Stanisław Ścibor-Bogusławski - Historia wersji

Camdan: redir

2012-04-12T23:11:09Z

redir

Rafal o 10:16, 1 kwi 2012

2012-04-01T10:16:36Z

Rafal o 10:03, 1 kwi 2012

2012-04-01T10:03:31Z

Rafal o 10:03, 1 kwi 2012

2012-04-01T10:03:20Z

Rafal o 10:03, 1 kwi 2012

2012-04-01T10:03:05Z

Rafal o 09:55, 1 kwi 2012

2012-04-01T09:55:49Z

Rafal: Utworzył nową stronę „Stanisław Ścibor-Bogusławski herbu Ostoja (zm. 9 stycznia 1695) – polski ksiądz katolicki, kanonik łaski, przemyski i włocławski, kustosz i prałat wolborsk...”

2012-04-01T09:53:59Z

Utworzył nową stronę „Stanisław Ścibor-Bogusławski herbu Ostoja (zm. 9 stycznia 1695) – polski ksiądz katolicki, kanonik łaski, przemyski i włocławski, kustosz i prałat wolborsk...”

Nowa strona

Stanisław Ścibor-Bogusławski herbu Ostoja (zm. 9 stycznia 1695) – polski ksiądz katolicki, kanonik łaski, przemyski i włocławski, kustosz i prałat wolborski, prepozyt brzozowski, proboszcz łaznowski, sędzia surogat Konsystorza Diecezji Kujawsko-Pomorskiej, sędzia deputat do Trybunału Głównego Koronnego, kanclerz kardynała M. S. Radziejowskiego, prymasa Polski.

Ks. kan. Stanisław Bogusławski urodził się w rodzinie szlacheckiej Ścibor-Bogusławskich herbu Ostoja. Był synem Marcina Bogusławskiego i Katarzyny z Rościerskich h. Rola, dziedziców dóbr Wrzeszczewice położonych w województwie sieradzkim. Jego dziadkami od strony ojca byli Marcin Bogusławski i Małgorzata Piorunowska h. Róża, dziedzice Stryjów Paskowych. W roku 1675 ks. S. Bogusławski z woli bp Sarnowskiego ozdobił srebrnymi szatami postacie Najświętszej Marii Panny oraz Apostołów cudownego obrazu Zaśnięcia i Wniebowzięcia Matki Bożej znajdującego się w Starej Wsi, w kościele filialnym parafii brzozowskiej. W latach 1676-1678, jako prepozyt brzozowski pomagał biskupowi przemyskiemu, Stanisławowi Sarnowskiemu, w budowie nowego, murowanego kościoła w Brzozowie. Kiedy biskup Sarnowski odszedł na biskupstwo kujawskie do Włocławka ks. Bogusławski podążył za nim pozostawiając niedokończoną budowę świątyni (wzniesione były mury nawy głównej i przykryte transeptowe kaplice). Budowę kościoła Przemienienia Pańskiego w Brzozowie dokończył ks. Bartłomiej Misiałowicz. W grudniu 1679 wstąpił na kanonię włocławską. Był też prałatem i kustoszem kapituły kolegiackiej w Wolborzu oraz proboszczem parafii w Łaznowie. U boku bp Sarnowskiego w Wolborzu Bogusławski przebywał do jego śmierci w 1680 r. W latach 1682-1683 bp Bonawentura Madaliński nominował go do pełnienia urzędu sędziego deputata do Trybunału Głównego Koronnego. W roku 1689 sprawował urząd kanclerza kardynała Michała Stefana Radziejowskiego, prymasa Polski. W roku 1691 został powołany przez Konsystorz Diecezji Włocławskiej na urząd sędziego surogaty. Stanisław Bogusławski zmarł w niedzielę 9 stycznia 1695 r. lethargo (we śnie).

Bibliografia

S. Chodyński, Katalog prałatów i kanoników włocławskich, Włocławek 1914 (rkps w ADWł), s. 64 – 65.
R. Bogusławski, Ks. kan. Stanisław Ścibor-Bogusławski herbu Ostoja - kanclerz kardynalski rodem z Ziemi Sieradzkiej, "Na Sieradzkich Szlakach" 4/100/2010.
W. Mrowiński, Cudowny Obraz Matki Boskiej Starowiejskiej w Ziemi Sanockiej, Kraków 1895, s. 85.

