Ostoya - Ostatnie zmiany [pl]

Historia rodziny Domaradzkich

2026-05-22T08:58:11Z

Plik:Domaradzice i Zagorzyce.jpg

2026-05-20T09:16:40Z

Rafal przesłał Plik:Domaradzice i Zagorzyce.jpg Topograficzna Karta Królestwa Polskiego, Biblioteka Uniwersytecka im. Jerzego Giedroycia w Białymstoku, Kol. IV. Sek. VII. (fragment).

Nowa strona

== Opis ==
Topograficzna Karta Królestwa Polskiego, Biblioteka Uniwersytecka im. Jerzego Giedroycia w Białymstoku, Kol. IV. Sek. VII. (fragment).

Domaradzki

2026-05-20T09:14:20Z

Historia rodziny

Historia rodziny Domaradzkich

2026-05-20T09:12:06Z

Domaradzki

2026-05-20T09:11:16Z

@@ Linia 17: / Linia 17: @@
 * W dziele Adama Władysławiusza „Przygody i sprawy trefne ludzi stanu wszelakiego”, wydanym w 1613 roku, wspomniani są Piotr Nasek i Krzysztof Drogoś Domaradzcy z Domaradzic herbu Ostoja<sup>6</sup>.
 <gallery>
@@ Linia 24: / Linia 26: @@
 </gallery>
-* W pierwszym drukowanym polskim herbarzu p.t. „Herby rycerstwa polskiego”, wydanym w Krakowie w 1584 roku, autor Bartosz Paprocki wspomniał Domaradzkich herbu Ostoja (w herbarzu Domaraccy) jako ''dom starodawny i znaczny'', osiadły w województwie sandomierskim<sup>7</sup>.
+* W pierwszym drukowanym polskim herbarzu p.t. „Herby rycerstwa polskiego”, wydanym w Krakowie w 1584 roku, autor Bartosz Paprocki wspomniał Domaradzkich herbu Ostoja (w herbarzu Domaraccy) jako ''dom starodawny i znaczny'', osiadły w województwie sandomierskim<sup>8</sup>.
-* Spośród polskich twórców herbarzy najobszerniej ród Domaradzkich herbu Ostoja opisali Adam Boniecki i Artur Reiski w „Herbarzu polskim”. Oto większy fragment tego opisu: ''... z Domaradzic w powiecie sandomierskim. W drugiej połowie XV-go wieku, dziedzicami tej wsi są: Dersław Gomołka h. Jastrzębiec i Lutek Wołek, Kot, Dyak i Błożno, których herbu Długosz nie podał, mogą być zatem i Ostojczykowie między nimi (Lib. Benef.). Piotr, syn Klemensa. 1414 r. na uniwersytecie krakowskim. [[Domaradzki Jakób|Jakób]], w latach 1546-1563 administrator dóbr Mikołaja Reja. W 1578 roku Domaradzice posiadali: Zacharyasz, Rafał, Andrzej, Marcin, Jan, Mikołaj Błożno i Slezak (Paw.). [[Domaradzki Mikołaj|Mikołaj]], dworzanin Sieniawskiego, żonaty 1572 r. z [[Pociejówna Teodora|Teodorą Pociejówną]]. Synowie jego: [[Domaradzki Zacharyasz|Zacharyasz]], [[Domaradzki Jan|Jan]], [[Domaradzki Krzysztof|Krzysztof]] i [[Domaradzki Zygmunt|Zygmunt]] (M. 109 f. 842 i Wyr. Lub. 59 f. 1413). Maciej Szczęsny, syn Stanisława i Doroty z Orłowskich, właściciel Domaradzic 1635 r., ma sumę u Orłowskiego (Zap. Lub. 35 f. 165; Gr. Przed. 70 f. 666). Daniel, syn Macieja, zeznał 1691 r. zapis dożywocia z żoną Jadwigą Tyszkowską (Perp. Czers. 14 C f. 55). Tu pewno należą: Wojciech, pisarz grodzki żydaczowski 1627 r.; [[Domaradzki Wojciech (pisarz)|Wojciech]], pisarz grodzki trembowelski 1642 r. i Jakób, burgrabia lwowski 1627 r. Andrzej z województwem lubelskiem, a Zygmunt z ziemią przemyską, podpisali obiór króla Michała. Aleksander Domaradzki (v. Domaracki), h. Ostoja, wziął 1630 r. w zastaw Borysowo z dóbr Szkłowskich, w orszańskiem. Synowie jego: Dominik i Szymon, posiadali część w Krasulinie 1693 r. Józef, Michał, Floryan i Maciej z synami: Jakóbem i Janem, synowie Jana, Aleksander z synem Jakóbem, Grzegorz z synem Maciejem i Leon, synowie Grzegorza, Paweł z synami: Janem, Jerzym i Andrzejem, syn Michała, wnukowie Szymona, wywiedli się ze szlachectwa h. Ostoja, w ziemstwie orszańskiem, 1774 r. Maciej Janowicz, miał jeszcze synów: Pawła i Teodora, a Floryan - Pawła i Jana (Herb. Orszański; Ist. Jur. Mat. XXVIII). Piotr, Franciszek i Jan, udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w sądzie lwowskim ziemskim 1782 r. Waleryan, Feliks i Ludwik, synowie Jana, zapisani zostali do ksiąg szlacheckich galicyjskich, w latach 1828-1852. Michał, Feliks, Wojciech i Eustachy, synowie Franciszka, 1832 r., a Michał, syn Piotra, 1837 r. Jan w sądzie pilźnieńskim, a Bazyli i Jan, w sadzie trembowelskim, wylegitymowali się ze szlachectwa 1782 r. (Goł.). [[Domaradzki Antoni (cześnik)|Antoni]], cześnik dobrzyński, pozwał 1757 r. ks. Wąsowicza, proboszcza w Lubczy i innych, w sprawie zapisów testamentowych swego brata młodszego Adama (Gr. Nowokorcz.)''<sup>8</sup>.
