Historia rodziny Domaradzkich: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| (Nie pokazano 35 wersji utworzonych przez 2 użytkowników) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Plik:Ostoja tarcza korona1.jpg| | + | [[Plik:Ostoja tarcza korona1.jpg|130px|right|]] |
[[Plik:English flag.png|link=History of Domaradzki family|20px]] | [[Plik:English flag.png|link=History of Domaradzki family|20px]] | ||
| − | '''Domaradzki vel Domaracki''' - [[odwieczna szlachta]], [[Rycerstwo| | + | '''[[Domaradzki]] vel Domaracki''' - [[odwieczna szlachta]], [[Rycerstwo|rycerstwo]]. Nazwisko wywodzą od majątku [[Domaradzice]] w ziemi sandomierskiej, którego właścicielem był w roku 1414 rycerz '''[[Domaradzki Piotr z Ostoi|Piotr z Domaradzic]]'''. Stara linia rodu Ostoja na ziemi sandomierskiej gdzie bracia herbowi posiadali liczne majątki. |
==Historia rodziny== | ==Historia rodziny== | ||
| − | + | ||
W drugiej połowie XV-go wieku, dziedzicami Domaradzic są: Dersław Gomółka h. Jastrzębiec i Lutek Wołek, Kot, Dyak i Błożno - między innymi herbu Ostoja. W roku 1414, [[Domaradzki Piotr z Ostoi|Piotr]] syn [[Domaradzki Klemens|Klemensa]] notowany jest na Uniwersytecie Krakowskim. | W drugiej połowie XV-go wieku, dziedzicami Domaradzic są: Dersław Gomółka h. Jastrzębiec i Lutek Wołek, Kot, Dyak i Błożno - między innymi herbu Ostoja. W roku 1414, [[Domaradzki Piotr z Ostoi|Piotr]] syn [[Domaradzki Klemens|Klemensa]] notowany jest na Uniwersytecie Krakowskim. | ||
| − | [[Domaradzki Jakób|Jakób]], w latach 1546—1563 administrator dóbr Mikołaja Reja. [[Domaradzki Mikołaj|Mikołaj]], dworzanin Sieniawskiego, żonaty 1572 r. z [[Pociejówna Teodora|Teodorą Pociejówną]]. Synowie jego: [[Domaradzki Zacharyasz|Zacharyasz]], [[Domaradzki Jan|Jan]], [[Domaradzki Krzysztof|Krzysztof]] i [[Domaradzki Zygmunt|Zygmunt]]. [[Domaradzki Maciej Szczęsny|Maciej Szczęsny]], syn [[Domaradzki Stanisław|Stanisława]] i [[Orłowska Dorota|Doroty z Orłowskich]], właściciel Domaradzic w r. 1635, ma sumę u Orłowskiego. [[Domaradzki | + | [[Domaradzki Jakób|Jakób]], w latach 1546—1563 administrator dóbr Mikołaja Reja. [[Domaradzki Mikołaj|Mikołaj]], dworzanin Sieniawskiego, żonaty 1572 r. z [[Pociejówna Teodora|Teodorą Pociejówną]]. Synowie jego: [[Domaradzki Zacharyasz|Zacharyasz]], [[Domaradzki Jan|Jan]], [[Domaradzki Krzysztof|Krzysztof]] i [[Domaradzki Zygmunt|Zygmunt]]. [[Domaradzki Maciej Szczęsny|Maciej Szczęsny]], syn [[Domaradzki Stanisław (Domaradzice)|Stanisława]] i [[Orłowska Dorota|Doroty z Orłowskich]], właściciel Domaradzic w r. 1635, ma sumę u Orłowskiego. [[Domaradzki Daniel|Daniel]], syn [[Domaradzki Maciej|Macieja]], zeznał 1691 r. zapis dożywocia z żoną, [[Tyszkowska Jadwiga|Jadwigą Tyszkowską]]. |
| − | + | [[Domaradzki Wojciech (pisarz)|Wojciech]], pisarz grodzki żydaczowski 1627 r. a w roku 1642 pisarz grodzki trembowelski. [[Domaradzki Jakób (burgrabia)|Jakób]], burgrabia lwowski w r. 1627. Mąż zacny i dla sprawy Rzeczpospolitej wielce zasłużony. [[Domaradzki Andrzej (elektor)|Andrzej]] z województwem lubelskiem, a [[Domaradzki Zygmunt (elektor)|Zygmunt]] z ziemią przemyską, podpisali obiór króla Michała Korybuta. | |
