenensis Andrea de Leszno Leszczyński arch. (skan 153), [http://kpbc.umk.pl/dlibra/docmetadata?id=3262&from=publication Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa].
+* [https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/ Archiwa w Polsce].
-. Visitatio archidiaconatus Camenensis Andrea de Leszno Leszczyński arch. (skan 153), [http://kpbc.umk.pl/dlibra/docmetadata?id=3262&from=publication Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa].
+* [http://pl.wikipedia.org/wiki/J%C3%B3zef_Che%C5%82mowski Józef Chełmowski].
+* Przydomki Szlachty Pomorskiej, Dr Wojciech Kętrzyński, Lwów (1905).
-. [https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/ Archiwa w Polsce].
+* Kneschke, E. H.: Deutsches Adelslexikon, Leipzig (1859).
+* Woelky Carl Peter, Urkundenbuch des Bisthums Culm. T. 2, Das Bisthum Culm unter Polen 1466-1774.
-. [http://pl.wikipedia.org/wiki/J%C3%B3zef_Che%C5%82mowski Józef Chełmowski].
+* Leopold von Ledebur, Adelslexikon der preussischen Monarchie, Tom 1, Berlin (1855).
+* Prywatne zbory dokumentów.
-. Przydomki Szlachty Pomorskiej, Dr Wojciech Kętrzyński, Lwów (1905).
+* Kraushar, Aleksander, Konfederaci barscy na Syberyi (1774).
+* Historya Powstania Kościuszki 1794: poprzedzona poglądem historycznym na przyczyny upadku Polski: z dodaniem spisu osób, które brały udział w powstaniu opracował Twardowski Bolesław (1856-1932).

@@ Linia 31: / Linia 31: @@
 . [http://teki.bkpan.poznan.pl/ Teki Dworzaczka - Biblioteka Kórnicka PAN].
-. P.Pragerta, ''Czy generał major Eliasz Łącki był Kaszubem?'' Aufsatz i.d. Zeitschrift Naji Gòchë, Ausgabe 42, 2010.
+. P. Pragert, ''Czy generał major Eliasz Łącki był Kaszubem?'' Aufsatz i.d. Zeitschrift Naji Gòchë, Ausgabe 42, 2010.
 . Visitatio archidiaconatus Camenensis Andrea de Leszno Leszczyński arch. (skan 153), [http://kpbc.umk.pl/dlibra/docmetadata?id=3262&from=publication Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa].

@@ Linia 11: / Linia 11: @@
 W 1566 roku Krzysztof Chełmowski wymieniony jest jako świadek przywileju dla Feliksa Konarskiego, starosty białoborskiego, krewnego Biskupa [http://pl.wikipedia.org/wiki/Stanis%C5%82aw_%C5%BBelis%C5%82awski Stanisława Żelisławskiego]. Rodzina Konarskich posiadała majątki w pobliżu Chełmów. Pod dokumentem podpisali się m.in. Maciej Leski h. Ostoja prefekt w Starogardzie Gdańskim oraz wspomniany Krzysztof – jako podkomorzy w [http://pl.wikipedia.org/wiki/Diecezja_che%C5%82mi%C5%84ska biskupstwie chełmińskim].
-Należy nadmienić, że Chełmowscy dzielili swoją gniazdową wieś z innymi rodzinami, które w 1570 roku pieczętowały się herbami Sas Pruski, Leliwa i Pobóg. Z czasem ich majątki przeszły w inne ręce. Na początku XVII stulecia odnotowano transakcję sprzedaży ziemi w Wielkich i Małych Chełmach, w której Wojciech Stanisławski (pomorski poborca podatkowy) i Anna de Werden jego małżonka odsprzedali majątek Michałowi Jezierskiemu h. Rogala, który w 1614 r. kupili od właścicieli Chełmów. W 1623 r. Jezierski dzierżawił ziemię w Chełmach od Pawła i Michała Knutów h. Lilia potomków starostów w Białym Borze i Czarnym. To z pewnością nie była jedyna umowa/testament w zakresie tych miejscowości. W sąsiednich Konarzynach i Dąbrowie Człuchowskiej,  Jan syn Reinholda Heidenstein (1553-1620) sekretarza kancelarii królewskiej Stefana Batorego, po matce odziedziczył dużą część majątku rodziny Konarskich. Wśród rodzin, które dokonywały transakcji z [http://pl.wikipedia.org/wiki/Reinhold_Heidenstein Heidenstein’ami] są również Chełmowscy i rodzina [http://pl.wikipedia.org/wiki/Johann_von_Werden |Werden].