+* Spośród polskich twórców herbarzy najobszerniej ród Domaradzkich herbu Ostoja opisali Adam Boniecki i Artur Reiski w „Herbarzu polskim”. Oto większy fragment tego opisu: ''... z Domaradzic w powiecie sandomierskim. W drugiej połowie XV-go wieku, dziedzicami tej wsi są: Dersław Gomołka h. Jastrzębiec i Lutek Wołek, Kot, Dyak i Błożno, których herbu Długosz nie podał, mogą być zatem i Ostojczykowie między nimi (Lib. Benef.). Piotr, syn Klemensa. 1414 r. na uniwersytecie krakowskim. [[Domaradzki Jakób|Jakób]], w latach 1546-1563 administrator dóbr Mikołaja Reja. W 1578 roku Domaradzice posiadali: Zacharyasz, Rafał, Andrzej, Marcin, Jan, Mikołaj Błożno i Slezak (Paw.). [[Domaradzki Mikołaj|Mikołaj]], dworzanin Sieniawskiego, żonaty 1572 r. z [[Pociejówna Teodora|Teodorą Pociejówną]]. Synowie jego: [[Domaradzki Zacharyasz|Zacharyasz]], [[Domaradzki Jan|Jan]], [[Domaradzki Krzysztof|Krzysztof]] i [[Domaradzki Zygmunt|Zygmunt]] (M. 109 f. 842 i Wyr. Lub. 59 f. 1413). Maciej Szczęsny, syn Stanisława i Doroty z Orłowskich, właściciel Domaradzic 1635 r., ma sumę u Orłowskiego (Zap. Lub. 35 f. 165; Gr. Przed. 70 f. 666). Daniel, syn Macieja, zeznał 1691 r. zapis dożywocia z żoną Jadwigą Tyszkowską (Perp. Czers. 14 C f. 55). Tu pewno należą: Wojciech, pisarz grodzki żydaczowski 1627 r.; [[Domaradzki Wojciech (pisarz)|Wojciech]], pisarz grodzki trembowelski 1642 r. i Jakób, burgrabia lwowski 1627 r. Andrzej z województwem lubelskiem, a Zygmunt z ziemią przemyską, podpisali obiór króla Michała. Aleksander Domaradzki (v. Domaracki), h. Ostoja, wziął 1630 r. w zastaw Borysowo z dóbr Szkłowskich, w orszańskiem. Synowie jego: Dominik i Szymon, posiadali część w Krasulinie 1693 r. Józef, Michał, Floryan i Maciej z synami: Jakóbem i Janem, synowie Jana, Aleksander z synem Jakóbem, Grzegorz z synem Maciejem i Leon, synowie Grzegorza, Paweł z synami: Janem, Jerzym i Andrzejem, syn Michała, wnukowie Szymona, wywiedli się ze szlachectwa h. Ostoja, w ziemstwie orszańskiem, 1774 r. Maciej Janowicz, miał jeszcze synów: Pawła i Teodora, a Floryan - Pawła i Jana (Herb. Orszański; Ist. Jur. Mat. XXVIII). Piotr, Franciszek i Jan, udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w sądzie lwowskim ziemskim 1782 r. Waleryan, Feliks i Ludwik, synowie Jana, zapisani zostali do ksiąg szlacheckich galicyjskich, w latach 1828-1852. Michał, Feliks, Wojciech i Eustachy, synowie Franciszka, 1832 r., a Michał, syn Piotra, 1837 r. Jan w sądzie pilźnieńskim, a Bazyli i Jan, w sadzie trembowelskim, wylegitymowali się ze szlachectwa 1782 r. (Goł.). [[Domaradzki Antoni (cześnik)|Antoni]], cześnik dobrzyński, pozwał 1757 r. ks. Wąsowicza, proboszcza w Lubczy i innych, w sprawie zapisów testamentowych swego brata młodszego Adama (Gr. Nowokorcz.)''<sup>9</sup>.
-* Kasper Niesiecki także wspomniał Ostojów Domaradzkich w swoim „Herbarzu polskim”. Pisał on: ''Domaradzki herbu Ostaja, w Sandomierskiem województwie. Domaradzka była za Mikołajem dziedzicem na Borowie Borowskim herbu Abdank. Antoni tych czasów kwitnie na Rusi, którego z Marianny Leszczyńskiej dwóch synów Józef i Piotr''<sup>9</sup>.
+* Kasper Niesiecki także wspomniał Ostojów Domaradzkich w swoim „Herbarzu polskim”. Pisał on: ''Domaradzki herbu Ostaja, w Sandomierskiem województwie. Domaradzka była za Mikołajem dziedzicem na Borowie Borowskim herbu Abdank. Antoni tych czasów kwitnie na Rusi, którego z Marianny Leszczyńskiej dwóch synów Józef i Piotr''<sup>10</sup>.
