Historia rodziny Kałłaur: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 7: | Linia 7: | ||
'''Kałłaurowie''' herbu Ostoja wywodzącą się z dawnego (przedrozbiorowego) [https://pl.wikipedia.org/wiki/Powiat_pi%C5%84ski_(I_Rzeczpospolita) powiatu pińskiego] [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojew%C3%B3dztwo_brzeskolitewskie województwa brzeskolitewskiego] Wielkiego Księstwa Litewskiego i Rzeczypospolitej Obojga Narodów. | '''Kałłaurowie''' herbu Ostoja wywodzącą się z dawnego (przedrozbiorowego) [https://pl.wikipedia.org/wiki/Powiat_pi%C5%84ski_(I_Rzeczpospolita) powiatu pińskiego] [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojew%C3%B3dztwo_brzeskolitewskie województwa brzeskolitewskiego] Wielkiego Księstwa Litewskiego i Rzeczypospolitej Obojga Narodów. | ||
| − | Protoplastą tej zacnej rodziny można uznać pińskiego bojara i urzędnika '''Fedora''' ('''Chwiedzkę''') '''Lienkaviča Kałaura''', którego najwcześniejsza pisemna wzmianka pochodzi z 1521 roku. Kałłaurowie osiedleni byli w [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ka%C5%82aurowicze '''Kałłaurowiczach'''], które zostały po raz pierwszy wymienione w 1567 roku. | + | Protoplastą tej zacnej rodziny można uznać pińskiego bojara i urzędnika '''Fedora''' ('''Chwiedzkę''') '''Lienkaviča Kałaura''', którego najwcześniejsza pisemna wzmianka pochodzi z 1521 roku. Kałłaurowie osiedleni byli w [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ka%C5%82aurowicze '''Kałłaurowiczach'''], w powiecie pińskim, które zostały po raz pierwszy wymienione w 1567 roku. |
<gallery> | <gallery> | ||
Wersja z 14:26, 13 sty 2026
Kałłaur (Kałaur, Kałuwur) – odwieczna szlachta, stara rycerska rodzina rodem z Wielkiego Księstwa Litewskiego, zacna i dla Rzeczypospolitej Obojga Narodów wielce zasłużona, pieczętująca się herbem Ostoja, należąca do heraldycznego rodu Ostojów (Mościców). Osiedleni byli we wsi Kałaurowicze, leżącej nad rzeką Prypeć (obecnie w granicach Republiki Białorusi).
Pochodzenie rodziny Kałłaurów herbu Ostoja
Kałłaurowie herbu Ostoja wywodzącą się z dawnego (przedrozbiorowego) powiatu pińskiego województwa brzeskolitewskiego Wielkiego Księstwa Litewskiego i Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Protoplastą tej zacnej rodziny można uznać pińskiego bojara i urzędnika Fedora (Chwiedzkę) Lienkaviča Kałaura, którego najwcześniejsza pisemna wzmianka pochodzi z 1521 roku. Kałłaurowie osiedleni byli w Kałłaurowiczach, w powiecie pińskim, które zostały po raz pierwszy wymienione w 1567 roku.
Znani przedstawiciele rodziny Kałłaurów herbu Ostoja
- Fedor Lienkavič Kałaur (zm. po 1528) – piński bojar, rycerz, ziemianin i urzędnik.
- Pronko Kałłaur (zm. po 1584) – woźny powiatu pińskiego.
- Kazimierz Kałłaur (poł. XVIII w.) – rotmistrz powiatu pińskiego.
- Dawid Kałłaur (zm. po 1767) – dziedzic w Kałłaurowiczach.
- Piotr Kałłaur (zm. po 1853) – deputat sądów powiatu pińskiego, wybrany przedstawicielem szlachty powiatu pińskiego w 1853.
- Bazyli Kałłaur (zm. ok. 1864) – powstaniec styczniowy. W roku 1933 w Szołomiczach odsłonięto pomnik, między innymi, ku jego czci.
- Szymon Kałłaur (zm. ok. 1864) – powstaniec styczniowy. W roku 1933 w Szołomiczach odsłonięto pomnik, między innymi, ku jego czci.
- Wasyl Kałłaur (1838-1919) – naczelnik miasta Aulie-Ata (dzisiejszy Taraz w Kazachstanie), archeolog i orientalista.
- Jan Kałłaur (ur. 1892) – major Wojska Polskiego, w służbie 18 pułku ułanów.
- Mikołaj Kałłaur (1920-2017) – pułkownik LWP, żołnierz 1 Armii Wojska Polskiego, dyplomata wojskowy, publicysta, członek PZPR.
- Konstantyn Kallaur (ur. 1934) – prof. języka i literatury rosyjskiej w USA.
- Paweł Kałłaur (ur. 1962) – przewodniczący Zarządu Narodowego Banku Republiki Białorusi.
Majątki ziemskie Kałłaurów herbu Ostoja
Przypisy
1. .
Źródła i literatura
- S. Dziadulewicz, Herbarz rodzin tatarskich w Polsce, Wilno 1929, s. 407.
- R. Horoszkiewicz, Notatki heraldyczne ze wschodniego Polesia [w:] Miesięcznik Heraldyczny, R. IX, 1930, s. 154.
- Księga pisarza dawnego starostwa pińskiego skompilowana na polecenie króla Zygmunta Augusta w latach 1561-1566 przez L. Voynę, cz. II, Wilno 1874, s. 338.
- J. N. Bobrowicz, Dodatek do Herbarza polskiego Kaspra Niesieckiego obejmujący dalsze rodowodowe wiadomości [...], Lipsk 1844, s. 206.
- S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1909, t. VI, s. 162.
- Wikipedia: Kałłaur herbu Ostoja