← poprzednia wersja		Wersja z 23:11, 12 kwi 2012
Linia 1:		Linia 1:
−	'''Stanisław Ścibor-Bogusławski herbu Ostoja''' (zm. 9 stycznia 1695) – polski ksiądz katolicki, kanonik łaski, przemyski i włocławski, kustosz i prałat wolborski, prepozyt brzozowski, proboszcz łaznowski, sędzia surogat Konsystorza Diecezji Kujawsko-Pomorskiej, sędzia deputat do Trybunału Głównego Koronnego, kanclerz kardynała M. S. Radziejowskiego, prymasa Polski.	+	#REDIRECT [[Bogusławski Stanisław]]
−
−	~~Ks. kan. Stanisław Bogusławski urodził się w rodzinie szlacheckiej~~ [[Bogusławski~~\|Ścibor-Bogusławskich herbu Ostoja~~]]. Był synem Marcina Bogusławskiego i Katarzyny z Rościerskich h. Rola, dziedziców dóbr Wrzeszczewice położonych w województwie sieradzkim. Jego dziadkami od strony ojca byli Marcin Bogusławski i Małgorzata Piorunowska h. Róża, dziedzice Stryjów Paskowych. W roku 1675 ks. S. Bogusławski z woli bp Sarnowskiego ozdobił srebrnymi szatami postacie Najświętszej Marii Panny oraz Apostołów cudownego obrazu Zaśnięcia i Wniebowzięcia Matki Bożej znajdującego się w Starej Wsi, w kościele filialnym parafii brzozowskiej. W latach 1676-1678, jako prepozyt brzozowski pomagał biskupowi przemyskiemu, Stanisławowi Sarnowskiemu, w budowie nowego, murowanego kościoła w Brzozowie. Kiedy biskup Sarnowski odszedł na biskupstwo kujawskie do Włocławka ks. Bogusławski podążył za nim pozostawiając niedokończoną budowę świątyni (wzniesione były mury nawy głównej i przykryte transeptowe kaplice). Budowę kościoła Przemienienia Pańskiego w Brzozowie dokończył ks. Bartłomiej Misiałowicz. W grudniu 1679 wstąpił na kanonię włocławską. Był też prałatem i kustoszem kapituły kolegiackiej w Wolborzu oraz proboszczem parafii w Łaznowie. U boku bp Sarnowskiego w Wolborzu Bogusławski przebywał do jego śmierci w 1680 r. W latach 1682-1683 bp Bonawentura Madaliński nominował go do pełnienia urzędu sędziego deputata do Trybunału Głównego Koronnego. W roku 1689 sprawował urząd kanclerza kardynała Michała Stefana Radziejowskiego, prymasa Polski. W roku 1691 został powołany przez Konsystorz Diecezji Włocławskiej na urząd sędziego surogaty. Stanisław Bogusławski zmarł w niedzielę 9 stycznia 1695 r. lethargo (we śnie).
−
−
−	~~'''Bibliografia'''~~
−
−	~~----~~
−	* S. Chodyński, ''Katalog prałatów i kanoników włocławskich'', Włocławek 1914 (rkps w ADWł), s. 64 – 65.
−	* R. Bogusławski, ''Ks. kan. Stanisław Ścibor-Bogusławski herbu Ostoja - kanclerz kardynalski rodem z Ziemi Sieradzkiej'', "Na Sieradzkich Szlakach" 4/100/2010.
−	* W. Mrowiński, ''Cudowny Obraz Matki Boskiej Starowiejskiej w Ziemi Sanockiej'', Kraków 1895, s. 85.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 '''Stanisław Ścibor-Bogusławski herbu Ostoja''' (zm. 9 stycznia 1695) – polski ksiądz katolicki, kanonik łaski, przemyski i włocławski, kustosz i prałat wolborski, prepozyt brzozowski, proboszcz łaznowski, sędzia surogat Konsystorza Diecezji Kujawsko-Pomorskiej, sędzia deputat do Trybunału Głównego Koronnego, kanclerz kardynała M. S. Radziejowskiego, prymasa Polski.
-Ks. kan. Stanisław Bogusławski urodził się w rodzinie szlacheckiej Ścibor-Bogusławskich herbu Ostoja. Był synem Marcina Bogusławskiego i Katarzyny z Rościerskich h. Rola, dziedziców dóbr Wrzeszczewice położonych w województwie sieradzkim. Jego dziadkami od strony ojca byli Marcin Bogusławski i Małgorzata Piorunowska h. Róża, dziedzice Stryjów Paskowych. W roku 1675 ks. S. Bogusławski z woli bp Sarnowskiego ozdobił srebrnymi szatami postacie Najświętszej Marii Panny oraz Apostołów cudownego obrazu Zaśnięcia i Wniebowzięcia Matki Bożej znajdującego się w Starej