-* Józef Krzepela, prawnik, heraldyk i genealog, który prowadził badania nad rozsiedleniem szlachty na ziemiach polskich widział Domaradzkich herbu Ostoja osiadłych w województwie sandomierskim<sup>10</sup>.
+* Józef Krzepela, prawnik, heraldyk i genealog, który prowadził badania nad rozsiedleniem szlachty na ziemiach polskich widział Domaradzkich herbu Ostoja osiadłych w województwie sandomierskim<sup>11</sup>.
 ==Zacni przedstawiciele rodziny Domaradzkich==
@@ Linia 38: / Linia 40: @@
 * '''[[Domaradzki Antoni (cześnik)|Antoni Domaradzki]]''' (zm. po 1757) – cześnik dobrzyński.
 * '''[[Domaradzki Jerzy Jan|Jerzy Jan Domaradzki]]''' (1895-1961) – żołnierz legionów polskich, kapitan Wojska Polskiego II Rzeczpospolitej.
 ==Majątki ziemskie Domaradzkich==
 [https://pl.wikipedia.org/wiki/Domaradzice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie) Domaradzice], [https://pl.wikipedia.org/wiki/Zagorzyce_%28powiat_staszowski%29 Zagorzyce], [https://pl.wikipedia.org/wiki/Kramarz%C3%B3wka_(wie%C5%9B) Kramarzówka], Prosna (obecnie część wsi Kramarzówka), [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ko%C5%82odziej%C3%B3w Kołodziejów], [https://pl.wikipedia.org/wiki/Denys%C3%B3w Denysów], [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Do%C5%82ho%C5%82ucka Wola Dołhołucka], [https://pl.wikipedia.org/wiki/Stanimirz Stanimirz], [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wo%C5%82owe Wołowe],  [https://pl.wikipedia.org/wiki/Pohorylce Pohorylce], Dobrzany, Galice (wieś zaginiona), [https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C3%B3lka-Lizig%C3%B3d%C5%BA Wólka-Lizigódź], [https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D1%80%D0%B0%D1%81%D1%83%D0%BB%D1%96%D0%BD%D0%B0 Krasulin].
 ==Przypisy==
@@ Linia 49: / Linia 59: @@
 <br><small>5. AGAD, ''Rejestry poborowe woj. sandomierskiego'', sygn. 10, lata 1510-1588, k. 741v.; ''Źródła Dziejowe'', t. XIV, Warszawa 1886, s. 176.</small>
 <br><small>6. A. Władysławiusz, ''Przygody i sprawy trefne ludzi stanu wszelakiego'', starodruk, sygn. BJ St. Dr. 311256 I, Lubcz 1613, k. 2.</small>
-<br><small>7. B. Paprocki, ''Herby rycerstwa polskiego'', Kraków 1584, s. 372.</small>
+<br><small>7. ''Rejestr poborowy powiatów pilzneńskiego i sandomierskiego z 1629 r. oraz wykazy hiberny z dóbr kościelnych z lat 1676-1717'', Biblioteka Diecezjalna w Sandomierzu, sygn.: AKKKS 473, 1629, s. 200, 201; Z. Anusik, ''Własność ziemska w powiecie sandomierskim w roku 1629'', [w:] ''Przegląd Nauk Historycznych 2012'', R. XI, nr 2, s. 70, 73, 74.</small>
-<br><small>8. A. Boniecki, A. Reiski, ''Herbarz polski'', t. IV, Warszawa 1901, s. 367, 368.</small>
+<br><small>8. B. Paprocki, ''Herby rycerstwa polskiego'', Kraków 1584, s. 372.</small>
-<br><small>9. K. Niesiecki, ''Herbarz polski'', wyd. J. N. Bobrowicz, t. III, Lipsk 1839, s. 370.</small>
+<br><small>9. A. Boniecki, A. Reiski, ''Herbarz polski'', t. IV, Warszawa 1901, s. 367, 368.</small>
-<br><small>10. J. Krzepela, ''Małopolskie rody ziemiańskie'', Kraków 1928, s. 25; J. Krzepela, ''Księga rozsiedlenia rodów ziemiańskich w dobie jagiellońskiej'', Kraków 1915, s. 256, 257.</small>
+<br><small>10. K. Niesiecki, ''Herbarz polski'', wyd. J. N. Bobrowicz, t. III, Lipsk 1839, s. 370.</small>
 ==Bibliografia==
@@ Linia 74: / Linia 85: @@
 * A. Skowron, ''Władysław Domaradzki zapomniany notariusz z Dąbrowy (od 7 lutego 1937 r. Dąbrowa Tarnowska)'', [w:] ''Rocznik Tarnowski'', 2017-2018/21-22, s. 26-31.
 * AGAD, ''Rejestry poborowe woj. sandomierskiego'', sygn. 7, lata 1504-1591; sygn. 10, lata 1510-1588.
 * Wikipedia: [https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%94%D0%BE%D0%BC%D0%BE%D1%80%D0%B0%D1%86%D0%BA%D0%B8%D0%B5 Domaracki].