+Należy nadmienić, że Chełmowscy dzielili swoją gniazdową wieś z innymi rodzinami, które w 1570 roku pieczętowały się herbami Sas Pruski, Leliwa i Pobóg. Z czasem ich majątki przeszły w inne ręce. Na początku XVII stulecia odnotowano transakcję sprzedaży ziemi w Wielkich i Małych Chełmach, w której Wojciech Stanisławski (pomorski poborca podatkowy) i Anna de Werden jego małżonka odsprzedali majątek Michałowi Jezierskiemu h. Rogala, który w 1614 r. kupili od właścicieli Chełmów. W 1623 r. Jezierski dzierżawił ziemię w Chełmach od Pawła i Michała Knutów h. Lilia potomków starostów w Białym Borze i Czarnym. To z pewnością nie była jedyna umowa/testament w zakresie tych miejscowości. W sąsiednich Konarzynach i Dąbrowie Człuchowskiej,  Jan syn Reinholda Heidenstein (1553-1620) sekretarza kancelarii królewskiej Stefana Batorego, po matce odziedziczył dużą część majątku rodziny Konarskich. Wśród rodzin, które dokonywały transakcji z [http://pl.wikipedia.org/wiki/Reinhold_Heidenstein Heidenstein’ami] są również Chełmowscy i rodzina [http://pl.wikipedia.org/wiki/Johann_von_Werden Werden].
 Z linii pomorskiej jako pierwszy w metrykach chrztu odnotowany jest Jan Chełmowski z Czapiewic syn Jana Simkowicza, który z małżonkami Zofią Pruszak-Czapiewską h. Leliwa (rodzina spokrewniona z Pruszakami Bieniewskimi z Wielkopolski) miał dzieci: Jakuba (ur. ok. 1663), Macieja, Annę później Żuroch-Czapiewską i Barbarę później Żabińską. Z drugiej małżonki Katarzyny Renoch-Czapiewskiej urodzili się: Zofia, Teresa, Zuzanna, Jan, Ewa, Justyna, Tomasz i Felicjana. Ziemię w Czapiewicach dziedziczył Jakub żonaty z Heleną Prądzyńską krewną "familos" Jana Piotra Tuchołki, starosty tucholskiego, pisarza ziemskiego pomorskiego, podkomorzego malborskiego oraz kasztelana gdańskiego, z drugiej zony Marianny Lipińskiej urodził się Andrzej Chełmowski.
-Z pokolenia Jana i Jakuba grupa przedstawicieli okolicznej szlachty brała udział w odsieczy wiedeńskiej Jana III Sobieskiego. Źródła wymieniają m.in. Andrzeja Teodora Grabowskiego herbu Zbiświcz, Jana Franciszka Tuchołkę h. Korzbok, Łukasza Żuroch-Piechowskiego h. Monsztern (Leliwa). Jak opisuje Pan Przemysław Pragert „Z Prus Królewskich wyruszyły latem 1683 roku do Przemyśla, początkowego miejsca koncentracji dwa regimenty piesze: generała majora Eliasza Łąckiego, dowodzony przez Franciszka Lanckorońskiego, starostę stobnickiego, liczący około 200–250 ludzi i drugi liczący około 350 ludzi Władysława [http://pl.wikipedia.org/wiki/D%C3%B6nhoff |Denhoffa], wojewody pomorskiego. Ponadto oddział arkebuzerów, rodzaju jazdy, liczący 293 konie, dowodzony przez pułkownika  Jana Gorzyńskiego starosty ze Starogardu Gdańskiego (szwagier Elżbiety Chełmowskiej z linii wielkopolskiej) i chorągiew husarska wojewody malborskiego Franciszka Jana Bielińskiego mająca 118 koni; ta ostatnia jednak spóźniła się na pole bitwy. Ponadto prawdopodobny był udział artylerii z arsenału puckiego”.