| − | grodzki trembowelski | ||
| − | województwem lubelskiem, a Zygmunt z ziemią przemyską, podpisali obiór króla | ||
| − | Michała. | ||
| − | |||
| − | + | [[Domaradzki Aleksander|Aleksander Domaradzki]] wziął 1630 r. w zastaw [[Borysowo]] z dóbr Szkłowskich, w orszańskiem. Synowie jego: [[Domaradzki Dominik|Dominik]] i [[Domaradzki Szymon|Szymon]], posiadali część w [[Krasulin|Krasulinie]] w r. 1693 r. [[Domaradzki Józef (Orsza)|Józef]], [[Domaradzki Michał (Orsza)|Michał]], [[Domaradzki Floryan (Orsza)|Floryan]] i [[Domaradzki Maciej (Orsza)|Maciej]] z synami: [[Domaradzki Jakób (Orsza)|Jakóbem]] i [[Domaradzki Jan (Orsza)|Janem]]. [[Domaradzki Jan (syn Jana)|Jan]], syn Jana i [[Domaradzki Aleksander (Orsza)|Aleksander]] z synem [[Domaradzki Jakób (syn Aleksandra)|Jakóbem]] oraz [[Domaradzki Grzegorz (Orsza)|Grzegorz]] z synami [[Domaradzki Maciej Janowicz|Maciejem]] i [[Domaradzki Leon (Orsza)|Leonem]] jak i [[Domaradzki Paweł (Orsza)|Paweł]] z synami: [[Domaradzki Jan (syn Pawła)|Janem]], [[Domaradzki Jerzy (syn Pawła)|Jerzym]] i [[Domaradzki Andrzej (syn Michała)|Andrzejem]], syn [[Domaradzki Michał (syn Szymona)|Michała]], wnukowie [[Domaradzki Szymon|Szymona]], wywiedli się ze szlachectwa h. Ostoja, w ziemstwie orszańskiem, 1774 r. | |
| + | [[Domaradzki Maciej Janowicz|Maciej Janowicz]], miał jeszcze synów: [[Domaradzki Paweł (syn Macieja Janowicza)|Pawła]] i [[Domaradzki Teodor (syn Macieja Janowicza)|Teodora]], a [[Domaradzki Floryan (Orsza)|Floryan]] miał synów [[Domaradzki Paweł (syn Floryana)|Pawła]] i [[Domaaradzki Jan (syn Floryana)|Jana]]. | ||
| − | + | [[Domaradzki Piotr (galicja)|Piotr]], [[Domaradzki Franciszek (galicja)|Franciszek]] i [[Domaradzki Jan (galicja)|Jan]], udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w sądzie lwowskim ziemskim w roku 1782. [[Domaradzki Walerian (syn Jana)|Waleryan]], [[Domaradzki Feliks (syn Jana)|Feliks]] i [[Domaradzki Ludwik (syn Jana)|Ludwik]], synowie Jana, zapisani zostali do ksiąg szlacheckich galicyjskich, w latach 1828—1852. [[Domaradzki Michał (son of Franciszek)|Michał]], [[Domaradzki Feliks (son of Franciszek)|Feliks]], [[Domaradzki Wojciech (son of Franciszek)|Wojciech]] i [[Domaradzki Eustachy (syn Franciszka)|Eustachy]], synowie [[Domaradzki Franciszek (galicja)|Franciszka]], 1832 r., a [[Domaradzki Michał (syn Piotra)|Michał]], syn [[Domaradzki Piotr (galicja)|Piotra]] notowany jest w roku 1837. | |
| − | + | Inna linia tej zacnej rodziny notowana jest w sądzie pilźnieńskim na Podkarpaciu gdzie znajdziemy [[Domaradzki Jan (Pilzno)|Jana]] a [[Domaradzki Bazyli (Trembowla)|Bazyli]] i [[Domaradzki Jan (Trembowla)|Jan]] są notowani w sadzie trembowelskim na Ukrainie, wszyscy wylegitymowali się ze szlachectwa w roku 1782. [[Domaradzki Antoni (cześnik)|Antoni]], cześnik dobrzyński, pozwał 1757 r. ks. Wąsowicza, proboszcza w Lubczy i innych, w sprawie zapisów testamentowych swego brata młodszego [[Domaradzki Adam (brat Antoniego, cześnika)|Adama]]. | |
| + | ==Zacni przedstawiciele rodziny Domaradzkich== | ||