@@ Linia 8: / Linia 8: @@
 == [[Historia rodziny Domaradzki|Historia rodziny]] ==
-'''Domaradzki vel Domaracki''' - [[odwieczna szlachta]], [[Rycerstwo|rycerze]], [[Barones|''Barones regni'']] w Koronie. Nazwisko wywodzą od majątku [[Domaradzice]] w ziemi Sandomierskiej, którego właścicielem był w roku 1414 rycerz [[Domaradzki Piotr z Ostoi|Piotr z Ostoi]].
+'''Domaradzki''' (Domaracki, Domeradzki) – [[odwieczna szlachta]], stara [[Rycerstwo|rycerska]] rodzina, zacna i dla Polski wielce zasłużona, pieczętująca się [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ostoja_(herb_szlachecki) herbem Ostoja], należąca do heraldycznego rodu [https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) Ostojów (Mościców)]. Nazwisko wywodzą od majątku '''[[Domaradzice]]''' w Ziemi Sandomierskiej. '''[[Historia rodziny Domaradzki|Czytaj więcej]]'''
 == [[Documents of Domaradzki|Dokumenty]] ==

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 [[Plik:English flag.png|link=History of Domaradzki family|20px]]
-'''[[Domaradzki]]''' ('''Domaracki''') – [[odwieczna szlachta]], stara [[Rycerstwo|rycerska]] rodzina, zacna i dla Polski wielce zasłużona, pieczętująca się [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ostoja_(herb_szlachecki) herbem Ostoja], należąca do heraldycznego rodu [https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) Ostojów (Mościców)]. Nazwisko wywodzą od majątku '''[[Domaradzice]]''' w Ziemi Sandomierskiej.
+'''[[Domaradzki]]''' ('''Domaracki''', '''Domeradzki''') – [[odwieczna szlachta]], stara [[Rycerstwo|rycerska]] rodzina, zacna i dla Polski wielce zasłużona, pieczętująca się [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ostoja_(herb_szlachecki) herbem Ostoja], należąca do heraldycznego rodu [https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) Ostojów (Mościców)]. Nazwisko wywodzą od majątku '''[[Domaradzice]]''' w Ziemi Sandomierskiej.
 ==Historia rodziny==
@@ Linia 10: / Linia 10: @@
 * Kronikarz Jan Długosz w swoim dziele „Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis” wymienił właścicieli Domaradzic (parafia Szczeglice) w II połowie XV w. Byli to: ''Derslaus Gomolka de Accipitribus'' (z rodu Jastrzębców), ''Luthek Wolyek'', ''Koth'', ''Dyak'', ''Bloszno''<sup>2</sup>.
-* W pierwszym drukowanym polskim herbarzu p.t. „Herby rycerstwa polskiego”, wydanym w Krakowie w 1584 roku, autor Bartosz Paprocki wspomniał Domaradzkich herbu Ostoja (w herbarzu Domaraccy) jako ''dom starodawny i znaczny'', osiadły w województwie sandomierskim<sup>3</sup>.
+* W latach 1530-1531 działy w Domaradzicach posiadali: Janusz Blosno, Marcin Dobek, Jan Clementis, Jakub Domarat, Jan Blaszno i Andrzej Gomolka. W tych latach działy w Domaradzicach i jednocześnie w sąsiednich Zagórzycach mieli: Mikołaj Blosno i Paweł Nassek<sup>3</sup>.
-* Spośród polskich twórców herbarzy najobszerniej ród Domaradzkich herbu Ostoja opisali Adam Boniecki i Artur Reiski w „Herbarzu polskim”. Oto większy fragment tego opisu: ''... z Domaradzic w powiecie sandomierskim. W drugiej połowie XV-go wieku, dziedzicami tej wsi są: Dersław Gomołka h. Jastrzębiec i Lutek Wołek, Kot, Dyak i Błożno, których herbu Długosz nie podał, mogą być zatem i Ostojczykowie między nimi (Lib. Benef.). Piotr, syn Klemensa. 