+Z pokolenia Jana i Jakuba grupa przedstawicieli okolicznej szlachty brała udział w odsieczy wiedeńskiej Jana III Sobieskiego. Źródła wymieniają m.in. Andrzeja Teodora Grabowskiego herbu Zbiświcz, Jana Franciszka Tuchołkę h. Korzbok, Łukasza Żuroch-Piechowskiego h. Monsztern (Leliwa). Jak opisuje Pan Przemysław Pragert „Z Prus Królewskich wyruszyły latem 1683 roku do Przemyśla, początkowego miejsca koncentracji dwa regimenty piesze: generała majora Eliasza Łąckiego, dowodzony przez Franciszka Lanckorońskiego, starostę stobnickiego, liczący około 200–250 ludzi i drugi liczący około 350 ludzi Władysława [http://pl.wikipedia.org/wiki/D%C3%B6nhoff Denhoffa], wojewody pomorskiego. Ponadto oddział arkebuzerów, rodzaju jazdy, liczący 293 konie, dowodzony przez pułkownika  Jana Gorzyńskiego starosty ze Starogardu Gdańskiego (szwagier Elżbiety Chełmowskiej z linii wielkopolskiej) i chorągiew husarska wojewody malborskiego Franciszka Jana Bielińskiego mająca 118 koni; ta ostatnia jednak spóźniła się na pole bitwy. Ponadto prawdopodobny był udział artylerii z arsenału puckiego”.
 Dobrze udokumentowna jest rodzina Chełmowskich herbu Ostoja, która jako szlachta polska związała swój los z Wielkim Księstwem Litewskim. Przebieg historii tej rodziny można prześledzić na podstawie wypisów z ksiąg ziemskich. Władysław Chełmowski dostał w 1589 roku przywilej od Zygmunta III na dobra Jerzyczki w Ziemi Brasławskiej. Porucznik Husarii Rafał Chełmowski otrzymał przywilej od Władysława IV na dobra w Ziemi Smolew. Mikołaj Chełmowski Rotmistrz Roty Kozackiej Wojska Wielkiego Księstwa Litewskiego za zasługi w wojnach prowadzonych przez Jana Kazimierza nabył prawem lennym w 1664 roku majątek zwany Krasowszczyzna znajdujący się w ówczesnym Powiecie Starodubowskim. Jego synem był Paweł Mikołajewicz Chełmowski Porucznik JKMości Chorągwi Straży Wojska w Księstwie Litewskim. Rodzina ta wg ww dokumentów używała przydomka Ścibor, wylegitymowała się z herbu Ostoja w 1802 roku w Guberni Mińskiej.

@@ Linia 9: / Linia 9: @@
 Nazwa miejscowości Chełmy pierwszy raz wymieniona jest w XIV wieku. W 1377 roku odnotowano tam rycerzy Lowischa (Lubisława?, Laurentiusa?) i Więcisława (Władysława), posiadali oni również majątki w Dąbrowie Człuchowskiej (bracia Jakub i Lowisch, Więcko wójt białoborski) i Szczytnie (Więcko). W 1409 r. wspomniany jest Filip z Małych Chełmów i jego brat Jenchen (Janek). Trzydzieści sześć lat później występuje Więcesław. Jego brat Andrzej sądzi się w tym okresie o łan ziemi, który został mu zabrany. W 1526 roku dokumenty przedstawiają: Andrzeja Bolesta, Bartłomieja, Jana Dawidi, Krystiana alias Krystek i Szymona, a w 1570 roku dwóch Jakubów (1591 r. Jakub Wołost Chełmowski), dwóch Stanisławów, Wawrzyńca (Laurentius) i Wojciecha.
-W 1566 roku Krzysztof Chełmowski wymieniony jest jako świadek przywileju dla Feliksa Konarskiego, starosty białoborskiego, krewnego Biskupa [http://pl.wikipedia.org/wiki/Stanis%C5%82aw_%C5%BBelis%C5%82awski |Stanisława Żelisławskiego]. Rodzina Konarskich posiadała majątki w pobliżu Chełmów. Pod dokumentem podpisali się m.in. Maciej Leski h. Ostoja prefekt w Starogardzie Gdańskim oraz wspomniany Krzysztof – jako podkomorzy w [http://pl.wikipedia.org/wiki/Diecezja_che%C5%82mi%C5%84ska |biskupstwie chełmińskim].