| − | + | * [[Domaradzki Wojciech (pisarz)|Wojciech Domaradzki]] - pisarz grodzki żydaczowski 1627 r. a w roku 1642 pisarz grodzki trembowelski | |
| + | * [[Domaradzki Jakób (burgrabia)|Jakób Domaradzki]], burgrabia lwowski w roku 1627 | ||
| + | * [[Domaradzki Antoni (cześnik)|Antoni Domaradzki]], cześnik dobrzyński w roku 1757 | ||
| + | * [[Domaradzki Jerzy Jan|Jerzy Jan Domaradzki]] - żołnierz legionów polskich, kapitan Wojska Polskiego II Rzeczpospolitej. | ||
| − | + | ==Majątki ziemskie Domaradzkich== | |
| + | [https://pl.wikipedia.org/wiki/Domaradzice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie) Domaradzice], | ||
==Bibliografia== | ==Bibliografia== | ||
| − | * | + | * J. Długosz, ''Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis'', t. II, Kraków 1864, s. 330, 331. |
| − | + | * B. Paprocki, ''Herby rycerstwa polskiego'', Kraków 1584, s. 372. | |
| − | + | * K. Niesiecki, ''Herbarz polski'', wyd. J. N. Bobrowicz, t. III, Lipsk 1839, s. 370. | |
| − | + | * S. Uruski, ''Rodzina. Herbarz szlachty polskiej'', t. III, Warszawa 1906, s. 219, 220. | |
| − | + | * ''Poczet szlachty galicyjskiej i bukowieńskiej'', Lwów 1857, s. 53. | |
| − | + | * A. Boniecki, A. Reiski, ''Herbarz polski'', t. IV, Warszawa 1901, s. 367, 368. | |
| − | + | * O. Chorowiec, ''Herbarz szlachty wołyńskiej'', t. I, Radom 2012, s. 110, 111, t. III, Radom 2014, s. 95. | |
| − | + | * J. Krzepela, ''Małopolskie rody ziemiańskie'', Kraków 1928, s. 25. | |
| − | + | * Z. Pusłowski, ''Spis alfabetyczny szlachty polskiej w Galicji'', (sygn. BJ Rkp. Przyb. 744/99), k. 13. | |
| − | + | * S. Korwin Kruczkowski, ''Poczet Polaków wyniesionych do godności szlacheckiej przez monarchów austrjackich w czasie od roku 1773 do 1918'', Lwów 1935, s. 26. | |
| − | + | * R. Marcinek, K. Ślusarek, ''Materialy do genealogii szlachty galicyjskiej'', Kraków 1996, s. 110. | |
| − | + | * A. Władysławiusz, ''Przygody Y Sprawy Trefne Lvdzi Stanv Wszelakiego : Z ktorych Przestrog potrzebnych każdy nauczyć się y czytaiąc ie drugich rozśmieszyć może'', (sygn. BJ St. Dr. 311256 I), k. 1v. | |
| − | + | * ''Rocznik Tarnowski'', 2017-2018/21-22, s. 26-31. | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
Aktualna wersja na dzień 15:33, 13 kwi 2026
Domaradzki vel Domaracki - odwieczna szlachta, rycerstwo. Nazwisko wywodzą od majątku Domaradzice w ziemi sandomierskiej, którego właścicielem był w roku 1414 rycerz Piotr z Domaradzic. Stara linia rodu Ostoja na ziemi sandomierskiej gdzie bracia herbowi posiadali liczne majątki.
Historia rodziny
W drugiej połowie XV-go wieku, dziedzicami Domaradzic są: Dersław Gomółka h. Jastrzębiec i Lutek Wołek, Kot, Dyak i Błożno - między innymi herbu Ostoja. W roku 1414, Piotr syn Klemensa notowany jest na Uniwersytecie Krakowskim.
Jakób, w latach 1546—1563 administrator dóbr Mikołaja Reja. Mikołaj, dworzanin Sieniawskiego, żonaty 1572 r. z Teodorą Pociejówną. Synowie jego: Zacharyasz, Jan, Krzysztof i Zygmunt. Maciej Szczęsny, syn Stanisława i Doroty z Orłowskich, właściciel Domaradzic w r. 1635, ma sumę u Orłowskiego. Daniel, syn Macieja, zeznał 1691 r. zapis dożywocia z żoną, Jadwigą Tyszkowską.