1414 r. na uniwersytecie krakowskim. [[Domaradzki Jakób|Jakób]], w latach 1546-1563 administrator dóbr Mikołaja Reja. W 1578 roku Domaradzice posiadali: Zacharyasz, Rafał, Andrzej, Marcin, Jan, Mikołaj Błożno i Slezak (Paw.). [[Domaradzki Mikołaj|Mikołaj]], dworzanin Sieniawskiego, żonaty 1572 r. z [[Pociejówna Teodora|Teodorą Pociejówną]]. Synowie jego: [[Domaradzki Zacharyasz|Zacharyasz]], [[Domaradzki Jan|Jan]], [[Domaradzki Krzysztof|Krzysztof]] i [[Domaradzki Zygmunt|Zygmunt]] (M. 109 f. 842 i Wyr. Lub. 59 f. 1413). Maciej Szczęsny, syn Stanisława i Doroty z Orłowskich, właściciel Domaradzic 1635 r., ma sumę u Orłowskiego (Zap. Lub. 35 f. 165; Gr. Przed. 70 f. 666). Daniel, syn Macieja, zeznał 1691 r. zapis dożywocia. z żoną. Jadwigą Tyszkowską (Perp. Czers. 14 C f. 55). Tu pewno należą: Wojciech, pisarz grodzki żydaczowski 1627 r.; [[Domaradzki Wojciech (pisarz)|Wojciech]], pisarz grodzki trembowelski 1642 r. i Jakób, burgrabia lwowski 1627 r. Andrzej z województwem lubelskiem, a Zygmunt z ziemią przemyską, podpisali obiór króla Michała. Aleksander Domaradzki (v. Domaracki), h. Ostoja, wziął 1630 r. w zastaw Borysowo z dóbr Szkłowskich, w orszańskiem. Synowie jego: Dominik i Szymon, posiadali część w Krasulinie 1693 r. Józef, Michał, Floryan i Maciej z synami: Jakóbem i Janem, synowie Jana, Aleksander z synem Jakóbem, Grzegorz z synem Maciejem i Leon, synowie Grzegorza, Paweł z synami: Janem, Jerzym i Andrzejem, syn Michała, wnukowie Szymona, wywiedli się ze szlachectwa h. Ostoja, w ziemstwie orszańskiem, 1774 r. Maciej Janowicz, miał jeszcze synów: Pawła i Teodora, a Floryan - Pawła i Jana (Herb. Orszański; Ist. Jur. Mat. XXVIII). Piotr, Franciszek i Jan, udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w sądzie lwowskim ziemskim 1782 r. Waleryan, Feliks i Ludwik, synowie Jana, zapisani zostali do ksiąg szlacheckich galicyjskich, w latach 1828-1852. Michał, Feliks, Wojciech i Eustachy, synowie Franciszka, 1832 r., a Michał, syn Piotra, 1837 r. Jan w sądzie pilźnieńskim, a Bazyli i Jan, w sadzie trembowelskim, wylegitymowali się ze szlachectwa 1782 r. (Goł.). [[Domaradzki Antoni (cześnik)|Antoni]], cześnik dobrzyński, pozwał 1757 r. ks. Wąsowicza, proboszcza w Lubczy i innych, w sprawie zapisów testamentowych swego brata młodszego Adama (Gr. Nowokorcz.)''<sup>4</sup>.
+* W roku 1577 w Domaradzicach dziedziczyli: Jan Blozno, Wojciech Zbigniewski, Jakub Domaracki, Jan Domaracki, Zachary Domaracki, Rafał Domaracki i Andrzej Domaracki<sup>4</sup>.
-* Kasper Niesiecki także wspomniał Ostojów Domaradzkich w swoim „Herbarzu polskim”. Pisał on: ''Domaradzki herbu Ostaja, w Sandomierskiem województwie. Domaradzka była za Mikołajem dziedzicem na Borowie Borowskim herbu Abdank. Antoni tych czasów kwitnie na Rusi, którego z Marianny Leszczyńskiej dwóch synów Józef i Piotr''<sup>5</sup>.
+* W roku 1578 posiadaczami części Domaradzic byli: Zachary Domaracki, Mikołaj Blozno, Wojciech Zbigniewski, Jakub Domaratek, Krzysztof Sulisławski, Domaracki Slezak, Rafał Domaracki, Andrzej Domaracki, Marcin Domaracki i Jan Domaracki oraz Krzysztof Krzesimowski<sup>5</sup>.
 ==Zacni przedstawiciele rodziny Domaradzkich==
@@ Linia 24: / Linia 40: @@
 ==Majątki ziemskie Domaradzkich==
-[https://pl.wikipedia.org/wiki/Domaradzice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie) Domaradzice],