+W 1566 roku Krzysztof Chełmowski wymieniony jest jako świadek przywileju dla Feliksa Konarskiego, starosty białoborskiego, krewnego Biskupa [http://pl.wikipedia.org/wiki/Stanis%C5%82aw_%C5%BBelis%C5%82awski Stanisława Żelisławskiego]. Rodzina Konarskich posiadała majątki w pobliżu Chełmów. Pod dokumentem podpisali się m.in. Maciej Leski h. Ostoja prefekt w Starogardzie Gdańskim oraz wspomniany Krzysztof – jako podkomorzy w [http://pl.wikipedia.org/wiki/Diecezja_che%C5%82mi%C5%84ska biskupstwie chełmińskim].
-Należy nadmienić, że Chełmowscy dzielili swoją gniazdową wieś z innymi rodzinami, które w 1570 roku pieczętowały się herbami Sas Pruski, Leliwa i Pobóg. Z czasem ich majątki przeszły w inne ręce. Na początku XVII stulecia odnotowano transakcję sprzedaży ziemi w Wielkich i Małych Chełmach, w której Wojciech Stanisławski (pomorski poborca podatkowy) i Anna de Werden jego małżonka odsprzedali majątek Michałowi Jezierskiemu h. Rogala, który w 1614 r. kupili od właścicieli Chełmów. W 1623 r. Jezierski dzierżawił ziemię w Chełmach od Pawła i Michała Knutów h. Lilia potomków starostów w Białym Borze i Czarnym. To z pewnością nie była jedyna umowa/testament w zakresie tych miejscowości. W sąsiednich Konarzynach i Dąbrowie Człuchowskiej,  Jan syn Reinholda Heidenstein (1553-1620) sekretarza kancelarii królewskiej Stefana Batorego, po matce odziedziczył dużą część majątku rodziny Konarskich. Wśród rodzin, które dokonywały transakcji z [http://pl.wikipedia.org/wiki/Reinhold_Heidenstein |Heidenstein’ami] są również Chełmowscy i rodzina [http://pl.wikipedia.org/wiki/Johann_von_Werden |Werden].
+Należy nadmienić, że Chełmowscy dzielili swoją gniazdową wieś z innymi rodzinami, które w 1570 roku pieczętowały się herbami Sas Pruski, Leliwa i Pobóg. Z czasem ich majątki przeszły w inne ręce. Na początku XVII stulecia odnotowano transakcję sprzedaży ziemi w Wielkich i Małych Chełmach, w której Wojciech Stanisławski (pomorski poborca podatkowy) i Anna de Werden jego małżonka odsprzedali majątek Michałowi Jezierskiemu h. Rogala, który w 1614 r. kupili od właścicieli Chełmów. W 1623 r. Jezierski dzierżawił ziemię w Chełmach od Pawła i Michała Knutów h. Lilia potomków starostów w Białym Borze i Czarnym. To z pewnością nie była jedyna umowa/testament w zakresie tych miejscowości. W sąsiednich Konarzynach i Dąbrowie Człuchowskiej,  Jan syn Reinholda Heidenstein (1553-1620) sekretarza kancelarii królewskiej Stefana Batorego, po matce odziedziczył dużą część majątku rodziny Konarskich. Wśród rodzin, które dokonywały transakcji z [http://pl.wikipedia.org/wiki/Reinhold_Heidenstein Heidenstein’ami] są również Chełmowscy i rodzina [http://pl.wikipedia.org/wiki/Johann_von_Werden |Werden].
 Z linii pomorskiej jako pierwszy w metrykach chrztu odnotowany jest Jan Chełmowski z Czapiewic syn Jana Simkowicza, który z małżonkami Zofią Pruszak-Czapiewską h. Leliwa (rodzina spokrewniona z Pruszakami Bieniewskimi z Wielkopolski) miał dzieci: Jakuba (ur. ok. 1663), Macieja, Annę później Żuroch-Czapiewską i Barbarę później Żabińską. Z drugiej małżonki Katarzyny Renoch-Czapiewskiej urodzili się: Zofia, Teresa, Zuzanna, Jan, Ewa, Justyna, Tomasz i Felicjana. Ziemię w Czapiewicach dziedziczył Jakub żonaty z Heleną Prądzyńską krewną "familos" Jana Piotra Tuchołki, starosty tucholskiego, pisarza ziemskiego pomorskiego, podkomorzego malborskiego oraz kasztelana gdańskiego, z drugiej zony Marianny Lipińskiej urodził się Andrzej Chełmowski.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-[[Chełmowski|Chełmowscy]] to jedna z rodzin, które łączy się herbem Ostoja na Pomorzu. Swoje nazwisko wywodzi od miejscowości [[https://pl.wikipedia.org/wiki/Wielkie_Che%C5%82my Chełmy]] k. Brus (pow. Chojnice). Rodzina o nazwisku Chełmowski miała również swoich przedstawicieli w Wielkim Księstwie Litewskim oraz Wielkopolsce.