Wojciech, pisarz grodzki żydaczowski 1627 r. a w roku 1642 pisarz grodzki trembowelski. Jakób, burgrabia lwowski w r. 1627. Mąż zacny i dla sprawy Rzeczpospolitej wielce zasłużony. Andrzej z województwem lubelskiem, a Zygmunt z ziemią przemyską, podpisali obiór króla Michała Korybuta.
Aleksander Domaradzki wziął 1630 r. w zastaw Borysowo z dóbr Szkłowskich, w orszańskiem. Synowie jego: Dominik i Szymon, posiadali część w Krasulinie w r. 1693 r. Józef, Michał, Floryan i Maciej z synami: Jakóbem i Janem. Jan, syn Jana i Aleksander z synem Jakóbem oraz Grzegorz z synami Maciejem i Leonem jak i Paweł z synami: Janem, Jerzym i Andrzejem, syn Michała, wnukowie Szymona, wywiedli się ze szlachectwa h. Ostoja, w ziemstwie orszańskiem, 1774 r.
Maciej Janowicz, miał jeszcze synów: Pawła i Teodora, a Floryan miał synów Pawła i Jana.
Piotr, Franciszek i Jan, udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w sądzie lwowskim ziemskim w roku 1782. Waleryan, Feliks i Ludwik, synowie Jana, zapisani zostali do ksiąg szlacheckich galicyjskich, w latach 1828—1852. Michał, Feliks, Wojciech i Eustachy, synowie Franciszka, 1832 r., a Michał, syn Piotra notowany jest w roku 1837.
Inna linia tej zacnej rodziny notowana jest w sądzie pilźnieńskim na Podkarpaciu gdzie znajdziemy Jana a Bazyli i Jan są notowani w sadzie trembowelskim na Ukrainie, wszyscy wylegitymowali się ze szlachectwa w roku 1782. Antoni, cześnik dobrzyński, pozwał 1757 r. ks. Wąsowicza, proboszcza w Lubczy i innych, w sprawie zapisów testamentowych swego brata młodszego Adama.
Zacni przedstawiciele rodziny Domaradzkich
- Wojciech Domaradzki - pisarz grodzki żydaczowski 1627 r. a w roku 1642 pisarz grodzki trembowelski
- Jakób Domaradzki, burgrabia lwowski w roku 1627
- Antoni Domaradzki, cześnik dobrzyński w roku 1757
- Jerzy Jan Domaradzki - żołnierz legionów polskich, kapitan Wojska Polskiego II Rzeczpospolitej.
Majątki ziemskie Domaradzkich
Bibliografia
- J. Długosz, Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis, t. II, Kraków 1864, s. 330, 331.
- B. Paprocki, Herby rycerstwa polskiego, Kraków 1584, s. 372.
- K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J. N. Bobrowicz, t. III, Lipsk 1839, s. 370.
- S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. III, Warszawa 1906, s. 219, 220.
- Poczet szlachty galicyjskiej i bukowieńskiej, Lwów 1857, s. 53.
- A. Boniecki, A. Reiski, Herbarz polski, t. IV, Warszawa 1901, s. 367, 368.
- O. Chorowiec, Herbarz szlachty wołyńskiej, t. I, Radom 2012, s. 110, 111, t. III, Radom 2014, s. 95.
- J. Krzepela, Małopolskie rody ziemiańskie, Kraków 1928, s. 25.
- Z. Pusłowski, Spis alfabetyczny szlachty polskiej w Galicji, (sygn. BJ Rkp. Przyb. 744/99), k. 13.
- S. Korwin Kruczkowski, Poczet Polaków wyniesionych do godności szlacheckiej przez monarchów austrjackich w czasie od roku 1773 do 1918, Lwów 1935, s. 26.
- R. Marcinek, K. Ślusarek, Materialy do genealogii szlachty galicyjskiej, Kraków 1996, s. 110.
- A. Władysławiusz, Przygody Y Sprawy Trefne Lvdzi Stanv Wszelakiego : Z ktorych Przestrog potrzebnych każdy nauczyć się y czytaiąc ie drugich rozśmieszyć może, (sygn. BJ St. Dr. 311256 I), k. 1v.
- Rocznik Tarnowski, 2017-2018/21-22, s. 26-31.