+[https://pl.wikipedia.org/wiki/Domaradzice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie) Domaradzice], [https://pl.wikipedia.org/wiki/Zagorzyce_%28powiat_staszowski%29 Zagorzyce], [https://pl.wikipedia.org/wiki/Kramarz%C3%B3wka_(wie%C5%9B) Kramarzówka], Prosna (obecnie część wsi Kramarzówka), [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ko%C5%82odziej%C3%B3w Kołodziejów], [https://pl.wikipedia.org/wiki/Denys%C3%B3w Denysów], [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Do%C5%82ho%C5%82ucka Wola Dołhołucka], [https://pl.wikipedia.org/wiki/Stanimirz Stanimirz], [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wo%C5%82owe Wołowe],  [https://pl.wikipedia.org/wiki/Pohorylce Pohorylce], Dobrzany, Galice (wieś zaginiona), [https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C3%B3lka-Lizig%C3%B3d%C5%BA Wólka-Lizigódź], [https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D1%80%D0%B0%D1%81%D1%83%D0%BB%D1%96%D0%BD%D0%B0 Krasulin].
 ==Przypisy==
-<br><small>1. A. Władysławiusz, ''Przygody Y Sprawy Trefne Lvdzi Stanv Wszelakiego : Z ktorych Przestrog potrzebnych każdy nauczyć się y czytaiąc ie drugich rozśmieszyć może'', (sygn. BJ St. Dr. 311256 I), Lubcz 1613, k. 1v.</small>
+<br><small>1. A. Władysławiusz, ''Przygody i sprawy trefne ludzi stanu wszelakiego'', starodruk, sygn. BJ St. Dr. 311256 I, Lubcz 1613, k. 1v.</small>
 <br><small>2. J. Długosz, ''Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis'', t. II, Kraków 1864, s. 330, 331.</small>
-<br><small>3. B. Paprocki, ''Herby rycerstwa polskiego'', Kraków 1584, s. 372.</small>
+<br><small>3. AGAD, ''Rejestry poborowe woj. sandomierskiego'', sygn. 10, lata 1510-1588, k. 191v., 192, 435, 435v.</small>
-<br><small>4. A. Boniecki, A. Reiski, ''Herbarz polski'', t. IV, Warszawa 1901, s. 367, 368.</small>
+<br><small>4. AGAD, ''Rejestry poborowe woj. sandomierskiego'', sygn. 7, lata 1504-1591, k. 546.</small>
-<br><small>5. K. Niesiecki, ''Herbarz polski'', wyd. J. N. Bobrowicz, t. III, Lipsk 1839, s. 370.</small>
+<br><small>5. AGAD, ''Rejestry poborowe woj. sandomierskiego'', sygn. 10, lata 1510-1588, k. 741v.; ''Źródła Dziejowe'', t. XIV, Warszawa 1886, s. 176.</small>
 ==Bibliografia==
@@ Linia 42: / Linia 63: @@
 * O. Chorowiec, ''Herbarz szlachty wołyńskiej'', t. I, Radom 2012, s. 110, 111, t. III, Radom 2014, s. 95.
 * J. Krzepela, ''Małopolskie rody ziemiańskie'', Kraków 1928, s. 25.
 * Z. Pusłowski, ''Spis alfabetyczny szlachty polskiej w Galicji'', (sygn. BJ Rkp. Przyb. 744/99), k. 13.
 * S. Korwin Kruczkowski, ''Poczet Polaków wyniesionych do godności szlacheckiej przez monarchów austrjackich w czasie od roku 1773 do 1918'', Lwów 1935, s. 26.
 * R. Marcinek, K. Ślusarek, ''Materialy do genealogii szlachty galicyjskiej'', Kraków 1996, s. 110.
 * ''Poczet szlachty galicyjskiej i bukowieńskiej'', Lwów 1857, s. 53.
-* A. Władysławiusz, ''Przygody Y Sprawy Trefne Lvdzi Stanv Wszelakiego : Z ktorych Przestrog potrzebnych każdy nauczyć się y czytaiąc ie drugich rozśmieszyć może'', (sygn. BJ St. Dr. 311256 I), Lubcz 1613, k. 1v.
+* ''Źródła Dziejowe'', t. XIV, Warszawa 1886, s. 176; t. XVIII, cz. 1, Warszawa 1902, s. 18, 46, 147, cz. 2, Warszawa 1903, s. 307, 308.
 * Z. Anusik, ''Własność ziemska w powiecie sandomierskim w roku 1629'', [w:] ''Przegląd Nauk Historycznych 2012'', R. XI, nr 2, s. 70, 73, 74.
 * A. Skowron, ''Władysław Domaradzki zapomniany notariusz z Dąbrowy (od 7 lutego 1937 r. Dąbrowa Tarnowska)'', [w:] ''Rocznik Tarnowski'', 2017-2018/21-22, s. 26-31.
 * Wikipedia: [https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%94%D0%BE%D0%BC%D0%BE%D1%80%D0%B0%D1%86%D0%BA%D0%B8%D0%B5 Domaracki].