+[[Chełmowski|Chełmowscy]] to jedna z rodzin, które łączy się herbem Ostoja na Pomorzu. Swoje nazwisko wywodzi od miejscowości [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wielkie_Che%C5%82my Chełmy] k. Brus (pow. Chojnice). Rodzina o nazwisku Chełmowski miała również swoich przedstawicieli w Wielkim Księstwie Litewskim oraz Wielkopolsce.
 Seweryn Uruski w 1905 roku przedstawił w Herbarzu Szlachty Polskiej trzech reprezentantów linii wielkopolskiej - Daniela z województwa kaliskiego, Mikołaja z wojew. poznańskiego (1669 r.),  Jana z wojew. sieradzkiego (1764 r.). Chociaż ten ostatni wymieniany jest w innych źródłach, jako poseł z Pomorza.
@@ Linia 9: / Linia 9: @@
 Nazwa miejscowości Chełmy pierwszy raz wymieniona jest w XIV wieku. W 1377 roku odnotowano tam rycerzy Lowischa (Lubisława?, Laurentiusa?) i Więcisława (Władysława), posiadali oni również majątki w Dąbrowie Człuchowskiej (bracia Jakub i Lowisch, Więcko wójt białoborski) i Szczytnie (Więcko). W 1409 r. wspomniany jest Filip z Małych Chełmów i jego brat Jenchen (Janek). Trzydzieści sześć lat później występuje Więcesław. Jego brat Andrzej sądzi się w tym okresie o łan ziemi, który został mu zabrany. W 1526 roku dokumenty przedstawiają: Andrzeja Bolesta, Bartłomieja, Jana Dawidi, Krystiana alias Krystek i Szymona, a w 1570 roku dwóch Jakubów (1591 r. Jakub Wołost Chełmowski), dwóch Stanisławów, Wawrzyńca (Laurentius) i Wojciecha.
-W 1566 roku Krzysztof Chełmowski wymieniony jest jako świadek przywileju dla Feliksa Konarskiego, starosty białoborskiego, krewnego Biskupa [[http://pl.wikipedia.org/wiki/Stanis%C5%82aw_%C5%BBelis%C5%82awski |Stanisława Żelisławskiego]]. Rodzina Konarskich posiadała majątki w pobliżu Chełmów. Pod dokumentem podpisali się m.in. Maciej Leski h. Ostoja prefekt w Starogardzie Gdańskim oraz wspomniany Krzysztof – jako podkomorzy w [[http://pl.wikipedia.org/wiki/Diecezja_che%C5%82mi%C5%84ska |biskupstwie chełmińskim]].
+W 1566 roku Krzysztof Chełmowski wymieniony jest jako świadek przywileju dla Feliksa Konarskiego, starosty białoborskiego, krewnego Biskupa [http://pl.wikipedia.org/wiki/Stanis%C5%82aw_%C5%BBelis%C5%82awski |Stanisława Żelisławskiego]. Rodzina Konarskich posiadała majątki w pobliżu Chełmów. Pod dokumentem podpisali się m.in. Maciej Leski h. Ostoja prefekt w Starogardzie Gdańskim oraz wspomniany Krzysztof – jako podkomorzy w [http://pl.wikipedia.org/wiki/Diecezja_che%C5%82mi%C5%84ska |biskupstwie chełmińskim].