Wsi, w kościele filialnym parafii brzozowskiej. W latach 1676-1678, jako prepozyt brzozowski pomagał biskupowi przemyskiemu, Stanisławowi Sarnowskiemu, w budowie nowego, murowanego kościoła w Brzozowie. Kiedy biskup Sarnowski odszedł na biskupstwo kujawskie do Włocławka ks. Bogusławski podążył za nim pozostawiając niedokończoną budowę świątyni (wzniesione były mury nawy głównej i przykryte transeptowe kaplice). Budowę kościoła Przemienienia Pańskiego w Brzozowie dokończył ks. Bartłomiej Misiałowicz. W grudniu 1679 wstąpił na kanonię włocławską. Był też prałatem i kustoszem kapituły kolegiackiej w Wolborzu oraz proboszczem parafii w Łaznowie. U boku bp Sarnowskiego w Wolborzu Bogusławski przebywał do jego śmierci w 1680 r. W latach 1682-1683 bp Bonawentura Madaliński nominował go do pełnienia urzędu sędziego deputata do Trybunału Głównego Koronnego. W roku 1689 sprawował urząd kanclerza kardynała Michała Stefana Radziejowskiego, prymasa Polski. W roku 1691 został powołany przez Konsystorz Diecezji Włocławskiej na urząd sędziego surogaty. Stanisław Bogusławski zmarł w niedzielę 9 stycznia 1695 r. lethargo (we śnie).
+Ks. kan. Stanisław Bogusławski urodził się w rodzinie szlacheckiej [[Bogusławski|Ścibor-Bogusławskich herbu Ostoja]]. Był synem Marcina Bogusławskiego i Katarzyny z Rościerskich h. Rola, dziedziców dóbr Wrzeszczewice położonych w województwie sieradzkim. Jego dziadkami od strony ojca byli Marcin Bogusławski i Małgorzata Piorunowska h. Róża, dziedzice Stryjów Paskowych. W roku 1675 ks. S. Bogusławski z woli bp Sarnowskiego ozdobił srebrnymi szatami postacie Najświętszej Marii Panny oraz Apostołów cudownego obrazu Zaśnięcia i Wniebowzięcia Matki Bożej znajdującego się w Starej Wsi, w kościele filialnym parafii brzozowskiej. W latach 1676-1678, jako prepozyt brzozowski pomagał biskupowi przemyskiemu, Stanisławowi Sarnowskiemu, w budowie nowego, murowanego kościoła w Brzozowie. Kiedy biskup Sarnowski odszedł na biskupstwo kujawskie do Włocławka ks. Bogusławski podążył za nim pozostawiając niedokończoną budowę świątyni (wzniesione były mury nawy głównej i przykryte transeptowe kaplice). Budowę kościoła Przemienienia Pańskiego w Brzozowie dokończył ks. Bartłomiej Misiałowicz. W grudniu 1679 wstąpił na kanonię włocławską. Był też prałatem i kustoszem kapituły kolegiackiej w Wolborzu oraz proboszczem parafii w Łaznowie. U boku bp Sarnowskiego w Wolborzu Bogusławski przebywał do jego śmierci w 1680 r. W latach 1682-1683 bp Bonawentura Madaliński nominował go do pełnienia urzędu sędziego deputata do Trybunału Głównego Koronnego. W roku 1689 sprawował urząd kanclerza kardynała Michała Stefana Radziejowskiego, prymasa Polski. W roku 1691 został powołany przez Konsystorz Diecezji Włocławskiej na urząd sędziego surogaty. Stanisław Bogusławski zmarł w niedzielę 9 stycznia 1695 r. lethargo (we śnie).
@@ Linia 7: / Linia 7: @@
 ----
-* S. Chodyński, Katalog prałatów i kanoników włocławskich, Włocławek 1914 (rkps w ADWł), s. 64 – 65.
+* S. Chodyński, ''Katalog prałatów i kanoników włocławskich'', Włocławek 1914 (rkps w ADWł), s. 64 – 65.
-* R. Bogusławski, Ks. kan. Stanisław Ścibor-Bogusławski herbu Ostoja - kanclerz kardynalski rodem z Ziemi Sieradzkiej, "Na Sieradzkich Szlakach" 4/100/2010.
+* R. Bogusławski, ''Ks. kan. Stanisław Ścibor-Bogusławski herbu Ostoja - kanclerz kardynalski rodem z Ziemi Sieradzkiej'', "Na Sieradzkich Szlakach" 4/100/2010.
-* W. Mrowiński, Cudowny Obraz Matki Boskiej Starowiejskiej w Ziemi Sanockiej, Kraków 1895, s. 85.
+* W. Mrowiński, ''Cudowny Obraz Matki Boskiej Starowiejskiej w Ziemi Sanockiej'', Kraków 1895, s. 85.