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-[[Plik:Ostoja wyciety.jpg|180px|right|]]
+[[Plik:Ostoja zlocona.jpg|130px|right|]]
-[[Plik:Herb Ostoja Domaradzkich.jpg|180px|thumb|right|Herb Ostoja rodziny Domaradzkich z 1613 roku<sup>1</sup>.]]
+[[Plik:English flag.png|link=Domaradzki of Ostoja|20px]]
-[[Plik:English flag.png|link=History of Domaradzki family|20px]]
+== [[Ostoja - strona główna|STRONA GŁÓWNA OSTOI]] ==
-'''[[Domaradzki]]''' ('''Domaracki''', '''Domeradzki''') – [[odwieczna szlachta]], stara [[Rycerstwo|rycerska]] rodzina, zacna i dla Polski wielce zasłużona, pieczętująca się [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ostoja_(herb_szlachecki) herbem Ostoja], należąca do heraldycznego rodu [https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) Ostojów (Mościców)]. Nazwisko wywodzą od majątku '''[[Domaradzice]]''' w Ziemi Sandomierskiej.
+Przejście na [[Ostoja - strona główna|stronę główną]]
-==Historia rodziny==
+== [[Historia rodziny Domaradzki|Historia rodziny]] ==
-* Kronikarz Jan Długosz w swoim dziele „Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis” wymienił właścicieli Domaradzic (parafia Szczeglice) w II połowie XV w. Byli to: ''Derslaus Gomolka de Accipitribus'' (z rodu Jastrzębców), ''Luthek Wolyek'', ''Koth'', ''Dyak'', ''Bloszno''<sup>2</sup>.
+'''Domaradzki vel Domaracki''' - [[odwieczna szlachta]], [[Rycerstwo|rycerze]], [[Barones|''Barones regni'']] w Koronie. Nazwisko wywodzą od majątku [[Domaradzice]] w ziemi Sandomierskiej, którego właścicielem był w roku 1414 rycerz [[Domaradzki Piotr z Ostoi|Piotr z Ostoi]].
-* W latach 1530-1531 działy w Domaradzicach posiadali: Janusz Blosno, Marcin Dobek, Jan Clementis, Jakub Domarat, Jan Blaszno i Andrzej Gomolka. W tych latach działy w Domaradzicach i jednocześnie w sąsiednich Zagórzycach mieli: Mikołaj Blosno i Paweł Nassek<sup>3</sup>.
+'''[[Historia rodziny Domaradzki|Czytaj więcej]]'''
-* W roku 1577 w Domaradzicach dziedziczyli: Jan Blozno, Wojciech Zbigniewski, Jakub Domaracki, Jan Domaracki, Zachary Domaracki, Rafał Domaracki i Andrzej Domaracki<sup>4</sup>.
+== [[Documents of Domaradzki|Dokumenty]] ==
-* W roku 1578 posiadaczami części Domaradzic byli: Zachary Domaracki, Mikołaj Blozno, Wojciech Zbigniewski, Jakub Domaratek, Krzysztof Sulisławski, Domaracki Slezak, Rafał Domaracki, Andrzej Domaracki, Marcin Domaracki i Jan Domaracki oraz Krzysztof Krzesimowski<sup>5</sup>.
+Dokumenty, rodowód i skany.
-* W dziele Adama Władysławiusza „Przygody i sprawy trefne ludzi stanu wszelakiego”, wydanym w 1613 roku, wspomniani są Piotr Nasek i Krzysztof Drogoś Domaradzcy z Domaradzic herbu Ostoja<sup>6</sup>.
+== [[Files of Domaradzki|Zdjęcia i skany]] ==
-<gallery>
+Archiwum zdjęć rodzinnych
-* W pierwszym drukowanym polskim herbarzu p.t. „Herby rycerstwa polskiego”, wydanym w Krakowie w 1584 roku, autor Bartosz Paprocki wspomniał Domaradzkich herbu Ostoja (w herbarzu Domaraccy) jako ''dom starodawny i znaczny'', osiadły w województwie sandomierskim<sup>7</sup>.
+== [[Członkowie rodziny Domaradzki]] ==
-* Spośród polskich twórców herbarzy najobszerniej ród Domaradzkich herbu Ostoja opisali Adam Boniecki i Artur Reiski w „Herbarzu polskim”. Oto większy fragment tego opisu: ''... z Domaradzic w powiecie sandomierskim. W drugiej połowie XV-go wieku, dziedzicami tej wsi są: Dersław Gomołka h. Jastrzębiec i Lutek Wołek, Kot, Dyak i Błożno, których herbu Długosz nie podał, mogą być zatem i Ostojczykowie między nimi (Lib. Benef.). Piotr, syn Klemensa. 