-Należy nadmienić, że Chełmowscy dzielili swoją gniazdową wieś z innymi rodzinami, które w 1570 roku pieczętowały się herbami Sas Pruski, Leliwa i Pobóg. Z czasem ich majątki przeszły w inne ręce. Na początku XVII stulecia odnotowano transakcję sprzedaży ziemi w Wielkich i Małych Chełmach, w której Wojciech Stanisławski (pomorski poborca podatkowy) i Anna de Werden jego małżonka odsprzedali majątek Michałowi Jezierskiemu h. Rogala, który w 1614 r. kupili od właścicieli Chełmów. W 1623 r. Jezierski dzierżawił ziemię w Chełmach od Pawła i Michała Knutów h. Lilia potomków starostów w Białym Borze i Czarnym. To z pewnością nie była jedyna umowa/testament w zakresie tych miejscowości. W sąsiednich Konarzynach i Dąbrowie Człuchowskiej,  Jan syn Reinholda Heidenstein (1553-1620) sekretarza kancelarii królewskiej Stefana Batorego, po matce odziedziczył dużą część majątku rodziny Konarskich. Wśród rodzin, które dokonywały transakcji z [[http://pl.wikipedia.org/wiki/Reinhold_Heidenstein |Heidenstein’ami]] są również Chełmowscy i rodzina [[http://pl.wikipedia.org/wiki/Johann_von_Werden |Werden]].
+Należy nadmienić, że Chełmowscy dzielili swoją gniazdową wieś z innymi rodzinami, które w 1570 roku pieczętowały się herbami Sas Pruski, Leliwa i Pobóg. Z czasem ich majątki przeszły w inne ręce. Na początku XVII stulecia odnotowano transakcję sprzedaży ziemi w Wielkich i Małych Chełmach, w której Wojciech Stanisławski (pomorski poborca podatkowy) i Anna de Werden jego małżonka odsprzedali majątek Michałowi Jezierskiemu h. Rogala, który w 1614 r. kupili od właścicieli Chełmów. W 1623 r. Jezierski dzierżawił ziemię w Chełmach od Pawła i Michała Knutów h. Lilia potomków starostów w Białym Borze i Czarnym. To z pewnością nie była jedyna umowa/testament w zakresie tych miejscowości. W sąsiednich Konarzynach i Dąbrowie Człuchowskiej,  Jan syn Reinholda Heidenstein (1553-1620) sekretarza kancelarii królewskiej Stefana Batorego, po matce odziedziczył dużą część majątku rodziny Konarskich. Wśród rodzin, które dokonywały transakcji z [http://pl.wikipedia.org/wiki/Reinhold_Heidenstein |Heidenstein’ami] są również Chełmowscy i rodzina [http://pl.wikipedia.org/wiki/Johann_von_Werden |Werden].
 Z linii pomorskiej jako pierwszy w metrykach chrztu odnotowany jest Jan Chełmowski z Czapiewic syn Jana Simkowicza, który z małżonkami Zofią Pruszak-Czapiewską h. Leliwa (rodzina spokrewniona z Pruszakami Bieniewskimi z Wielkopolski) miał dzieci: Jakuba (ur. ok. 1663), Macieja, Annę później Żuroch-Czapiewską i Barbarę później Żabińską. Z drugiej małżonki Katarzyny Renoch-Czapiewskiej urodzili się: Zofia, Teresa, Zuzanna, Jan, Ewa, Justyna, Tomasz i Felicjana. Ziemię w Czapiewicach dziedziczył Jakub żonaty z Heleną Prądzyńską krewną "familos" Jana Piotra Tuchołki, starosty tucholskiego, pisarza ziemskiego pomorskiego, podkomorzego malborskiego oraz kasztelana gdańskiego, z drugiej zony Marianny Lipińskiej urodził się Andrzej Chełmowski.
-Z pokolenia Jana i Jakuba grupa przedstawicieli okolicznej szlachty brała udział w odsieczy wiedeńskiej Jana III Sobieskiego. Źródła wymieniają m.in. Andrzeja Teodora Grabowskiego herbu Zbiświcz, Jana Franciszka Tuchołkę h. Korzbok, Łukasza Żuroch-Piechowskiego h. Monsztern (Leliwa). Jak opisuje Pan Przemysław Pragert „Z Prus Królewskich wyruszyły latem 1683 roku do Przemyśla, początkowego miejsca koncentracji dwa regimenty piesze: generała majora Eliasza Łąckiego, dowodzony przez Franciszka Lanckorońskiego, starostę stobnickiego, liczący około 200–250 ludzi i drugi liczący około 350 ludzi Władysława [[http://pl.wikipedia.org/wiki/D%C3%B6nhoff |Denhoffa]], wojewody pomorskiego. Ponadto oddział arkebuzerów, rodzaju jazdy, liczący 293 konie, dowodzony przez pułkownika  Jana Gorzyńskiego starosty ze Starogardu Gdańskiego (szwagier Elżbiety Chełmowskiej z linii wielkopolskiej) i chorągiew husarska wojewody malborskiego Franciszka Jana Bielińskiego mająca 118 koni; ta ostatnia jednak spóźniła się na pole bitwy. Ponadto prawdopodobny był udział artylerii z arsenału puckiego”.