← poprzednia wersja		Wersja z 10:03, 1 kwi 2012
Linia 5:		Linia 5:

	'''Bibliografia'''		'''Bibliografia'''
−

	----		----

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 Ks. kan. Stanisław Bogusławski urodził się w rodzinie szlacheckiej Ścibor-Bogusławskich herbu Ostoja. Był synem Marcina Bogusławskiego i Katarzyny z Rościerskich h. Rola, dziedziców dóbr Wrzeszczewice położonych w województwie sieradzkim. Jego dziadkami od strony ojca byli Marcin Bogusławski i Małgorzata Piorunowska h. Róża, dziedzice Stryjów Paskowych. W roku 1675 ks. S. Bogusławski z woli bp Sarnowskiego ozdobił srebrnymi szatami postacie Najświętszej Marii Panny oraz Apostołów cudownego obrazu Zaśnięcia i Wniebowzięcia Matki Bożej znajdującego się w Starej Wsi, w kościele filialnym parafii brzozowskiej. W latach 1676-1678, jako prepozyt brzozowski pomagał biskupowi przemyskiemu, Stanisławowi Sarnowskiemu, w budowie nowego, murowanego kościoła w Brzozowie. Kiedy biskup Sarnowski odszedł na biskupstwo kujawskie do Włocławka ks. Bogusławski podążył za nim pozostawiając niedokończoną budowę świątyni (wzniesione były mury nawy głównej i przykryte transeptowe kaplice). Budowę kościoła Przemienienia Pańskiego w Brzozowie dokończył ks. Bartłomiej Misiałowicz. W grudniu 1679 wstąpił na kanonię włocławską. Był też prałatem i kustoszem kapituły kolegiackiej w Wolborzu oraz proboszczem parafii w Łaznowie. U boku bp Sarnowskiego w Wolborzu Bogusławski przebywał do jego śmierci w 1680 r. W latach 1682-1683 bp Bonawentura Madaliński nominował go do pełnienia urzędu sędziego deputata do Trybunału Głównego Koronnego. W roku 1689 sprawował urząd kanclerza kardynała Michała Stefana Radziejowskiego, prymasa Polski. W roku 1691 został powołany przez Konsystorz Diecezji Włocławskiej na urząd sędziego surogaty. Stanisław Bogusławski zmarł w niedzielę 9 stycznia 1695 r. lethargo (we śnie).
 '''Bibliografia'''
 ----

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 '''Bibliografia'''
-S. Chodyński, Katalog prałatów i kanoników włocławskich, Włocławek 1914 (rkps w ADWł), s. 64 – 65.
+----
-R. Bogusławski, Ks. kan. Stanisław Ścibor-Bogusławski herbu Ostoja - kanclerz kardynalski rodem z Ziemi Sieradzkiej, "Na Sieradzkich Szlakach" 4/100/2010.
+* S. Chodyński, Katalog prałatów i kanoników włocławskich, Włocławek 1914 (rkps w ADWł), s. 64 – 65.
-W. Mrowiński, Cudowny Obraz Matki Boskiej Starowiejskiej w Ziemi Sanockiej, Kraków 1895, s. 85.
+* R. Bogusławski, Ks. kan. Stanisław Ścibor-Bogusławski herbu Ostoja - kanclerz kardynalski rodem z Ziemi Sieradzkiej, "Na Sieradzkich Szlakach" 4/100/2010.