1414 r. na uniwersytecie krakowskim. [[Domaradzki Jakób|Jakób]], w latach 1546-1563 administrator dóbr Mikołaja Reja. W 1578 roku Domaradzice posiadali: Zacharyasz, Rafał, Andrzej, Marcin, Jan, Mikołaj Błożno i Slezak (Paw.). [[Domaradzki Mikołaj|Mikołaj]], dworzanin Sieniawskiego, żonaty 1572 r. z [[Pociejówna Teodora|Teodorą Pociejówną]]. Synowie jego: [[Domaradzki Zacharyasz|Zacharyasz]], [[Domaradzki Jan|Jan]], [[Domaradzki Krzysztof|Krzysztof]] i [[Domaradzki Zygmunt|Zygmunt]] (M. 109 f. 842 i Wyr. Lub. 59 f. 1413). Maciej Szczęsny, syn Stanisława i Doroty z Orłowskich, właściciel Domaradzic 1635 r., ma sumę u Orłowskiego (Zap. Lub. 35 f. 165; Gr. Przed. 70 f. 666). Daniel, syn Macieja, zeznał 1691 r. zapis dożywocia z żoną Jadwigą Tyszkowską (Perp. Czers. 14 C f. 55). Tu pewno należą: Wojciech, pisarz grodzki żydaczowski 1627 r.; [[Domaradzki Wojciech (pisarz)|Wojciech]], pisarz grodzki trembowelski 1642 r. i Jakób, burgrabia lwowski 1627 r. Andrzej z województwem lubelskiem, a Zygmunt z ziemią przemyską, podpisali obiór króla Michała. Aleksander Domaradzki (v. Domaracki), h. Ostoja, wziął 1630 r. w zastaw Borysowo z dóbr Szkłowskich, w orszańskiem. Synowie jego: Dominik i Szymon, posiadali część w Krasulinie 1693 r. Józef, Michał, Floryan i Maciej z synami: Jakóbem i Janem, synowie Jana, Aleksander z synem Jakóbem, Grzegorz z synem Maciejem i Leon, synowie Grzegorza, Paweł z synami: Janem, Jerzym i Andrzejem, syn Michała, wnukowie Szymona, wywiedli się ze szlachectwa h. Ostoja, w ziemstwie orszańskiem, 1774 r. Maciej Janowicz, miał jeszcze synów: Pawła i Teodora, a Floryan - Pawła i Jana (Herb. Orszański; Ist. Jur. Mat. XXVIII). Piotr, Franciszek i Jan, udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w sądzie lwowskim ziemskim 1782 r. Waleryan, Feliks i Ludwik, synowie Jana, zapisani zostali do ksiąg szlacheckich galicyjskich, w latach 1828-1852. Michał, Feliks, Wojciech i Eustachy, synowie Franciszka, 1832 r., a Michał, syn Piotra, 1837 r. Jan w sądzie pilźnieńskim, a Bazyli i Jan, w sadzie trembowelskim, wylegitymowali się ze szlachectwa 1782 r. (Goł.). [[Domaradzki Antoni (cześnik)|Antoni]], cześnik dobrzyński, pozwał 1757 r. ks. Wąsowicza, proboszcza w Lubczy i innych, w sprawie zapisów testamentowych swego brata młodszego Adama (Gr. Nowokorcz.)''<sup>8</sup>.
+Członkowie rodziny, poszczególne linie dzisiejsze i wygasłe po mieczu.
-* Kasper Niesiecki także wspomniał Ostojów Domaradzkich w swoim „Herbarzu polskim”. Pisał on: ''Domaradzki herbu Ostaja, w Sandomierskiem województwie. Domaradzka była za Mikołajem dziedzicem na Borowie Borowskim herbu Abdank. Antoni tych czasów kwitnie na Rusi, którego z Marianny Leszczyńskiej dwóch synów Józef i Piotr''<sup>9</sup>.
+== [[Related Ostoja families of Domaradzki|Spokrewnione linje Ostoi]] ==
-* Józef Krzepela, prawnik, heraldyk i genealog, który prowadził badania nad rozsiedleniem szlachty na ziemiach polskich widział Domaradzkich herbu Ostoja osiadłych w województwie sandomierskim<sup>10</sup>.
+Spokrewnione rodziny tej samej linii Ostoi które przybrały inne nazwiska
-==Zacni przedstawiciele rodziny Domaradzkich==
+== [[DNA of Domaradzki|DNA Domaradzkich]] ==
-* '''[[Domaradzki Wojciech (pisarz)|Wojciech Domaradzki]]''' (zm. po 1642) – pisarz grodzki żydaczowski, pisarz grodzki trembowelski.
+[[Kategoria:Sandomierz]]
-* '''[[Domaradzki Jakób (burgrabia)|Jakób Domaradzki]]''' (zm. po 1627) – burgrabia lwowski.
+[[Kategoria:Member]]
-* '''[[Domaradzki Antoni (cześnik)|Antoni Domaradzki]]''' (zm. po 1757) – cześnik dobrzyński.
+[[Kategoria:Index]]
-* '''[[Domaradzki Jerzy Jan|Jerzy Jan Domaradzki]]''' (1895-1961) – żołnierz legionów polskich, kapitan Wojska Polskiego II Rzeczpospolitej.
+[[Kategoria:Domaradzki]]
+[[Kategoria:Medieval Knights]]
-==Majątki ziemskie Domaradzkich==
+[[Kategoria:Barones]]