+Z pokolenia Jana i Jakuba grupa przedstawicieli okolicznej szlachty brała udział w odsieczy wiedeńskiej Jana III Sobieskiego. Źródła wymieniają m.in. Andrzeja Teodora Grabowskiego herbu Zbiświcz, Jana Franciszka Tuchołkę h. Korzbok, Łukasza Żuroch-Piechowskiego h. Monsztern (Leliwa). Jak opisuje Pan Przemysław Pragert „Z Prus Królewskich wyruszyły latem 1683 roku do Przemyśla, początkowego miejsca koncentracji dwa regimenty piesze: generała majora Eliasza Łąckiego, dowodzony przez Franciszka Lanckorońskiego, starostę stobnickiego, liczący około 200–250 ludzi i drugi liczący około 350 ludzi Władysława [http://pl.wikipedia.org/wiki/D%C3%B6nhoff |Denhoffa], wojewody pomorskiego. Ponadto oddział arkebuzerów, rodzaju jazdy, liczący 293 konie, dowodzony przez pułkownika  Jana Gorzyńskiego starosty ze Starogardu Gdańskiego (szwagier Elżbiety Chełmowskiej z linii wielkopolskiej) i chorągiew husarska wojewody malborskiego Franciszka Jana Bielińskiego mająca 118 koni; ta ostatnia jednak spóźniła się na pole bitwy. Ponadto prawdopodobny był udział artylerii z arsenału puckiego”.
 Dobrze udokumentowna jest rodzina Chełmowskich herbu Ostoja, która jako szlachta polska związała swój los z Wielkim Księstwem Litewskim. Przebieg historii tej rodziny można prześledzić na podstawie wypisów z ksiąg ziemskich. Władysław Chełmowski dostał w 1589 roku przywilej od Zygmunta III na dobra Jerzyczki w Ziemi Brasławskiej. Porucznik Husarii Rafał Chełmowski otrzymał przywilej od Władysława IV na dobra w Ziemi Smolew. Mikołaj Chełmowski Rotmistrz Roty Kozackiej Wojska Wielkiego Księstwa Litewskiego za zasługi w wojnach prowadzonych przez Jana Kazimierza nabył prawem lennym w 1664 roku majątek zwany Krasowszczyzna znajdujący się w ówczesnym Powiecie Starodubowskim. Jego synem był Paweł Mikołajewicz Chełmowski Porucznik JKMości Chorągwi Straży Wojska w Księstwie Litewskim. Rodzina ta wg ww dokumentów używała przydomka Ścibor, wylegitymowała się z herbu Ostoja w 1802 roku w Guberni Mińskiej.

← poprzednia wersja		Wersja z 08:04, 14 kwi 2023
Linia 1:		Linia 1:
−	[[Chełmowski\|Chełmowscy]] to jedna z rodzin, które łączy się herbem Ostoja na Pomorzu. Swoje nazwisko wywodzi od miejscowości Chełmy k. Brus (pow. Chojnice). Rodzina o nazwisku Chełmowski miała również swoich przedstawicieli w Wielkim Księstwie Litewskim oraz Wielkopolsce.	+	[[Chełmowski\|Chełmowscy]] to jedna z rodzin, które łączy się herbem Ostoja na Pomorzu. Swoje nazwisko wywodzi od miejscowości [[https://pl.wikipedia.org/wiki/Wielkie_Che%C5%82my Chełmy]] k. Brus (pow. Chojnice). Rodzina o nazwisku Chełmowski miała również swoich przedstawicieli w Wielkim Księstwie Litewskim oraz Wielkopolsce.

	Seweryn Uruski w 1905 roku przedstawił w Herbarzu Szlachty Polskiej trzech reprezentantów linii wielkopolskiej - Daniela z województwa kaliskiego, Mikołaja z wojew. poznańskiego (1669 r.), Jana z wojew. sieradzkiego (1764 r.). Chociaż ten ostatni wymieniany jest w innych źródłach, jako poseł z Pomorza.		Seweryn Uruski w 1905 roku przedstawił w Herbarzu Szlachty Polskiej trzech reprezentantów linii wielkopolskiej - Daniela z województwa kaliskiego, Mikołaja z wojew. poznańskiego (1669 r.), Jana z wojew. sieradzkiego (1764 r.). Chociaż ten ostatni wymieniany jest w innych źródłach, jako poseł z Pomorza.

@@ Linia 27: / Linia 27: @@
 Powrót na [[Chełmowski|stronę główną]].
-Źródła:
+==Źródła i literatura==
 . [http://teki.bkpan.poznan.pl/ Teki Dworzaczka - Biblioteka Kórnicka PAN].

@@ Linia 29: / Linia 29: @@
 Źródła:
-. [http://teki.bkpan.poznan.pl/ Teki Dworzaczka - Biblioteka Kórnicka PAN]
+. [http://teki.bkpan.poznan.pl/ Teki Dworzaczka - Biblioteka Kórnicka PAN].
-. [http://www.najigoche.kaszuby.pl/artykul/artykul=955,czy-general-major-eliasz-lacki-byl-kaszubem/ Artykuł Przemysława Pragerta]
+. [http://www.najigoche.kaszuby.pl/artykul/artykul=955,czy-general-major-eliasz-lacki-byl-kaszubem/ Artykuł Przemysława Pragerta].
-. Visitatio archidiaconatus Camenensis Andrea de Leszno Leszczyński arch. (skan 153), [http://kpbc.umk.pl/dlibra/docmetadata?id=3262&from=publication Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa]
+. Visitatio archidiaconatus Camenensis Andrea de Leszno Leszczyński arch. (skan 153), [http://kpbc.umk.pl/dlibra/docmetadata?id=3262&from=publication Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa].
-. [http://www.szukajwarchiwach.pl/53/931/0/-/2373#tabJednostka Archiwum w Poznaniu]
+. [http://www.szukajwarchiwach.pl/53/931/0/-/2373#tabJednostka Archiwum w Poznaniu].
-. [http://pl.wikipedia.org/wiki/J%C3%B3zef_Che%C5%82mowski Józef Chełmowski]
+. [http://pl.wikipedia.org/wiki/J%C3%B3zef_Che%C5%82mowski Józef Chełmowski].
-. Przydomki Szlachty Pomorskiej, Dr Wojciech Kętrzyński, Lwów (1905)
+. Przydomki Szlachty Pomorskiej, Dr Wojciech Kętrzyński, Lwów (1905).
-. Kneschke, E. H.: Deutsches Adelslexikon, Leipzig (1859)
+. Kneschke, E. H.: Deutsches Adelslexikon, Leipzig (1859).
-. Woelky Carl Peter, Urkundenbuch des Bisthums Culm. T. 2, Das Bisthum Culm unter Polen 1466-1774
+. Woelky Carl Peter, Urkundenbuch des Bisthums Culm. T. 2, Das Bisthum Culm unter Polen 1466-1774.
-. Leopold von Ledebur, Adelslexikon der preussischen Monarchie, Tom 1, Berlin (1855)
+. Leopold von Ledebur, Adelslexikon der preussischen Monarchie, Tom 1, Berlin (1855).
 . Prywatne skany dokumentów
-. Kraushar, Aleksander, Konfederaci barscy na Syberyi (1774)
+. Kraushar, Aleksander, Konfederaci barscy na Syberyi (1774).
-. Historya Powstania Kościuszki 1794: poprzedzona poglądem historycznym na przyczyny upadku Polski: z dodaniem spisu osób, które brały udział w powstaniu opracował Twardowski Bolesław (1856-1932)
+. Historya Powstania Kościuszki 1794: poprzedzona poglądem historycznym na przyczyny upadku Polski: z dodaniem spisu osób, które brały udział w powstaniu opracował Twardowski Bolesław (1856-1932).